Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
daigruze? mashin gadi!!!
USAXELO
DGIURI
es erti Cveulebrivi ambavi araa da arc zalian gansakutrebuli. ubralod eseTi raxaceebi ar xdeba xshirad. xo da am epizodis gmiric me var. ra gitxrat Cemze? erti Tbiliseli biWi var, romelic Tavis samyaroSi cxovrobs da mihyveba gzas romelsac bundovnad xedavs.
Cemi cxovreba moulodnelobebiT ar yofila savse. ubralod sami dzmani viyaviT. me yvelaze patara, gio sashualo da leo ki yvelaze didi. vcxovrobdiT marto, dedastan ertad. mamachemze araferi ar vicodi vin iyo da sad cxovrobda. suraTic ki ar gvqonda misi, rom gvcodnoda rogori iyo, sadme rom Semxvedroda rom mecno. leo arc laparakobda mamaze, gios ki Zulda.
dedas saerTod gagoneba ar undoda misi saxelis, isedac gagiJebuli iyo leos gamo.

1998 weli, dekemberi
dilis rvis naxevarze gameRviZa. orSabaTi iyo da skolaSi mivdiodi. me da gios erT oTaxSi gveZina. me   me-6 klasSi viyavi, gio ki me-8Si iyo. Cveni skola Sors iyo da iq leos davyavdiT Tavisi manqaniT.

leo: _ davai padiom biWebo!

ai am sityvebiT iwyeboda Cveni dila. mere leo Tavis magnitafons rTavda da stiu uanders gvasmeninebda maRal xmaze.

gio: _ au ra, tvini waiRo ra am musikebiT to (Cumad miTxra me ise rom leos ar gaego)

avdeqiT me da gio. meore oTaxSi deda eCxubeboda leos raRacaze.

deda: _ saidan gaq es fulebi?ratom ar anebeb im kotes da magaT Tavs?ginda rom dagvaqcio?
      ras merCi?an Sen Tavs ras erCi?...............

leo ki Cumad svamda Cais, TiTqos arc esmoda dedis laparaki. naRvliani TvalebiT Sescqeroda gabzarul Wiqas. netav ras fiqrobda? ra adardebda? deda ki agrZelebda nerviuli xmiT laparaks.

deda: _ .......mixede Sen Tavs Svilo da gTxov nu damRupav, nu gadaeyrebi rame Sars.

am sityvebis Semdeg leom Semomxeda, gamiRima da Tvali Camikra, Semdeg wamodga, dedas Sexeda da Sublze akoca.

leo: _ nu nerviulob, xom ici rogor miyvarxar? ratom laparakob amdens? xom ici rom   yvelaferi kargadaa?

deda: _ eh leo, netav egre iyos

leo: _ egrecaa.

leo gamobrunda, daixura Tavisi sayvareli qudi da gareT gavida. me da gioc gavyeviT. mTeli gza mxolod musikebs vusmendiT, xma aravis ar amouRia TiTqos erTmaneTis gverideboda.
male skolac gamoCnda. leom manqana gaaCera da me da gios fuli mogvca.

leo: _ midiT exla Torem dagagviandaT.

me da gio: _ spasiba leo! jigar!

leo: _ midiT gadadiT da 2ze aq var ra.

gio: _ okei brat

leom manqana daZra da Tavis saqmeze wavida. zustad aravin ar icoda leo ras akeTebda, magram erTi ki vicodiT rom magari saxeli qonda yvelgan.
giom viRac gogo dainaxa da wavida misken


gio: _ wavedi sanam gameqca ; )

me ki rogorc yovelTvis rezis velodebodi. rezi Cemi bavSvobis Zmakacia. kai tipia ra.
rezic movida

rezi: _ rava xar brat?
me: _ ravi var ra, Sen?
rezi: _ me magrad Zaan. guSin Cemi deda vatire umagres pontSi viyavi .........................

rezi yovel dRe ese iwyebda laparaks da tvins burRavda ubanSi gagonili ambebiT.
gakveTilebic damTavrda. me, rezi da gio erTad videqiT da leos velodebodiT. kai xani gavida magram Cveni Zma ar Canda. bolos da bolos, rogorc iqna movida.

leo: _ prasti bratci, ragac saqmeze viyavi da damagvianda
me: _ arauSavs.
leo: _ kai midi cota droze CajeqiT ra, meCqareba

leo anerviulebuli Canda. da sul aqeT iqiT iyureboda, TiTqos viRacis danaxva ar undoda. saxlTan migviyvana, fuli mogvca da gviTxra rom dRes ar movidoda.

leo: _ me dRes ar moval da dedac gaafrTxileT ra.
me: _ sad midixar? male moxval?
leos gaeRima da miTxra
leo: _ rac ufro cota ici miT ufro did xans cxovrob ;)
mere manqana daqoqa da swrafad wavida. me da gio saxlSi SevediT. dedas eZina. gareTac aRar gavedi, wvimas apirebda. Suqic ar iyo rogorc yovelTvis. gio teleponze elaparakeboda Tavis viTom Seyvarebuls. daRamda me ki vijeqi fanjarasTan da vicleos velodebodi. odi ar movidoda, magram mainc velodebodi. giosac CasZineboda. ucbad gaisma telefonis xma ramac yvela gamoaRviZa. deda, romelic telefons ar iRebda arasdros, exla wamoxta sawolidan da mivarda telefonTan. TiTqos raRaca igrZnoo dedis gulma. Cumad usmenda telefons. saxe amRvreuli qonda. nel-nela yurmils xels uSvebda. gafiTrebulma qalma yurmili Zirs daagdo, gamobrunda da leos oTaxSi Sevida. me da giom ver gavigeT ra xdeboda. xmis amoRebac ver gavbedeT. vxedavdiT rogor exuteboda leos tansacmels deda. ucbad daiyvira

deda: _ Svilo, leo, leo, sad xar!!!!!!!!!!!!!!!

ucbad guli wauvida. me da giom mivxvdiT rom leo aRar iyo. gio dedasTan mivarda mosaSveleblad, me kidev davibeni TiTqos ver vgrZnobdi Cem Tavs. movbrundi da gareT gaviqeci, mivrbodi da vtirodi. leos veZebdi. magram is arsad ar Canda. ucbad gaviTiSe da ar maxsovda ra xdeboda.

leo erTaderTi iyo Cven vinc gvarCenda. exla ki araferi aRar gvqonda. leo davasaflaveT. im dros leos Zmakaci kote Zalian gvexmareboda. gio saswavleblad gauSva inglisSi. dedaCemi cudad iyo da saavadmyofoSi gadaiyvana. me kidev Tavis biZaSvilTan gadamiyvana saxlSi, iosebiZeze. me vicodi rom leo da kote paZelnikebi iyvnen da isic gavige rom im dRes, leom viRac vereli Tengo mokla, romelic qurdis - CeCenas disSvili iyo. Tan leoc ar iyo am qurdTan kargad. amis gamo is Cacxriles Tavis manqanaSi. Zalian mindoda abaroti ameRo magram or welSi gavige rom CeCenac momkvdariyo. kote arc miSvebda arsad. marto fexburTze davyavdi. mec karg momavals mpirdebodnen da vTamaSobdi ra. ubanSic davuZmakacdi biWebs da ese gadioda ra dro.

2005 weli, 30 dekemberi

fexburTze dasveneba mqonda da ubanSi me, steCkina, rezi, zuri da Tavgasa videqiT. axali wlebi modioda da ponts veZebdiT.

steCkina: _ biWo, Tavgas, SenTan ver gavatrakebT?marto ar iqnebi axal wels Rame to?
Tavgasa: _ au Sen ra Se**** to. 1000jer giTxari araTqo da ra gamixure.
steCkina: _ ra iyo SeCema ras meCxubebi
zuri: _ yvelaze naRdia baiTi viqiravoT ra.
steCkina: _ SeCema 30 dekemberia, sad undaa aagdo baiTi miTxari. arsad ar iqneba boz******* viyo to.
zuri: _ aba maSin vijdeT ubanSi da egaa ra.
steCkina: _ au ra **** vetakoT to. nikuS Sen mainc Tqvi rame to
me: _ au yvelas jobia vatos davelodoT ra, xo ici ra gaqeqilia eg Cemisa, sadme ponts cvetSi aagdebs ra.
rezi: _ au cvetSi boziS. Tan guSin miTxra rom eg da jRuna ragacas apireben
steCkina: _ jRuna raRas apirebs eg yv**i
me: _ Sen jRuna eZaxe da sul ki qeSaobs
zuri: _ Sen kide ra **** etako ar ici :))))))))))))
steCkina: _ angariSze aravis ar gaqvT?
rezi: _ daica me vurekav vatos. fu amis gamorTulia
steCkina: _ jRunas daureke
rezi: _ lombardSi aq
Tavgasa: _ au Tqvenc geCqarebodeT ra samsaxurebSi. davelodoT da movlen

ai ese visxediT da vRadaobdiT raRac sisuleleebze. vatoc da jRunac male movidnen.

jRuna: _ ras SvebiT?
rezi: _ varT ra
steCkina: _ biWo, vato, ras apireb axal wels?
vato: _ rasac Tqven imas me :)
steCkina: _ magas iasna magram yvela viSlebiT to. vin sad midis vin sad
vato: _ me maq Zmao erTi ponti kide da Seni ar vici :)
zuri: _ ai sad miqara :)
steCkina: _ xo da eg pontic saZmoze gadis, ase rom sad mivdivarT? :)
vato: _ isedac mimyavdi Se maTxovaro. itokSi ra. vakeSi viCiTebiT Cemi Seyvarebulis daqalis saxlSi.
rezi: _ gogoebi da rameee
vato: _ aba erTmaneTs isedac vxedavT yovel dRe Se yv***
steCkina: _ biWo gogoebi xo mara mosawevi da rame
jRuna: _ e amas uyure, me ra tyvilad movdivar SeCema?
steCkina: _ sufTa jRuna xar ra. imitom miyvarxar :)))))))))
me: _ eg yvelaferi ki mara mioya? xelcarieli xom ar avalT too
steCkina: _ Tavgas boziS Sens imedzea saqarTvelo.
Tavgasa: _ me ki daviTrev magram yvelam unda daviTrioT ra
me: _ itokSi 50 larze naklebs ar vTreulobT ra
rezi: _ bazari araa

sabolood SevTanxmdiT da Rame gvian daviSaleT. steCkinas da zuris arsenali ebaraT. rezis da Tavgasas fuli, jRunas sasmeli da mosawevi, vatos ponti, me kidev manqana unda dameTria kotesi.
saxlSi avedi, magari daRlili viyavi. kote iyo marto da televizors uyurebda. wyali gadavivle gamovicvale da mec kotes mivujeqi. egreve mixvda rac mindoda da tamaSic ar gayida. yvelaferi ise moxda rogorc davgegmeT. kotem manqana maTxova, steCkinamac vigacas gamoarTva da ori manqaniT gaviCiTeT. yvelani avidnen 31Si. me kidev leos saflavze gavedi Rame. ar mindoda marto Sexvedroda axal wels. pirveli Wiqa leosTan eraTad davlie, mere avedi CemebTan. gzaSi sul leos saxe melandeboda. ar damaviwydeba arasdros misi idumali Rimili. musikamac gadamagdo fiqrebSi. da mainc ra magaria Barry White-i.
avedi CemebTan iq, kidev qaosi iyo. Cems gareSe arc dauwyiaT. imitom miyvars Cemi saZmo. ician ra rogoraa. magari davlieT, Tan kai gogoebic iyvnen. steCkinam gaafrina. jRuna sneiqs tamaSobda vigaca gogos telefonze. vato, zuri da Tavgasa gogoebs ecekvebodnen. me da rezi ki visxediT da gogoebs veWoravebodiT ragac uazrobebze. cota xanSi viRac 3 gogo movida. erT-erTi ulamazesi iyo. rom Sevxede gamovfxizldi da ragac ucnauri gZnoba dameufla, TiTqos xel-fexi mqonda Sekruli. Tvali ver movacile im gogos, netav vinaa? sad cxovrob? ramdeni wlisaa? CemTvis Cumad vsvamdi ucnaur kiTxvebs. Semdeg vatos Seyvarebulma - nucim moiyvana da yvelas gagvacno. mas elene erqva. misi saxeli Tavidan ar amomdis da Cumad vimeoreb Cems TavSi. dro gadioda da me wynarad vijeqi, mxolod vuyurebdi eles da vtkbebodi. Semdeg TviTon SemekiTxa

elene: _ Sen ratom xar Cumad?
davibeni da ar vicodi ra meTqva. TviTon ki TvalebSi miyurebda da TiTqos ainteresebda rogori xma mqonda.
rezi: _ eg uZluria Sennairi gogoebis winaaRmdeg :)
yvelas gaecina da mec Zvlivs gameRima
nel-nela Tendeboda da yvelas eZineboda. me da elene ki erTad visxediT da vsaubrobdiT. gavige rom miSa gelaSvilis da iyo. vereli, naswirni biWi iyo. xSirad gvqonda magaT saZmosTan xipiSebi. TviTonac icoda vin viyavi. magram arcerTs ar gvqonia amaze cudi reaqcia. vuyurebdiT erTmaneTs TvalebSi da ar vicodiT raze vlaparakobdiT. TiTqos sizmari iyo. TiTqos Cvens irgvliv aravin ar arsebobda. im dros araferi ar maxsovda, mxolod misi Tvalebi. mgoni momwons? ara, mgoni miyvars? ara, mgoni vafren masze? xo mgoni egrea. Tan Barry White-i da saerTod aRar var aqeT. am fiqrebSi CagveZina. misi gulis feTqva mesmoda. misi sunTqva, TiTqos erTni viyaviT. rogor mindoda ar damTavrebuliyo es dRe da samudamod ese vyofiliyaviT. sabolood mec CameZina.
meore saRamosac erTad viyaviT. magar dros vatarebdiT Zaan. wrec ki gavakeTeT sadac yvelas Tavisi saidumlo unda eTqva. gogoebma gvaswavles.

steCkina: _ kai me daviwyeb. itokSi guSin Rame salis davarwyie xelze :))))
sali: _ is mainc geTqva rom fexze saSineli suni gaqvs :)))))))
rezi: _ me kidev guSin Rame ZuZuebi vnaxe :))))))))))
ani: _ guSin Tavgasam miTxra rom Sen xar pirvelio visac vkocnio :))))))))
steCkina: _ sul vambobdi rom yvelaze *** iyavi :))))))))))
Tavgasa: _ qalebSi rom mivdivar midgeba mainc :))))))))))
nanka: _ nikuS Sen ras ityvi?
me da eleniko erTad visxediT da arc vaqcevdiT yuradRebas.
me: _ me imas vityvi rom ar gismendiT :))))))))))))
nanka: _ kai ra midi Tqvi Seni saidumlo raaaa
me: _   kai, maSin vityvi rom.....
elenes Sevxede TvalebSi. mindoda raRacis Tqma. ucbad xeli movkide da gaviqeciT saxlidan. mivrbodiT gareT, magram ar vicodiT sad, mTeli WavWavaZe SemovirbineT. daRlilebi sadRac gavCerdiT. sibnele iyo, araferi ar Canda. marto me da elene. caze varskvlavebic ki ar iyo. marto mTvare anaTebda.
elene: _ naxe ra lamazad anaTebs mTvare, netav vis unaTebs gzas?
me: _ me da Sen gviyurebs albaT
elene: _ netav ras fiqrobs Cven rom gviyurebs?
me: _ me meubneba raRacas.
elene: _ ar metyvi ras?
me: _ meCxubeba
elene: _ ratom?
me: _ ratom ar eubnebio rom giyvarso?
elene: _ mere ratom ar eubnebi?
me: _ mindoda rom metqva magram.......
elene: _ jobia Cumad iyo, mTvarem ukve CagiSva
es iyo yvelaze kargi wuTebi Cems cxovrebaSi. Tavi yvelaze bednieri megona. ramdeni ramis Tqma mindoda, magram sityvebi ar myofnida amis asaxsnelad. TiTqos mxilod masTan feTqavda Cemi guli swrafad, mis gareSe ki dumda. ubralod Tvalebi davxuWe da elenes Tavi davade. marto me, elene da mTvare.
gavida dro. me da elene erTad viyaviT. davdiodiT yvelgan sadac mas undoda. erTmaneTis gareSe ar SegveZlo erTi wamic. kai iyo ra. sanam magis Zma Camovidoda sul erTad viyaviT. mere ki gudaurSi wavida 2 kviriT. magrad menatreboda. magrad miyvarda. vgiJdebodi masze.
erT dResac varjiSidan me da rezi movdiodiT saxlSi. ubanSi biWebi iyvnen.

steCkina: _ rava xarT bratci?
me: _ varT ra. Tqven?
steCkina: _ eh varT ra. vato cudadaa
me: _ ratom? xo mSvidobaa?
steCkina: _ nucis daSorda da magar gatexilSia
rezi: _ au magari texavs to
me: _ da ra pontSi daSorda?
steCkina: _ ravi exa gviyveboda jRuna
me: _ rogor to?
jRuna: _ miSo gelaSvilis pontSi ra. mgoni uyvars ra. erTad gaatyna vatom kinoSi da daJe mgoni iCxuba zustad ar vici
Tavgasa: _ vatoc super **** to. Seyvarebuls rom yovel wams eCxubeba da aginebs aba ra egona to.
me: _ wamo ra davadgeT ra
jRuna: _ Camova ra exla
rezi: _ cvetSi cudi ragaca moxdeba guli migrZnobs
steCkina: _ dedas avuwevT Cemi dedas Se**** too
zuri: _ kai Sen dawynardi.
Tavgasa: _ ai vatoc modis.
vato: _ Cemi deda vatire steC iaraRi droze.
me: _ Sen Sig xom ar gaq ras iZaxi, moyevi ra moxda da mere gaiqeci iaraRze
vato: _ auu es ra gamikeTes magaTi dedas Se****, movklav magaTi dedas Se****
zuri: _ dawynardi da moyevi ra. ra dagemarTa SeCema
vato: _ nucim damireka da miTxra kinosTan modio da rom mivedi miSosTan erTad iyo. xelic ver davartyi bevrni iyvnen da paxodu nucim calke miTxra rom gSordebio.
steCkina: _ ra qeni mere?
vato: _ ra unda meqna SeCema?avdeqi da wamovedi. mere nucim damimesija da miTxra rom Zaan idioturad rom meqcevio magis gamo miSosTan erTad varo. xo da exla deda unda mov***** im miSos
me: _ au magaTi dedas Se****
jRuna: _ biWo saba romaa da***vebuli iman icis mgoni mag miSos nomeri da sadme SevxvdeT
steCkina: _ ra Cem **** minda magasTan Sexvedra?
me: _ unda davilaparakoT ra
vato: _ ra unda davilaparakoT?xo ar an*****?
rezi: _ itokSi sadme unda daviTrioT ra
me: _ jobia is saba vnaxoT da davadginoT mag miSos yvelaferi
vato: _ saba ar gvetyvis SeCema arafers jobia elenes SeekiTxo
me: _ Sen Sig xom ar gaq? da ra vuTxra?
vato: _ ra da sad cxovrobs gaige
me: _ eg xom mec vici
steCkina: _ xo da maSin droa davuSvaT ra
im Rames velaparake elenes. magrad menatreboda. Tan mTeli Ramec ar meZina. Tan biWebi SevTanxmdiT rom miSosTvis unda gvesrola. magrad SemeSinda, ara miSosi aramed elenes dakargvis. mTeli Rame TeTrad gavatare. sul raRaceebi melandeboda da Camesmoda. es ambavi kotemac gaigo, magram vato ise iyo gagiJebuli rom, nuci romc Serigeboda, miSos mainc esroda. daTqmuli gvqonda rom Ramis 10is naxevarze unda dagveSva. manamde eklesiaSi viyavi da RmerTs mxolod elenes kargad yofna SevsTxove. im dRes sami manqaniT avediT veraze. miSo da magis saZmakacoc iq iyo. manqanebi gavaCereT. me vato da steCkina gadavediT. miSom egreve iaraRi gaaZro da srola undoda, magram vatom kalaSa gadaatara sastavs. mec amoviRe da miSos vesrole fexSi. mTeli sastavi davcxrileT. manqanebSi CavxtiT da aviTeseT. iaraRebi saimedo adgilze SevinaxeT. pabegSic ar wavsulvarT. ubanSi visxediT, viTomac araferi da velodebodiT ambebs. patruls eWvi vakelebze qondaT, radganac vakelebi abarotis qveS iyvnen. amitom cota xani ubanSi siwynare iyo. gavigeT rom 9 biWi iyo daWrili. ubanSi visxediT da vlaparakobdiT roca elenem damireka. miSo ki sasikvdilod iyo daWrili.
elene: _ nikuS Zma momikles?! ratom ra davaSave?!..............
tiroda da ar vicodi ra meTqva, marTalia cocxali iyo miSo mara an gadarCeboda da an ara. da rom gaego rom mis Zmas me vesrole mere raRa meqna?nuTu davkargav?es ra vqeni?ratom?risTvis vklav adamians? ucbad sagonebelSi Cavardi. ar vicodi ra meqna. ar mindoda rom miSo momkvdariyo. Cem cxovrebaSi mxolod erTxel mindoda Cemi mteris kargad yofna da swored esaa is momenti roca miSosTvis viloce. elene im dResve Camovida. me ar vnaxe. rom menaxa rogor Semexeda misTvis TvalebSi? ra meTqva?
im dRes eklesiaSi gavaTene. mgoni RmerTmac Seismina Cemi Txovna da miSo gadaarCina. eles Zma ki gadarCa, magram exla erTi iyo cxadi rom ramodenime xanSi SeiZleba CvenTvis daeSvaT.
sanam miSos gamowerdnen me da eleniko erTad viyaviT. gviyvarda erTmaneTi da ase gadioda dReebi. me da elenes miSoze arasodes ar gvqonda nalaparakevi. erTxel raRaceebs melaparakeboda da mec vusmendi

elene: _ kidev kai Cemi Zma gadarCa. au im dReebSi imdeni vitire rom cremlebi aRar maq
me: _ rom momkvdariyo ufro kai iqneboda
elene: _ raa?Sen ra gaafrine?
me: _ ara ar gamifrenia. Seni Zma sikvdilis Rirsi iyo Tu gainteresebs. magaze nabiWvari aravi ar dadis mTel dedamiwaze da Senc kargad ici Zaan.
elene: _ magas seriozulad meubnebi?
me: _ aba metyoba rom vRadaob?
elene: _ naRdaT ar megona egeTi Tu iqnebodi. Cemi xaTriT mainc ar geTqva CemTan egeTi raRaca Tan Cem Zmaze
me: _ Seni Zma sul mkidia da CvenTanac Tu Caereva marTla movklav!
elene: _ Sen raRa unda gelaparako? imis magivrad rom gverZe damidge xels mkrav?!
elene adga tiriliT da wavida. mindoda gameCerebina magram mivxvdi rom sisulele gavakeTe. im dRes magar nervebze aviSale. mere ubanSic gavedi.
jRuna: _ nikuS midi ra manqana aagde. magari mosawevia pavlovze
me: _ au magis Tavi ar maq ra
jRuna: _ wamo maSin mazianze movjokroT
Tavgasa: _ es xo debilia ra, jokris garda rame gainteresebs?
am dros steCkina movarda da daiwyo laparaki
steCkina: _ Cemi deda vatire magari pontia ra. luka xom ici saluqvaZe. eg akeTebs magar farTis da wavediT yvela. ha nikuS ras izam?
me: _ ara me ver wamoval xval diliT kotes mivyvebi manqanis bazarze ra
steCkina: _ xo kai rogorc ginda brat.
jRuna: _ au steC zuris daureke ra mamamisis manqana gaaZros ra. magari planis ponti maq.
steCkina: _ daigine?sad too
jRuna: _ Cemi deda vatire pavlovze giuSas ak raRac saswauli. egreve gagdebs Sens Zmobas vficavar.
steCkina: _ Tavgas dareka droze zurisTan
Tavgasa: _ gamova 15 cuTSi
steCkina: _ nikuS xo mSvidobaa?
me: _ ki SeCema, prosta daviRale ra
steCkina: _ Tu ramea aq var SeCema
me: _ bazari araa
steCkina: _ xo ise nikuS rezi sadaa?
me: _ ar vici, saxlSi araa?
steCkina: _ ara too. xo kai wadi Tore CamogeZina
me wamovedi. biWebi kide farTize wavidnen. rezi ar Canda. me kide avedi saxlSi. gogi biZia Camosuli damxvda. magari kacia Zaan. kai CurCxela ki Camomitana da ras erCi? :)
me: _ rogor xar gogi Zia?
gogi Zia: _ ra miSavs var ra Zveleburad, Sensken raferaa saqmeebi?
me: _ kargad gogi Zia kargad, cota daviRale
gogi Zia: _ Se kai kaco, axalgazrda biWi xar da ram dagRala?
me: _ eh cxovrebam
gogi Zia: _ euuf wasulia Seni saqme. axla Tu deiRale mere raRa unda akeTo?
me: _ gogi Zia ra unda vakeTo arc vici da saerTod risTvis vcxovrob arc eg ar vici
gogi Zia: _ eh, nikuS nikuS? cota gaizrdebi kidev da mixvdebi rom yvelaferi kargad iqneba.
me: _ imedi maq egre iqneba
gogi Zia: _ kai axla magaze nu fiqrob. ai me Sen mogiyvebi erT anekdots da cota gamxnevdebi.
magari kaci iyo gogi Zia, Tu rame rCeva mWirdeboda sul masTan mivdiodi. amis mere oTaxSi Sevedi da wamovweqi. karebi bolomde ar iyo daketili da mis Wrilidan sinaTle Semodioda. Tan rusTavi 2is xmac mesmoda. magram ise cudad viyavi rom verafers ver vamCnevdi irgvliv. TiTqos suli mqonda damZimebuli. damnaSaved vgrZnobdi Tavs. TiTqos gulSi sicariele mqonda. mcioda, ver vTbebodi. raRacas vmsjelobdi, ras arc vici. ToTqos muzac ki momdioda rom rame damewera magram ver vdgebodi. ra grZnoba mqonda ar vici. Tan win sul elene medga. vaime es ra gavakeTe. Cem elenikos rogor vawyenine? ra vqna? rogor Sevurigde? ar vici ra gavakeTo. im Rames verc daviZine. sul eleze vfiqrobdi. rom ar Semirigdes? mere ra vqna? gzas ver vpoulobdi rom gamosavali menaxa. daaxloebiT Ramis 4 saaTi iqneboda roca mobilurze rezim damireka. mTxova gavsuliyavi doliZis dasawyisSi. mTvrali iyo da marto ver modioda. mec avdeqi da gavedi mis gamosayvanad. manqana davqoqe da wavedi. doliZis kuTxesTan davinaxe rezi romelic morboda Cemi manqanisken swrafad. ukan davinaxe miSo romelic daniT mozdevda. swrapad wavedi rezisken. miSom dainaxa Tu ara Cemi manqana gaiqca. rezis ki mivuswari magram is ukve daWrili iyo sam adgilas. swrafad saavadmyofoSi waviyvane.
rezi: _ nikuS rogor var biWo miTxari gTxov
me: _ araferia revaz patara nakawrebia SeCema
rezi: _ vicocxleb nikuS? miTxari rom vicocxleb brat
me: _ aba ra revaz icocxleb biWo ra sisuleles meubnebi to
rezi: _ biWo nikuS sikvdilis meSinia brat
me: _ ra dros sikvdilia revaz brat ra dros Zmao!
rezi: _ biWo nikuS am bozma rogor unda momklas to rogor
me: _ vin biWo mag bozi Sen ver mogklavs revaz
rezi: _ Zmao nikuS CemTan xar?
me: _ SenTan var BZmao SenTan nu geSinia revaz
rezi: _ ver vxedav Zmao vera nikuS vkvdebi brat vkbdebi?
me: _ ara rezi ara ra dros sikvdilia to
rezi: _ mivdivar biWo?veRar gnaxav?ratom nikuS ratom?
am dros Sewyvita rezim Tavisi patara da vaJkacuri cxovreba. am momentidan veRar davinaxavdi rezis momRimar saxes. veRar movismendiT mis gagonil ambebs. is yvelas dagvakldeba. gulSi TiTqos raRaca aRar maq, davkarge.
me: _ icocxle rezi gTxov biWo icocxleeee!!!!!!!!!!!!!! mtoveb biWo?!!!!!!! mtoveb?!!!!!
saavadmyopoSi vijeqi roca biWebi movidnen. rezim dagvtova. ar mjera rom rezi CvenTan aRaraa. marTla patara yofila es cxovreba da usamarTlo. am dros vato davinaxe. wamovardi da Sevdeqi.
me: _ Seni deda********* Seyvarebulis gamo aRaraa rezi biWo Seni deda********** Seyvarebulis gamo gaige?!!!!!
steCkina: _ nikuS dawynardi. yvela cudaT varT. ar ginda situaciis daZabva
me: _ yvela SemeSviT
gamovedi da calke davjeqi. Cem Zmakacs vglovobdi. am dros elenec movida. Zaan gamixarda misi danaxva. gverZe damidga bolomde da cota Semimsubuqa tkivili. magram rom maxsendeboda rom misma Zmam mokla Cemi rezi vgiJdebodi.
ramodenime dReSi rezic gavasveneT. videqi sasaflaoze da vuyurebdi miwas rogor ayridnen rezis kubos. ra saSineli momenti iyo. is dReebi xan rezis saflavze viyavi xan leos. mainteresebda me rodis mivuwvebodi maT gverdze, magram maxsendeboda leos sityvebi rac ufro cota ici miT ufro did xans cxovrobo. xo da Cemi droc ar iyo jer.
aRdgomis Semdegi periodi iyo roca didi sastavi SevikribeT Tavgasas baiTSi. me da elec erTad visxediT. rezis vixsenebdiT yvelani. im droisaTvis vato da nucic rigdeboda. ra magari iyo maTi Serigeba. davTveriT da wavediT mis saxlTan da yvela vumRerodiT. miSo pabegSi iyo, roca me da elenes erTad yofna gaigo. ar vici ra reaqcia eqneboda, magram Cvenma saZmom erTi icoda, rom rezis sikvdils ar SevarCendiT mas. elenec aRar laparakobda miSoze, icoda rom damnaSave iyo. Rame yvelas CaeZina, me ki fanjarasTan vijeqi da sarkmlidan gamomaval mkrTal Suqs vuyurebdi. vfiqrobdi momavalze, awmyoze da warsulze. Tan elesac gadavxedavdi da mixaroda rom Cems gverdiT iyo. isic mixaroda rom yvelani erTad viyaviT. am dros jRunasac gamoeRviZa da namZinarevi xmiT ragaca waibutbuta. mere Semomxeda, Tvali Camikra da SemekiTxa
jRuna: _ ras Svebi komCik?
me: _ ravi vfiqrob raRacaze
jRuna: _ daiZine SeCema da sizmarSi ufro kargad ifiqreb
me: _ he Cemo jRuna jRuna?!
jRuna: _ kai kai daviZine Sen kide darCi da miyaraule :)))))
gamecina jRunaze. magari kacia. icis sad rogor unda ilaparakos. cota xanSi mec CameZina.
gadioda dReebi. dxeebi isev imosebodnen mwvane foTlebiT. isev ismoda Cems ezoSi Citebis WiqWiki. nel-nela Tbeboda. me da elec erTad viyaviT. yoveldRe vxedavdi mis ulamazes Tvalebs. miyvarda roca icinoda. xan sad viyaviT xan sad. gazafxulmac ise Caiara viTomac araferi. gviyvarda erTmaneTi da am grZnobas verc veravin ver gviSlida. kai iyo ra. mere zRvazec erTad viyaviT yvelani.
elene: _ naxe steCkinam viRac ukraineli gogoebi gaicno :)
me: _ eg xom mamaa gogoebis :))
steCkinam gogoebi aagdo da CvenTan moiyvana
steCkina: _ nik naxe ra gogoebi arian? Tan qarTulic ar ician da ukrainelebi arian
me: _ mere Sen ici rusuli?
steCkina: _ rusuls ra unda SeCema. devConki idite suda.
ukraineli gogoebi: _ privet! :)
steCkina: _ ti lubiS more?davai papliviom ne mnogo
ukraineli gogoebi: _ davai paidom
me da eleniko ki zagars viRebdiT. zeviT Tavgasa da jRuna TamaSobda ping-pongs. vato kafeSi ijda nucisTan da magis daqalebTan. zuri da steCkina kide zRvaSi elaqucebodnen ukrainel gogoebs.
elene: _ naxe exla mze gviyurebs.
me: _ me kide megona yvela Cven gviyurebda
elene: _ me ar mainteresebs yvela. me Sen da mze varT marto
me: _ da zRvas ra vuyoT?
elene: _ zRva TavisTvisaa ras erCi? isic mzes uyurebs
me: _ me kidev Sen giyureb
elene: _ au kai nu daiwye exa :)
me: _ aba Senze lamazi arc mzea da arc steCkina, rom vuyuro :)
elene: _ is ukraineli gogoebi?
me: _ isini mxolod erTi dRis gogoebi arian, Sen kidev......
elene: _ me kidev ra var?
me: _ es mze xom yovelTvis iqneba?
elene: _ albaT xo.
me: _ xo da sanam mzea Senc Cemi xar ra
elene: _ Rame sxva?
me: _ ........sanam cocxali var meyvarebi.
elene: _ aaa exa gavige risi Tqmac gindoda
am ideliaSi viyaviT roca steCkinam wyali gadagvasxa. mere wamovxti, elene avitace da zRvaSi SevardiT yvelani. magari iyo ra. elenes rom vxedavdi mixaroda, rom CemTan erTad bednieria. Tan rogor brwyinavda misi qera Tvalebi da misi mwvane Tvalebi. es momentebi samudamod dafiqsirda Cems gulSi. vuyurebdi Cem Seyvarebuls da Cem saZmakacos da mixaroda rom yvelani erTad viyaviT. kai iyo ra.
erT saRamos me da ele erTad visxediT da vlparakobdiT.
me: _ me rom movkvde ar geSinia?
elene: _ ara, ratom unda meSinodes?
me: _ da ratom ar geSinia?
elene: _ imitom rom mec wamogyvebi. da ra ici iqneba da me vkvdebi
me: _ maSin me gamogyvebi :)))))
elene: _ egre laparakobs yvela Tavidan, magram yvela sxvanairad iqceva
me: _ mere me yvela ar var. erTaderTi ris gamoc SeiZleba Tavi movikla Sen da Cemebi xarT.
elene: _ kai geyofa ra, aRar gvinda ra es sikvdilebi ra, rame sxvaze vilaparakoT
me: _ CemTan iqnebi sul?
elene: _ da ratom mekiTxebi? ra ginda rom gipasuxo? :)
me: _ seriozulad gekiTxebi da mipasuxe ra
elene: _ kai Tu seriozulad maSin ki :)
me: _ gamomyvebi?
elene daibna da ar icoda ra epasuxa.
elene: _ ki gamogyvebi, magram Cemebma ar unda gaigon
me: _ arc Cemebma :)
xeli movkide da wavediT. sadRac tyeSi avediT. iq viyaviT. patara eklesiac ki vnaxeT da viTom jvari daviwereT :) mere cecxli davanTeT da Rame erTad gavatareT. kai iyo ra rogorc yovelTvis. meore dRes CamovediT isev. yvela gveZebda magram aravisTvis simarTle ar gviTqvams. Semodgomac male movida da TbilisSic CamovediT.
cxovreba grZeldeboda da Cvenc mivyvebodiT mis gzas. male Cemi Zmac Camovida inglisidan. magra gamixarda misi naxva. Tan Cumad damxvda saxlSi, arc vicodi Tu Camodioda.
me: _ giuS? giuS Zmao! Sen xar?
gio: _ ese esalmebi Sen Zmas? :)))
gadavexvieT erTmaneTs. magrad menatreboda Tan magari Secvlilic iyo. mere momiyva Tavisi ambebi da mec movuyevi yvelaferi. saRamos leos sasaflaozec avediT. mere rezis ambavi rom gaigo magari ewyina. gadavediT rezis saflavzec. kai xani viyaviT iq. mere dedac movinauxuleT. saavadmyofodan ukve gamowerili iyo da Tavis dasTan erTad cxovrobda. CvenTan imitom ar iyo rom movla Wirdeboda da Tan raRac wamlebs svavda. deidaCemi ki uvlida. Cveni danaxva magrad gaexarda. me avdiodi masTan TiTqmis yovel dRe, gio ki kai xani ar yavda nanaxi. mere steCkinam damireka. rogorc yovelTvis angariSze ar qonda da me gadavixade laprakis fuli.
steCkina: _ biWo sad xar to, droze gamo ra, raRac sakmea to
me: _ ra xdeba xo mSvidobaa?
steCkina: _ ki ra. gamo, gamo, ubanSi varT ra.
mere wamovdeqi, davemSvidobe gios da dedas da gamovedi. ubanSi mTeli saZmo iyo. steCkinac iqve idga, raRac aforiaqebuli iyo.
me: _ ra xdeba?!
steCkina: _ gavmaze da gaviTavne
me: _ raa? ramdenSi?
steCkina: _ 6000 dolaris bazaria ra
me: _ au ra siri xar to. da rodemde gaq eg deda mo****** Tavani?
steCkina: _ erTi kviris bazaria ra. nikuS ar mindoda Zmobas geficebi to.
me: _ au Caijvi ra, magari siri xar to. ra **** vetakoT ra vqnaT Seni yleobis gamo?
steCkina: _ biWo nakoli maq ra.
me: _ ra nakoli?
steCkina: _ saba rom aris is *** bavSva, magis saxlSi aravin araa. samegreloSi wavidnen dRes diliT, bebia moukvda.
me: _ baiTi gavitanoT? rame Tu aqvs im deda mo***** saxlSi?
steCkina: _ ki ra eqneba rame. dRes rom gavitanoT kai iqneba. rom araferi ar qondes mere sxva rameze davCaliCdebiT.
me: _ xo ra egre jobia. rom icode am Tavans CavabarebT, mara meorejer mog****** suyvelafers.
davgegmeT rom Ramis 2saaTze SevxvdebodiT erTmaneTs. me manqana daviTrie, steCkinam atmeCkebi da raRaceebi. jRunac waviyvaneT, manqanaSi rom dagvlodeboda da Tu ZaRloba an vinme gaiCiTeboda, Seetyobinebina. yvelaferi ise iyo rogorc ggvindoda. karebs aRebda steCkina, roca gamasenda rom es saba miSos brati iyo. gamisworda magrad. yvelafers gamovzidavdi iqidan ise mezizReboda miSo da magis mTeli saZmakaco. staCkinam karebi Zvlivs gaxsna. mere SevediT da SemeSinda, radganac televizori iyo CarTuli.
me: _ Cemi deda vatire saxlSi viRacaa da mogklav Se *****
steCkina: _ albaT televizori darCaT CarTuli
me: _ netav egre iyos Se siro
Cumad SevediT lojSi da davinaxe viRacas eZina.
me: _ au ra *** xar
steCkina: _ arauSavs Cumad gavwmindoT
me: _ sxva aravin ar iyos Torem marTla dagvenZra.
is tipi gadabrunebuli iyo da arc daminaxavs saxeze. saxlSi imis garda aravin ar iyo. gavitaneT rac gasatani iyo. didi araferi, itokSi 6000dolari ar iyo ra.
me: _ biWo magari *****baa to.
steCkina: _ au magari televizori aq da gavitanoT egec ra.
me: _ kai maSin Sen kompiuteri nel-nela gaitane, me da jRuna televizors gavitanT.
avbrundiT da saqmes SevudeqiT. im tips gaTiSuli eZina. televizori gamovrTeT, kidev kai ar gamoeRviZa. mere jRunam steCkinas mivexmarebio da gavida. televizoris magivrad raRac lampa CavrTeT. vfiqrobdi da mecineboda am tipze. xval rom gaiRviZebs da saxli carieli daxvdeba. ucbad gadmobrunda da civma oflmac damasxa. Sevxeda saxeze da miSo iyo. Turme aq imaleboda. gavgiJdi, misi mokvla mindoda, magram mZinares xom ar movklavdi. am dros steCkina da jRunac amovidnen.
steCkina: _ bo********* viyo?
jRuna: _ amis dedas Se****
me: _ ra vqnaT to
steCkina: _ movklaT amis dedas Se****
me: _ daica ar gvinda mZinaris mokvla
jRuna: _ davabagaJnikoT es nabiWvari
me: _ jobia davupadiezdoT am deda mo*******. mainc gadebuli aqvs.
steCkina: _ Cven ubanSi gagveCiTa amis patroni mo*****
jRuna: _ aba amis dedas vtene. biWo Tan verc gabozdeba egreve daiWeren.
steCkina: _ xo aba ra tuzi dagveca? au magari ragacas gavakeTeb Cemi deda vatire
me: _ ras?
steCkina: _ exla davurekoT patruls da movuyveT ese da eseTqo da es nabozari davaWerinoT.
me: _ gavbozdeT?
steCkina: _ ara SeCema. uyire da iswavle.
mivida steCkina miSosTan da gamoaRviZa. mere xia TavSi iaraRis tari da gaTiSa. me da jRuna manqaniT movtydiT. steCkinam miSo Zirs daagdo ise rom viTom TavSi raRaca daeca. mere fanjara garedan SigniT Caamtvria da aiTesa. Tan cota moparuli liftTan davawyveT.
mere SuSus Camtvrevis xmaze mezoblebma darekes patrulSi. patrulic movida da sacodavi miSa aiyvana. Cven kide Tavanic CavabareT, qurdobidanac gamovZveriT da mteric movicileT.
guli migrZnobda rom am ambavs cudi bolo uCanda. me miSos mainc ar gavaxareb. prosta droebiT gavixangrZliveb elenesTan urTierTobas.
miSo daiWires da 5 weli xies. me da steCkinam davapabegeT cota xani da Cems daCaze davaweqiT. magari baiTebi iyo. ramodenime gavitaneT. magari fuli movxieT da CamovediT. mere manqanac daviTrie. kargad midioda yvelaferi. erT dResac elenem damireka.
elene: _ nikuS sad xar?
me: _ ubanSi var. ra ari ra xdeba? xo kargad xar?
elene: _ ki kargad var. gamoxval nucisTan? raRac saqme maq
me: _ exla mand xar?
elene: _ xo aq var
me: _ kai gamoval exla
elene: _ gelodebi
me: _ kai
mivxvdi rom raRacaSi iyo saqme, raRac ucnaurad melaparakeboda eleniko. naxevar saaTSi me, zuri da jRuna avadeqiT nucis. elene calke oTaxSi ijda. rom daminaxa wamodga da Camexuta. raRac meucnaura.
me: _ ras Svebi?
elene: _ wamo ra iqiT raRac minda rom giTxra.
mere gavediT saZinebelSi da sawolze CamovsxeddiT.
me: _ ra iyo ra moxda?
elene: _ fexmZimed var ukve ori Tvea
me: _ raa? marTla?
Zaan gamexarda da gadavexvie eles. im wuTas Zaan bednieri viyavi. ese araferi ar gamxarebia arasdros.
me: _ auu rogor gamaxare Cemo sixarulo Sen xom azrze ar xar.
es ambavi rom Sevityve ise gamixarda rom emociebs veRar vikavebdi. gavafrine. elenes rom Cavexute kinaRam gavgude. mere iqiT oTaxSi gaviqeci da jRuna avitace haerSi. sul vkocnidi xan zuris xan jRunas da Tan raRaceebs vyvirodi.
me: _ Svili meyolebaaaaaa, vaimeeeee, auuuuuuu
es rom gaiges biWebma egreve gadamexvies. mere yvela gadavexvieT erTmaneTs. ubanSic yvelam gaigo da magari viqeifeT im dRes. mTeli Rame vfiqrobdi Cem momavalze. saZmoc CemTan erTad iyo da Tan yvelam mirCia, rom elenikosTan saxlSi avsuliyavi da misi mSoblebi gamecno.
steCkina: _ biWo Cemi deda vatire xval avideT ra elenikos ojaxSi da gavecnoT ra
Tavgasa: _ xo ra avideT yvelani da gavecnoT ra
me: _ xo ravi
steCkina: _ ra ravi SeCema. xval avdivarT ra
me: _ xo kai avdivarT mara erTi ram daimaxsovreT, rom iq unda moviqceT wesierad
Tavgasa: _ es jRunas da steCkinas gasagonad
steCkina: _ Cvengan ra ginda?
me: _ ra unda da wamoxval SeuiaraRebeli da jRunda kide fxizeli
jRuna: _ au ara da xval iseTi Camomdis galidan rom.....
me: _ xval gali mali ar mainteresebs
vato: _ xo ra Zmao erTi dRe moviTminoT ra. Tan mere sufrac xo unda gavSaloT?
zuri: _ sufra Cemze iyos. mamaCemis restoranSi gavakeToT ra
vato: _ eseigi zurizea sufra
jRuna: _ kaia. momwons eg ambavi
steCkina: _ biWo iq rame rom moxdes iaraRebi manqanaSi mainc gvqondes
zuri: _ au Sen biWo magari Seyavi am iaraRebze?
me: _ xo ici rogoria eg mainc wamoiRebs da maSin manqanaSi damale
steCkina: _ Cemi yovelTvis gamaq zuri xo ici. xexe :)
Tavgasa: _ daSlis droa ra. xo ise xval kargad CaicviT
yvelani: _ xo aba ra. aba he ra
meore dRes yvelani gamovewyveT. Tan elenikoc gavafrTxile. cota anerviulda mara gauxarda. xoda SevikribeT yvelani ubanSi.
Tavgasa: _ naxe steCkinas da jRunas gaxede boziS ra acviaT
gavxede da davinaxe ori Sarvalkostumiani siri Tavisi ylinjiT da movkvdiT siciliT.
Tavgasa: _ xo ise magrad gamoiyurebiT
steCkina: _ au naxui ra
me: _ kai kai gavediT ra Torem dagvagvianda
CavsxediT manqanebSi da davadeqiT gzas. me steCkina da vato avediT elenes ojaxSi. kibeebze avdiodi da vfiqrobdi yvelaferze. magrad mixaroda Tan vnerviulobdi. ar vicodi rogor movqceuliyavi da ra meTqva roca elenes da Tavis mSoblebs vnaxavdi. sabolood steCkinam zaric dareka da karebi elenes mamam gagviRo. rom dagvinaxa amdeni SavebSi gamowyobili biWebi cota daibna da gvkiTxa.
gurami: _ vin xarT? vin gindaT?
me: _ gamarjobaT Tqven albaT gurami brZandebiT xo?
gurami: _ Tqven vin gnebavT?
me: _ me... me....
ena dameba da ar vicodi ra meTqva. ucbad elene gamovida da mamamis uTxra
elene: _ mama es nikuSaa Cemi Seyvarebuli da SenTan movida rom dagelaparakos
kacs saxe Seecvala da gafiTrda
me: _ batono guram TqvenTan laparaki minda da SesaZlebelia?
gurami: _ xo xo SemodiT
xo da SevediT gavecaniT da TviTonac gagvecno. mere eles dedac movida da isic gavicaniT. rogorc Canda dedamisma ukve icoda Cemze yvelaferi da arc gaukvirda araferi
me: _ batono guram aq imitom movedi rom giTxraT Tqveni Svili Cemi Seyvarebulia da rom icodeT Zaan magrad miyvars da minda rom xelic gTxovoT
gurami: _ Cemo nikuS ar vici ra giTxra da arc is vici rogor moviqce
vato: _ batono guram Cven kargad gvesmis rom Znelia Tqvens mdgomareobaSi yofna.
steCkina: _ Tan nikuSac kai biWia da elenesac Zalian uyvars
gurami: _ mesmis Tqveni magram elene pataraa magisTvis jer
steCkina: _ Zia guram exla gogoebi 14wlisebic Txovdebian
gurami: _ ki Txovdebian mara mere ojaxi engreva Cemo biWo
me: _ Tqveni saqmis Tqven iciT me ubralod giTxariT Cemi saTqmeli da saqmis yurSi CagayeneT
gurami: _ kairgi biWebi xarT rom ar damimaleT mara me Cems Svils ver gamogayolebT.
me: _ Tqveni Tqven iciT
gurami: _ nikuS Svilo vafaseb Tqvens am saqciels magram elene pataraa da swored gamigeT biWebo. ar minda rom jer ojaxs gaSordes da imaSic ar mepareba eWvi rom nikuS Sen kai biWi rom xar, magram am jerad naadrevia.
steCkina: _ kargiT gurami Zia aRar SegawuxebT. icodeT rom elene saimedo xelSia
vato: _ batono guram didi bodiSi SewuxebisTvis
me: _ wavalT maSin Cven da cota xanSi davilaparakebT imedia
gurami: _ ki nikuS ra Tqma unda davilaparakebT
mere elenes dedasac davemSvidobeT da wamovediT. elenesac davelaparake da miTxra rom cota xani damecada. mec albaT davicdi.
restornis pontic gagvemaza mara erTi didi nabiji mainc gadavdgi. itokSi exa cota xani unda damecada. Tan miSos reaqciac mainteresebda, Tan elenec bexmZimed iyo. itokSi SeiZleba yvelaferi an Zaan kargad ganviTardes an Zalian cudad.
gadioda dro da yvelaferi Zveleburad iyo. mere elenesaganac gavige rom miSos Turme cixidan TavdebiT uSvebdnen. ra meqna ar vicodi is xom Cemi rezis mkvleli iyo.
erT dResac steCkinasTan viyaviT biWebi da sekas vTamaSobdiT

steCkina: _ ha brat Seni sityvaa
Tavgasa: _ me davweqi
jRuna: _ 10 da dalSe
steCkina: _ vaa am pidarasts karti yavs
vato: _ me davweqi
zuri: _ mec 10 da nikuS Seni sityvaa
karts nel-nela vwuravdi. pirveli tuzi iyo, meore faika, egreve or kartSi Sevagde
me: _ Cemi 20 da dalSe steC
steCkina: _ Cemic 20 da dalSe
jRuna: _ Cemi lari da dalSe
me: _ Cemi 5 lari da dalSe
steCkina: _ aba biWebi gaagrZeleT me davweqi
jRuna: _ Cemic 5 da dalSe
me: _ Cemi 10 da Seni sityvaa brat
jRuna: _ ar xsni?
me: _ ara brat
jRuna: _ au mecodeba es yveri
me: _ midi iTamaSe Sen ra ginda
jRuna: _ Cemic 10 da Se uzrdelo sami karoli
am dros vatos mobilurma daureka da iqiT gavida, albat nuci urekavda. me kidev fuli wamoviRe Cemsken
jRuna: _ Sen biWo Sig xom ar gaq karti manaxe
vuyurebdi jRunas da mecineboda.
me: _ ha Cemo jRuna sami tuzi da Seni sami karoli trajSi amoisvi :))))
atyda sicili da yvelam jRunas dascina. jRuna ki ijda gagiJebuli da zamaskiani. mere vato Semovida oTaxSi da me damiZaxaa
vato: _ nikuS erTi wuTiT modi ra
me vatos Sevxeda da davinaxe feri qonda wasuli.
me: _ biWo rame moxda?
vato: _ gTxov modi ra
me: _ Tqvi ra moxda SeCema
vato: _ nikuS brat daviRupeT
me am sityvebze kinaRam sunTqva Semekra da ver gavige raze meubneboda.
zuri: _ ra moxda Tqvi to
vato: _ elene saavadmyofoSi wevs, mZimedaa
am sityvebma gulSi tyviasaviT gamiara. TiTqos meore mxare CamomaWreso. veRar vsunTqavdi da TiTqos aRaraferi aRar mesmoda.
Cems irgvliv veRaravis ver vxedavdi. ar vici ra meqna. mere vigrZeni rom cremli wamomivida, avkakaldi da elenes saxe damidga win. mere araferi aRar maxsovs ise aRmovCndi elenesTan saavadmyofoSi da ucbad elenes mSoblebi davinax da mivardi gagiJebuli.
me: _ batono guram rogoraa ra moxda gTxovT miTxari rom kargadaa. vaimeee, aaaaa, vaimeee araaaa gTxovT miTxariT rogoraaaa.
steCkina: _ nikuS yvelaferi kargad iqneba brat gamo aqeT
me: _ ras niSnavs biWo kargad iqnebaaa, Cems elenes ra Cirs biWooo miTxariT vinmeeeem.
mere avdeqi da Sevardi   eqimebTan viRac qirurgTan mivedi
me: _ ra Cirs Cems elenes eqimo miTxariT sad wevs miTxariT rame xma amoiReT xalxno ra xdeba miTxariT
aravin arafers ar ambobda yvela wynarad iyo mxolod mesmoda sityvebi yvelaferi kargad iqnebao, damSviddi. palatasTan dacvac ki daayenes am bozebma amaTi. Cemi elenes naxvas TviT eSmakic ver damiSlida. saoperacioSi iyo da operacias ukeTebdnen. mTeli Rame gavaTene da ar vicodi ra xdeboda. gamTeniisas eqTani gamovida da elenes dedas raRaca uTxra da davinaxe rogor wauvida guli qals rogor atirda mamamisi da mivxvdi rom Cemi elene aRar iyo.
gaviqeci da Sevardi palataSi sadac Cemi siyvaruli uferulad iwva da bolo haers sunTqavda. daveci elenes da vtirodi da vafrendi.
me: _ ele gTxov ele icocxle ele. ar damtovo ra dZaan gTxov Sens gareSe ar vicocxleb ele
elene: _ nikuS unda icocxlo
me: _ ele gTxov damelaparake Cemo sixarulo ele ar damtovo gTxov.
elene: _ nikuS miTxari rom giyvarvar
me: _ ele miyvarxar Cemi RmerTi xar eleeee
elene: _ nikuS dampirdi rom geyvarebi
me: _ ele Cemi sikvdilis bolomde meyvarebi ele gpirdebi Cven yovelTvis erTad viqnebiT
elene: _ nikuS gTxov wadi ar minda rom eseTi gaxsovde
me: _ ele gTxov magas nu metyvi
elene: _ nikuS........................
me: _ ele ele eleeeeeeeeeeeee
..............................................................................................................................................
me: _ RmerTooooo ratooooom ratoooooooom ................................

Cemi elene Tavis Zmas mouklavs, SemTxveviT gavardnia iaraRi, roca gaigo rom fexmZimed iyo Cemsgan da amis Semdeg TviTon Cabarda policias da man aRiara Tavisi yvela danaSauli. rogor vwer am yvelafers Cems dRiurSi mikvirs, magram rogor ar davwero es Cemi ubedureba. Tu Cemi xmiT ar mismina ufalma, iqneb es naweri mainc naxos da Semisminos da mapatios is rac Camidenia da Caviden. vici naxavs am dRiurs Cemiani da minda rom gaagrZelos. minda icodes Cemebma rom maTze magra Cemi Tavic ar myvarebia, rom sul memaxsovreba is wamebi, wuTebi, saaTebi, dReebi, Tveebi, sezonebi da wlebi. exa ki droa rom Cems siyvaruls Sevxvde da xeli movxvio...............

ijda steCkina marto nikuSas oTaxSi, misi panaSvidis dRes da kiTxulobda mis dRiurs. tiroda da axsendeboda Tavisi nikuSa.
steCkina: _ nikuS me davamTvareb Sens cremlian dRiurs
am sityvebSi Canda steCkinas sinanuli, siyvaruli, SurisZiebis Jini da yvelaferi erTad.


(dRiurs agRZelebs steCkina da saZmo)

Senc waxvedi da ganisveneb mSvidobaSi Sens siyvarulTan erTad. Cven erTad gavizardeT, erTad vswavlobdiT, erTad vTamaSobdiT, erTad vblataobdiT, erTad visrodiT, erTad vsunTqavdiT, erTad viyaviT WirSic da lxinSic, magram sikvdili yvelas cal-calke mouvida, magram yvelgan erTad viqnebiT. erTad gadavitaneT rezis sikvdili, erTad gavigeT elenes dakargva da erTad gipoveT Seni Seyvarebulis saflavze mokluli da gpirdebiT imas rom Sens da Cvens mters ar vacocxlebT. cota moiTmine nikuS da Cvenc male movalT. erTad yvelgan da yovelTvis.

am sityvebiT mTavrdeba dRiuri romelsac saTauri araaq.
dReebi gavida da xalxma waikiTxa gazeTSi amazrzeni mkvlelobebis istoria. biWi romelic zonaze araadamianurad mokles. swored miSo iyo es biWi, romelic steCkinam wamebiT mokla. manqanaSi afeTqebuli Zmakacebi. ubanSi Cacxriluli axalgazrdebi. klubSi mokluli 2 biWi. swored es sazareli mkvlelobei Caidines steCkinam, jRunam, vatom, Tavgasam da zurim.

steCkinam naxevari sicocxle zonaze gaatara da didi avtoriteti moipova.
jRunac ijda cixeze cota xani da mere wamalSi gaipara.
vato moskovSi gaiqca nucisTan erTad magram is saxlSi ipoves erT dilas mokluli,
Tavgasamac rusec miaSura sadac iaraRis biznes mihyo xeli, magram cota xanSi isic daiWires da 20 wlians ixdis
zurim ki moixada 10wliani da exla Sav berad aRikvca.
WVIMIANI
GAME
-სალი როგორ მოგეწონა სკოლა? -დეეე, სკოლა კარგია მაგრამ ზოგი ტიროდა, ზოგიც წუწუნებდა და რატომ? -ალბათ იმიტომ, რომ მიჩვეულები არ არიან..კაი ეხლა წამოდი ჭამე! -ეხლავე მოვალ დედიკო ხელს დავიბან.. *** სალომე თანდათან იზრდებოდა, გადადიოდა კლასიდან-კლასში.იგი ყოველთვის მომზადებული და ლამაზი გოგონა იყო.. ის ხვდებოდა, რომ ბუნებამ საუცხოო სილამაზით დაასაჩუქრა... *** აი, დადგა პირველი სექტემბერი, როდესაც ბავშვები ჟრიამულით მიიჩქაროდბენ სკოლაში. -ვაა, გიო როგორ ხარ? როგორ შეცვლილხარ ბიჭო... -რას ვიზამთ სალო უკვე მეათე კლასში ვართ, დრო მალე გადის და ჩვენც ვიცვლებით.. შენ როგორ ხარ?:) -მეც კარგად ვარ...როგორ გაატარე ზაფხული? -აი, იკაც მოსულაა.. რავა ხარ იკუშ? -კარგად თქვენ როგორ ხართ ბავშვებო? -"ჩვენც კარგად!" -უპასუხა გიომ! - ბიჭო შენი შეყვარებული სადაა? -ნათია? არ ვიცი ეე. გუშინ ველაპარაკე და ასე მითხრა მოვალო და მოვა რაა... *** დაიწყო სასწავლო წელი.. ნათია და ირაკლი შეყვარებულები იყვნენ! მათ ერთმანეთი მერვე კლასიდან უყვარდათ! *** -დედა მე ცოტახანი ეზოში გავალ, გავისეირნებ.. კარგი? -დღეს ხომ გიორგის დაბადების დღეა შვილო... რატომ არ მიდიხარ? -არ მინდა წასვლა. მირჩევნია გავისეირნო.. -არა შვილო ამ წვიმაში რა გინდა გარეთ.. ჯობია გიოსთან წახვიდე ან სახლში დარჩე... თან უკვე ბნელოდა! -დეე, ხომ იცი რომ წვიმაში სიარული მიყვარს... -კაი სალო, მაგრამ ქოლგა მაინც წაიღე!! -დეეე! -ხო კაი, კაი მოდი გაკოცო... -მალე მოვალ... სალომე ნაზად და ფიქრებში გახვეული მიაბიჯებდა თითოეულ ნაბიჯს...იგი სველდებოდა, უსველდებოდა, უსველდებოდა ნაზი თმები, რომლებიც მის ლამაზ სახეს ეალერსებოდნენ... მიდიოდა და ჩერდებოდა, მაგრამ უცებ გაშეშდა, რადგან მის წინ დაინახა ადამიანი, რომელმაც გული აუჩქარა და გრძნობებში ჩაახედა... -უკაცრავად...-სალომემ მხოლოდ ეს თქვა და თავი ჩაღუნა... -არაფერია! ცუდათ ხომ არ ხართ? -არა...იცით ცოტა შემაშინეთ... -ასეთი საშინელი ვარ? ბოდიში, თქვენი სახელი? -ჩემ სახელს რა მნიშვნელობა აქვს, სხვა დროს გავიცნოთ ერთმანეთი...იცით მე მეჩქარება და...აი ეს დანა სამახსოვროდ დაიტოვე ჩემგან, ეხლა კი უნდა წავიდე... -მადლობთ! იმედია კიდე შევხვდებით, დროებით!! *** -ბიჭო რა გჭირს ტოო...ვეღარ გცნობ.. რა იყო სიყვარულმა დავიჯერო ასე დაგადებილა? -გიო გამანებე თავი რაა!! ეხლა შენი ნერვები არ მაქვს არ მინდა! არ მინდა ნათიაზე ლაპარაკი... -რა? მოიცა, მოიცა, შენ და ნათია ხომ არ დაშორდით ჰა? -არა სულელი ხომ არ ხარ... -ახლა მისმინე, ნათია გიყვარს? -შემეშვი რააა... -არა, არა მართლაა -ხო კაი... აბა როგორ გითხრა? მასთან უკვე 2 წელია ვარ და ვერ მივატოვებ... -სხვა შეგიყვარდა? -იცი გუშინ წვიმაში გარეთ გავედი და ვიღაც გოგო სეირნობდა, ცოტა შევაშინე, ალბათ რაღაცაზე ფიქრობდა... გრძელი და წვიმისგან დასველებული თმა, ნაზი და ნაცნობი ხმა ჰქონდა... -ვიღაცას სიყვარულის ისარი მოხვდა გულშიიი... სახეზე როგორი იყო? -არ ვიცი არ დამინახავს.. -ახლა რა უნდა ქნა? -არაფერი.. -იმ გოგოს არ დაუწყებ ძებნას? არ გაინტერესებს ვინ იყო? -კი, მაგრამ... სად ვეძებო.. რა სისულელეა.. კაი აბა მაგრად.. -მაგრად ძმაა და გრძნობებში გაერკვიე... აბა შენ იცი.. *** ნატ როგორ ხარ გოგო? რატომ არ დამირეკე გუშინ? -რავიცი... -რა გჭირს? -არაფერი -ცუდათ ხარ? -არა უბრალოდ ცოტა მოვიწყინე -რატომ? -აუ, სალო არ ვიცი რა ხდება... იკა შეიცვალა....უკვე სამი დღეა რაც ვეღარ ვცნობ. გთხოვ გამიგე რა ხდება... ხომ იცი როგორ მიყვარს... :(:(:( -კაი, შევეცდები გაგიგო... -გიოს დაელაპარაე რა... იქნება იმან იცოდეს რა დაემართა იკას :( -როდის დაველაპარაკო? -თუნდაც ახლა... -კაი, მაშინ ახლა მე წავედი გიოსთან და შევეცდები გავიგო რა ხდება... -კაი..:( მადლობ სალო... -რისი მადლობ მეგობრები რისთვის ვართ... წავედიი პაკა... -პაკა :( ...................... -ვინ არის? -გიო მე ვარ სალომე.... -ააა... ხო, ხო შემოდი სალო... ჩემთან რამ მოგიყვანა? -ბიჭო იკას რა სჭირს? ნათიამ მითხრა სამი დღეა ვეღარ ვცნობო.. -სამი დღეე? ა ხო. ისე მეც შევამჩნიე რაღაცა, მაგრამ ვერ გეტყვი... -კაი რააა.. რატომ ვერ მეტყვი? -განა არ ვიცოდი, რომ შენ და ნათია დაქალები ხართ... წახვალ და ყველაფერს მოუყვები... -გიო ჩვენ დაქალები არ ვართ და ეს შენც კარგათ იცი... -ხო კაი კაი.. იცოდე ნათიას არ უთხრა თორემ დამკარგავ... -ჩუმად ვარ! -რამე არ გინდა? კოკა ან წყალი ან რავიცი რამე არ გინდა? -წყალი მომიტანე ოღონდ ცივი!! -ოკ.. დამელოდე მოვალ... აი გამომართვი.. -მადლობ:) -გოგო მემგონი ირაკლის ნათია აღარ უყვარს... -სხვა შეუყვარდა? -არ ვიცი. მეც არაფერს მეუბნება! -აუ რა ცუდია. ნათიამ ეს რომ გაიგოს გაგიჟდება. ალბათ თავს მოიკლავს... -ხოდა შენც არაფერი უთხრა, ვერაფერსაც ვერ გაიგებს და თავსაც აღარ მოიკლავს... -იკას ვინ შეუყვარდა ხომ ვერ მეტყვი? -აი მაგას უკვე ვეღარ გეტყვი, არ მკითხო რატომ, რატომ არ მკითხო? იმიტომ რომ ვერ გეტყვი, რატომ ვერ გეტყვი? უბრალოდ ეს მისი პირადულია... *** იმ დღის შემდეგ, რაც ირაკლი იმ გოგონას შეხვდა საკუთარ თავში ჩაიკეტა და მარტოსული გახდა.. დაეძებდა იდუმალ გოგონას, რომელზეც არაფერი იცოდა, გარდა იმისა რომ, ის გახდა მისი ცხოვრების აზრი.. სალომ ირაკლის გულში დიდი ადგილი დაიკავა.. იგივეს განიცდიდა სალომეც...ორივე იტანჯებოდა და ფარული სიყვარულით! *** ნათიას ყურამდე მიაღწია იმ ამბავმა, რომ ირაკლის იგი აღარ უყვარდა. ნათია კი იტანჯებოდა... შავი ღამეები თეთრად ექცა, მას ეგონა, რომ არასდოს არავინ შეუყვარდებოდა... *** გავიდა რამდენიმე თვე და დადგა ის დღე, როდესაც ირაკლი და მისი მეგობრები ამთავრებდნენ სკოლას... ამ დროს ნათია და ირაკლი დაშორებულები იყვნენ. ისინი ყოველგვარი ჩხუბის და ახსნა-განმარტების გარეშე დაშორდნენ ერთმანეთს, რადგან ორივენი ხვდებოდნენ, რომ მათ სიყვარულს მომავალი არ ქონდა... ნათია საზღვარგარეთ წავიდა სასწავლებლად, გიორგიმ იურიდიულზე ჩააბარა.. ირაკლიმ და სალომემ კი უცხოენებზე ჩააბარეს. ისინი ერთ ჯგუფში მოხვდნენ, მაგრამ ეს ჯერ არ იცოდნენ.. *** -ირაკლი? -ვაა.. სალო აქ რა გინდა? -მე აქ ჩავაბარე... -მეც! როგორ ხარ? :) -კარგად შენ? -ვარ რაა... -რატომ მასე მოწყენილად? ამ კითხვის მერე ირაკლი დაფიქრდა თუ რა ეპასუხა, მაგრამ გადაწყვიტა, რომ მოწყენილობის მიზეზი არ გაემხილა... -ირაკლიი რაზე ჩაფიქრდი? -არა ისე უბრალოდ... შეყვარებული ხომ არ გაიჩინე? -არაა.. და შენ რას შვრები მაგ საკითხთან დაკავშირებით? -მოდი თემა შევცვალოთ.. ალბათ იცი რომ ზეგ გიორგის დაბადების დღეა, არ იქნები? -კი ვიქნები... -ვისთან ერთად მიდიხარ? ნათია ხომ საზღვარგარეთ წავიდა -ხო ვიცი.. ალბათ მარტო მოვალ -გინდა მე გამოგივლი და ერთად წავიდეთ -კარგი.. ეგრე იყოს.. *** -გიო გილოცავ! -მადლობ სალო:) იკა სადაა?:) -დაბლაა, მანქანას დააყენებს და ამოვა... .................... -იკა,რატომ ხარ მოწყენილი? იციი,მინდა გავიგო რა იმალება შენში, ძალიან შეიცვალე, ვეღარავინ ვეღარ გცნობს.. რა ხდება? -ღამე იყო, წვიმდა, გავედი გარეთ, სეირნობის დროს შევხვდი გოგონას, რომელიც ცოტა შევაშინე. იგი ჩაფიქრებული მიდიოდა, ისევე როგორც მე.. მას გაშლილი თმები წვიმისგან სველი თმა ჰქონდა... ნაზი და ნაცნობი... იმის მერე მას ვეძებ. ისიც კი არ ვიცი რა ქვია, საიდან არის ან... მოკლედ არაფერი ვიცი მის შესახებ, ერთი ვიცი, რომ ძალიან შემიყვარდა... სალომე დაიბნა, შიშმა აიტანა და თვალები აუცრემლიანდა, მან შეშინებული ხმით იკითხა: -ეგ როდის მოხდა? -ზუსრად ერთი წლის წინ, როცა გიოს დაბადების დღე იყო და მე არ წავედი სალომე ატირდა... გიომ და იკამ მეორე ოთახში გაიყვანეს და ცდილობდნენ გაეგოთ რა დაემართა მას... -სალომე რა გჭირს? რატომ ტირიხარ? რამე გეწყინა? -არ ეშვებოდა გიორგი... -გიო მოდი მარტო დავტოვოთ და როცა უკეთ გახდება მერე გვეტყვის ყველაფერს... -არა! ირაკლი შენ დარჩიი... გიორგი მიხვდა ყველაფერს და თქვა: - კაი,მე გავედი ალბათ ბევრი სალაპარაკო გაქვთ... -სალომე რა დაგემართა ახლაც არ მეტყვი? - ის... ის... გოგონა მე... მე ვიყავი იმ ღამით... - რააააააა? ირაკლი წამოხტა და გაოგნებული თვალებით იყურებოდა აქეთ-იქით.. არ იცოდა რა ექნა, რა ეთქვა.. სალომე კი ტიროდა... -წამოდი დაბლა ჩავიდეთ და პარკში ვილაპარაკოთ... ......................... სალო მე არ ვიცი რა გითხრა, უბრალოდ მიყვარხარ და იმ ღამის მერე დაგეძებ... -იმ ღამის მერე მოსვენება დავკარგე, სულ შენზე ვფიქრობდი, არ ვიცოდი რა მექნა,მხოლოდ შენი პოვნა და შენთან ყოფნა მინდოდა -აი რამ შეგვცვალა ორივე... -თავს დამნაშავედ ვგრძნობ... -რატომ? ჩვენ ხომ ერთმანეთი ვიპოვეთ... -კიი, მაგრამ ნატას ხომ ჩემს გამო დაშორდი, იგი ჩვენი გულისთვის დაიტანჯა:( -შენ არაფერ შუაში ხარ! იგი უფრო დაიტანჯებოდა მე რომ მასთან დავრჩენილიყავი უსიყვარულოდ... -არ ვიცი... ირაკლიმ სალომე მიიზიდა თავისკენ, ტუჩები შეახო მის ნაზ ტუჩებს, რომლებიც კრთოდნენ.... -სალომე მიყვარხარ! -მეც მიყვარხარ იკა! ამ დროს იქვე ბიჭები ჩხუბობდნენ, ერთმანეთს აგინებდნენ. ერთმა იარაღის ლულას გამოკრა თითი. მან უმისამართოდ გაისროლა, მაგრამ ერთი ტყვია საბედისწერო აღმოჩნდა სალომესათვის. სალომე უგონოდ დაეცა დაბლა. ეს ყველაფერი ისეთი წამიერი იყო, რომ ირაკლი გონს კიდევერ მოსულიყო, მაგრამ მან ყველაფერი გააცნობიერა, ამოიღო სალომეს ნაჩუქარი დანა,სალომე ჩაიკრა გულში და ყურში ჩასჩურჩულა: -აქ დაგვაშორეს, მაგრამ მეც მალე მოვალ შენთან და სულ ერთად ვიქნებით. მიყვარხარ... ამ სიტყვების შემდეგ სალომეს ჯერ კიდევ თბილ ტუჩებს აკოცა და თავისივე ხელით დაირტყა დანა გულში.... ასეთი წამიერი იყო მათი სიყვარული...
TVALEBI
MWVANE
dzalian saintereso ambavi mogeconebat :)

__deda ra peria ca?
ekas tavi dedis kaltashi chaedo da cas shesckeroda.
__cisperi eka
__deda chemi tma ra peria?
__shavi
__shavi ra peria?
__shavi shavia eka. magas ver agixsni.
ekas saxeze sevda moacva, dedas kaltidan tavi acia da moshorda dedas. eka Cdilobda escavla yvelaperi rac sheedzlo, mara dzneli iyo imitom rom yvelapers axsna ar konda. Amas eka mixvda rom ara ak prosta iyo ase.
__deda caval gavivli cotaxani.
__gamogyvebi, ro ar daikargo.
utxra dedam da camodga.
__ara deda , martoc kargad viknebi , yvelaperi vici arsad ar davikargebi.
gabrazebuli xmit upasuxa ekam dedamiss. eka camodga da gavida saxlidan. nervebi eshleboda ro egonat marto arapris gaketeba sheedzlo.
_______


goga saxlidan gamovida . samsaxurshi ukve erti saatit dagvianebuli konda. mankanashi chajda da mteli sichkarit cavida samsaxurshi.
__au raga dges mounda am mankanebs ak gachedva .
gabrazebulma saches xeli daartya, mara icoda rom eg arapers ar ushvelida. samsaxurshi casvlas azri ar konda, Rogorc ikna gza gaixsna da gogam gadacyvita dzmakacs gauvlio da saburtaloze cavida.
_______


Ekam rogorc ikna daicynara nervebi. mara is sevda rac gulshi konda mainc ar avicydeboda. Am dros man mankanis pipini gaigo, tandatan xma axlovdeboda , mara ekam ar icoda ra gaeketebina da adgilidan ar gandzreula.
__ra xmaa??
sheshinebuli tkva ekam da yurebze xeli aipara.


Gogam dainaxa gogo gzaze da daupipina.
__am gogoebma xo saertod gaaprines , ra ician am shua gzaze dadgoma. ufff...
rom dainaxa gogo adgilidan ar iceoda daatormuza scrapad. cotac da gogos daajaxebda.
__gogo shen brma xar?
gabrazebuli gadmovida mankanidan goga.Gogos xeli mokida da sheanchgria. eka xmas ver igebda , titkos sityvebi ar amodioda piridan.
__ gogo mipasuxe , gzaze ro dadeki mankanam rom dagartyas mere?
gogam pexze aayena gogo da pirvelad dainaxa man misi tvalebi. is tvalebi romlebsac araperi arasodes ar daunaxiat. goga mashin mixvda rom gogo martla brma iyo. Gogos tvalebi iyurebodnen shors, titkos edzebdnen da cdilobdnen rom ragaca daenaxat. gogos tvalebidean cremlebi camouvida. goga nanobda ram am gogos uyvira da shercxva. ras ipikrebda rom es gogo martla brma iyo.
__bodishit.
rogorc ikna ekam amoigo xma da tavi daxara.
__araperia , amis mere prtxilad kai .. ra gkvia??
utxra gogam cynari xmit.
__me eka shen?
__me goga , sasiamovnoa sheni gacnoba.
ekas gaecina da casvla daapira.gogam mashin sheamchnia rom dzalian lamazi sicili qonda.
__cavedi tore dagamda , dedachemi inerviulebs. sasiamovno iyo sheni gacnoba goga. gpirdebi ro gzaze agar gadaval.
gogas gaecina da ekas daecia.
__gagacileb tore kide ragacas gaaketeb.
__araa sachiro martoc shemidzlia.
civi xmit upasuxa ekam
__yvela rato pikrobt rom sul arapris gaketeba ar shemidzlia? raxan brma var? nu micodebt yvela , rogorc yvela adamiani ise rom momekcet ar shegidzliat?
gogas gaukvirda aseti reakcia ekasgan.
__kai bodishi dacynardi, me mase ar mitkvia eka, tu ginda gagacileb metki.
__ara ar minda.
eka moshorda gogas da tavisi gza ganagrdzo.
gogam mainc ver moisvena da chumad ukan gayva. Ratomgac eshinoda rame ar mosvloda. eka gacherda... gogac gacherda..
eka grdznobda rom vigaca mihyveboda ukan da nabijs auchkara . goga ukan miyveboda mainc. eka gacherda mitrialda.
__goga?
sheshinebuli xmit ikitxa ekam.
__xo me var gamoicani.
ekam amoisuntka. mas sxva vinme egona.
__saxlamde migacileb eka
__kai kai.
goga da eka cynarad cavidnen gzaze.
__eka sheidzleba ragaca gkitxo?
__ki ra aris
__rogor dabrmavdi??
__dabadebidanve ver vxedavdi, ekimtan camiyvanes yvelgan mara araperma ar mishvela.
eka michveuli iyo ukve am ambavs da tavisuplad yveboda. goga ismenda da scyinda rom aseti lamazi gogo brma iyo.
__dzalian cudi.
__xo mara damijere echvevi male
gaigima eka
__ise dzalian lamazi xar eka
eka gacitlda.
__mec getyodi simpatiuri xar metki mara mogatyuebdi.
orive gachumdnen.
__aq vart ukve, madloba goga gamocilebistvis. kargad.
eka sadarbazos sibneleshi gakra.
Meore dges eka garet ijda da cigns kitxulobda , mistvis specialur cigns yidulobda xolme deda. Skamis meore mxareze vigaca chamojda , igrdzno ekam da gaixeda gverdze mara azri ar qonda am gaxedvas. eka camodga. unda casuliyo, roca xma moesma.
__eka
__goga? shen aq ras aketeb?
__ravi, gamoviare , shegamocme shenc shepirebas tu asrulebdi.
ekam gaigima da cigni daxura.
__eka camo gaviseirnot ginda?
eka chapikrda. ar icoda ra etkva.
__kai mara didi xnit ver camoval. saxlshi male unda avide.
__kai.
goga camodga da xeli mokida ekas. eka ar moeloda da shexta. gogas gaecina da skamidan aayena.
__ise ar gainteresebs rogor gamoviyurebi?
gagimebuli kitxa gogam.
__xo mara ar shemidzlia xo ici
ekas ecyina icoda rom ar sheedzlo da ras ekitxeboda .
__shemekitxe mashin.
__kai. ra peris tvalebi gaqvs?
__mcvane.
__ra peris tmai?
__shavi
ekas gaecina .
__mec shavi maqvs.
__ xo vici.
gaicina gogam da tmaze xeli mokida.
__ mara shen upro lamazi tma gaq eka.
eka gacitlda.eka kargad ar grdznobda tavs gogastan. icoda ro dedamis ro gaego magad gabrazdeboda. parkidan camosvlisas gogam ekas loyaze akoca , mas gaukvirda mara araperi ar utkvams.


Eka ver isvenebda loginshi pikrobda da surats xatavda tavis tvinshi tu rogor gamoiyureboda goga. arasodes ar egona ro bichtan aseti urtiertoba eqneboda, arasodes ar egona ro vinmes moeconeboda . arc icoda rogor gamoiyureboda. am piqrshi ekas chaedzina.


__zdarova levan ras shvebi?
__arapers, shen rogor xar brat?
__me magrad ra vmushaob.
__xvale pexburtia bichebi chemtan vxvdebit da xo ar amoxval??
__amovivli , vin da vin tamashoben?
__italia da chvenebi.
__levan magas yureba rad unda saqartvelo caagebs .
__nu gio amodi mainc, gamitydeba.
__kai brat mand var.
__ragac gavige vigac gogo gagicnia.
gaicina levanim.
__is dato xo ver moketavs , . xo mankana kinagam davartyi to da turme brma yopila. mara magari lamazi gogoa.
__va martlaa?? vigacas siyvaruli xo ar moadga karzee??
gaicina levanim
__memgoni ...
__xvale ninoc iqneba ak da camoiyvane sheni princesa gagvacne .
__vnaxot . kai brat xvale gnaxav.
__magrad!


Gogam rogorc ikna daitanxma eka casvlaze. iq rom mividnen yvela ekas kargad eqceoda.ekam levanic gaicno da yvela gogas dzmakacic.
levanim calke otaxshi gaiyvana goga dasalevi unda moetanat.
__magari lamazi gogoa brat.
gaucina levanim da ekas gaxeda.
__xo vici.
pexburti daicyo da bichebma yvirili atexes. nini da eka samzareuloshi gavidnen rom echoravat.
__mokled eseni zooparkidan arian gamoshvebulebi , cxovelebivit ikcevian.
ninim xumrobit utxra ekas. ekam gaicina da skamze chamojda.
__ ara da ician ro chvenebi caageben mara mainc.
__eka ak iyavi caval siagrets viyidi tore eseni arcert gers ar damitoveben.
tkva ninim da otaxidan gavida. eka samzareuloshi marto darcha.
mara guli ugrdznobda rom vigaca uyurebda.
__goga?
__ara ,levani var
__shemeshale
__xo bichebma dasalevio da magitom shemovedi. nini sad cavida?
__sigaretis sayidlad.
ekas ar undoda levanistan larpaki da cdilobda bevri ar elapraka. levani skamze dajda da skami ekas axlos micia.
__eka dzalian lamazi gogo xar. ici?
__bodishit unda cavide.
eka skamidan camodga unda gasuliyo mara levanis xelebma daakava da skamze dajda isev.
__chemi mosvla gecyina.
chaicina levanim da xeli gadaxvia . ekas ar siamovnebda da cdilobda moshoreboda levanis.
levani upro axlos miicia ekastan da celze moxvia xeli. eka camodga.
__unda cavide gamataret
levani xels ar ushvebda. xelebi dauchira da akoca. eka camodga. levanis tavisi xeli mouknia da sila gaartya. levanim dzaladoba daucyo ekas. ekam xeli kra levanis da magidas miajaxa. magididan tepshi gadmovarda da mtel otaxshi gaisma tepshis damsxvrevis xma. yvela samzareuloshi shemovida. gogam ro dainaxa eka atirebuli , levanis shexeda shemdeg ekas.
__ra moxda?
__araperi.
namtiralebi xmit upasuxa ekam da karebisken daapira casvla. gogam gaachera eka.
__eka ra moxda?
__goga araperi.
goga mixvda rac moxda. levanistan mivida da mushti mouknia mteli dzalit. levani iatakze davarda da cxviridan sisxli caskda.
__egre ginda nabichvaro , she arakaco brma gogos moerie, adeki aba me momerie sheni..
levani pexze camodga.
__vinaa bijo arakaci, mag b.. gulsitvis dzmakacs kargav.
__shennairi dzmakaci rashi mchirdeba shennairi arakaci. meored ekas ar miekaro torem sasacilos gagxdi mtel ubnashi she arakaco.
gogam kide daartya levanis mushti da micaze daagdo. shemdeg ekas mokida xeli da saxlidan gaiyvana.
__bodishi eka, rame xom ar gatkina?
__ara!
__ras vipikrebi rom amas gamiketebda , chemi bralia ar unda dametovebine marto.
goga ekas chaexuta da ekac motba. gogastan kargad grdznobda tavs.
__eg nabichvari ar gadamircheba , xvale gavurchev sakmes   erti ertze, mere vnaxavt rogor iblatavebs
__goga ara, daamtavre gexvecebi. ar minda chemi gulistvis sharshi gaexvio , daanebe tavi.
__tavs ver davanebeb, mag arakacs ar konda magis upleba rom xeli dagakara shen, magas aravis vapatieb mitumetes icoda ras vgrdznobdi shens mimart.
eka chapikrda, ra grdznobebze laprakobda goga man ar icoda.
__goga ra grdznobebze laprakob?
__araperze eka daivicye
__ara mitxari
gogam eka gachera da skamze chamosva.
__eka
__xo goga?
__chemi grdznoba shen mimart aris dzlieri
__ras meubnebi?
gakvirvebuli sheekitxa gogas. gogam xeli mokida mas.
__eka sheni tvalebis danaxva   chemtvis sixarulia, aravis ara aqvs egeti lamazi tvalebi rogorc shen gak.
eka gacitlda da tavi dabla daxara.
__eka martals geubnebi, pirveli danaxvisas vicodi rom shen chemi iyavi da me kide sheni. magitomac ar vapatieb mag arakacs, rac shen gagibeda. aravis ar vapatieb magas. eka is minda rom gitxra miyvarxar. yvelaperi miyvars sheni. sheni tvalebi, sheni gimili, sheni shavi tma. sheni patara da nazi xelebi, sheni tuchebi.
goga ekas miuaxlovda da nazad akoca, ekasac ar dauxevia ukan.
15 TEB
ERVALI
15 tebervali...dge romelmac daungria cxovreba ert gogonas....... _რას შვრები თამო, ხომ მოდიხარ ხვალ ჩემს დაბადების დღეზე? თითქმის ყველა
კლასელი იქნება იმ სინდიოფალა სწერვების გარდა და არ დაგავიწყდეს მოსვლა.
მერე კი ვიგიჟოთ ჩვენებურად...
      _რა თქმა უნდა მოვდივარ! რომც არ დამპატიჟო მაინც მოვალ! რა სისულელეა
მაგ წვეულებას როგორ დავაკლდები.
      _მაგარი ხარ, გელოდებით, ბევრი არ მაცდევინო.

      _სად არის ამდენი ხანი, კარს რომ არ გვიღებს?
      _რა გჭირს გოგო, მოითმინე და გაგვიღებენ აბა აქ ხომარ
გვაცდევინებენ?_დამამშვიდა წვეულებაზე უხალისოდ მისული გაგამ. ალბათ გული მიგრძნობდა რომ აქ
იწყებოდა ჩემი ცხოვრების ახალი ეტაპი, არც თუ ისე სახარბიელო
ეტაპი..._დიდება შენს გამოჩენას... მეგონა აღარ გვიშვებდი სახლში.
      _კაი რა... სახლში იმისთანა ამბავია, რომ არაფერი ისმის.
      _ოკ! შემოგვიშვებ თუ წავიდეთ. საჩუქარი მოგიტანეთ, მოგეწონება. ჩვენ კი
წავალთ.
      _შენ კარგად ხარ თამო? აქამდე მოვსულვარ და აწი სად წავალ? თან ისე მშია
რომ ლამისაა ორივე შეგჭამოთ_ამის თქმა და გაგას ოთახში შეჭრა ერთი იყო.
      _შემოდი!


      კარზე ზარია...
      _ალბათ ლეო მოვიდა, დე გაუღე კარი.
      _ლეო ვინაა გოგო? აბა სასტავიო?
      _ხო რა, ჩემი ბიძაშვილია და მაგარი ძმაკაცი, ძმის მაგივრობას ეგ მიწევს.
გახსოვს რომ მოგიყევი ნიკას გაურჩია საქმეები-თქო... ხოდა ეგაა. ჩემი
ბიძაშვილი რომ არ იყოს ალბათ შემიყვარდებოდა ისეთი საყვარლია... აი ისიც_ფეხზე
ადგომით შეხვდა მარი თავის ბიძაშვილს და ინსტიქტურად მეც ფეხზე წამოვდექი.
      _გაიცანი ლეო ესენი ჩემი საუკეთესო მეგობრები არიან_გაგა და თამუნა. დღეს
კიდევ ბევრი ჩემი მეგობარი მოვა აქ მაგრამ ესენი...
      _კაი, გეყოფა! სასიამოვნოა...
      _ლეო დანარჩენებს იცნობ ალბათ ხომ?
      _კი და თუ მაცლი მივესალმები კიდეც, ისე კი ძალიან სასიამოვნოა ჩემი
მარის მეგობრების გაცნობა...
      _ხომ მაგარი ლამაზია?
      _კი რამდენი წლისაა?
      _ჩვენზე მარტო 4 წლითაა დიდი, 17 წლისაა.
      _მაგარი ლამაზია...
      _ჰა, ჰა გულში ხომ არ ჩაგივარდა ანგელოზი სახელად ლევანი?
      _გეყოთ, ხომ არ გავიწყდებათ რომ მეც აქ ვარ და ბოლოსდაბოლოს მეც ბიჭი
ვარ!!! ესე იგი თქვენ ოღონდ ლამაზი ბიჭი დაგანახათ და მეტი არაფერი
გაინტერესებთ. არაფრად აგდებ მარი ჩემს გრძნობას...
      _მე მგონი აქ სრულიად ზედმეტი ვარ, აბა გაგა შენ იცი ჭკუით და დაქალი არ
გამიბრაზო..._,,შეყვარებულ\" წყვილს გამოვეცალე და იქვე განმარტოებით
მდგარ სავარძელზე მოვეწყვე. ის იყო ჩემს ფიქრებში უნდა წავსულიყავი, რომ
ვიღაცის ხმა მომესმა.
      _მარის მოვკლავ, ასეთი ლამაზი დაქალი თუ ყავდა აქამდე   რატომ არ გამაცნო?
ახლავე მივალ და ახლოს გავიცნობ, თან მარტოა.
      _ოხ, შე მექალთანე. თამოს შებმა გინდა? არა ბიძაშვილო მაგ გოგომ კარგად
იცის რომ ყველა ბიჭი ერთნაირები ხართ.
      _არა მართლა ნომალური გოგო ჩანს და ეგებ საერთოც გამოვნახოთ
რამე, თან მოწყენილია და ვეცდები გავამხიარულო..._ვიგრძენი როგორ წამოვიდა
ლეო ჩემსკენ.
      _რატომ მოიწყინე? მიგატოვა დაქალმა და ძმაკაცმა? ისე უშნოდ ეჭუკჭუკება ის
გაგა მარის და რამე ხომ არ ხდება?
      _რა უნდა ხდებოდეს? უხარია ხალხს ცხოვრება...
      _შენ რა არ გიხარია?
      _როგორ არ მიხარია, მაგრამ, იმათ სხვანაირად უხარიათ.
      _მაინც რანაირად?
      _სხვანაირად!
      _მაინც, მაინც!
      _ვერ ხვდები არა? უყვართ და უხარიათ... ასე რომ ვთქვათ მათ შორის
ანგელოზმა სიყვარულის ისარი გაისროლა და მათი გულები ერთმანეთს შეახვედრა.
      _შენ რა ძაან ფილოსოფოსობ? ნამდვილად შეყვარებული იქნები! არა?
      _შენ წარმოიდგინე რომ არა. თუმცა როგორ არა ჩემი შეყვარებული სიყვარულია,
სიყვარულზე ვარ შეყვარებული.
      _და არ გინდა რომ შენი სიყვარული ვიყო?
      _არა. შენ?
      _რა მე?
      _შენ გინდა რომ ჩემი სიყვარული იყო? გინდა რომ ეგ სიყვარული მიყვარდეს?
      _კი თან ძაან.
      _ეჰ, რომ ვერ შეგისრულებ?
      _რატომ?
      _იმიტომ რომ ჩემს სიყვარულს სახელი არა აქვს... შენ კი ლევანი გქვია...
      _სიყვარულს დავირქმევ!..
      _რატომ? რომ მერე შენს ძმაკაცებში იბლატაო რომ ერთით მეტი
თაყვანისმცემელი გყავს? არა ჩემო კარგო...
      _მარი გეძახის!
      _იფიქრე ჩემს ნათქვამზე...


      _შენ გენაცვალე მარი რახან იმას მომაშორე.
      _რაო გაბამდა?
      _ხო რა, შენი სიყვარული ვიქნებიო.
      _მერე შენ რა უპასუხე?
      _არაფერი, რა უნდა მეპასუხა?
      _აუ, ახლა წარმოგიდგინეთ შენ და ლეო ერთად, რა მაგარი წყვილი იქნებით?!
თან შენზე უკეთესს ვის მოვუძებნი?
      _და მე აღარ მეკითხებით?
      _რა კითხვა უნდა გოგო. სახეზე გაწერია რომ მოგეწონა, ალბათ იმ ანგელოზმა
თქვენს შორისაც გაისროლა სიყვარულის ისარი.
      _გეყოს რეებს ბოდავ? მე ხომ იმას ჯერ არც კი ვიცნობ?
      _რეებს და რასაც ჩემზე და გაგაზე ბოდავდი... თანაც ერთი ნახვით შეყვარება
არ გაგიგია? ლეო კარგი ბიჭია და დარწმუნებული ვარ ახლა აღარც შეგეშვება...
      _კარგი რაა... იცი თქვენზე მკითხა და ვუთხარი რომ შეყვარებულები ხართ!
      _რა? გაგიჟდი გოგო? აუ, ახლა მაგას რაღა გაუძლებს?
      _რატომ, რა მოხა? უბრალოდ ცოტა მეტ ყურადღებას მოგაქცევს და სულ შენთან
იქნება... და თუ შენთან იქნება მეც ვნახავ ხოლმე...
      _აბა არაფერიაო? აი ხომ დაგიჭირე სიტყვაზე?
      _კარგი, ჰო მომეწონა... რა არ შეიძლება?
      _როგორ არ შეიძლება, პირიქით ძაან მაგარია, მე-გაგა, შენ-ლევანი,
მაგარია...
      _ეეე, ძაანაც ნუ გააფრენ ფიქრებით. ეგ ამბავი ან-მოხდება, ან-არა,
უფრო-არა!
      _კარგი რა... რატომაც არა, დამიცადე ლეოს დაველაპარაკები და ახლავე
მოვალ.
      _გაგიჟდი გოგო? არ გაბედო და არ უთხრა რომ მომეწონა, თორემ აქედან წავალ
და ვერასდროს ვეღარ შემომირიგებ.
      _არა რა სისულელეა უბრალოდ უნდა ვკითხო მოეწონე თუ არა.
      _არ გინდა რა.
      _დამიცადე!
      _რა მოხდა სად გაიქცა ის გადარეული?
      _ლეოს უნდა ელაპარაკოს... გაგა მიშველე რამე, მარის უნდა რომ...
      _რა რომ ნუ გადამრიე.
      _რა და ლეო მომეწონა და მას უნდა რომ ყველაფერი მოახსენოს.
      _მოგეწონა? ვა, რა დღეა დღეს? უნდა ჩავიწერო რომ არ დამავიწყდეს.
      _გეყოფა!..
      _მარი რა ქენი გაიგე მოეწონა თუ არა ეს გოგო?
      _კი და ისიც ვუთხარი რომ ძალიან დიდი შანსები აქვს შენთან.
      _შენ რა უთხარი რომ მომეწონა?
      _ხოO რა იყო, თუ მასაც მოეწონე დიდი ამბავი...
      _კარგად მარი, მე მივდივარ.
      _მოიცა რა სად გეჩქარება?
      _აქ ვეღარ გავჩერდები..._და წამოსასვლელად მოვემზადე.
      _გაგა გააცილე კარგი? ოღონდ მერე დაბრუნდი...

ცივი ქარიანი ამინდი იყო ციდან წვრილ-წვრილად თოვლის ფანტელებიც
გვიგზავნიდა მოკითხვას. ძალიან მიყვარს თოვლი ამიტომ, ფეხით გადავწყვიტე გავლა.
გზაში გაგაც წამომეწია.
      _რა იყო გოგო, ასე რატომ გაბრაზდი. ხომ იცი, მარი რა თავქარიანიცაა და
მის ასეთ ქცევებს ყურადღება რომ არ უნდა მიაქციო? ვიცი მესმის შენი. არც მე
მომეწონებოდა რომ დაუშვათ და შენ გეთქვა მარისთვის რომ მომწონდა. მაგრამ
მარი ასეთია და ჩვენ ვერ შევცვლით, თან მართლა განიცადა რომ გული
გატკინა...
      _გაჩერდი გაგა! ეგ რა შუაშია? შენ რა მართლა გგონია რომ ლეოს გულისთვის
დაქალს დავკარგავ? უბრალოდ გავლა მომინდა და გადავწყვიტე წამოვსულიყავი.
თან არც ვიყავი მხიარულების ხასიათზე... ახლა კი თუ არ გეწყინება მარტო
მინდა დარჩენა და... მოკლედ დაბრუნდი და გაერთე, მე არაფერი არ მიჭირს.
      _მართლა? აუ გეხვეწები რა სახლამდე მიგაცილებ თორემ მარი მომკლავს რომ
მარტო გაგიშვი...
      _მე გავაცილებ!!!
      _ლეო? შენ აქ რას აკეთებ? ახლავე ორივე დაბრუნდით და მარის უთხარით რომ
მე კარგად ვარ და ხვალ დავურეკავ...
      _გაგა წადი და დაბრუნდი, თამუნას მე გავაცილებ.
      _შენ რა ვერ გაიგე? ორივე დაბრუნდით. რა იყო რა, პირველად ხომ არ
გამოვედი ქუჩაში, თან აღარც პატარა ბავშვი ვარ რომ ზედამხედველები დამყვებოდნენ.
      _პატარა რომ აღარ ხარ, იმიტომაც უნდა გამოგყვე. თორემ ვინმე დაგავლებს
ხელს და მერე რა მეშველება მე?
      _კარგი ლეო მე წავალ, ოღონდ რაც არ უნდა გითხრას მარტო არ დატოვო. კარგი?
      _აი მარტოც დავრჩით, სულ მარტო ამ ღვთისგან მივიწყებულ ადგილას შენ კიდევ
მარტო აპირებდი წასვლას.
      _დიდი ამბავი. მაგრამ შენ ახლა სიმყუდროვეს მირღვევ და თუ მაინცდამაინც
გინდა რომ წამომყვე ჩუმათ იარე! კარგი?_ჩემი სიტყვებით გაკვირვებულმა ლეომ
თავი დამიქნია და რაგაცის თქმას აპირებდა და გადაიფიქრა.
      _უკვე ძალიან დაბნელდა და თითქმის ორი საათია მე და ლევანი ერთად
ვსეირნობთ თბილისის ქუჩებში და რაც არ უნდა უცნაურად მოგეჩვენით ამ ხნის მანძილზე
არცერთს არ ამოგვიღია ხმა...


      ამის შემდეგ მე და ლევანი ძალიან დავუახლოვდით ერთმანეთს და ხშირადაც
მოდიოდა ხოლმე სკოლაში ვითომდა მარის სანახავად.

      ლევანის გაცნობიდან 1 წელი და 16 დღე იყო გასული. დღე ჩვეულებრივად
დაიწყო. როგორც ყოველთვის ლევანიმ სკოლის მერე მე და მარის გამოგვიარა და ჯერ
მარი გავაცილეთ ერთად და მერე მეც მიმაცილა სახლამდე.
      _თამუნა ხვალ მე და ჩემი მეგობრები ვიკრიბებით და ძალიან მინდა რომ, შენც
ჩემთან ერთად წამოხვიდე.
      _მე? არა რა სისულელეა! მე ხომ შენს მეგობრებს არც კი ვიცნობ და არა
მგონია ღირდეს წამოსვლა...
      _მერე რა? მარიც არ იცნობს და ორივეს გაგაცნობთ თუ მარის ენდომება გაგაც
წამოვიდეს.
      _კარგი ვნახოთ, მარის დავურეკავ და მოვილაპარაკებთ.


      _მარი როგორ გამოვიყურები?
      _როგორ და ისე რომ ჩემს ბიძაშვილს მთლად გადარევ ჭკუიდან ისეთი ლამაზი
ხარ.
      _კარგი გეყოს თორემ მერე თავში ამივარდება და...


      იმ დღეს უბედნიერესი ადამიანი ვიყავი რადგან ლევანიმ სიყვარული ამიხსნა
თან ძალიან ორიგინალურად. მეგობრები თავთავიანთ საიდუმლოებს უმხელდნენ
ერთმანეთს და ლევანიმაც გამიმხილა თავისი საიდუმლო...


        თითქმის ერთი წელი ლევანი ყურადღებას არ მაკლებდა. ძალიან ორიგინალური
სიურპრიზებით მიმტკიცებდა თავის სიყვარულს. ყველა მეუბნებოდა რომ
უბედნიერესი ადამიანი უნდა ვყოფილიყავი რადგან ასეთ ადამიანს ვუყვარდი. მეც რა თქმა
უნდა მსიამოვნებდა ლევანის ასეთი ყურადღება ჩემს მიმართ. ლევანმა მისი
ოჯახის წევრებიც გამაცნო. ლეოს ოჯახშიც ყველამ იცოდა რომ ლევანის ძალიან
ვუყვარდი.

      მაგრამ ალბათ ბედნიერებასაც აქვს დასასრული. დაახლოებით 2 კვირა ლევანი
არ გამოჩენილა და მისი კვალი არსად ჩანდა. მე ვიფიქრე, რომ აღარ ვუყვარდი
და ძალიან გაბრაზებულიც ვიყავი. ლევანის ყველა ეძებდა. ორი დღით გამოჩნდა
და ისიც ძალიან ცივად მექცეოდა. Bოლოს, რომ ვნახე ლევანი ძალიან
განერვიულებული იყო. მეხვეწებოდა, რომ მარტო არსად წავსულიყავი და თუ ვინმე მის
ამბავს მკითხავდა, მე მას ნორმალურად არც კი ვიცნობდი, მაგრამ, არ მესმოდა
რატომ სჭირდებოდა ეს ტყუილი. ნუთუ აღარ ვუყვარდი? ნუთუ ის ყველაფერი, ის
დღეები რაც ერთად გავატარეთ არაფერს არ ნიშნავდა მისთვის? მეორე დღეს მართლა
მოვიდა ვიღაც ბიჭი და მართლა მკითხა ლევანიზე და მე როგორც დამარიგა
ლევანმა ისე ვუპასუხე, რომ ლევანისთან არც თუ ისეთი კარგი ურთიერთობა მქონდა და
ერთმანეთს ვერ ვიტანდით.


      _უკვე 3 კვირაა რაც ლევანი არ გამოჩენილა მისი ძმა გადარეული ეძებს.
ბიძაჩემი მიწასთანაა გასწორებული. თამუ ვერ ვხვდები რა ხდება ჩვენს თავს? ნინო
დეიდამ მთხოვა რომ მასთან მიმეყვანე თუმცა არ ვიცი რა უნდა. გთხოვ წამოდი
რა?
      _რა თქმა უნდა წამოვალ. მეც ძალიან ვნერვიულობ მაგრამ... არ ვიცი მარი
გული ძალიან ცუდს მიგრძნობს. მეშინია გესმის? მე_ში_ნი_ა!_ დამარცვლით
გავუმეორე მარის და ლევანის სახლში წასასვლელად გავემზადე._ მარი გამომიარე რა
და ერთად წავიდეთ.


      ლევანის სახლში ნამდვილი ჯოჯოხეთი იყო. არავინ არ იცინოდა, ყველას
შეშინებული სახე ქონდა.
      _თამუნა შვილო მოდი, დაჯექი. აქ იმიტომ დაგიბარეთ რომ ლევანიმ
გაუჩინარების წინ მე, მამამისს და თავის ძმას გიოს გვთხოვა, რომ შენ მოგხედოთ როგორც
საკუთარ შვილს. გვთხოვა, რომ მისი დის მაგივრად, რომელის სულ რაღაც 5 წლის
იყო რომ გარდაიცვალა, შენ მიგიღოთ ჩვენს მესამე შვილად. და თუ შენ
წინააღმდეგი არ იქნები ხშირად მოდი ხოლმე ჩვენთან. იმას არ გთხოვთ რომ შენი ოჯახი
მიატოვო და აქ გადმოხვიდე მაგრამ...
      _დაწყნარდით ნინო დეიდა მე სულ თქვენთან ვიქნები. აი ნახავთ მალე ლევანი
დაგვიბრუნდება და ჩვენ ერთად ბედნიერად ვიქნებით, როგორც ადრე იყო
ხოლმე...
საუბარი ტელეფონის ზარმა გამაწყვეტინა. ტელეფონს ლევანის მამამ_დათომ
უპასუხა და ტელეფონი ხელიდან გაუვარდა. მერე გიორგი და დათო ცალკე ოთახში
გავიდნენ. იქიდან გამოსული დათო პირდაპირ კარებისკენ წავიდა გიო კი ჩვენთან
მოვიდა და...
_ლევანი აღარაა...
ამ სიტყვების მერე აღარაფერი აღარ მახსოვს. გონს რომ მოვედი. მარტო ვიყავი
ერთ ოთახში, მეორე ოთახიდან კი კივილის ხმა გამოდიოდა.

ლევანი მოასვენეს... მისი სხეული, ტანსაცმელი, სახე სულ სისხლით იყო
დაფარული. ალბათ აწამეს, ძალიან აწამეს...

ყველაფერი კი ასე იყო... თურმე ლევანის ძმაკაცს ვიღაც ბანდიტებთან ქონია
შელაპარაკება. ჯერ ის მოუკლავთ და მერე კი ლევანის დასდევდნენ მოსაკლავად
და მიაგნეს კიდეც. რომ მოკლეს მამამისს დაურეკეს და უთხრეს ამა და ამ
მისამართზე მოდი და შენი შვილი წაიღეო.

ეს იყო 15 თებერვალი, ჩემი ცხოვრების ყველაზე საშინელი დღე.


,,იყო და არა იყო რა... მართლაც ზღაპარია ჩვენი ცხოვრება
პირველი სიყვარული

ნეტა რა არის პირველი სიყვარული? გრძნობა, რომელიც გვართობს და გვხიბლავს?! ნუთუ ორივე? ოჰ, ღმერთო ჩემო, ხვალ გამოცდა მაქვს უსაშინლესი და მეცადინეობის მაგივრად ვზივარ და იმ პირველ სიყვარულზე ვფიქრობ! გული დამიჭრა საზიზღარმა, შხამიანი ისრით. . . საშინლად მტკივა. ვგრძნობ ტკივილს უიმედო ნოსტალგიისას!. . .
ბუზღუნებს ჩემი მეორე მე. . .
-     ხვალ გამოცდა გაქვს, იმეცადინე!
-     ვიცი!
-     რომ იცოდე სულელივით არ იჯდებოდი და სხვაზე არ იფიქრებდი!
-     ვინ სხვაზე? მე ხომ ვმეცადინეობ?
-     გეთანხმები, კითხულობ, წერ, მაგრამ თვალწინ ასოების Nნაცვლად ვის ხედავ? ფიქრში ვინ გიზის? გამოცდა თუ სიყვარული?
-     თავი დამანებე! ვმეცადინეობ!
-     მეცადინეობ? ნუ მაცინებ?არ გრცხვენია? იწვი, იფერფლები. . .
-     თავი დამანებე! ჩემიც მეყოფა!
ბუზღუნი მორჩა, გული დამშვიდდა. . . ვაგრძელებ მეცადინეობას. . . .
-     რას აკეთებ?
-     ვფიქრობ!
-     გამოტყდი!
-     ჰო!
-     რაზე ფიქრობ?
-     პირველ სიყვარულზე!
-     კიდევ მასზე ფიქრობ?!
-     ჰო. . .
-     რატომ?
-     არ ვიცი. . .
-     ჰო დაივიწყე?
-     არ ვიცი. . . .
-     კიდევ გიყვარს?
-     არ ვიცი. . .
-     აბა რაზე ფიქრობ?
-     არ ვიცი. . .
-     აბა, რა იცი?
-     არაფერი ვიცი!
-     კარგი რა! არ შეიძლება ასე! თავს ნუ იტანჯავ! დაივიწყე, როგორც მან დაგივიწყა, შეძელი ეს, როგორც მან შეძლო, გადაიყვარე, როგორც მან გადაგიყვარა, აღარ გაიხსენო, როგორც ის არ გიხსენებს, აღარ იფიქრო, როგორც ის არ ფიქრობს. . . .
-     არ შემიძლია! ვერ ვივიწყებ! ვერ შევძელი! ვერ გადავიყვარე! არ გახსენებაც ვერ შევძელი! მასზე ფიქრიც ვერ შევწყვიტე!. . . უძლური ვარ. . .
-     არა, შენ ძალიან ძლიერი ხარ! შენ ბევრი რამე შეგიძლია! შეგიძლია, ოღონდ მოინდომე! შენ ყველაფერი შეგიძლია!
-     არ შემიძლია, არ შემიძლია! მინდა, მაგრამ არ გამომდის! ყოველთვის, როცა დავიწყება მინდა, მაშინ უნდა მოხდეს ყველაფერი, მაშინ უნდა გამახსენოს ვიღაცამ ან რაღაცამ! რატომ? რატომ, ღმერთო ჩემო, რა დავაშავე?
-     ნუ ნერვიულობ, ნუ ბორგავ, ნუ ბობოქრობ! შენ არაფერი დაგიშავებია. უბრალოდ შეგიყვარდა ის ვინც ვერ დაგაფასა, ვერ მოგიარა, ვერ გაგიფრთხილდა. . .
-     იქნებ ისევ ვუყვარვარ და . . .
-     არ გიფიქრია, იქნებ არასოდეს ყვარებიხარ?
-     არა, არა, ის დღეები, ის დაუვიწყარი, ლამაზი სიტყვები, თბილი საუბარი, ყველაფერი ტყუილი იყო?
-     შეიძლება ტყუილი იყო, შეიძლება! სიამოვნებდა და გამოგიყენა!
-     არა, არ გამოუყენებივარ, ვიცი! ვიცი! ვიცი! ვუყვარდი! არა, თუ არ ვუყვარდი, მოვწონდი მაინც. ეს ვიცი ნამდვილად! არ არის ისეთი, რომ ამდენი ეაფერისტა!
-     რა იცი?
-     ვიცნობ!
-     იცნობ?
-     ჰო, ვიცნობ!
-     იცნობ?
-     კი, ვიცნობ!
-     დარწმუნებული ხარ, რომ იცნობ?
-     ახლა თუ არა, მაშინ ვიცნობდი! მაშინ, ადრე. . .
-     ხომ ხედავ, შენით აღიარე, ადრე ვიცნობდიო, შეიძლება მაშინაც არ იცნობდი სათანადოდ!
-     რატომ? დიდი დრო იყო ერთმანეთის შესაცნობად!
-     უცნაური იყოო?!
-     კი იყო, მაგრამ მაინც ვიცნობდი!
-     იცნობდი ბავშვს! ახლა დიდა!. .
-     მართალი ხარ! ბავშვი იყო, ძალიან საყვარელი, პატარა ბავშვი! მეც ბავშვი ვიყავი. . .   ბავშვი იყო, მაგრამ ამაყი და მზრუვნელი ბავშვი! ბავშვი ხარო, რომ გეთქვა, ეწყინებოდა. . . ეს ალბათ იმიტომ, რომ ბავშვი იყო და სურდა, დიდი ყოფილიყო!. . .
-     და ბავშვმა ვერ შეინახა სიყვარული. . .
-     ბავშვი. . .
-     იმეცადინე!. . .

* * *


-     ნათი, ნათი, როგორ ხარ?
-     კარგად, მარი, შენ როგორ ხარ?
-     მეც კარგად, რას შვები ემზადები ხვალისთვის?
-     აბა რა, იცი, როგორ მიხარია?!
-     მეც ძალიან მიხარია, ნათი, იცი, გუშინ ახალი კაბა ვიყიდე, ხვალ ვიცვამ. შენ რა ქენი?
-     მე ის ვიყიდე, იმ დღეს რომ მომეწონა.
-     ჰოო, ხვალ დილით გამოსვლამდე დაგირეკავ და ერთად ავიდეთ სკოლაში...




* * *


-     სერგი, ჰა, როგორ ხარ?!
-     რავი, ბიჭო, ცოტა არ იყოს ვღელავ . .….
-     რა იყო, რა არის სანერვიულო?!
-     რა ვიცი, მაინც ახალია, მაინც სხვა ხალხი იქნება, სხვა მასწავლებლები . .….
-     მერე რა, ბიჭო, იცი რა კლასი მყავს?! გაგიჟდები . .…. მაგარი კლასელები მყავს, ყველას ხვალვე გაგაცნობ, შენ თვითონ ნახავ როგორია და ვიცი რომ ძალიან მოგეწონება ჩემი კლასელები და ხვალიდან შენიც . .….
-     გიო, ხვალ მოდი რა, გამომიარე და   ერთად წავიდეთ . .….




* * *


ეზოში მომლოდინე სახეები, პატარა ბავშვები, ფართო თვალებით, შიშით და ინტერესით ელოდნენ პირველი ზარის დარეკვას. მე-8 კლასელები კი უკვე თამამად მიაბიჯებდნენ ნაცნობი საკლასო ოთახისაკენ . .…. პირველები სერგი და გიო ავიდნენ, მერე მათ ნათია და მარი მიჰყვათ. …
-     ვა გიუნა?! როგორ ხარ სიხარულო?!
-     მარი?! შენ როგორ ხარ?! როგორ მომენატრე იცი?!
-     მეც გიო, მეც . . .
-     ნათი, როგორ ხარ გოგო? რა იყო, როგორ შეცვლილხარ?!
-     შენც გაზრდილი ხარ გიო, ხო იცი?!
-     უი, მართლა, სერგი, ესენი ჩემი საუკეთესო მეგობრები, კლასელები, დაქალები და დები არიან, სხვანაირად როგორ აგიხსნა?! გოგოებო, ეს კი ჩემი ბავშვობის ძმაკაცი სერგია, გაიცანით . .….
-     სასიამოვნოა – სერგი . . .
-     მარი . . .
-     ნათია – ჩვენთვისაც
-     ჰო, ეს კაცი დღეიდან ჩვენთან იქნება, ჩვენი კლასელი გახდა.…
-     ძალიან კარგი . . . გიო, ლაშა ხომ არ გინახავს?
-     გოგო, შენ კიდევ მაგ ბიჭზე ფიქრობ, არა გრცხვენია?! ნათი, უთხარი ამ შენს დაქალს რამე, ჯერ საკუთარ თავს შეხედოს და მერე ლაშას, რა იყო, ვერ დაივიწყე?!
-     ოოო, შენ ხომ, რას ამბობ, ჯერ შენ თავს უყურებ და მერე იმ ერთს, სახელს და გვარს არ ვიტყვი . .….
-     ჰო, კაი, კაი, არა, არ მინახავს დღეს. სად არიან ჩვენი კლასელები, რა არის, დღეს მოსვლას არ აპირებენ?
-     აი, გოგა, ნია, ნანკა და იკა მოდიან . . .…
კლასი ნელ-ნელა ივსებოდა ნაცნობი სახეებით, კლასელები ერთმანეთს ესალმებოდნენ, კოცნიდნენ და უყვებოდნენ ზაფხულის ამბებს. მხოლოდ სერგი იყო ჩუმად. გიომ ის ყველას გააცნო და ყველამ თბილად მიიღო, მაგრამ მან პირველ დღეს დუმილი არჩია. დაირეკა პირველი ზარიც… ყველა კლასში იყო, შემოვიდა მასწავლებელიც, მან ძველებურად თბილი სიტყვებით მოიკითხა ბავშვები და ცხრილი ჩააწერინა. …
დაიწყო მერვე სასწავლო წელი . . . ბავშვები ძველებურად დადიოდნენ სკოლაში, ძველებურად ცელქობდნენ, დასვენებაზე თუ გაკვეთილზე. სერგიც შეუერთდა კლასს, მოერგო მათ და სულაც აღარ გრძნობდა თავს გადმოსულად.
მიდიოდა დღეები. დამთავრდა პირველი სემესტრი. დადგა ახალი წელი. ნათიამ და მარიმ გადაწყვიტეს, არც ეხლა ეღალატათ ჩვეულებისათვის და ყველა კლასელს სათითაოდ მიულოცეს ახალი წელი და ბოლოს დადგა სერგის ჯერიც . . .
-     ნათი, მე ვერ დავრეკავ, მერიდება, მოდი რა, შენ დარეკე.
-     არა რა, არც მე შემიძლია . . .
-     მოდი, კარგი რაღაც გითხრა. მოდი შენ დარეკე - ვითომ სხვა ხარ და უთხარი მარი და ნათია გილოცავენ ახალ წელს, თვითონ ვერ მოახერხეს დარეკვა-თქო.
-     ჰო კარგი, რა ხარ, მარი, რა?! დამითანხმე მაინც, მითხარი ნომერი . . .…
-     გილოცავთ ახალ წელს, უკაცრავად სერგის თხოვეთ, თუ შეიძლება. …
-     თქვენც გილოცავთ, ახლავე, შვილო
-     ალო . . .
-     გამარჯობა სერგი, გილოცავ ახალ წელს.
-     გმადლობ, შენც გილოცავ, რომელი ხარ?
-     მე შენ არ მიცნობ, უბრალოდ ნათიამ და მარიმ მთხოვეს, შენთვის დამერეკა, თვითონ ვერ რეკავენ, და ახალი წელი მომელოცა და ყოველივე საუკეთესო მესურვა შენთვის, ორივესაგან.
-     უი, ძალიან დიდი მადლობა გადაეცი ჩემგან ორივეს, ორივე ძალიან მაგრად მიყვარს, კარგი გოგოები არიან და ჩემგანაც მიულოცე ახალი წელი და ასევე ყოველივე საუკეთესო უსურვე.
-     კარგი, ნახვამდის . . .
-     ნახვამდის . . .
ნათიამ დაწვრილებით მოუყვა დაქალს სერგის ნათქვამი, მარის გაუხარდა.
-     ესე იგი კარგი გოგოები არიანო და ორივე მაგრად მიყვარსო?!
-     ჰო.
-     კარგია.
-     გოგო, ზეგ ხო მოდიხარ გიოსთან, კლასელები ვიკრიბებით?!
-     ჰო, რავი, ვნახოთ, სერგი იქნება, ხომ?!
-     ჰო, აბა?! გიოს ძმაკაცია და ხომ არ დაგავიწყდა თან ჩვენი კლასელიცაა . . .
-     ჰო, არ დამვიწყებია . . .




* * *


-     გიო, როგორ ხარ, ძმა?
-     კარგად, სერგი, შენ როგორ ხარ?
-     მეც კარგად, ბიჭო, ვლოთაობ ეს დღეები. იმ დღეს, ოცდათერთმეტში, 12-საათზე იცი ვინ დამირეკა?
-     ვინ?
-     ვინ დამირეკა, ეგ არ ვიცი მაგრამ ნათიამ და მარიმ დაარეკინეს ვიღაცას და ახალი წელი მომილოცეს.
-     ჰო, ეგენი სულ ასე არიან . . .
-     ეგ ჰო, მაგრამ, მგონი, რაღაც ისეთი გადავეცი, რაც არ უნდა გადამეცა.
-     რა იყო, რა უთხარი ასეთი?
-     ორივე ძალიან კარგი გოგოა და ორივე მაგრად მიყვარს მეთქი . . .
-     მერე რა, მაგას მე ყოველდღე ვამბობ.
-     შენ შენ ხარ . .   .
-     რა იყო, სერგი? რაღაც სხვანაირად ლაპარაკობ . . .
-     არა, არაფერი, ხვალ მოდიან ეგენი შენთან?
-     კი, რა იყო რო? ნათია, ვიცი რომ უეჭველად მოვა, მაგრამ მარი არ ვიცი. …
-     რატომ?
-     სერგი, შენ რაღაც გჭირს, ვერაფერს გამომაპარებ, ხომ იცი ეგ შენ!
-     ჰო რა . . .
-     რა ჰო, რა, ბიჭო?!
-     არაფერი . . . უბრალოდ ძალიან კარგი გოგოა მარი.
-     სერგი ეგ ვიცი, რომ მარი კარგი გოგოა, მაგრამ მოიცა, მოიცა, ვიღაცას გულში ხომ არ ჩაუფრინდა სიყვარულის ბუმბული?!
-     მოიცა რა . . .
-     რა მოიცა, ფაქტი სახეზეა . . .




  … * * *


-     წავედით . . .
-     ნათია, მე ვერ მოვდივარ . . .
-     რატომ?
-     ცუდად ვარ!
-     რა გჭირს?
-     სიცხე მაქვს!
-     რატომ? გაცივდი?
-     ჰო, ალბათ. გიოს ჩემგან ბოდიში მოუხადე და უთხარი, ცუდად არის-თქო.
-     კარგი, საღამოთი გიოსგან დაგირეკავ. ნახვამდის . . .
-     მარი, რატომ მოატყუე, დედი? რატომ არ გინდა წასვლა?
-     არ ვიცი, არ ვარ რაღაც გუნებაზე და მხიარულობის ხასიათზე.
-     შენ და გიოსთან არ წახვიდე?! გამკვირვებია შენი . . .




* * *


გიოსთან სახლში მთელი კლასი შეიკრიბა თითქმის. გიოს ძალიან ეწყინა მარის არ მოსვლა. მთელი საღამო ბავშვები მხიარულობდნენ, ერთადერთი, მთელი საღამოს განმავლობაში სერგი იყო მოწყენილი.
მარიც სახლში იჯდა, ხან ტელევიზორს უყურებდა, ხან მაგნიტოფონს უსმენდა. ადგილი ვერ მონახა, სადაც მშვიდად მოკალათდებოდა და ჩაეძინებოდა.
უცებ ტელეფონი აწკრიალდა, თორმეტის ნახევარი იქნებოდა.
-     ბატონო! – ყურმილი მარიმ აიღო.
-     მარი, როგორ ხარ?
-     ნელ-ნელა, რომელი ხარ?
-     რაზე ფიქრობდი, სანამ დაგირეკავდი?
-     არაფერზე, რომელი ხარ?
ტელეფონი გაითიშა . . .
-     სერგი, სად იყავი?!
-     იქით, სახლში გადავრეკე . . .
მოიტყუა სერგიმ . . .




* * *


დრო გადიოდა. მეცხრე-მეათე კლასებმა უცებ ჩაიარა. მარის გულში სერგიმ დიდი ადგილი დაიკავა. მარის და სერგის ურთიერთობას ვერავინ ვერაფერს არქმევდა. სერგი გაურკვევლობაში იყო ყოველთვის, მისთვის ბავშვობის ძმაკაცსაც ვერ გაეგო ვერაფერი. მარი ცალმხრივი სიყვარულით იტანჯებოდა, მას ის უფრო ტანჯავდა, რომ ხანდახან ეგონა, რომ სერგისაც უზომოდ უყვარდა იგი, მაგრამ ზოგჯერ ისეთ რაღაცას ჩაიდენდა, რომ მარის ფიქრები თოვლივით მალე დნებოდა . . . მარიმ ბევრჯერ სცადა გიოსთვის გამოეტყუა სერგის შესახებ რაიმე, მაგრამ ამაოდ, გიომაც თითქმის არაფერი იცოდა . . .




* * *


-     მარი, როგორ ხარ? სად დაგვეკარგე? ეს კარგი, მეთერთმეტე კლასელი ვარო და სკოლაში არ დავდივარო, მაგრამ ხანდახან მაინც ხომ უნდა გაგვიხსენო?!
-     ეჰ, რას იზამ, გიო, ვემზადები, ხომ იცი წელს ვაბარებ და საერთოდ არ მრჩება დრო როცა ვთავისუფლდები, ეგრევე ვიძინებ. სხვა დროს კი სულ ვმეცადინეობ, შენ კი არა, ნათია აღარ მელაპარაკება, სულ დამივიწყეო.
-     მერე, შენც ადექი, ერთხელ წიგნები დაივიწყე და ჩვენ გაგვიხსენე. ასე არ ჯობია?!
-     შენ გგონია, მთელი დღე სწავლას მოვუნდები, რომ მართლა გულით ვკითხულობდე ან ვსწავლობდე?! ვკითხულობ, მაგრამ სულ სხვა რაღაცაზე ვფიქრობ. აღარ შემიძლია . . .
-     მარი, რა ხდება, რამე არ ვიცი?!
-     არა, არაფერი . . . შენ რას შვრები, როგორ მიდის საქმე ქეთასთან?!
-     რავი, ერთი მაგის, აღარ მაინტერესებს.
-     რატომ, ხომ მოგწონდა?!
-     არ მიყვარდა, რო?!
-     მერე თუ გიყვარდა, მითუმეტეს!
-     რავი, რაღაცეები მოხდა, არ ვყოფილვარ სიყვარულისთვის მზად, ჩემო მარი! შენსკენ რა ხდება ამ საკითხში.
-     ეჰ, გიო, მე სიყვარულისთვის არ ვარ გაჩენილი, ყოველთვის მე უნდა ვიტანჯებოდე და მე ვტიროდე, ყოველთვის ცალმხრივი სიყვარული მე უნდა მესტუმროს . . .
-     ე, გოგო, შენ სერიოზულად გიყვარს ვიღაც აი, ვინ არის? რა ხდება, მომიყევი.
-     არაფერი . . .
-     როგორ არაფერი, როცა სანთელივით იწვი და ყინულივით დნები . . .
-     რას შემადარე, რა იყო, რომელი ერთი მნახე? დამწვარი თუ დამდნარი? . . .
-     ორივეს ვხედავ ამ წუთას! მითხარი!
-     ნუ მთხოვ, ძალიან გთხოვ! მაინც ვერ გეტყვი.
-     რატომ? რაა, ან ვინ არის ასეთი? ვიცნობ? ეს მაინც მითხარი.
-     კი. იცნობ. საკმაოდ კარგად
-     საკმაოდ კარგად?! რატომ მაწვალებ, მითხარი რა! რატომ არ მეუბნები, არ მენდობი?
-     არა, როგორ არ გენდობი, უბრალოდ არ მინდა . . .
-     მიდი რა, მითხარი და, რაც გინდა მთხოვე მერე . . .
-     კარგი, ოღონდ თუ იცი, როცა გაიგებ, ვინც არის, მითხარი, უყვარს თუ არა ვინმე?!
-     კარგი, თუ ვიცი, რასაკვირველია, გეტყვი, ჰა, მითხარი . . .
-     აუ, ვერა ვერ ვამბობ, მერიდება . . .
-     მიდი, კაცო, მითხარი, რისი გერიდება?
-     ხო კარგი, მაინც გაიტანე შენი . . . შენი ძმაკაცია . . . სერგი . . .
-     ვა, ჩვენი სერგეი?!
-     ჰო! გაფიცებ ყველაფერს, არ წამოგცდეს სადმე!
-     როდიდან გიყვარს, აქამდე რატომ არ ვიცოდი?
-     რავი, აბა, ვერ გეუბნებოდი. მითხარი, ახლა რასაც დამპირდი!
-     უყვარს თუ არა ვინმე?! იცი, ნამდვილად არ ვიცი, და ე.ი. მე თუ არ ვიცი, ანუ არ უყვარს! . . .




* * *


-     სერგი, როგორ ხარ ძმაო?!
-     ვა, გიო, სად დამეკარგე?!
-     შენ დაიკარგე თორე მე რა?! მე ყოველდღე სკოლაში ვარ შენგან განსხვავებით. კაი, არ მოდიხარ სკოლაში, არ უნდა დამირეკო მაინც?!
-     რავი, ბიჭო, ვმეცადინეობ, ხომ იცი, სადაც ვაბარებ და რა ჯოჯოხეთიც არის ეს სასწავლებელი?!
-     ხო, მაგრამ ასე გადაყვე?! არ შეიძლება, ძმაო! რას შვები სხვას, ისევ ჩვენს კლასელზე ფიქრობ?
-     ვისზე ბიჭო?
-     კაი რა, ვითომ არ ვიცი, თავს ნუ იშტერებ, ძალიან კარგად ვიცი, მარი რომ მოგწონს!
-     ჰო რა, რავი, არ ვიცი, ვერ გავრკვეულვარ, ზოგჯერ ისე მომენატრება, რომ რა ვიცი, ზოგჯერ კი არავინ და არაფერი მინდა. ვერ გავრკვეულვარ. არ ვიცი, საერთოდ რა მინდა ამ ცხოვრებაში და რისთვის გავჩნდი . . .




* * *


ნათია, აღარ შემიძლია ამდენის მოთმენა, სიზმრებმაც გადამრია, გუშინ მესიზმრა: ოთახს სანთლის პატარა ნათელი სხივი ანათებდა. თოვდა იმ ღამით უსასრულოდ, მაგრამ ლამაზი იყო თოვლის ფიფქების იაგუნდი. ოთახში მარტო ვიყავი, რაღაცას მოუთმენლად ველოდი. თან უცნაურმა შიშმაც ამიტანა, მეშინოდა, არ დამეკარგა სამუდამოდ საყვარელი პიროვნება და სიყვარულიც! არ ვიცოდი, რა გამეკეთებინა, რა მეღონა მე ხომ მხოლოდ სიყვარულს ველოდი მისგან. მივატოვე ფიქრები, რადგან გაისმა ტელეფოის ხმა, რომელმაც უფრო შემაშინა და მაინც უშიშრად წამოვდექი. უშუქოდ გავიკვლიე ბნელი ოთახი, ფეხიც ვიტკინე და ამოვიოხრე. – გისმენთ! – როგორც იქნა მივაღწიე ტელეფონამდე . . . _ ისვენებთ, გენაცვალე? სიმყუდროვე ხომ არ დაგირღვიეთ საოცრად ლამაზი ღამის – ვიცანი სანატრელი ხმა – არ გეძინა? თუმცა რატომ დაიძინებდი?! ვიცი, გიყვარს ღამღამობით გეგმების დაწყობა. მაინტერესებს ხვალისათვის რას მიმზადებ, ისევ სილას გამაწნი?! არა უშავს, ავიტან და მეორე ლოყას მოგიშვერ! ისევ მეტყვი, რომ გეზიზღები და ვერ მიტან! არა, არ გამოგივა, რადგან მოვითმენ, შენ ხომ არ გიყვარს, როცა რამეს ვითმენ?! ყურადღებით იყავი, დამაჯერებლად გამოგივიდეს ყველაფერი. ვარდებს კიდევ გადაყრი?! არა უშავს, მე ისვ მოგართმევ . . . არა, არა - ვიყვირე და გამომეღვიძა, მივხვდი ნათი, რომ სიზმარი ყოფილა, მაგრამ ასეთი სიზმრები?! რა მომდის რატომ მაინცდამაინც მე?!
  - მარი, დამშვიდდი, თავს ნუ იტანჯავ . . .  




* * *


მარი, ოთხზე მზად იყავი, მანქანით გამოგივლი . . . დადგა დღე ბოლო ზარის და ლამაზი დღესასწაულის . . . სკოლის ბანკეტი. მარის და ნათის ერთი სული ჰქონდათ, როდის ჩაიცვამდნენ უცხოეთიდან გამოგზავნილ ლამაზ და უცხო კაბებს და დრომაც არ დააყოვნა და დადგა ბანკეტის დღეც . . . გიომ დილაუთენია დაურეკა გოგოებს და გააფრთხილა, დიდხანს არ მალოდინოთო. . .
-     დედა, წავედი, გიო უკვე მოვიდა, ნათიას გავუვლით და პირდაპირ რესტორანში წავალთ . .
მარიმ ფეხით ჩაიარა 7 სართული, თმები დილით სალონში დაივარცხნა, ბრწყინავდა, ძალიან უხდებოდა მკრთალი მაკიაჟი, თეთრ ფერიას ჰგავდა, თეთრ-წითელი ფერის კაბაში. სადარბაზოდან როცა გავიდა, ჩანთაში რაღაცას ეძებდა გიო შემოეგება შარვალ-კოსტუმში.
-     ვაიმე, გიო, რა სიმპათიური ხარ?! რა ძმაკაცი მყოლია და არ ვიცოდი . . .
-     გოგო, ასეთი არასოდეს მინახიხარ, ფერია ხარ! ყველას მოხიბლავ დღეს. განსაკუთრებით კი ერთს . . . გიოს ჩაეღიმა და ხელი გაუწოდა . . .
-     ნუ ხარ საზიზღარი ბავშვი . . .
მანქანასთან როცა მივიდნენ, მარიმ შეამჩნია, რომ მანქანაში ვიღაც იყო და კარს აღებდა. იცნო სატრფო . . .
-     სერგი?!
ჩასჩურჩულა გიოს
-     ჰო, სერგი!
სერგიც გადმოვიდა. მარის დანახვისას თითქოს ჩაფიქრდა, შეტორტმანდა და ძლივს გადმოდგა ნაბიჯი.
-     რა იყო, ბიჭო? რა გჭირს? ხომ ლამაზი დაქალი მყავს? დღესვე გავათხოვებდი,ჩემი ნება რომ იყოს . . .
-     გეყოფა . . .   მარი, საოცრება ხარ! . .   ძალიან ლამაზი ხარ, სიხარული! თვალს ვერ გაშორებ!
-     კაი, კაი ახლა სიყვარულის ახსნა არ გვინდა აქ. დღეს ამ გოგოს შენ გაბარებ და იცოდე, არაფერი აწყენინო. თუმცა მეც შორიდან გადევნებთ თვალს . . .
მარის ასეთი თბილი სიტყვების მერე ხმა არ ამოუღია. ისინი ჩასხდნენ მანქანაში, ნათიას გაუარეს და რესტორნისაკენ გაეშურნენ.
გახდა ექვსი საათი, საბანკეტო დარბაზი ნელ-ნელა ივსებოდა უცნაურად მორთულ-მოკაზმული ხალხით. სუფრის თამადად გიო დანიშნეს. გიომ კიდევ ერთხელ შეახსენა სერგის – მარი რომ გყავს ჩაბარებული, არ დაგავიწყდესო და სათამადო ადგილისკენ გაეშურა. მარი, ნათია და სერგი ერთად დასხდნენ. ნათიამ, მარი არ მოასვენა, ყურში ჩურჩულით:
-     რა სიმპათიური სასიძოა?! მოდი, დღესვე გაიპარეთ . . . და ასეთი სისულელეებით უბურღავდა ტვინს.
17-18 წლის ახალგაზრდები ღვინომ მალე მოიყვანა ცეკვა-სიმღერის ხასიათზე. თამადა ჭიქას-ჭიქაზე ცლიდა და მერე საცეკვაოდ უხმობდა ყველას. სერგიც არანაკლებს სვამდა. ღვინო იცლებოდა, სერგის გული კი სიყვარულით ივსებოდა და უფრო თბილ-თბილ სიტყვებს იმეტებდა მარისთვის . . . გიო მოვიდა, ბორძიკობდა, მარისთან ცეკვა მინდაო ერთი თქვა და მარის ხელი გაუწოდა, მარი წამოდგა. გიომ ცეკვის დროს მარის უთხრა:
- რაო, რეებს გებჟუტურება ჩემი მთვარალი ძმაკაცი, მიყვარხარო, თუ არაო?!
- გიო, ნუ მაგიჟებ, ძალიან გთხოვ, მე ჩემი დამმართნია და ეგეც მეყოფა.
ამ დროს ნათიამ და სერგიმ დაიწყეს ცეკვა, გიომ სერგის თვალი ჩაუკრა და წყვილები ტრიალით შეცვალეს.
მარი სერგის მკლავებში აღმოჩნდა, თავი უხერხულად იგრძნო. ბიჭი გულში იკრავდა გოგოს, თითქოს მისი სუნთქვის გაგონება სურდა.
ისინი დიდხანს არ გაჩერებულან. ბოლოს თამადამ დაარღვია მათი სიმყუდროვე, სიჩუმე ითხოვა და სიყვარულის სადღეგრძელო შესთავაზა იქ მყოფ საზოგადოებას.
გიომ ყველა სიყვარულით აღსავსე ადამიანი დალოცა და ადღეგრძელა სიყვარულის შემქმნელი. მარის თვალი ჩაუკრა და კოცნა გაუგზავნა, ალავერდი კი სერგისთან გადავიდა. სერგი დაიბნა, ასე უეცრად არ ელოდა ძმაკაცის გადაწყვეტილებას. წამოდგა ფეხზე და დაიწყო ნაწყვეტ-ნაწყვეტ . . .
-     მე მინდა დავლიო ეს სადღეგრძელო და მხარი ავუბა ჩემს ძმას და მეგობარს! გაუმარჯოს ყველა შეყვარებულ ადამიანს! არავის ვუსურვებ ცალმხრივად ყვარებოდეს ვინმე და ვიტყოდი ერთს: - ერთხელ ვიღაცამ თქვა: თუ გინდა ის შენი გახდეს, გაუშვი! თუ დაგიბრუნდა, სამუდამოდ შენთან დარჩება! თუ არ დაბრუნდა, დაივიწყე, ქარს გაატანე მასზე ოცნება, რადგან შენი ბედი არ ყოფილა! . . .
სერგიმ ბოლომდე დალია და უცებ დაჯდა.
-     სერგი, რა ლამაზი რაღაც თქვი?! ვისია, შენ დაწერე?
-     ჰო ალბათ. მე შენ მომწონხარ . . .
სიჩუმე ჩამოვარდა. მარი გაწითლდა, თავი დახარა . . . სერგიმ ნიკაპზე ხელი შეახო და თავი ააწევინა, თვალებში ჩახედა, მარის ზღვის ფერი თვალები თითქოს სისველეში ცურავდნენ, კურცხალმაც არ დააყოვნა და ბუდიდან გადმოვარდა ვით მარგალიტი . . . სერგი თვალებს ეამბორა და ცრემლი მოწმინდა. გარეთ გავიდნენ . . .
სერგიმ სიგარეტს მოუკიდა, მარი შადრევანთან ჩამოჯდა, წყალს უყურებდა და ხელით ეთამაშებოდა. ის თითქოს რაღაცას მოელოდა ბიჭისაგან, მაგრამ ამაოდ, სერგი დუმდა, დუმდა დიდხანს. . .  
ბოლოს როგორც იქნა მისი მდუმარება სიგარეტის ბოლო ბოლმა თან გაიყოლა და მან ხმა ამოიღო.
-     მარი, ვიცი, რომ შენ ვიღაც გიყვარს . . . იქნებ გამანდო, ვინ არის ის ბედნიერი? . . .
-     სერგი, გაგიჟდი?! ვინ უნდა მიყვარდეს?
-     ნუ მატყუებ?
სერგი მიუახლოვდა გოგოს და მის წინ ჩაიმუხლა. . .
-     თვალებში შემომხედე, მარი, აი, ხომ ვხედავ! შენი თვალები სულ სხვას ამბობენ! შენ კი სტყუი არავინ მიყვარსო . . . რატომ მტანჯავ?!
-     მე გტანჯავ, თუ . . . ?!
-     თუ?
-     არაფერი . . .
-     რა კარგი იქნებოდა, ეს არაფერი რომ არ არსებობდეს ქვეყანაზე! . . . მარი გიყვარს ვინმე?!
-     კი . . .
-     ვინ?!
-     არ ვიცი! . . .
-     როგორ? . . .
-     ჩვეულებრივად! არ ვიცი!
-     თუ არ მეუბნები?!
-     კი და არაც!
-     ეგ როგორ გავიგო?!
-     როგორც გინდა!
-     მარი, მე მიყვარს ერთი გოგო, ძალიან მიყვარს, მაგრამ მეშინია ამის თქმის მასთან! რადგან არ ვიცი, როგორ მიიღებს!
-     როგორც უნდა მიიღოს, უნდა უთხრა . . .
-     შენ ასე გგონია?!
-     ჰო!
-     შენ რატომ არ მეუბნები, ვინ გიყვარს?
-     არ შემიძლია!
-     რატომ? იმიტომ რომ . . .
-     იმიტომ რომ რა?!
-     მ ი ყ ვ ა რ ხ ა რ!
სერგი წამოდგა, სიგარეტს მოუკიდა ისევ და ნერვიულად დაიწყო აქეთ_იქეთ სიარული. მარი იჯდა და გაოცებული სახით მიშტერებოდა სერგის . . . ეცინა თუ ეტირა ვეღარ გაეგო. ბედნიერი იყო . . . მან მიიღო ბიჭის სიტყვები, რომელიც წრფელი სიყვარულით იყო სავსე . . .   მაგრამ მაინც გოგომ თავი არ დაიჯერა.
-     სერგი მთვრალი ხარ!
-     ნასვამი ვარ, მარი, ნასვამი!
-     სულ ერთია!
-     ნასვამი ვარ და გავბედე! გითხარი . . . შენ კი სდუმხარ და გაკვირვებული მიყურებ, თითქოს პირველად მხედავდე და ფიქრობ, რა უნდა ჩემგან, რას გადამეკიდაო?!
-     არა, სერგი, არა! მეც . . .
-     რა შენც?!
სერგიმ სიგარეტი გადააგდო, გახარებულმა შეხედა გოგოს, ხელი გაუწოდა, წამოაყენა, გულში ჩაიკრა, ხელში აიყვანა და დატრიალდა. როცა გაჩერდა, შეხედა თვალებში და ეამბორა. გოგოს ეუხერხულა, მაგრამ არ შეწინააღმდეგებია. სერგიმ კვლავ ჩახედა მარის თვალებში და თქვა:
-     არ მატყუებ?! არ მატყუებ, სიმართლეა, ამას შენი თვალები მეუბნებიან! მიყვარხარ, პატარავ!
ეამბორნენ ისინი ისევ ერთმანეთს . . . თითქოს დიდი ხნის მწყურვალი კაცი, დაეწაფა წყალს . . . ამ დროს გარეთ გიო გამოდის . . . მარის შერცხვა მეგობრის. გიომ შეათვალიერა უხერხულობაში ჩავარდნილნი, გაეცინა . . .
-     გილოცავთ, მიხარია! ბედნიერად!
მიხვდა გიო ყველაფერს და შებრუნდა.
-     ნათი, ერთი იმათ გახედე, რა დღეში არიან?!
-     რა იყო, რა მოხდა?!
-     მგონი, მგონი კი არა და სერგიმ სიყვარული აუხსნა მარის . . .
ნათია გახარებული ჩაეხუტა გიოს . . .
თენდებოდა, სერგიმ სახლამე მიაცილა მარი და დარეკვას დაპირდა . . .




* * *


გავიდა დრო, მოვიდა ცხელი დღეები და ამ სიცხეში სერგის და მარის გამოცდები ეწყებოდათ. ორივე ღელავდა, ნერვიულობდნენ, ერთმანეთს თითქმის ვეღარ ელაპარაკებოდნენ. ეს უფრო აუტანელი იყო . . . მარის გამოცდები უფრო ადრე დაეწყო და ოთხივე წარმატებით ჩააბარა. . .
-     მარი, როგორ ხარ სიხარულო? ჩემი სტუდენტი გოგო როგორ არის?
-     კარგად, სიხარულო, შენ როგორ ხარ? მეცადინეობ ისევ?
-     ჰო, სხვა რა გზა არის?
-     მე დღეს მივდივარ უნივერსიტეტში, სია უნდა ვნახო.
-     გინდა წამოგყვე?
-     როგორც გინდა.
-     მაშინ წამოვალ, მინდა, მაგრამ სამეცადინოს რა ვუყო?!
-     მაშინ ნუ წამოხვალ ნათია მომყვება.
-     კარგი
-     შენ როდის გაქვს პირველი გამოცდა?
-     ზეგ!
-     კარგი, დაგირეკავ!




* * *


სერგის სამი გამოცდა ჰქონდა და სამივე წარმატებით ჩააბარა, ბედნიერი იყო, რომ ეს მძიმე ტვირთი ჩამოიშორა.
მარი და სერგი ერთი თვე დაუფარავად ხვდებოდნენ ერთმანეთს. მათი ამბავი ყველამ იცოდა. ყველას ახარებდა ასეთი ბედნიერი წყვილის ყურება.
დადგა აგვისტო, სერგი დასასვენებლად მოსკოვში მიყვებოდა უფროს ძმას, მარი კი თბილისში რჩებოდა და ალბათ სადმე, რომელიმე კუთხეში დაისვენებდა, ისე მას მთაზე ჰქონდა დასვენება გადაწყვეტილი. უნდოდა ენახა ძველებური კოშკები და მთის სილამაზე.
სერგიმ წასვლის წინა დღეს მარის შეუარა და გამოემშვიდობა.
-     პატარავ, ძალიან მომენატრები! ყოველდღე დაგირეკავ და სულ შენზე ვიფიქრებ ჩემო სიცოცხლე . . .
-     მეც უზომოდ მომენატრები. იცი, სვანეთში ან ხევსურეთში გადავწყვიტე წასვლა ჩემს ძმასთან ერთად. მობილური თან მექნება, შენს პირველ ზარს მოუთმენლად დაველოდები . . .
-     დაგირეკავ, შენს სიცოცხლეს ვფიცავ, დაგირეკავ. .
-     კარგად . . .
-     ნახვამდის, მარი . . .




* * *


მარი ხევსურეთში ისვენებდა. ეძინა, როცა მობილური აწკრიალდა. უცნობი ნომერი იყო, გაბრაზებულმა აიღო ტელეფონი, რატომ მაღვიძებენო!
-     მარი, როგორ ხარ? არ მოგენეტრე?
-     სერგი? შენ როგორ ხარ? სად ხარ? რამდენი ხანია, ველი შენს ზარს? მომენატრე! შენ?
-     მეც მომენატრე, მარი, ძალიან! აქამდე დარეკვას ვერ ვახერხებდი! რაღაც პრობლემები მქონდა. ახლა თბილისში ვარ. შენ ისევ მთაში ხარ?
-     კი, ხევსურეთში.
-     მალე ჩამოხვალ?
-     არ ვიცი, სერგი, ჩემზე არ არის დამოკიდებული.
-     ჰო, კარგი, ახლა წავედი და მერე დაგირეკავ . . .




* * *


გადიოდა დღეები სერგი არ ჩანდა. მარი ნერვიულობდა.
სახლში როცა ურეკავდა – აქ ასეთი არავინ ცხოვრობსო, პასუხობდნენ. მთელი ზაფხული ჩაუმწარდა მარის. თბილისში დაბრუნებულმაც ვერაფერი გაიგო. ხანდახან სერგი თვითონ თუ გამოჩნდებოდა და ისიც ცოტახნით. მერე უეცრად ისევ იკარგებოდა. მარის ცხოვრება ძლიერ შეიცვალა ორი თვის განმავლობაში . . . სასწავლებელშიც აღარ დადიოდა და დაქალებსაც ემალებოდა. ნათია სულ საყვედურობდა, ასე არ შეიძლებაო . . .




* * *


-     ნათია, გამარჯობა, სერგი ვარ, როგორ ხარ?
-     სერგი? შენ? მე კარგად ვარ, შენ როგორ ხარ და სად დაიკარგე?!
-     რა ვიცი, ნათი, რა ვიცი, ყველა მაგას მსაყვედურობს, არადა პრობლემები არ მელევა . . . ნათი, შენ ხომ არ იცი მარი სადღა დაიკარგა?
-     არ ვიცი. ერთი თვეა, არ მინახავს. რომ ვურეკავ, სახლში არავინ არის! დედის და მისი მობილურიც გამორთულია. ერთხელ სახლში ავაკითხე, არავინ დამხვდა. მეზობლებმაც არაფერი იციან.




* * *


სერგიმ ყველა პრობლემა მოაგვარა და შინ წყნარად იჯდა, როცა კარზე კაკუნის ხმა გაიგო.
კარი ფრთხილად გააღო და დიდიხნის უნახავი სიყვარული დაინახა.
-     მარი! . . . გულში ჩაიკრა.
მარი კი ყინულივით ცივი და უგრძნობი იყო . . .
-     მარი, მოხდა რამე? სად იყავი? რატომ არ ჩანდი? იცი, როგორ ვინერვიულე? და ყველამ ვინერვიულეთ! . . .
-     შენ, შენ სად იყავი?
-     მეე? მე მოსკოვში პრობლემები შემექმნა, ქურდობა დამაბრალეს და მიჭერდნენ, არ მინდოდა, შენთვის მეთქვა, მენერვიულებინე, მაგრამ ახლა ყველაფერი მოგვარდა . . .
-     ჰო, ვხედავ, სახლში ხარ. მარტო ხარ?
-     არა! რა ხდება? შენ სად იყავი?
-     წამომყევი.
მარიმ სერგი სკოლაში მიიყვანა, სადაც მთელი ოთხი წელი ერთად იყვნენ. ის სულ დუმდა, სერგი გაკვირვებული დაყვებოდა. მერე კი იმ რესტორნისაკენ გაეშურნენ, სადაც მათ ერთი წლის წინ ბანკეტი ჰქონდათ . . . ბოლოს კი თავიანთ სამომავლოდ ნაყიდ სახლში ავიდნენ . . . მარი უცნაუად იქცეოდა. სერგიმ ეს შეამჩნია! ის ძალზე უცნაური იყო . . . მივიდა სერგისთან, ეფერებოდა, კოცნიდა . . . მათ სიყვარულში ჩაეძინათ . . .

ალიონზე მარიმ სერგი გააღვიძა და წასვლა სთხოვა. სთხოვა, რომ სამუდამოდ დაშორებულიყვნენ! სერგი გაგიჟდა, იყვირა, იჩხუბა . . .
- არ შემიძლია შენი დავიწყება, ვერ მომექცევი ასე . . . ვიცი, რომ სხვა არ გყავს, ამას გუშინ მივხვდი, მაშ რად მტოვებ. გუშინდელი ღამე რაღა იყო?! მეგონა ჩემი იქნებოდი სამუდამოდ აწი და ვერასდროს ვერავინ დაგვაშორებდა . . . არ შემიძლია უშენოდ ცხოვრება, მიყვარხარ, არ გესმის?!
მარი სერგის პერანგის ამარა იდგა და გაგიჟებულ სერგის უხმოდ უყურებდა, ცრემლები წამოუვიდა, სერგიც ტიროდა! მან ბოლოჯერ სთხოვა სერგის დაეტოვებინა სახლი და მისთვის პერანგი ეჩუქებინა!
- მშვიდობით. მეც მიყვარხარ სერგი . . . მაგრამ ეს სიტყვები სერგის არ გაუგონია, რადგან ის უკვე ძალიან შორს იყო . . .




* * *


გავიდა სამი წელი, მარი იმ დღის მერე არავის უნახავს. სერგი სახლში იყო როცა უცნაური რამ დაინახა, პირველად მიიღო წერილი. წერილს გარედან არაფერი ეწერა. არც მისამართი, არც ვისთვისაა და საერთოდ არაფერი. უბრალოდ შიგნით დიდი ასოებით “სერგის” ეწერა.




ჩემო ძვირფასო სერგი!

აი უკვე, ჩვენს შორის ყველაფერი დამთავრდა . . . ჩვენ ვეღარასოდეს შევხვდებით ერთმანეთს. ნუ იფიქრებ ამ დაშორებაზე. ჩვენ ეს არ გვინდოდა, უბრალოდ ასე გამოვიდა. ვიცი თანახმა იყავი ყველაფერზე, მაგრამ ჩვენ უნდა დავშორებულიყავით . . . ნუ გეგონება, რომ შენ წინააღმდეგ წავედი, ან ჩემს წინააღმდეგ, ან სხვა დანარჩენების! არა! დამერწმუნე. რა თქმა უნდა, გამიჭირდა შენს თვალებზე ცრემლის დანახვა, დანახვა იმის, თუ როგორ ეალერსებოდნენ ისინი ჩემს ნაფერებ ტუჩებს თამამად. მაგრამ დღეს მე უკვე ოდნავ დავჭყნაედი, რადგან ვეღარ გხედავ და ვეღარ ვხედავ ცრემლიან თვალებს . . .
მწუხარება, რომელმაც ორივე მოგვიცვა აუტანელი ხდება და მით უფრო მეუფლება კოშმარული შეგრძნება. ჩვენ ამას დიდხანს ვერ მივხვდებით, ეს რატომ ჩავიდინეთ, ამას თვეები, წლები დასჭირდება, მაგრამ ტკივილი მაინც დატოვებს ჩვენში იარებს. იმედია, ოდესმე გამოვალთ ამ გაუსაძლისი მდგომარეობიდან.
მხოლოდ მაშინ მოგწერ მე ისევ. მე დრო და დრო მოგწერ უმისამართო წერილებს, რადგან ეს ურთიერთობა ცალმხრივი უნდა იყოს და ვერასოდეს უნდა გაიგო ჩემი მისამართი, მხოლოდ წერილები იქნება შენთან ჩემს გასახსენებლად.
გკოცნი უკანასკნელად, ფაქიზად, იმის იმედით, რომ ეს კოცნა მოვა შენამდის, როგორც შორი გზიდან მომავალი   დაღლილი და დაქანცული მგზავრი. . .

                                                შენი მარი . . .

                                            აპრილის თვე . . .


სერგის წერილი ხელიდან გაუარდა, გაბრაზდა, ძლიერ გაბრაზდა, იფიქრა, რომ მარის სხვა შეუყვარდა და სერგი მიაგდო, მაგრამ ის ღამე უღრღნიდა ეჭვებს, ის დაუვიწყარი ღამე იმ ღამით ხომ მარი მთლიანად მისი გახდა . . .
ერთხელ სერგიმ ნასვამ მდგომარეობაში ერთ ქალს ცოლობა სთხოვა. მას 5 წლის შვილი ჰყავდა. სერგის ეგონა, რომ ეს ქალი დაავიწყებდა განვლილ ნეტარებას და ჭეშმარიტ სიყვარულს, მაგრამ ამაოდ, სერგი იმ გოგოს ვერ ივიწყებდა, რომელიც ჭეშმარიტი გრძნობით უყვარდა და მუდამ ახსოვდა. არაერთხელ, ნასვამი, ცოლს მარის სახელით მიფერებია, ამაზე ცოლს გაუთავებელი ჩხუბი და კამათი ჰქონდა . . .   ხშირად სერგი თვეობით არ მიდიოდა სახლში.
ერთხელ მარტო იყო, როცა უცნაურობა ისევ ესტუმრა სერგის და მიიღო მეორე წერილი . . .


                    ჩემო ძვირფასო სერგი!

ვიღებ კალამს და გწერ, როგორც დაგპირდი. დღეს 5 წელია, რაც ჩვენ უკვე “ჩვენ” აღარ გვქვია. მე ძალიან კარგად ვიცი, საყვარელო, რომ არ დაგვიწყებივარ. მე და შენ ისევ მარტოსულად ვართ, რადგან ჯერ ვერ გამოვსულვართ იმ დიდი სტრესიდან, რომელიც ჩვენ განვიცადეთ . . .
მაგრამ ამ ოთხ წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია. გუშინ შენი ნაჩუქარი სათამაშო დათუნია ავიღე ხელში, რომელიც მარად შენს თავს მახსენებს . . .
ვიხსენებდი შენს ბავშურ სახეს, როცა პირველად გნახე, მაგრამ ჩემს მეხსიერებას თურმე აღარ შემორჩენია. აბა შენ სცადე, გაიხსენე ჩემი პირველი მზერა. ალბათ ვერ გაიხსენებ, აი, ხომ ხედავ. დრო ყველაფერს შლის, იგი ულმობელია. იცი, გუშინ წინ პირველად გამეღიმა, რაზე? ვისზე? არაფერზე და არც არავისზე. უბრალოდ მზემ მომჭრა თვალი და ღიმილი მომტაცა. ადრე ბევრჯერ ვცდილობდი გამეღიმა, მაგრამ არ გამომდიოდა და ვფიქრობდი, რომ ვერასოდეს ვისწავლიდი ხელახლა ღიმილს. მაგრამ ხომ ხედავ, დადგა დრო და გუშინ მზის სხივმა გამაღიმა პირველად ის თვითონ მოვიდა ჩემთან. მე მინდა, შენ რაც შეიძლება ხშირად იღიმებოდე. ის სულ ერთია რაზე, კარგზე თუ დაუვიწყარ ტკივილიან წარსულზე ან მომავალზე . . .
                                              გავიდა ხუთი წელი. . .

                                                          მარი . . .

                                                      აპრილის თვე. . .



სერგი აანერვიულა უცნაურმა მეორე გამოხმაურებამ . . .
ისევ ჩხუბი, ისევ სმა, ისევ სახლიდან გაქცევა . . .
გავიდა დრო, სერგის მეუღლე დაეღუპა . . . ბიჭი კი, რომელიც ქალს მოჰყვა, სერგის ვერ იტანდა და ყოველთვის უკმაყოფილო იყო ყველაფრით. სულ ჩხუბობდნენ, არაერთხელ შეხებიან ერთმანეთს ხელითაც.
შვიდი წელი მარის გაუჩინარებიდან . . . და ისევ მესამე წერილი, სერგი წერილებით ცოცხლობდა . . .


აი, ისევ შენთან ვარ, ძვირფასო სერგი!

არ გეჩვენება, რომ ოცნებას ვგავარ?! ვჩნდები, ვქრები, როცა მინდა, რა იცი, იქნებ ახლოს ვარ და ვერ გეხები.
ისე არ შემიძლია, ჩემს თავს უბედური ვუწოდო. ყოველ წელიწადს მოდის შემოდგომა, ყოველ დღე ირეკება ეკლესიაში ზარი, მე კი მათთან ერთად ვძლიერდები, ძალა მიბრუნდება.
ერთხელ სადღაც ვიცეკვე. ახლა უფრო ხშირად ვიცინ
WERILI
BOLO
LIZA +
GIO
კარებზე გაბმულმა ზარმა გამოაფხიზლა.ვერ მიხვდა რა რეკავდა.ჯერ მაღვიძარა გამორთო,შემდეგ ტელეფონი აიღო და როცა ყურმილში ზუმერი გაგონა,მაშინ მიხვდა,რომ კარებზე ვიღაც იყო.ძლივს აათრია სხეული ლოგინიდან.შორტები ხელის ფათურით მონახა სკამზე,ჩაიცვა და შემოსასვლელისკენ წავიდა.შუქი,რომ აანთო,სინათლემ თვალი მოსჭრა,მაგრამ მხოლოდ წამით.კედელზე ჩამოკიდებულ საათს შეხედა,საათი 5-ს უჩვენებდა.ერთი გაიფიქრა:”ვინ უნდა იყოს ამ შუაღამისასო” და “გლაზოკში” გაიხედა.უცებ მოშროდა კარებს,თვალები დახუჭა და ისევ გაახილა.შემდეგ ხელზე იჩქმიტა და ისევ გაიხედა.საჩქაროდ გააღო კარები და უკან დაიხია.
კარებში ოცამდე წლის ქერა გოგონა იდგა.ბრეტელებიანი მოკლე სალათისფერი ზედა და ჯინსის შარვალი ეცვა.ნერვიულად ისვამდა ხელს მკლავზე და თავი დაბლა დაეხარა.კარების გაღებისას,მორცხვადასწია თვალები.მის ჭაობისფერ ცრემლიან თვალებში შიში ჩანდა.
-გიორგი,შეიძლება?!.
ბიჭმა უსიტყვოდ დაუთმო გზა და სახლში შეუშვა.გოგონამ გეზი სამზარეულოსკენ აიღო.გიორგის არაფერი უთქვამს,უკან გაჰყვა.პატარა სამზარეულოში მრგვალი მაგიდა იდგა.გოგო მაგიდასთან დაჯდა და თავი დახარა.გიორგი 2წუთით სამზარეულოს კართან გაჩერდა,შემდეგ ისიც მაგიდასთან ჩამოჯდა.
არც ერთი ხმას არ იღებდა და არც ერთმანეთითვის შეუხედავთ.ესე გავიდა 10წუთი.ბოლოს გიორგიმ მაგიდაზე დაგდებულ “L&M”-ს მოუკიდა და მზერის შეუცვლელად იკითხა:
-ლიზა,არ იტყვი რა მოხდა?
ლიზამ თავის აუწევლად თქვა:
-გიო,ფეხმძიმედ ვარ.
გიორგი არ ელოდა ასეთ პასუხს,მაგრამ არ შეიმჩნია.კვლავ განაგრძობდა სიგარეტის მოწევას.თავიდანვე გაუკვირდა ლიზას ნახვა.
-ჩემგან რა გინდა?!
ლიზამ ნელა ასწია თავი და გიოს თვალებში შეხედა.
-დამეხმარე.
გიორგის ყოველთვის თრგუნავდა ლიზას შემოხედვა.ამ თვალების გულისთვის ყველაფერზე იყო წამსვლელი,მაგრამ ლიზამ სხვა აირჩია.გიორგიმაც აღარ შეუშალა ხელი შეყვარებულებს,რადგან ლიზა უყვარდა და მის არჩევანს პატივს სცემდა.დღეს კი ლიზა მის სახლში იყო და დახმარებას სთხოვდა.ბოლო ნაფაზი დაარტყა,სიგარეტი საფერფლეში ჩაჭყლიტა და ლიზასკენ შემობრუნდა.
-მომიყევი,რა მოხდა?!
ლიზამ თვალები კვლავ დახარა.თითებს დაუწყო თამაში და ჰკითხა:
-მართლა გაინტერესებს?!
-თუ გინდა,რომ დაგეხმარო,რომც არ მაინტერესებდეს,მაინც უნდა ვიცოდე,რა მოხდა?!
-კარგი,მაგრამ იცოდე,არ მინდოდა შენი ამ ამბავში ჩარება,უბრალოდ...უბრალოდ შენ რომ არა,ალბათ ცოცხალი არ ვიქნებოდი.
გიორგი დაიძაბა.
-რა მოხდა?!
ლიზა მიხვდა,რომ გიორგი ააღელვა მისმა სიტყვებმა და მოყოლა დაიწყო.
-ეს ორი თვის წინ მოხდა.ჯუბა და მე,მისი მეგობრის დაბადების დღეზე ვიყავით.მე არასდროს ვსვამ და არც ვიცი,როგორ მომერია ძილი.მხოლოდ წვენს ვსვამდი.უცებ თავბრუ დამესხა.ჯუბამ გამიყვანა ეზოში და წყალი დამალევინა.მერე შემომთავაზა სახლში წაგიყვანო.დავთანხმდი,რადგან ცუდად ვგრძნობდი თავს.გზაში გამიარა თავბრუს ხვევამ,მაგრამ სუსტად ვიყავი.ჯუბამ რომელიღაც შენობასთან გააჩერა მანქანა და მანქანიდან გადმომიყვანა.თან მეფერებოდა,”თავს როგორ გრძნობო!” ”ცუდად ვარ და სახლში მინდა-მეთქი.” “ჯერ აქ დაისვენე,რამე წამალი დალიე,თორემ სახლში ესეთი რომ დაგინახონ,მეორედ აღარ გაგიშვებენ არსადო.”ვიფიქრე,რომ მართალი იყო და დავყაბულდი.თუმცა წინააღმდეგობას აზრი არ ჰქონდა,რადგან ჩემით ძლივს ვდგამდი ფეხს.მეოთხე სართულზე რომელიღაცა ოთახის კარი გააღო და იქ შევედით.სააბაზანოში შემიყვანა და სახე მომბანა.შემომთავაზა:”ცოტა დაიძინეო”.უზომოდ მინდოდა ძილი.ლოგინი გამიშალა და დამაწვინა ტანგაუხდელად.წამებში ჩამეძინა...არ ვიცი რამდენი ხანი მეძინა,მაგრამ მალე ვიღაცის სითბო ვიგრძენი.ძლივს გავახილე თვალები და ჩემს გვერდით მწოლიარე ჯუბა დავინახე.მე კი...მე კი...
გიორგიმ კბილები გააღრჭიალა.სახეზე ტანჯვა გამოჰხატვოდა.უმძიმდა ლიზას მოსმენა,მაგრამ იცოდა,რომ არც ლიზასთვის იყო ამის მოყოლა ადვილი და ამიტომაც ითმენდა.როცა ლიზა შეყოვნდა და მოყოლა აღარ გააგრძელა,გიორგიმ უთხრა:
-მერე?!.
ლიზას გაუკვირდა,რომ გიორგი მოყოლილის დასრულებას სთხოვდა,მაგრამ რადგან აქ იმყოფებოდა,გიორგის სურვილს უნდა დამორჩილებოდა.
-მერე ტანზე არაფერი მეცვა.თავი უზომოდ მტკიოდა.ვერ ვხვდებოდი რა მოხდა.ძლივს ავდექი.ჩემი ტანისამოსი იატაკზე ვიპოვე,ჩავიცვი და ჯუბა გავაღვიძე.”რა მოხდა-მეთქი?!” “არაფერი ისეთი.უკვე ჩაიცვი?სახლში გინდა?” “ჰო,წამიყვანე.”მანქანაში ხმა არ ამომიღია.ვერ ვაანალიზებდი,რა მოხდა.როცა ჩემი სახლის სადარბაზოსთან შეჩერდა,კვლავ ვკითხე:”რა მოხდა?” “ხომ გითხარი,არაფერი.ძალიან საყვარელი ხარ.ახლა კი ნახვამდის.”ლოყაზე მაკოცა და მანქანიდან გადასვლა მთხოვა.როცა სადარბაზოში შევდიოდი,მანქანიდა მომაძახა:”ჰო მართლა,რომ იცოდე,ღამის 2საათია.პაკაო.”ძლივს ავედი სახლში.ყველას ეღვიძა.ჩემი ძმა ერთი კუთხიდან მეორეში ნერვიულად მიმოდიოდა.ჩემი რძალი დედაჩემს აწყნარებდა.მამაჩემი კი,საბედნიეროდ საავადმყოფოში ღამის ცვლაში იყო.რახან ცოცხალი დამინახეს,აღარაფერი უთქვამთ.სოსო კი მიყურებდა დაბღვერილი,მაგრამ მასაც არაფერი უთქვამს.”დაღლილი ვარ-მეთქი” და ჩემს ოთახში წავედი.მეორე დღეს უარესად მტკიოდა თავი.მამა მოსული დამხვდა,რომ გავიღვიძე.გაეღიმა და “ბორჯომი” დამალევინა,პახმელიაზე ვეგონე.მესამე დღეს უკეთ ვიყავი და ვიკითხე:”ვინმემ ხო მარ დამირეკა-მეთქი?” “არავინ.არც ჯუბამო.”სახლში არ იყო,მობილურს არ პასუხობდა.ქუჩაში მანქანას თუ დავინახავდი,ჩემს მიახლოებაზე ქრებოდა.სასწავლებელშიც თვალს მარიდებდა.ერთ თვეში კვლავ განმიახლდა თავბრუსხვევა.ვიფიქრე:”მოვიწამლე-მეთქი”.ჩემი რძალი,ქეთი გავიყოლე და ექიმთან წავედი.იქ კი მითხრეს: ”ძვირფასო,მისამართი შეგეშალა.გინეკოლოგთან მიბრძანდითო.”ვიფიქრე: “ალბათ ქალური ამბების ბრალია-მეთქი”,მაგრამ...ექიმის კაბინეტიდან მკვდრის ფერით გამოვედი.ქეთის ეგონა რაიმე უბედურება მჭირდა.პასუხს თავი ავარიდე.ორი დღე ოთახიდან არ გამოვსულვარ.ქეთი მიხვდა ყველაფერს,მაგრამ არაფერი თქვა.ჯუბას დას,კიკის ვთხოვე ჯუბასთვის გადაეცა,რომ ვეძებდი,მაგრამ მიყვირა:”რა გაუწყალე გული ჩემს ძმას,ვერ ხვდები,რომ არ უყვარხარო?!” და ყურმილი დამიგდო.შემთხვევით შევხვდი ქუჩაში,სცადა თვალის არიდება,მაგრამ წინ დავუდექი და დალაპარაკება ვთხოვე.”დროზე თქვი რა გინდა,არ მცალიაო”.მივხვდი,რომ არც არასდროს ვყვარებივარ,მაგრამ უნდა მეთქვა.ვკითხე:”რა მოხდა იმ დღეს-მეთქი?” “არაფერიო!” “მაგ “არაფრით” არ ფეხმძიმდებიან-მეთქი!”ფერი ეცვალა,მაგრამ არ შეიმჩნია. “ყველამ თავის ნაბიჭვარს მიხედოსო” და წვაიდა.მე იმის ფიქრში ვიყავი,თუ როგორ მეთქვა ოჯახისთვის ეს ამბავი და თურმე ამ დროს ჯუბა და კიკი ჭორებს ყრიდნენ,ვითომ მე და შენ...ვითომ მე და შენ...
-განაგრძე!
-ვიტომ მე და შენ საყვარლები ვიყავით.შენგან დავორსულდი და ჯუბასთვის ვცდილობდი მამობის “დაბრალებას”.კიკის ვეჩხუბე,მაგრამ რა აზრი ჰქონდა?!გუშინ,სახლში რომ მივედი,ოჯახი ზალაში დამხვდა.დაჯდომა მთხოვეს.დედა და ქეთი კვლავ სამზარეულოში გავიდნენ,საიდანაც ვალერიანის წვეთების სუნი მოდიოდა.სოსო სიგარეტს სიგარეტზე ეწეოდა.მამა კი ანერვიულებული იყო,თუმცა ცდილობდა ამის დაფარვას.მამა მომიახლოვდა და მკითხა:”ლიზა,ფეხმძიმედ ხარ?!”არ მოველოდი ამ კითხვას.ვერ გავუძელი მის მზერას და ტირილი დავიწყე.მამას სახეზე იმედგაცრუება შევნიშნე.სოსომ სიგარეტი მოისროლა და იღიალა:”მოვკლავ იმ ნაბიჭვარსო!”მე შემეშინებული,არა ჯუბას გამო,არამედ ჩემი ძმის გამო,სოსოს წინ გადავეღობე.მამამ დაწყნარება სთხოვდა და კვლავ მომიბრუნდა:”მართალია?!” “კი-მეთქი” “და რას აპირებთ?” “არ ვიცი” “არც გიორგიმ არ იცის?!”შენი სახელის ხსენებამ გამაოცა.”რა შუაშია გიორგი?”სოსომ აღელვებულა მიპასუხა:”ჯუბამ ყველაფერი მითხრა.იმ ბიჭს რაღაც რევდი ამ საქმეში?” “კი,მაგრამ...” “რა?გიორგი რას აპირებს?” “არ ვიცი.” “მე ვიცი...მოვკლავ!”ამჯერას კი შენი შემეშინდა.შემეშინდა,მართლა არ მოეკალი სოსოს უდანაშაულო ადამიანი.”რა გინდათ გიორგისგან-მეთქი?” “რაღა რა გვინდა!ჩემი და საყვარლად გაიხადა და კიდევ რა მინდა?!” “არავის არ გაუხდია შენი და საყვარლად!” “აბა,შენი ფეხმძიმობა რას ნიშნავს?!” “ეგ შენი საქმე არ არის-მეთქი.”ამ დროს მამა ჩაება საუბარში.”შვილო თუ გიორგი გიყვარს,ხომ კარგი...გაარკვევთ ყველაფერს.თუ არადა,სოსო სწორია,პასუხი მოეთხოვება.”არ ვიცოდი რა მეთქვა.”ჰა,შვილო,თქვი.” “მიყვარს”.მხოლოდ ეს ვთქვი და როცა გავიაზრე რა მოხდებოდა ჩემი სიტყვების უარყოფით,გავაგრძელე. ”მიყვარს,მასაც ვუყვარვარ,მაგრამ მე არ მეჩქარებოდა გათხოვება.გიორგი აპირებდა შენთან მოსვლას,მაგრამ მე არ მინდოდა.ახლა კი...” “გასაგებია.ამაზე ხვალ ვისაუბროთ,გიორგისთან ერთად.”მთელი საღამო ოთახში სიარულით გავატარე.როცა ყველამ დაიძინა,შენთან წამოვედი,რადგან შენ ერთადერთი ხარ,ვინც მიშველის.ჯუბა უარს იტყვის,სოსო იჩხუბებს,მე...მე...ალბათ ოჯახი ჯუბას დაუჯერებს და ზურგს შემაქცევს.დამეხმარე...
გიორგი წყნარად უსმენდა.ლიზას მონათხრობის დასრულებისას,საათს დახედა,8ის ნახევარი იყო.ადგა,ტელეფონთან მივიდა და ნომერი აკრიფა.
ლიზა იმედიანი თვალით უყურებდა გიორგის და თან ვერ ხვდებოდა სად ან რისთვის რეკავდა.ყველაფერს მაშინ მიხვდა,როდესაც გიორგიმ ლიზას შეხედა და თქვა:
-დედა,ცოლი მოვიყვანე.

* * *


მთელი ოჯახი ოთახში იმყოფებოდა.ლიზა და გიორგი,ლიზას მამის,ბატონი კახის პირისპირ მგდარ დივანზე ისხდნენ.ქეთი და ლიზას დედა სავარძელთან იდგნენ,სადაც სოსო იჯდა.ქალები შიშის თვალით ათვალიერებდნენ გარემოს.სოსო დაბღვერილი შესცქეროდა გიორგის.ბატონი კახის სახეზე სიმშვიდე სუფევდა.იგი არ ჩქარობდა საუბრის დაწყებას.
ლიზა და გიორგი დილით,9საათზე მოვიდნენ და უკვე 40წუთია აქ იმყოფებოდნენ.ლიზას დასტყობოდა ნერვიულობა,იგი ხელს მხარზე ისვამდა.გიორგიმ ხელი ნელა წაიღო ლიზას ხელისკენ,მოძრაობა გააჩერებინა,ორივე ხელი ხელში მოიქცია და ფერება დაუწყო.ლიზა შეცბუნდა,მაგრამ ოდნავ დაწყნარდა.
ყველამ შენიშნა გიორგის ეს საქციელი.ბატონი კახი წამით მიაჩერდა გიორგის ხელს.შემდეგ ჩაფიქრდა და უცებ წამოიწყო საუბარი.
-მაშ ასე.ბატონო გიორგი,რას აპირებთ?
გიორგიმ თვალი თვალში გაუყარა და მშვიდად უთხრა:
-ბატონო კახი,მე თქვენი შვილი მიყვარს და ეს სიმართლე რომ არ ყოფილიყო,მე დღეს აქ არ ვიქნებოდი.ვწუხვარ პრობლემები რომ შეგიქმენით,მე გამოვასწორებ ყველაფერს,თუ ნებას დამრთავთ.გთხოვთ, თქვენ შვილზე დაქორწინების უფლება მომცეთ.
ბატონი კახი დაფიქრდა.ჯერ თავის მეუღლეს გადახედა,რომელიც მომავალი პასუხის მოლოდინში კითხვით აღსავსე თვალებით შეჰყურებდა მეუღლეს.შემდეგ ვაჟს,რომელიც თავდახრილი იჯდა.ბოლოს კი რძალს შეხედა და პასუხის მიიღო.ქეთი მამამთილს ოდნავი ღიმილით და იმედიანი თვალებით შეჰყურებდა.ბატონმა კახომ გიორგის შეხედა,ადგა და მიუახლოვდა.მიახლოებისას გიორგი ფეხზე წამოდა.ბატონმა კახიმ გიორგის ხელი ჩამოართვა და უთხრა:
-გილოცავ.ამიერიდან ჩვენი ოჯახის წევრი ხარ.ჩემს გოგონას გაუფრთხილდი.

* * *

ლიზას ოჯახთან ყველაფერი გასაგები იყო,მაგრამ წინ იყო გიორგის ოჯახთან შეხვედრა.გიორგის დედ-მამა,ბატონი კობა და ქალბატონი ლია,მარტის დასაწყისში წავიდნენ თავიანთი ნაკვეთის მოსანახულებლად პანტიანში.აპრილის ბოლოს აპირებდნენ თბილისში ჩამოსვლას,როცა გამომგზავრებამდე ერთი კვირით ადრე,მათმა ერთადერთმა ვაჟმა ტელეფონით შეატყობინა,რომ ცოლი მოიყვანა.გიორგის მამას არაფერი უთქვამს,ქალბატონი ლია კი,როგორც ყველა დედა,ნერვიულობდა: ”შვილმა რამე შეცდომა არ დაუშვასო”.ზარის შემდეგ,ჩაიცვეს და თბილისისკენ წამოვიდნენ.10სთ-ზე სახლში იყვნენ.12-ისთვის გიორგი მოვიდა ლიზასთან ერთად.თან ლიზას ტანსაცმელიც წამოეღო.გიორგი და ბატონი კახი შეთანხმდნენ,რომ ქორწილი ორ კვირაში იქნებოდა,10მაისს.მანამდე კი ლიზა გიორგისთანნ იცხოვრებდა,როგორც ოფიციალური მეუღლე.ლიზას სახლში დატოვებას აზრი არ ჰქონდა,რადგან უკვე ფეხმძიმედ იყო “გიორგისგან”,როგორც ოჯახმა იცოდა.
კარების გაღების ხმაზე ქალბატონი ლია შემოსასვლელისკენ გაიქცა.როცა ლიზა დაინახა ჩემოდნებით,დაიბნა.გაკვირვებული სახით შეხედა გიორგის,რომელმას ლიზაზე ანიშნა:
-დედა,ეს ლიზაა,ჩემი მეუღლე.
ლიზას სახელის გაგონებაზე,ქალბატონ ლიას გაახსენდა გიორგის ტანჯვა ამ გოგოს გამო.მიხვდა,რომ შვილს უყვარდა ლიზა და გაუხარდა,რადგან ჩათვალა,რომ შვილს ბედნიერება ეწვია.სახე გაებადრა.თავდახრილ ლიზას შეხედა.მიუახლოვდა,ხელი ნიკაპზე მოკიდა და თავი აუწია.ჭაობისფერ თვალებში ნაზად ჩახედა და ჩაეხუტა.
ქალბატონმა ლიამ ჩაი დაასხა და ნამცხვარი მაგიდაზე დადო.ლიზას პირდაპირ დაჯდა და შვილს შეხედა,რომელიც სამზარეულოს კართან იდგა.
-დედა,მამა სად არის?
-მანქანას რაღაც დაემართა და პროფილაკტიკაში წაიყვანა.
კვლავ სიჩუმე ჩამოწვა.ლიზა მორიდებით სვავდა ჩაის.ქალბატონი ლია ბედნიერი თვალებით უყურებდა რძალს.სიჩუმე გიომ დაარღვია:
-დედა,ლიზა ფეხმძიმედაა.
ლიზამ ჩაის სმა შეწყვიტა და თვალები იატაკისკენ დახარა.ქალბატონმა ლიამ გაკვირვებული თვალებით ჯერ გიორგის შეხედა,შემდეგ კი ლიზას.
-დაახლოებით ორი თვის ორსულია,მაგრამ იცოდე,მე ლიზა სიცოცხლეზე მეტად მიყვარს და იმიტომ მომყავს ცოლად.
ლიზამ მადლიერი თვალებით შეხედა გიორგის.ქალბატონი ლია ადგა და ლიზასთან მივიდა.თვალები ცრემლიანი ჰქონდა.ლიზა სკამიდან წამოაყენა და ჰკითხა:
-მართალია?!
-დიახ.
ქალბატონმა ლიამ სწრაფად აკოცა ლოყაზე და ტირილი დაიწყო.შემდეგ გიორგი ჩაიხუტა გულში.კვლავ ლიზას მიუბრუნდა:
-ექიმთან თუ იყავი?
-ერთხელ და მაშინ მითხრა,რომ ფეხმძიმედ ვიყავი.
-ხვალვე წავალთ კარგ ექიმთან და გაგსინჯავს.
-დედა,ლიზას დილიდან არაფერი უჭამია.
-როგორ?!შვილო დამეხმარე,მაცივრიდან რძე გამოიღე და გაზქურაზე დადგი.ლიზამ კარგად უნდა იკვებოს.
გიორგიმ დედის თხოვნა შეასრულა და სამზარეულოდან გავიდა.
'''' ;;;;;;;;;; ''''''''';;;;;;;;;;;'''';;;;;;;;;;;;'''''''''''''';;;;;;;;''''''''''';;;;;;;;;;;;;;;''''''''''''';;;;;;;;;;'''''''

Get Your Own Player!


saidumlo
დილა სუსხიანი, მოწყენილი იყო . . . ხალხიც თითქოს ამინდის მაძავდა, გამოუძინებელნი იყვნენ . . . ახალგაზრდებიც ბარბაცით მიდიოდნენ ავტობუსისკენ, ზოგი კი მანქანისკენ . . . უმეტესობა ამთქნარებდა და ერთი სული ჰქონდათ როდის ჩასხდებოდნენ, რომ შეწყვეტილი ძილი იქ გაეგრძელებინათ.
    ყველამ თავისი ადგილი დაიკავა, ავტობუსიც დაიქოქა და იმ გზას დაადგა, საითაც ყველას გული მიუწევდა . . . დღე გრძელი აღმოჩნდა, ძალიან გრძელი . . . ყველა გამოაფხიზლა ვიღაცის ფუსფუსმა, შეწყდა მთქნარებაც და მგზავრები ფანჯრიდან გადაშლილ ხედს მიაშტერდნენ. ირგვლივ ლამაზი ბუნება ჩანდა . . . სუსხი ჯერ კიდევ იგრძნობოდა, მალე მინდორს თეთრი კაბა ჩაეცვა და იქაურობა თოვლით შეიმოსა . . . ავტობუსი ზევით მიიწევდა, სადღაც მწვერვალისკენ, თოვლიც უფრო და უფრო მატულობდა . . .
    უკვე შუადღეს ყველა დანიშნულ ადგილას იყო. ახალგაზრდებს მოწყენილი სახეები ჰქონდათ, Yყველას ერთი აზრი აწუხებდა: რა უნდა ეკეთებინათ ორი კვირის მანძილზე თოვლით გადაპენტილ ბაკურიანში.
    Yმგზავრებმა თეთრ თოვლში ლამაზად ჩაფლული სასტუმრო შეათვალიერეს და თავიანთ ოთახებს მიაშურეს. მოწესრიგდნენ . . . ერთ-ერთმა ცდუნებას ვერ გაუძლო და სასწრაფოდ გარეთ, თოვლში გასვლა გადაწტვიტა. კიბეზე ჩარბოდა, როცა ამომავალი გოგონა იცნო . . .
_ ნანუკა . . . კარგად შემომხედე! ვერ მიცანი?! თამუნა ვარ! . .
თამუნას გახარებული სახე ჰქონდა, ეტყობოდა ძალიან გაუხარდა დიდ სასტუმროში ერთი ნაცნობის აღმოჩენა. აი ნანუკას კი ძალიან დაბნეული სახე ქონდა. ჩანდა აზრზე ვერ მოსულიყო, თუ ვინ იყო თამუნა, რომელიც მის წინაშე ყურებამდე იღიმებოდა და ასე უხაროდა მისი ნახვა. ხათრი ვერ გაუტეხა და თითქოს იცნო . . .
_ ვაა . . . თამუნა, როგორ ხარ?
_ კარგად, კარგად!
გადაკოცნეს გოგოებმა ერთმანეთი და დროებით დაშორდნენ.
_ მემგონი ვიღაცაში ვეშლები, მაგრამ სახელი?! ასე ფიქრობდა და გრძელ დერეფანს მიუყვებოდა პაწაწუნა ჭორფლებით სახემორთული ლამაზი გოგონა, ასეთ გაურკვევლობაში მყოფმა შეაბიჯა ოთახში და სახეზე უკმაყოფილება დაეტყო, როგორც ჩანს ვერ მოიხიბლა სასტუმროს კეთილმოწყობით.

***

მოსაღამოვდა . . . მოერე სართულის ფოიეში სასტუმროს ბინადარნი ტელევიზორს მისჩერებოდნენ, ზოგი კი სასადილოში იყო და ჯერაც ვახშამს შეექცეოდა.
_ თამო როგორია მანდ? თოვლი არის? თოოვს? როგორი სიტუაციაა, კაი ხალხია?
ამ შეტყობინების წაკითხვაზე თამუნას გაეცინა და სასწრაფოდ პასუხიც მისწერა დაქალს, რომელიც რამდენიმე საათში თვითონაც ჩავიდოდა ბაკურიანში, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა კლავდა და ვერ ისვენებდა!
_ კი, თაკო, თოვლი არის! შენ გეყოფა და მეტი რა გინდა? სასტუმროც არის რა, არაუშავს, მალე ჩამოდი.
_ ჰო ჩამოვალ, შენ დამელოდე, არ დაიძინო, თორემ თოვლში დაგმარხავ იცოდე!
    პირველ დღეს, როგორც ხდება ხოლმე, ერთმანეთს უღიმღამოდ თუ   ჩაუვლიდნენ გვერდს, სხვა საინტერესო არაფერი ხდებოდა   ყველა თავისთვის იყო.
    მალე სასტუმროს ეზოში მანქანა გაჩერდა, თაკო ჩამოვიდა, მას თამუნაც მიეგება და სანამ დააბინავებდა, იმის თქმაც მოასწრო, რომ ძველი ნაცნობი, ნანუკა ნახა და დროზე გამოდი, ჯოკერი ვითამაშოთო, -   მიაძახა ნომერში შესულს.
    ეხლა უკვე სამეული იყო, თამუნამ თაკო ნანუკას გააცნო, და თან ისიც აღნიშნა, რომ ძლივს გაახსენა, თუ საიდან იცნობდნენ ისინი დიდი ხნის წინ ერთმანეთს!
_ ბარში ჩავიდეთ, იქ ჩემი ძმა და მისი მეგობარი ოთო იქნებიან, ბიჭებს გაგაცნობთ და მერე ჯოკერიც დავცხოთო, - იდეა შემოაგდო ნანამ.
    ასეც მოხდა, მაგრამ აღმოჩნდა რომ ბიჭები ფეხბურთის ყურებას აპირებდნენ და ჯოკერისთვის არ ცხელოდათ, მაგრამ, ვაი, რომ ის ჯერ არ იცოდნენ, სასტუმროში ზოგი არხი დაბლოკილი იყო და მათ შორის ისიც, რომელზეც თამაში უნდა ყოფილიყო. ვერც გოგოებმა ითამაშეს ჯოკერი. ნანუკამ თქვა: გვიანია, ჩემს დედიკოს მარტო ვერ დავტოვებო და ნომერში ავიდა.
    თაკომ და თამუნამ კი ეზოს მიაშურეს.
_ ლამაზი ღამეა, აქ სულ სხვა ჰაერია, რა სიმშვიდეა?! მართლა საჭირო დროს ჩამოვედით, თაკო. ძალიან იყავი ეხლა შენ აფორიაქებული. . .   ცოტას დაისვენებ, გადაერთობი, იმედია აქ მაინც ნორმალური ხალხი იქნება და ნერვებს არავინ მოგვიშლის. აღარ გაიხსნებ იმ ვაჟბატონს, არ დაურეკავ და არც ინერვიულებ! გაფრთხილებ და კატეგორიულად გიკრძალავ უაზრო ნერვიულობას! . . . ასე რომ მოეშვი და შეირგე ეს სუფთა ჰაერი, მე ეჭვი მაქვს, რომ აქ ჩვენ ძალიან კარგად დავისვენებთ და გავერთობით . . .   კარგი, წავედით ახლა, თორემ გავიყინე. წინ მთელი კვირა გვაქვს, მოვასწრებთ აქაურობით დატკბობას!

***

    მზემ თავისი სხივები ბაკურიანის ულამაზეს ხეობას მოაფრქვია და ირგვლივ ყველაფერი გაბრწყინდა. ხალხი ირეოდა მოედანზე. ზოგი ცხენით სეირნობდა, ზოგი თხილამურებზე ცდილობდა დადგომას, ბევრიც, უკვე პროფესიონალი, მწვერვალიდან ეშვებოდა და ახლად ჩამოსულებს აღაფრთოვანებდა. ბავშვები ციგებით სრიალებდნენ და ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ, ისე მხიარულობდნენ, დიდებსაც კი შეშურდებოდათ ხოლმე და მოურიდებლად, მათთან ერთად შემოსკუპდებოდნენ პატარა ციგებზე!
    მზე მთებს ამოეფარა და ყინვამაც ცივად და მკაცრად ამოისუნთქა. სასტუმრო ისევ ხალხით გაივსო. ვახშმის შემდეგ ყველამ ისევ ფოიეში, ტელეფიზორთან მოიყარა თავი.
_ ოთო, მოდი რა, ჯოკერი მაინც ვითამაშოთ, თორემ ასე გაგრძელება არ შეიძლება, მოდი, ძმაო, ხალხი ვიპოვოთ და ვითამაშოთ. ლევანი იქვე მდგარ ბიჭს მიუბრუნდა . . .
_ დუელში გიწვევ! . .
_ ბატონო?
_ წამო, ზევით ავიდეთ, ერთიც წამოიყვანე ვინმე და ჯოკერი ვითამაშოთ.
_ აუ, შენ გაიხარე. ახლავე! Lლაშ! ლაშააა! წამო, ბიჭო, ვითამაშოთ!
მეოთხე სართულზე ჯოკერი გაჩაღდა, ოთოს ლუდი მოემარაგებინა და ბიჭებს ჩამოურიგა, ლაშა მოუხერხებლად ეჯაჯგურებოდა, ვერაფრით ვერ გახსნა. ლევანმა შეამჩნია და ჯიბიდან გასაღები ამოიღო, რომ მიშველებოდა. ამ დროს, ლაშა მისი ხელის მოძრაობას აკვირდებოდა და თვალში იარაღი მოხვდა. ბოთლი კი გაიხსნა, მაგრამ ლაშა შეშინებული იჯდა თამაშის დამთავრებამდე, სულ ლევანზე და მის იარაღზე ფიქრობდა. თანაც ამას ხელს ის ფაქტი უწყობდა რომ, გიორგი მისი მეწყვილე იყო და სულ ლაშას გაფუჭებას ცდილობდა, ფიქრობდა, ამას განზრახ აკეთებს, რომ ლევანს ასიამოვოს, ალბათ მასაც ეშინია მისიო. მალე გოგოებიც მოვიდნენ . . .
_ მე, ნანუკა მქვია, ცნობისათვის, ეს თაკოა, ეს თამუნა. ლევან, მოდი ეს ხალხი გაგვაცანი.
_ მე და ოთოს ხომ გვიცნობთ, ეს კი გიორგია, ეს ლაშა!
_ სასიამოვნოა! ჩვენც გვინდა რა თამაში!
_ აგერ, ჩემო კარგო, კარტი, იპოვეთ მეოთხე ვინმე და ითამაშეთ.
იქვე მდგომ გოგოს შეხედეს, ხელში პატარა საყვარელი ბავშვი ეჭირა. ეს Lლანა იყო
_ წამოდი ჩვენთან, ჩემს ნომერში ვითამაშოთ, არ გინდა? შესთავაზა ნანუკამ.
_ კი, წამოვალ, მოიცადეთ ბავშვს მივუყვან დედამისს!
გოგოებს მალე მობეზრდათ თამაში, თუმცა უფრო სწორად რომ ვთქვათ, ჭორაობა არჩიეს. სხვაგვარად როგორ იქნებოდა?! . .
მალე ისევ ბიჭებთან ავიდნენ, იქ კი ყველა თავის თავგადასავალს ყვებოდა, პირველი დღის შთაბეჭდილებებს. აი გიორგი, მისი ძმა დათო და მათი მეგობარი ლაშა კი მაგარ კურიოზულ მდგომარეობაში აღმოჩენილან:
    კოხტაგორაზე ასულან. იქ საქართველოს   დროშა დაუხატავთ თოვლზე. გიორგი კარნახობდა ბიჭებს მობილურით, საით წასულიყვნენ, რომ ლამაზი ფორმა მიეცათ მისთვის და ისე გაერთნენ, რომ ვერ შეამჩნიეს, როგორ მოსაღამოვდა და საბაგიროც გაჩერდა. თავის მოფხანა გვიანი იყო! . . რას არ ეცადნენ, რა არ მოიმოქმედეს, მაგრამ ვერავის გააგებინეს ქვევით, რომ კენწეროზე იყვნენ შემორჩენილები. მხოლოდ ერთი გზა იყო, რომელსაც ვერ აცდებოდნენ. ქურთუკები გაშალეს, თოვლზე დააფინეს, კარგად მოკალათდნენ და ასე სრიალ-სრიალით გადალახეს ყველა დაბრკოლება მწვერვალიდან მთის ძირამდე . . . მეორე დღეს ეს ამბავი მთელმა სასტუმრომ გაიგო.
    ყველამ რაღაცაში იპოვა თავისი თავი, მაგრამ Gგიორგი ცოტა არ იყოს დაიჩაგრა.
_ მოდი, ნანუკა, ვიგუნდაოთ, რაა!
_ რა დროს გუნდაობაა, ბიჭო, დადექი თხილამურებზე, ისრიალე!
_ ეხ, თხილამურები ჩემი საქმე არაა, მაგაში არაფერი გამეგება, ციგა კი არ მომაქირავეს, ასე მითხრეს: ძალიან დიდი ხარო, აბა სხვა რა ვაკეთო, არც ვიგუნდავო?
_ მიდი, მიდი, ისწავლე თხილამურებზე, იცი რა მაგარია?!
ბევრი წუწუნის შემდეგ, როგორც იქნა, ნანუკამ გიორგი თხილამურზე დააყენა და არ გაგიკვირდებათ, თუ ვიტყვი, რომ მასაც მოეწონა!
საღამოს უკვე ერთმანეთისთვის ნაცნობი სახეები შეიკრიბნენ. ბევრს იცინოდნენ, განსაკუთრებით დათოზე, ჯოკერში საშინლად არ უმართლებდა, ტუზს კარგავდა და სულ აგებდა.
    ახალგაზრდების ჯგუფს ნელ-ნელა ხალხი შემოემატა, ახლა უკვე თათული, ირაკლი, ლიკა, ნინოც მათ შორის იყვნენ. ერთობოდნენ ახალ მეგობრებთან. რა თამაში არ მოიგონეს, რა   არ გაიხსენეს. მსახიობური ნიჭიც ბევრმა გამოავლინა, მერე ერთმანეთს დასცინოდნენ და ზედმეტ სახელებს არქმევდნენ. იქვე სასტუმროს ბარშიც ხშირად ჩადიოდნენ.
_ კარგია არა აქ ყოფნა?!
_ ჰო კარგია, რამდენი ვიბრძოლეთ, ეს ბარი რომ გაეხსნათ?
_ აბა, შენ ეგ თქვი. ლევან, ეს ის ბიჭი არ არის, წუხელ რომ ჯოკერს თამაშობდა თქვენთან ერთად, ლაშა ჰო?
_ ჰო!
_ მერე მარტო რატომ დაჯდა?!
_ ლაშა, მოდი ჩვენთან, მარტო რატომ ჯდები?!
_ ბატონო? ა? არა, არა, იყოს, არა უშავს, ბიჭები არ ჩამოვიდნენ, მე კი ლუდის დალევა მინდოდა და აქ ვარ!
_ ხოდა აქ ჩამოჯექი, შემოგვიერთდი! - ომახიანად მიმართა ლევანმა.
_ კარგით, მადლობთ, შეშინებული თუ დაბნეული მიუჯდა მაგიდას!
ცოტახანში ლაშა დანარჩენებთან ერთად ჩაერთო საუბარში და ცოტა გაშინაურდა! ალბათ დარწმუნდა, რომ ლევანისგან მას საფრთხე არ ემუქრებოდა!

***

    დილა, შუადღე და ისევ საღამო, რატომღაც ფოიეში სიწყნარეა, ყველა ერთმანეთს საყვედურობს: მოიფიქრეთ ახლა რამე რაა, ასე უაზროდ ხომ არ ვიჯდებითო!
ბოლოს რომელიღაცამ `გაფუჭებული ტელეფონი~ ვითამაშოთო, თქვა. ზოგს არც კი ახსოვდა ეს თამაში, მაგრამ საბოლოოდ კარგად მოკალათდნენ ერთმანეთის გვერდი-გვერდ და დაიწყეს . . . ლანა, თათული, თაკო, გიორგი, ირაკლი, თამო, ნანუკა, ნინო, ლიკა, ეკა, Lლევანი, დათო და ბოლოს, მათ ოთოც შემოუერთდა, როგორც ყოველთვის, ლუდის ბოთლებით ხელში, ახალგაზრდობის უბადლო მომმარაგებელი იყვნენ ის და ლევანი. მათი სიცილი ალბათ მთელ სასტუმროს ესმოდა, მაგრამ პრეტენზია არავის გამოუთქვამს, ალბათ კეთილი შურით შურდათ კიდევაც ამ მხიარული ახალგაზრდების! ცოტახანში ზოგი დაიღალა, ზოგსაც ძილი მოერია და დასაძინებლად წავიდა. ირაკლი აივანზე გავიდა.
_ აუ, ხალხო, იცით, იქ გვერდით ოთახში კაი რაღაცეები ვნახე, ხილი და რამე, მოდი გადავძვრები და მოვიპარავ . . .
_ ნელა, ბიჭო, არ გადავარდე, ფრთხილად . . . აუ, იმ სიმაღლეა ეს ოხერი, ერთი ნაბიჯი   და იქ იქნება. ხედავ რამეს? ფუფსუსებენ გოგოები.
_ აუ, ვიღაცა შემოდის, მე მგონი დამინახეს!
სიცილი ატყდა
_ კაი, კაი, გამოდი, არავინ შეაშინო, პატრული და ეგეთები არ გვინდა ახლა!
ყოველ საღამოს რაღაც ახალი ხდებოდა.
ერთხელ დღისით თაკომ რომ იგმირა, ის არავის დაავიწყდება ალბათ!
მშვენიერ ხასიათზე იყო მხიარული თაკო, ეგონა, რომ უკვე მყარად იდგა თხილამურზე, განსაკუთრებით თამუნას და მის დას აჯავრებდა:
_ მომბაძეთ, ერთხელ არ წავქცეულვარ, არადა პირველად დავდექი წელს, ეს კი უბადლოდ ჩემი სპორტული ჟინის და გამოცდილების დამსახურებაა . . .
ასე მხიარულობდა ის არ დაცემაზე, მაგრამ ერთი ორჯერ მაინც ამოყირავდა. მან და თითქმის ყველა დამსვენებელმა ბევრი იგორავა თოვლში, პირველად რომ თხილამურებზე დადგნენ, მაგრამ ახლა ლოყებაღაჟღაჟებული   კმაყოფილი ღიმილით სრიალებდა. ამ დროს უცებ ერთი ბაკურიანელი ასაკოვანი კაცი იცინის და თან გაკვირვებული ხმით ეკითხება:
_ ფეხები არ გტკივა?
_ არა, არ მტკივა! _   ისმის გაოცებული პასუხი.
_ კი, მაგრამ, გოგონა, უკუღმა გაცვია, შვილო! ფეხი რით არ მოიტეხე, მიკვირს!
გარშემო სიცილი ვერავინ შეიკავა, თაკომაც გაკვირვებულმა მიმოიხედა და ისტერიული სიცილი აუტყდა, თვალებიდან ცრემლებიც კი სცვიოდა. ხანში შესულმა, იქვე მდგარ თაკოს მწვრთნელს უხმო, მოაძრე და წესიერად ჩააცვიო . . .
_ გოგო, თხილამურზე დგომა და სრიალი გასწავლე, ისე რომ არ წაქცეულხარ და ეს რა დაგემართა?!
_არ ვიცი, სერგი . . .
სიცილს ვერ იკავებდა, იქვე ჩამოჯდა, ბიჭმა მარჯვად გახადა და სწორად მოარგო ორივე თხილმური, თან თავს აქნევდა გაკვირვებული და იცინოდა . . .
ეს ამბავიც მთელმა ბაკურიანმა გაიგო, შეხედავდნენ თაკოს და ეცინებოდათ. არა ერთი იყო ასეთი კურიოზი, ხან ერთმანეთს ეჯახებოდნენ და უხერხულად გაიშხლართებოდნენ გაყინულ თოვლზე, ხანაც ციცაბო დაღმართიდან დაშვებისას ვერ ანელებდნენ სვლას და რომელიღაცა ბოძს შემოეხვეოდნენ, მერე ისევ კეთილად დასცინოდნენ   ერთმანეთს!

***

    ნინოობა დღეს, საღამოს, მეზობელ სასტუმროში მაგიდის ჩოგბურთში შეჯიბრი გაიმართა. რა თქმა უნდა არც ეს მხიარული სასტუმრო ჩამორჩა ამ ღონისძიებას. სანამ მონაწილეები თამაშობდნენ, გულშემატკივრები სხვა რამითაც ერთობოდნენ.
_ გიორგი, შენი ნომერი, მითხარი ჩავიწერ.
_ ჰო, მოდი ბარემ ჩემი ძმისაც ჩაიწერე!
_ რად მინდა დათოს ნომერი?
_ მიდი რა! ზარი გაუშვი ხოლმე და გააწვალე. ოღონდ მთლად არ გამიგიჟო, კარგი?!
_ ოხ, შენ რა ბუნტის თავი ხარ, კარგი მითხარი, აბა რა ნომერია?!
როგორც იქნა შეჯიბრი დამთავრდა, ირაკლიმ გაიმარჯვა, ყველას უხაროდა, ჩემპიონთან სამახსოვრო სურათებიც კი გადაიღეს.
უკვე ღამე იყო. სიმღერ-სიმღერით დაბრუნდნენ სასტუმროში. იქ უკვე ვახშმობდნენ. საქართველოს ჰიმნის სიმღერით შევიდნენ სასადილოში და თან ყველას გააგებინეს შეჯიბრის შედეგი.
    სასადილოში შემოსულ ახალგაზრდებს მოუსვენრობა ეტყობოდათ, განსაკუთრებით - თაკოს და თამუნას. ყველას ერთად ნინოობის აღსანიშნავად იქვე რესტორანში წასვლა გადაეწყვიტათ და ეშინოდათ, რომ მშობლები არ გაუშვებდნენ. მალე გამოვიდნენ ფოიეში, წუწუნებდნენ გოგოები, რა ვქნათ, რომ არ გაგვიშვან, ყველა წავა და ჩვენ რა დავაშავეთო? მაგრამ ამ დროს იქვე ნანუკა გაჩნდა და იკითხა:
_ რა იყო, გოგოებო, ხდება რამე?
_ რავი აბა, ჩვენ შეიძლება არ გამოგვიშვან!
_ რატოო? კარგი რაა, მე ვეტყვი, აგერ ჩემი ძმაც მოდის, ბიჭები იქნებიან და საშიში არაფერია. დაიცა, დაველაპარაკოთ და გამოგიშვებენ.
ნანუკამ იმდენი ილაპარაკა, რომ თამუნას და თაკოს თორმეტ საათამდე მისცეს დრო და გაუშვეს. მაგრამ თურმე თათულის და ლიკასაც იგივე პრობლემა ჰქონიათ, მათთან კი ვერაფერმა გაჭრა.
    რვა საათისთვის ყველა გამოიპრანჭა. მარტო თათული და ლიკა იდგნენ მოწყენილი სახეებით ფოიეში და ემშვიდობებოდნენ საქეიფოდ მიმავალ მხიარულ მეგობრებს.
_ თაკო, იცი, მე და თათული ამ საღამოს დათოს რომ ნერვებს ვუშლიდით?
_ რატომ? როგორ?
_ გიორგიმ მისცა, გოგო, ნომერი, ამათაც მეტი რა უნდოდათ და ხან ზარს უშვებდნენ, ხანაც `მესიჯებს~ წერდნენ და არ მოასვენეს, მე კი შორიდან ვაკვირდებოდი მის სახეს, გაოცებული რომ დახედავდა ხოლმე მობილურს და გულში ვიცინოდი.
_ გიორგიმ ნომერი მოგცათ, დათო კი ვერ მიხვდა, თქვენ რომ იყავით?
_ ვერა, გოგო, გვერდით ეჯდა თამუნა და ისე ურეკავდა, ის უპასუხებდა თუ არა, გაუთიშავდა. არა მაინც რა დინჯი და უცნაური ვიღაცაა ეს დათო!. რეაქცია არ ჰქონდა ხოლმე, რა მშვიდად იყო?! მერე მობილური ჩვენ მოგვცა _ მიდით ერთი რამე პასუხი მისწერეთო.
_ კაი, ნანუკა, შენ პირველი არ ხარ, ვინც ეგ შეამჩნია, არ გახსოვს ჯოკერის თამაშის დროს როგორ ჩუმად იჯდა, ხოლმე მხოლოდ პატარა უკმაყოფილებას თუ შეამჩნევდი, შენ კი გამწარება გინდოდა ყველა ტუზს `უფუჭებდი~.
_ ხო გოგო! გავსულელდი!
ასე სიცილით და ჭორაობით მიუახლოვდნენ გოგოები დანარჩენებს.
როგორც იქნა, მანქანებში მოთავსდნენ.
ნეტა, გემრიელი საჭმელი ამ რესტორანში მაინც თუ იქნება? უმეტესობას ეს აზრი უტრიალებდა თავში. მაგიდაც დაიკავეს და ქეიფიც დაიწყო. ლევანი თამადობდა. გიორგი მოადგილეობას ცდილობდა, მაგრამ იმდენს ლაპარაკობდა, თან სულ ერთიდაიგივეს ღიღინებდა: `თან წაიღე, თან წაიღე, ჩემი გული თან წაიღე~ . . .   მერე ყველას სენივით გადაედო ეს მელოდია. გოგოები დათოს ეხვეწებოდნენ, როგორმე შენი ძმა გააჩუმეო. თან უკვირდათ, ძმები ასეთი განსხვავებულები როგორ უნდა ყოფილიყვენენ, ერთი სულ Uჩუმად იყო, მეორე კი სულ ქაქანებდა.     სუფრას ნანუკას მეგობრები ნინო და ეკაც შეუერთდნენ, იმ დღეს ჩამოსულიყვნენ.
    Nნინოებს ლამაზი დღე მიულოცეს, მათაც ლამაზად შეიფერეს. თამადა სადღეგრძელოებს არ აყოვნებდა, გიორგი კი ისევ ქაქანებდა. უცებ თაკოს თვალები ჭინკებით აევსო.
_ თამო, მოიცა, ნახე ეხლა რა გავაკეთო, მომე ნომერი!
_ ვისი ნომერი, რა მოგელანდა?
_ აგერ გვერდზე რომ `გოჭი~ მიზის და ტვინი წაიღო ლაქლაქით.
_ აგერ არის, ჩაიწერე, მაგრამ რად გინდა?
_ თაკომ რაღაცის წერა დაიწყო, მალე გიორგის მობილურიც აწკარუნდა, ის შეტყობინებას კითხულობს, მერე ისევ თამადას უსმენს. თაკო კი აგრძელებს. კიდევ ერთი, მეორე და ეხლა უკვე ლოყებპუტკუნა ბიჭი გაბრაზდა და მობილური მაგიდაზე ფიცხად მოისროლა, შეგინებას აპირებდა, როცა უცებ თაკომ შეაწყვეტინა:
_ ეგ არ გაბედო!
_ ბატონო?
_ არ შეაგინო!
_ კარგი . . .
გიორგი ისევ ჭიქას მიუბრუნდა, და უცებ გონება გაუნათდა . . .
_ კი მაგრამ შენ საიდან? ეს შენ? . .
თაკო და თამუნას სიცილი აუტყდათ. გიორგი დაბნეული ჩანდა, მაგრამ მერე თვითონაც ბანი მისცა გოგოებს. სუფრის წევრები კი აზრზე ვერ მოსულიყვნენ, თუ რა იყო ამ ისტერიული სიცილის მიზეზი.
გაგრძელდა ქეიფი, მუსიკამაც არ დაიგვიანა. ცოტაოდენმა სასმელმა და მხიარულების წყურვილმა ყველა ფეხზე წამოყარა. ბოლოს ქართული ცეკვებიც შეასრულეს გიორგიმ და თამუნამ, ჩანდა, რომ ძალიან კარგად ეწყობოდნენ ერთმანეთს. სუფრის დამთავრებას პირი არ უჩანდა, თაკო, თამუნა და ლანა აფუსფუსდნენ, ჩვენი წასვლის დროაო, თამადა კიდევ დროს ითხოვდა, მაგრამ გოგოებმა უფროსებისთვის მიცემული სიტყვის გატეხა არ მოინდომეს და, როგორც, იქნა რესტორნიდან გამოაღწიეს, მათ დათო, გიორგი და ლაშა გამოყვნენ. დანარჩენები კი ისევ ქეიფს აგრძელებდნენ.
_ მოდი, ფეხით წავიდეთ, მართალია, ყინავს, მაგრამ ჩვენ ხომ არ გვცივა?! იძახდნენ ცეკვისგან გახურებულნი.
სიბნელეში ალაგ-ალაგ ანთებული შუქის სხივები გაყინულ თოვლს ბრწყინვალებას მატებდა, მხიარულად მიდიოდნენ სასტუმროსკენ, თამუნა ისევ ურეკავდა დათოს მობილურზე და უთიშავდა, ის კი გვერდით მიჰყვებოდა და ვერ ხვდებოდა ან არ იმჩნევდა? . . უხეიროდ იძახდა: ვიღაცამ შემაწუხა, რა უნდა, ვერ გამიგიაო.
გიორგიმ თამუნას სიცილით გადახედა და ძმას მიმართა:
-     მერე მიდი, შენც შეაგინე და მოგეშვება!
-     არა, შეგინება არ შეიძლება!
როგორც ჩანს, ის ხვდებოდა, რომ ახლობელი უშვებდა შემაწუხებელ ზარებს.
ასე მიუახლოვდნენ სასტუმროს ჭიშკარს, ყველა თავისთვის მიდიოდა, როცა რაღაც ტყლაპანის ხმა გაისმა. უკან მიიხედეს. თამუნას ფეხი დაუცურდა და სასაცილოდ გაიშხლართა ყინულზე, სანამ ხმას ამოიღებდა, ჯერ დაბნეული უყურებდა: დათო, ცოცხალია, თუ არაო – ფიქრობდა: თუ რამე დაიშავა, არა უშავს, რისი ექიმი ვარ, რამეს ვუშველიო. ამასობაში ყინულზე დაბერტყებული გოგოც გაინძრა, ვაი დედას გაიძახდა და თან სიცილს ვერ იკავებდა
_ გთხოვთ!
მოწიწებით მიმართა დათომ და ხელი მიაშველა. ლაშა გაშეშებული იდგა, გიორგი კი სიცილით ხელს იშვერდა თამუნასკენ, ლანა და თაკო ნელა მიიწევდნენ მეგობრისკენ. მათმა სიცილმა არემარე გააყრუა. წამობობღდა თამო, ფეხები ერთმანეთში ებლანდებოდა და თან ძალიან უსრიალებდა, ბიჭებმა, როგორც იქნა, მყარად დააყენეს გოგო ფეხზე და სასტუმროშიც შევიდნენ.
გიორგიმ სიცილი ვერ შეწყვიტა, დათოს დასცინოდა, გეეჭვებოდა, არა, ცოცხალი იყო თუ არაო?!
მალე ირაკლი, ნანუკა, ნინო, ლევანი და ოთოც დაბრუნდნენ რესტორნიდან. ფოიეში ისევ ჟრიამულის ხმა გაისმა.
მეოთხეზე შეიკრიბნენ.
_ გოგო, რას შვები კიდევ ზარს უშვებ? ნუ შეჭამე ის ბიჭი.
_ კარგი რაა, არ მოვეშვები, დავიჯერო, ვერ ხვდებაა?
დათო კი მარტო იჯდა ტელევიზორთან და მისგან ჩქამიც არ ისმოდა.
_ უი, დაიცა, `მესიჯი~ მომწერა!
_ ქვევით ვარ, ტელევიზორთან!
_ დედდააააააააააააა, როგორც იქნა, მიხვდა!
_ დათო, იმედია, არ გეწყინება, შენი ძმის იდეა იყო.
უცებ გადააბრალა თამუნამ გიორგის. დათოს არც არაფერი წყენია, იყო თავისთვის მშვიდად.
როგორც ჩანს, სასმელმა ყველა მოთენთა და ზოგი დასაძინებლად წავიდა, ზოგიც კარტს თამშობდა.L
_ ლაშ! წავედი, დათოსაც ძინავს, ოთახი ღია იქნება, არ ჩავკეტავ.
_ კარგი, გიო.
ამის გაგონებაზე ნანუკას თვალები გაუბრწყინდა, თავში რაღაც იდეა მოუვიდა, სასწრაფოდ თამუნას ჩასჩურჩულა. მანაც კმაყოფილი სახით თავი დაუქნია და ცოტა ხანში, შეთქმულები მეოთხედან მესამე სართულზე ჩავიდნენ. ნელა მიიპარნენ ბიჭების ოთახთან.
_ აუ, სიცილს ვერ ვიკავებ, ნან, დამელოდე . . .
_ მოდი, შემოდი, ჩუმად!
_ ვერაფერს ვხედავ, ვის სად ძინავს ნეტა?
_ ეს რა ხმა იყო? ხვრინავს?
სიცილნარევი ხმით იკითხა გაოცებულმა თამუნამ.
_ მიდი, გოგო, მიდი, დაასხი ქაფი დროზე!
_ დაიცა, თავს ვერ ვხედავ.
_ აიტ!
უცებ გიორგიმ შეყვირა!
შეშინებულები გარეთ გამოვარდნენ და კარებიც გამოიჯახუნეს. დერეფანი სასწრაფოდ გაირბინეს და ისევ მეოთხეზე ავიდნენ.
_ რა გჭირთ, გოგო, ხომ მშვიდობაა?
იკითხეს ბიჭებმა.
_ კი, კი ყველაფერი რიგზეა!   - აგრძელებდნენ სიცილს.
_ დაიცა, თამო, ცოტა ხანი, იქნებ ჩაეძინოთ და ისევ შევიდეთ მერე.
_ კარგი, ჰო დაველოდოთ!
ამ დროს კიბეებიდან გიორგის ნამძინარევი სახე გამოჩნდა.
_ რა იყო, რატომ არ მაძინებთ? კინაღამ გული გამისკდა, ქურდები მეგონეთ, წამოხტომას და ცემას გიპირებდით, მაგრამ მერე ნანუკა ვიცანი და გადამირჩით.
_ აუ, გიორგი, თუ არ გინდა შენც გაგქაფოთ, ჩუმად იყავი, მე და თამო ისევ ჩავალთ და დათოს გავქაფავთ, ხომ ძინავს?
_ აუ, მაგას ურო რომ ჩაარტყა თავში, მაინც ვერაფერს გაიგებს, თავი დაანებეთ. მაინც ვერაფერს მიხვდება.
_ ოო, შენ რა გინდა? ჩვენ მაინც გავქაფავთ, ოღონდ თქვენ   არ უნდა ჩაგვიშვათ.
_ კარგი, ჰო, თავი დამანებეთ.
დაიბუზღუნდა გიორგიმ ნამძინარევი ხმით. როგორც იქნა იმ ღამეს თამუნამ და ნანუკამ საწადელი აიხდინეს და დათოს იმდენი ქაფი დაასხეს სახეზე თოვლის ბაბუა გეგონებოდათ.
მეორე დილით გოგოები მესამე სართულის ფოიეში ჭორაობდნენ, როცა გიორგი მთქნარებით გამოვიდა და მათ მიესალმა.
_ შენ, აქ რა გინდა გიორგი? ვისი ოთახიდან გამოხვედი? აღიარე ახლა!
ცნობისმოყვარე სახით ჰკითხა თათულიმ.
_ რაა?
მიმოიხედა გიორგიმ ეჭვშეტანილად და თავი მოიფხანა . . .
_ ჩემი ოთახიდან?!
_ რა შენი ოთახიდან, შენ ქვემოთ არ ცხოვრობ?
_ ეს მესამე სართული არ არის?
_ რა მესამე, მეოთხეა!
გოგოებს სიცილი წასკდათ.
_ დაიცა, კაცო, ტელევიზორი ქვემოთ არის, ზევით კიდევ ერთი სართულია, ე.ი. ეს მესამეა.
_ მეოთხეა!
_ კარგით რაა!
_ უყურეთ ერთი, სადღაც იყო შემძვრალი და გვადებილებს ახლა ჩვენ.
_ კარგით, გეყოთ, ახლა! მაგას ჯობია ის გითხრათ, ამ დილით დათოს რა რეაქცია ჰქონდა წუხანდელზე.
_ ჰო მართლა, რაო, რა თქვა?
_ ქაფი რომ დაინახა იატაკზე, თოვლი ვინ შემოიტანაო?! . . მე და ლაშამ დავცინეთ. რა თოვლი, რის თოვლი, ბიჭო, წუხელ გოგოები შემოიპარნენ და ოთახიდან ძლივს გავყარეთო! _ ვუთხარით. რას ჰქვია გაყარეთ, გოგოების გაყრა იქნებოდაა? სიცილნარევად ჩხუბი დაგვიწყო. ჩვენები იყვნენ მეთქი და გაუკვირდა _ რა უნდოდათო? გაგქაფეს, ხოდა ესეც ის ქაფია! ჩაეცინა და სულ ეს იყო.
_ ნანუკა, ხედავ, გოგო, რა ჩუმჩუმელა ყოფილაა? გოგოები როგორ გაყარეთო?! ისე ხმას არ იღებს ხოლმე და . . . წაიჩურჩულეს გოგოებმა.
ეს დღეც ჩვეულებრივ თხილამურებზე სრიალში გაატარეს. თაკომ დათოს არყოფნა შენიშნა, დაინტერესდა მიზეზით და მისწერა:
_ ბატონო, დათო ექიმო, როგორ ბრძანდებით?
_ კარგად, გმადლობთ, მაგრამ თქვენს სახელსაც თუ მეტყვით, ქალბატონო, კარგი იქნება, თან ნომერს სახელსაც დავაწერ და მერე . . .
_ რა მერე? თან წაიღე . . .  
_ ეშმაკმაც დალახვროს ეგ სიტყვები, მივხვდი!
_ ვინ ვარ?
_ შარაპოვა ხარ . . .
_ არა შეცდი, მაწყენინე!   შტეფი გრაფი ვარ!
_ ჰო შემეშალა, მაპატიე. ისე მაგას უფრო ჰგავხარ . . .
_ რაა? ღმერთმა დამიფაროს, მაგას გარეგნულად ვგავდე, აი, პროფესიით შესანიშნავი იქნება . . . რატომ არ ხარ ჩვენსკენ?
_ მალე შემოგიერთდებით მხიარულებაში . . .
_ ერთი განახა შენი ძმა როგორ იქცევა, გუშინ ხომ ტვინი წაიღო იმ სიმღერით და ახლაც არ ჩერდება: თან წაიღე, თან წაიღე . . .
იმ საღამოს სასტუმროში კიდევ ერთი კურიოზი მოხდა, რატომღაც ირაკლი აქეთ-იქით დადიოდა, ვერ ისვენებდა, მერე ხტუნაობა დაიწყო, ცდილობდა თავით ჭერს შეხებოდა. ხოდა ზედმეტიც მოუვიდა! ისე მიარტყა რომ შუბლი გაიკაწრა და სისხლი წამოუვიდა, ამის დანახვაზე გოგოები დაფაცურდნენ, პირველი ლიკა წამოხტა, ოთომ გასაღები მისცა, ოთახში იქნებ არაყი იყოს და მოძებნეო! მანაც არ დააყოვნა, თან თამუნა წაიყოლა, ბევრი ეძებეს გოგოებმა არყის ბოთლი, მაგრამ ვერაფერი იპოვეს. ეს ამბავი მაინც მშვიდობიანად დამთავრდა. დათომ ხელები აიკაპიწა, ჭრილობა დაუმუშავა და თავიც შეუხვია ირაკლის.

***

წასვლამდე სულ ორი დღეღა რჩებოდა, მეგობრებმა გადაწყვიტეს ეს დღეც ერთად გაეტარებინათ და კოხტაგორაზე ავიდნენ. მათთან თაკო და თამო არ იყვნენ მხოლოდ, ოჯახთან ერთად მოუწიათ წასვლა. კიდევ ერთი ციცაბო დაღმართი დალაშქრეს, მართლაც ძალიან დიდი საიამოვნებაა თხილამურებით სრიალი და მათაც მაქსიმალურად გამოიყენეს ეს შესაძლებლობა!
კოხტაზე კი დანარჩენებმა უამრავი სურათი გადაიღეს, ნანუკამ ვარდისფერ ქურთუკში ფერიასავით გამოწყობილი თათული წააქცია და თოვლი აჭამა, სასაცილო სანახაობა იყო, თან ჭიდაობდნენ თან გუნდაობდნენ, ერთი სიტყვით დაუვიწყარი დრო გაატარეს მთის მწვერვალზე. დათომ ძალიან ბევრი იბოდიალა და გამხმარი ყვავილებისგან ლამაზი თაიგულები გააკეთა, გოგოებს აჩუქა. საბაგიროში განაწილდნენ. ნანუკას თაიგული ვიღაც გოგოს მოეწონა და ჰკითხა, თუ საიდან მოიტანა. ნანუკამაც თავისი გამჭრიახი გონებით სხარტად უპასუხა.
_ აი იქ, ერთი ორი სკამით უკან ბიჭი ზის, დათო ჰქვია, უთხარი და შენც გაგიკეთებს, არ დაგზარდებაო!
გოგონას გაუხარდა და ყველას ეკითხებოდა, დათო შენ ხომ არ ხარო! ამაზე კი ნანუკა სიცილით კვდებოდა.
    მხიარული დღის ბოლოს სასტუმროში Yყველა ძალიან დაღლილი დაბრუნდა, აღარაფრის თავი ჰქონდათ.
საღამოს გამოსამშვიდობებელი ბანკეტი იმართებოდა იმავე რესტორანში. ამჯერად ყველა არ წავიდა საქეიფოდ, მხოლოდ ნანუკა, ლევანი, ოთო, ნინო, თაკო და თამუნა იყვენენ, მართალია, უფროსებთან ერთად, მაგრამ მაინც კარგად მოილხინეს. თან გულიც წყდებოდათ, რომ დანარჩენები არ იყვენენ მათ გვერდით და მობილურით ეკონტაქტებოდნენ ხოლმე!
    იმ ღამით თითოეულს ერთი რამ აწუხებდა: მეორე დღეს ყველა თავის სახლში დაბრუნდებოდა, თავის საქმეს დაუბრუნდებოდა და ეს ლამაზი დასვენებაც დამთავრდებოდა . . .
    მაგრამ ყველას თავისი მოგონებები რჩებოდა, ყოველდღიური სრიალი თოვლზე, სასტუმროს ბარში გატარებული საღამოები, ცეკვა-სიმღერა, თამაში, გართობა და უამრავი ლამაზი წუთი, გატარებული ახლადშეძენილ მეგობრებთან. ეს იყო, რაც მათ რჩებოდათ და თან გაჰყვებოდათ დასვენების თოვლიანი ბილიკებიდან სიცოცხლის ბოლომდე.
    ბაკურიანის მშვენიერმა ათმა დღემ მალე განვლო, ეს იმათთვის ვისაც განუმეორებლად ეჩვენებოდა ყოველივე . . .
დადგა მათი განშორების ჟამიც. არავის უნდოდა თბილისში დაბრუნება . . .
დილით ყველა მოღუშული დააბიჯებდა აქეთ-იქით, ყველა რაღაცაზე ან ვიღაცაზე ფიქრობდა, მხოლოდ გიორგი იყო ცოტა მხიარულ ნოტაზე და თავის განუმეორებელ ფრაზებს ღიღინებდა:
_ თან წაიღე! თან წაიღე!
_ შენ რა?! საერთოდ არ გწყინს რომ მივდივართ?
_ თან წავიდეთ, თან წავიდეთ! . .
ეზოში ხალხმრავლობა იყო, ჩანთებს ეზიდებოდნენ და თან ერთმანეთს ემშვიდობებოდნენ! პირველებმა თაკომ და თამუნამ დატოვეს სასტუმრო.
_ აბა, კარგად, ხალხნო, არ დაიკარგოთ! თბილისში შეგხვდებით!
_ აუ, რა კარგი იყო, არა, თა?! ხომ გეუბნებოდი გული მიგრძნობს, კარგად დავისვენებთ-მეთქი, მართლაც დაუვიწყარი დღეები გავატარეთ! . .
_ ნამდვილად, თამო, ნამდვილად . . . მაგრამ ვბრუნდებით და ვუბრუნდებით ყოველდღიურ თბილისურ ძველ ცხვორებას, სადაც არ მინდა, არ მინდა, არა, რომ დავბრუნდე . . . მე ხომ ყველაფრის დავიწყება მინდა . . . იქ კი . . .
_ თაკო, დამშვიდდი! ყველაფერი კარგად იქნება . . .

თბილისი მაინც სულ სხვაა . . . ყველა თავის საქმეს დაუბრუნდა, მართალია ხშირად იხსენებდნენ ერათად გატარებულ ტკბილ დღეებს, მაგრამ დრომ მაინც თავისი გაიტანა. დღითი-დღე უფრო აღარ ეცალათ ერთმანეთისთვის . . . მეორე ნაწილი

***

თურმე ცხოვრება ყოფილა ასეთი დაუნდობელი: როდესაც ადამიანი გარუკვეველ, გამოუვალ მდგომარეობაში აღმოჩნდები, დაგაბნევს, თავს მოგაბეზრებს და ყოველთვის ერთბედქვეშ როგორ უნდა ვიყოო?! – გაფიქრებინებს.
    მარტოსულად იჯდა მოღუშული გოგონა, მასავით მოწყენილ ამინდში, იჯდა და ფიქრობდა რაღაცაზე, დარდობდა და ამ დარდზეც დარდობდა. თან თმებს ეფერებოდა, ეფერებოდა კი არა, აწვალებდა. ნერვიულობა სულ უფრო ეტყობოდა. შავი კოხტა მაისური და შარვალი ეცვა ლამაზმანს,   ცრემლიანი, მოუთმენელი მწვანე თვალები აქეთ-იქით ეპარებოდა, თითქოს ვიღაცის ნახვას ლამობდნენ, მაგრამ ამაოდ . . . ცრემლები კი დაუჯერებლად გამორბოდნენ, სახეს უსველებდ ც
siyvarulisa
saprtxe


დილით ნინო კარზე კაკუნმა გააღვიძა. კარი რომ გააღო იქ უკვე არავინ იყო. მხოლოდ ზღურბლზე თეთრი ბარათი ეგდო.
ნინომ ბარათი გახსნა და ირაკლის ნაწერი იცნო, ტექსტი სწრაფად ერთი ამოსუნთქვით გადაიკითხა.

”ნინო ჩემო სიცოცხლევ, ვიცი რომ გუშინ საღამოს გაჭყენინე და გული ძალიან გათკინე.
გთხოვ, მაპატიე! ეს აღარ განმეორდება, მე დღეს საზღვარგარეთ მივემგზავრები.
ვიცი გაგიკვირდება მაგრამ ვერ გავბედე თქმა არ მინდოდა გენერვიულა.
მე მინდა რომ ბედნიერი იყო და ჩემს გამო აღარასოდეს იტირო. შენი ცრემლები მე ტანჯვას მაყენებენ.
გთხოვ, ყველაფერი მაპატიე, ჩემო დედოფალო! მიყვარხარ და მეყვარები, ამოსუნთქვის ბოლო წუთამდე.

მშვიდობით!!!

P.შ. სტრიქომებს დაგიტოვებ ჩემდა სახსოვრად:

”მე ღმერთს შევავედრე შენი სიყვარულ
მეტი ქვეყანაზე მე რა დამრჩენია,
და ყველა ხატის წინ რაც კი დანთებულან
შენდა შესაწირად ჩემი სანთლებია,
ჩემი სანთლებია, ასე მდუმარებით,
ასე სასოებით ნელა რომ იწვიან
და თუ ეს ვედრება ღმერთმა შეისმინა,
დღეს თუ არ გამწირა და თუ შემიწყალა,
მე კი რაც ამ ქვეყნად წმინდა სამთლებია,
სულ ყველას დავანთებ შენდა გასახარად.”

მიყვარხარ სიცოცხლეზე მეტად!
ირაკლი!...........
12 თებერვალი 1998წელი.




ნინომ წერილი დაკეცა, ცრემლი შეიმშრალა, თავი ხელბში ჩარგო და გაირინდა.
- ღმერთო ეს რა ვქენი, ეს რა ჩავიდინე, ჩემი სულელური ეჭვიანობით
საყვარელი ადამიანი დავკარგე, ესხლა რა მეშველება, როგორ მოვიქცე ან სად გაემგზავრა და საერთოდ რატომ დამიმალა?!
ნინო კიდე დიდხანს იჯდა ასე გარინდული. შემდეგ წამოდგა,
ტელეფონი აიღო და ირაკლის მობილურზე სცადა დარეკვა, მაგრამ არავინ უპასუხა;
მერე სახლში დარეკა ირაკლის დედასთან;
- ალო გისმენთ!
- გამარჯობათ ქალბატონო თამარ ნინო ვარ!
- ნინო?
გაუკვირდა თამარს.
- დიახ ნინო ! ნინო ავალიანი ირაკლის ჯგუფელი ჩვენ ერთად
ვსწავლობთ, ინსტიტუტში!
- ა, ნინო როგორ ხარ, გენაცვალე?
- არ ვიცი, ქალბატონო თამარ, არ ვიცი, ხომ ვერ მეტყვით ირაკლი სად
არის?................
- დღეს დილას ესპანეთში გაემგზავრა........
- გემგზავრა? თანაც ესპანეთში?
- კი რა არ იცოდი?
- არა არ ვიცოდი!!
შეცბა ნინო.......
- როგორ არ გითხრა?
- არა! - უკაცრავდ რომელ ქალაქშია?
- მადრიდში!....
- ო ღმერთო!.......
- რა მოხდა, ნინო, რატომ შეწუხდი ასე, რამე შეგემთხვათ?
- არა არაფერი!...
დაიბნა ნინო.
- ისე დღეს ყველას რაღაც გჭირთ ირაკლიც არ იყო კმაყოფილი იმით რომ
მიდიოდა....
- მართლა?
უცებ გულუპრყვილოდ იკითხა ნინომ.
- კი ასე იყო ასე.........
- კარგით მადლობთ, ქალბატრონო, თამარ ნახვამდის!.....
- ნახვამდის შვილო ნახვამდის!
ნინომ ყურმილი დადო, ოთახიდან გავიდა და პალტო აიღო,
ინსტიტუტში აგვიანდებოდა.
გზაში კი ეღტი ფიქრი არ ასვენებდა
- რა უნდა მადრიდში ან თუ მიდიოდა რატომ არ მითხრა რატომ.
გზაში ქეთი დაეწია და მაშინვე შეატყო რომ ტირილისგან თვალები დასიებოდა.
- ნინი როგორ ხარ?
- რა ვიცი ცუდათ!
- რა მოგივიდა ? იტირე?
- ჰო ვიტირე !
- რა მოხდა?
- ნუ მეკითხები გთხოვ!
- კარიგი ჰო!
- ქეთი იცოდი ირაკლი რომ მადრიდში უნდა წასულიყო?
- კი ვიცოდი!
- იცოდი?!
გიკვირვა ნინომ.
- ჰო რა იყო?
- არა არაფერი მე არ ვიცოდი
- იცი ლაშაც წავიდა
- ლაშაც?
- შენ რა არ იცოდი რო მიდიოდნენ?
- არა არვიცოდი!
- ინსტიტუტმა გაცვლითი პროგრამით გააგზავნა სასწავლებლად მადრიდის უნივერსიტეტში.
- რამდენი ხნით?
- 2-თუ 3-წლით
- ო.ღმერთო!
ნინომ ძლივს შეიკავა ცრემლები!!!
- რა არ გიხარია? მე ძალიან მიხარია!
- არა როგორ არა!
ძალით უპასუხა ნინომ.
- იცი ნეტა მე ვიყო ნინი მაგათ ადგილზე , როგორ მინდა?
ნინოს ხმა არ გაუცია, თავის ფიქრებში იყო ჩაფლული
- ნინი!
- ბატონო!
შეკრთა ნინო
- არ მისმენ?
- ო,არა მაპატიე!
- რა იყო ცუდად ხარ ? იცი რა ფერი გადევს?
- ვერ ვარ რაღაც კარგად, მოდი მე წავალ , კარგი თუ მიკითხონ უთხარი რომ ცუდად ვიყავი.
- კარგი, გინდა გაგაცილო?
- არა იყოს მარტო წავალ.
- კარგი, ორშაბათს მოხვალ?
- ალბათ მოვალ.
- დაგირეკავ ან გამოგივლი.
- კარგი, დაგელოდები . ჰო მართლა ბიჭებზე თუ რამე გაიგო შემატყობინე გთხოვ!
- აბა რას ვიზამ!
ნინო და ქეთი ერთმანეთს დასცილდნენ. სახლში რომ მივიდა ოთახში ჩაიკეტა საღამომდე გარეთ არ გამოსულა.
შაბათს საღამოს ქეთი მივიდა და ცოტა გაამხიარულა:
ორშაბათს ქეთიმ ნინოს ბიჭების კოორდინატები შეატყობინა.
- ნინი იცი რა უნდა გითხრა?
- რა იყო?
- ლაშამ დარეკა...
- მართლა?
გაუხარდა ნინოს
- მართლა, მართლა.
- მისალართი და ტელეფონი არ გითხრა?
- კი როგორ არა?
- ღმერთო რა კარგია როგორ არიან ირაკლისაც ელაპარაკე
- კი ველაპარაკე შენ ის გაგიხარდა , რომ.....
- რა რომ...
დაიბნა ნინო......
- ის რომ მგონი ერთმანეთი გიყვართ...
- რას ამბობ რა სისულელეა, გვიყვარს არა ისა.....
- მე მითქვია და აჰა!
ნინო იმდენად ბედნიერი იყო ახალი ამბით რომ ქეთისთვის არც
კი მოუსმენია . ის კი ქაქანებდა და ქაქანებდა.
ნინოს სიხარულისგან მთელი ღამე არ სძინებია. ერთი კვირის შემდეგ ნინომ როგორც იქნა გადაწყვიტა და ესპანეთში წერილი გააგზავნა.
მეორე დღეს ქეთი და ნინო ასევ ბიჭებზე საუბრობდნენ და ძალიან ბედნიერები ჩანდნენ.]
საღამოს შინ რომ დაბრუნდა ნინოს დედან უთხრა რომ , საშინელი ტრაგედია მოხდა ესპანეთის ქალაქში.
ნინომ მაშინვე ქეთის დაურეკა, ქეთი კი უთხრა რომ ეს ქალაქი მადრიდი იყო და ავტო ავარისს შედეგად ხიდიდან ხალიტ სავსე ავტობუსი გადავარდა.
- ქეთი ვინმე დაიღუპა?
- 7 კაცი დაიღუპა 18 კი მძიმედ დაშავდა.
- რა ვქნათ ბიჭების ამბავი როგორ გავიგოთ?
- არ ვიცი არა, ვრეკავ და არ პასუხობენ.
- ღმერთო ნეტავ ისიც ხომ არ იყვნენ იმ ოხერ ავტობუსში?
- არ ვიცი იქნებ არც იყვნენ და ჩვენ სულ ტყუილად ვნერვიულობთ
- კარგი და თუ რამე გაიგე დამირეკე რა , გთხოვ!
- კარგი აბა რას ვიზავმ არ ინერვიულო.
მასშემდეგ ერთი კვირა გავიდა მაგრამ არც ერთს არ დაურეკია არც ქეთისთან და არც ნინოსთან .
ნინო კი ვეღაც ირაკლის დედას უკავშირდებოდა. ერთ დღეს ქეთიმ ნინოსთან დარეკა და უთხრა რომ როგორც იქნა ლაშა დაუკავშირდა
- მართლა ?
- ჰო ეხლა ველაპარაკე
- როგორ არიან?
- კარგად
- ირაკლი?
- ირაკლიც კარგად არის.
- მართლა, რა ბედნიერება...
უცებ მოიმხიარულა ნინომ.
მეორე დღეს ნინომ თავისივე გაგზავნილი წერილი უკან მიიღო.
ნინომ ამ წერილის დანახვის თანავე რაღაც უსიამოვნოდ გაიღიმა და მაშინვე გულმა ცუდი უგრძნო.
ამის შემდეგ მას მეტი წერილი აღარ მიუწერია. დრო გადიოდა ლაშას მეტი კი არავინ რეკავდა. ქეთი კი ნინოს ეუბნებოდა რომ ირაკლი ბარსელონაში იყო გაგზავნილი და თავს კარგად გრძნობდა.
ნინო თანდათან ხვდებოდა რომ ქეთი და ლაშა რაღაცას უმალავდნენ.
ქეთი კი ერთსადა იმავეს პასუხობდა:
- არაფერი არ ხდება შენ აზვიადებ....ირაკლი კარგად არის.
- იქნებ ცოლი მოიყვანა?
დაუფიქრებლად წამოიძახა ნინომ
- გინდაც მოეყვანა მერე შენ რა გაწუხებს>?
- არა არაფერი
დაიბნა ნინო.
- მოიცა მოიცა თქვენ ეტყობა ერთმანეთი გიყვართ, ხომ?!
- საიდან მოიტანე?!
- თქვენ მე ვერ გამომაპარებთ ვერაფერს ირაკლიც რომ რეკავდა, სულ
შენს ამბავს კითხულობდა, ახლა და შენ ეჭვიანობას ვეღარ მალავ.
- ო, კარგი რა ქეთი
ხელი აიქნია ნინომ თითქოს რაღაცის წაშლას ცდილობდა თავისი ფიქრებიდან.
მასობაში კი ზუსტად 6 თვე გავიდა. ნინო კი ირაკლის მეტზე ვარვიზე
და ვერაფერზე ფიქრობდა.
ერთ მშვენიერ დღესაც ნინოს კურიერმა ამანათი გადასცა.
ამ ამანათში , წერილი, ესპანეთის ვიზა, თვითმფრინავის ბილეთი და ოდესღაც ირაკლის მიერ დაპირებული ოქროს პატარა ვარდი იდო.
ნინომ წერილი რომ გახსნა სიხარულით ცას ეწია, ირაკლი მადრიდიან უგზავნიდა ამ ამანათს.
ნინომ სწრაფად გახსნა წერილი და სიხარულისგან ცრემლები ვეღარ შეიკავა.

” ნინო ჩემო ძვირფასო, ვიცი რომ გგონია დამავიწყდი ან სხვაზე გაგცვალე ვიცი რომ ნაწყენი ხარ, იმის გამო რომ არც გირეკავდი და არც გწერდი.
მაგრამ გთოვ მაპატიე და რასაც ეხლა წაიკითხავ, ყველაფერს თვითონ მიხვდები.
იმ საშინევ ავტო ავარიაში, მეც მოვყევი , მეც დავშავდი და 4 თვის მანძილზე, მადრიდის ცენტრალურ კლინიკაში ვიწექი.
ამის მერე მინდოდა შენთვის ყველაფერი მეთქვა მაშინდელისღვის კიდევ ერთხელ მეთხოვა პატიება, ამეხსნა რატომ დაფიმალე ჩვენი გამგზავრების ამბავი, მაგრამ ვერ გავბედე ვაი თუ არ გეპატიებინა მეშინოდა.
მაგრამ 3 დღის წინ ქეთიმ ლაშას დაურეკა და უთხრა რომ ძალიან განიცდიდი ჩემს არ ყოფნას.
ჰო კიდევ ერთი იმ კატასტროფის შემდეგ დედაჩემს გულის შეტევა ჰქონდა და 2 თვის წინ ისიც გარდაიცვალა.
ყველაზე საშინელება კი ის იყო რომ დედის დაკრძალვასაც ვერ დავესწარი.
ლაშის კი მე ვთხოვე რომ შენთვის ჩემი ავდმყოფობის შესახებ არაფერი ეთქვა .
ვიცოდი რომ ინერვიულებდი...
ეხლა კი ერთ რამეს გთხოვ თუ შეგიძლია ჩემი პატიება, თუ ცოტათი მაინც კიდევ გიყვარვარ, გთხოვ ჩემთან ჩამოდი.
მჭირდები მე შენს გარეშე ვერ ვიცოცხლებ, არ შემიძლია უშენობა რა ვქნა?!
ლაშამ და ქწთიმ ჩვენს შესახედ ყველაფერი იციან. თუ ჩამოხვალ გთხოვ ეს ყველაფერი რაც მოგწერე კარგად გაითვალისწინო.
როცა მნახავ შეიძლება ზურგიც კი მაქციო,
P.შ. ბილეთები ვიზა და ის პატრა ვარდი შენ რომ გინდოდა კონვერში დევს.
აეროპორტში ლაშა დაგხვდება, გელოდები და თან ძალინ მიყვარხარ! გთხოვ დამიბრუნე დაკარგული სიცოცხლის ხალისი.


იცოდე მე შენ უფრო ძლიერ მიყვარხარ!
ირაკლი...
26 აგვისტო 1998 წელი.



ნინომ წერილი დაკეცა და ცრემლი შიმშრალა, ქეთის დაურეკა და შეხვედრა დაუთქვა.
ოთხის ნახევარზე ქეთი დათქმულ ადგილას მივიდა. ნინომ ქეთის ირკლის წერი აჩვენა.
- ქეთი შენ თავიდანვე იცოდი ყველაფერი?
- კი, ვიცოდი...
დამნაშავესავით დახარა მან თავი.
- მერე რატომ დამიმალე?!
- ირაკლიმ მთხოვა...
- შენ მაინც უნდა გეთქვა ჩემთვის...
- ვიცი, მაპატიე!
- ჩვენი ამბავი როდის გითხრა?
- ორი კვირის წინ...
- ღმერთო ეხლა როგორ უნდა მოვიქცე?
- არ წახვალ?
- წავალ, მაგრამ რატომ მწერს რომ თუ ჩამოხვალ, კარგად დაფიქრდიო.
- როცა ნახავ მაშინ მიხვდები ყველაფერს.
- კიდევ რას მიმალავ?!
- ამის თქმა უკვე არ შემიძლია...
- ჰო, კარგი,კარგი
- რას იზავ გაემგზავრები?
- კი.
- მერე სწავლა 2 წელი დაგრჩა და ყველაფერს მიატოვებ?
- არა საბუთებს მადრიდში გადავაგზავნინებ.
- დარწმუნებული ხარ?
- კი ვარ! ისე როგორც არასდროს.
მეორე დილიღ ნინო მადრიდში გაემგზავრა. იქ მას ლაშა დახვდა. ნინომ
კარი შეაღო და ეტლს მიჯაჭვული ირაკლი დაინახა.
- ხედავ როგორი უსუსური ვარ?!
უთხრა მას ირაკლიმ.
ნინო ადგილიდან არ დაძრულა. შემდეგ ირაკლის შეხედა ცრემლი
შეიმშრალა და მიუახლოვდა
- რატომ აქმდე არ მითხარი? ყველაფერი, რატომ დამიმალე?!
- არ ვიცი ალბათ შენი დაკრგვის შემეშინდა.
- მე ხომ მიყვარხარ!
- მეგონა დამივიწყე...
- როგორ მე ეს არ შემეძლო...
- მე ვიფიქრე რომ მაშინ არ მაპატიე ის სულელური ცეკვა.
- არა პირიქით , მე ვიყაავი დამნაშავე ჩემი ეჭვიანობის გამო კინაღამ დაგკარგე.
- ნინი იცი როგორ მომენატრე?
- მართლა?
- კი მართლა!
- მეც მომენატრე.
- მე შენ კიდევ უფრო მიყვარხარ!
- მეც მიყვარხარ!
- ყველაფერი მაპატიე გთხოვ...
- არა, ირაკლი შენ მაპატიე თუ შეგიძლია ყველაფერი ჩემი ბრალია!
- შენ არაფერი გაქვს საპატიებელი!
ნინო ირაკლის მოეხვია და თვალები დაუკოცნა.
- ნინიკო დარჩები ჩემთან?
- კი დავრჩები...
- არ მიმატოვო გთხოვ მე ამას უკვე ვეღარ გადავიტან...
- არ მიგატოვებ გპირდები!
- ინსტიტუტში როგორ ივლი? ჩემს გამო თავს ანებებ?
- არა საბუთები გადმოვაგზავნე მეც აქ ვისწავლი!
ნინომ ირაკლის სიცოცხლის ხალისი დაუბრუნა, დაეხმარა რომ უმწეოდ
არ ეგრძნო თავი.
მას მერე 6 წელი გავიდა ირაკლი და ნინო საქართველოში დაბრუნდნენ, მათ 2 არაჩვეულებრივი შვილი ჰყავთ 6 წლის თორნიკე და 4 წლის თამარი. მათი ცხოვრება ამ ორმა ანგელოზმა ძირფესვიანად შეცვალა.
რაც შეეხება ქეთისა და ლაშას მათაც იქორწინეს, ნინოსი და ირაკლის მსგავსად მათაც 2 შვილი ჰყავთ, 5 წლის საბა და 2 წლის ნიკა.
ნინოც და ირაკლიც ერთ ფირმაში მუშაობენ, ეკონომისტ-მრჩევლებად და ამდენი ტანჟვის შემდეგ მაინც ძალიან ბედნიერები არიან.
მათი სიყვარული ღმერთმა არ გასწირა და მაინც მათი გზები ადრე თუ გვიან გადაიკვეთა
...me xom dges gagicani... 6 ivnisi 2006

  otaxshi sibnelea,teleponi rekavs da rekavs,vibraciam mobiluri cirs gadmoagdo…anukas gaegvica.romeli saatia?-gaipikra.gamopxizlda da telepons daxeda,sandro rekavda.neta ra unda?pirvelis naxevaria,cota sheeshinda da gadaureka.
-alo anuka gagagvice?
-ki,mecina
-ragac unda gitxra…
-xval ro getkva araaa?!
-macdi laparaks?mokled saqme maq da unda gnaxo!
-ra saqme gagijdi pirvelis naxevaria!!!
-tbilisidan mivdivar!
-reebs bodav,mtvrali xar???
-ara ra mtvrali!xo ici sopos gareshe sicocxle ar shemiclia…bileti agebuli maqvs,dgesve inglishi mivprinav.agaraperi sheicvleba!ukve gadavckvite!ubralod chemi da xar,da minda dagemshvidobo,albat iq davrchebi!
-sul gagijdi..kai sad shegxvde?
-mrgval bagtan modi.
-kai
  teleponi dado,rac xelshi moxvda is chaicva.maleve chajda taxshi da ratomgac atirda.
Mivida,sandro jer ar iyo misuli,bneloda qucha carieli   iyo.shigadashig ramdenime gadareuli manqana tu gamoivlida.abashiceze silueti gamochnda.              
albat sandroa!-gaipikra anukam.  
  sibnele iyo,araperi chanda…uceb muxruchebis da borblebis xma ertmanetshi airia……anuka mxolod   ertze pikrobda:   sandro ar iyos!!!       adgilidan ver icvroda,manqana gaqra.     unda cavide!!! unda vnaxo!!!-eubneboda tavis tavs…     magram eshinoda,calian eshinoda,radgan xvdeboda,is adamiani sheicleba sandro yopiliyo…miuaxlovda……..icno…is iyo!!!!............................kioda… epereboda…tiroda…

          13 ivlisi   2007
  ukve   erti celi gavida,anuka   tvrameti clisaa..titqos sheecvia sandros gareshe cxovrebas.
    Pirvelad cavida sandros gareshe zgvaze.cavida ara..caatries tikam da nucim.
    Nucim anuka gaagvica,ukve 11 iyo,saxlidan gamovidnen.

-nikuush chemi pirsaxoci camoige ra!!-gverce saxlidan sami bichi gamovida.
Nucim da tikam yurebi dackvites,aba zgvaze bichebis gamocheris meti ra unda eketebinat?!tikam caichurchula:
shexede anuka ra magari bichebi arian!!!
Anukas gaecina,didad ar ainteresebda,magram mainc gaixeda.
    Saxlidan meotxe bichic gamovida is nikusha iyo.gasheshda da gashterebuli anukas uyurebda …martla lamazi iyo anuka:magali,gamxdari,shavi grceli tmebit celamde,zgvasavit cisperi tvalebit,paxuna camcamebit.
-eeee,bicho ra dagemarta cavedit!
-ikaa,dainaxe ra gogo iyo?!
-xo ara?neta romeli mogecona?
-ai is…
gogoebi iq ukve agar iyvnen.anukas nikusha saertod ar sheumchnevia.
-anuka dainaxe is bichi rogor gikurebda?-kitxa tikam.
-aufff!didi ambavi!
-au magari bichi iyo caan!da shen   tu moecone mogklav!!!
-sheni iyooos.da orives gaecina.
    Bichebi chamovidnen pliajze.nikusha yvelgan im lamaz gogos ecebda…da ipova kidec!

-anuka anuka!!!!chqara ukan gaixede!ai is bichia shen rom giyurebda!cisperi plavkebi acvia.     anukam gaixeda…qera,mcvanetvaleba,magali,simpsatiuri...tirili mounda….sandros miamsgavsa…adga da gaiqca.nikushas gverce chauqrola,tan tiroda…nuci da tika gamoshterdnen,ver mixvdnen ra xdeboda!                                                                           cotaxanshi saxlshi avidnen,anukas ukve ecina,sheecodat da ar gaagvices.cerili dautoves da saseirnod cavidnen.


    Nikusha pliajze ijda,mzis chasvlas uyurebda da anukaze pikrobda….uceb nabijebis xma gaigo…gaixeda… is iyo….yavisperi mokle sarapani   da oqrosperi qoshebi ecva..zagars calian uxdeboda…anukam chaiara,arc ki gamouxedia nikushasken da dajda mis cin,zgvis napirze.nikusham sheamchnia rom is tiroda……..ar icnobda , magram ukve uyvarda,undoda misuliyo,ekitxa ratom tiroda,da daecynarebina…calian undoda…..   iqneb aman gaabedina mastan misvla…mivida da gverce miujda….
    Mze ukve chadioda…ca citeli iyo,talgebi xmaurobdnen….anukam gverce gaixeda da cremlebi moicminda…is iyo…sandros martlac saocrad gavda…
-ratom tiri?
-minda da vtiri,shen vin gekitxeba?
-aravin,ar sheicleba gkitxo?
-tu gainteresebs shen gamo vtiri!!!
-chem gamo?-gaukvirda nikushas.
-xo xo,sheni gulistvis!chem cmas gavxar..
-mere ra?-gaecina nikushas.
-mkvdaria…
-bodishi,ar vicodi.
-araushavs, ukve mivechvie.
Nikushas calian ainteresebda anukas cmis ambavi,magram agar chaekitxa,icoda amit upro guls atkenda da tema gadaitana…
-aq shen daqalebtan ertad xar?
-xo,calit camomatries!
-dges ras apireb?
-me saxlshi var!
-ar ginda ertad gaviseirnot?
Anukas gaecina,am adamians ratomgac calian endoboda…tan misi sandrostan msgavseba ukve siamovnebda kidec!

-nuciii ra chavicva????
-ra iyo?
-ai is bichi gavicani da sagamos ertad unda gaviseirnot!!
-martla???ra magaria!!!ra qvia?
-uiii,ar vici saxeli ar mikitxavs…
-xo kai magas ra mnishvneloba aqvs!getyvi ra chaicva…..

  nikuha ukve garet iyo,anuka gamovida,nikusham mashinve dainaxa,saocrad lamazi iyo:cisperi kaba ecva,rac mis cisper tvalebs xazs usvamda da upro alamazebda,shav tmebs ki tetri vardi calian uxdeboda…
-sad cavidet??
-camo pliajze gaviseirnot!
-kai
bneloda,talgebi napirs exetkeboda.
-Shentan   ertad vseirnob da sheni saxelic ki ar vici!
-nikusha,shen?
-me anuka,ramdeni clis xar?
-20-is shen?
-18-is.
-rodis midixart tbilisshi?
-ert kvirashi!!!
-sheyvarebuli gyavs?
  Anukam ar upasuxa, pexsacmelebi miyara,da cyalshi shevarda…nikusha gagijebuli uyurebda…ver mixvda ra xdeboda,magram mainc gayva…
Martalia game iyo,magram mtvaris shuqi iqaurobas mainc anatebda..
-ras shvebi?
-ar vici!shen?
-arc me!
  Uceb orive gasheshda…tvalebi daxuches….gaaxiles….mati bageebi ukve ertmanets epereboda…roca anuka mixvda ras shveboda cylidan amovarda,pexsacmelebs xeli daavlo da gaiqca.nikusha gaekida…daichira da shemoatriala…
-cudad xar?
-ara
-aba es cremlebi   ra aris?
-ar vici
-rogor?
-ise,ar vici!

-ici raa?
-ara
-cremlebs ver vitan mecodebi…!!!
-movicmindo?
-ara
-rato?
-me tviton mogcmend!.......
…………………………………………………..
-nikusha!
-ra?
-nikusha!nu mkocni!
-aba ra vqna?cremli rogor mogashoro?
-ar ginda!sircxvilia!
-visi grcxvenia?
-aravisi,ise
-ra ise?
-sircxvilia!geubnebi!
-vinme gviyurebs?
-ara
-aba?
-sheni!
-chemi?
-xo!
-rato?
-ra unda tqva chemze, me   xo dges gagicani!
-mere?
-ar vici,ra ase xdeba?
-arc me ar vici albat!
-nikusha!
-ra?
-martla guilt aketeb magas?
-ras?
-magas!
-xo

-kide tiri?
-ar vici!
-momeyrdeni…ai ase

-nikusha!
-ra?
-nu mkocni tvalebze!
Nikusha yvrimalebs daacxra, mere tuchebs…………………………………………..
      Ai ukve mteli kviraa ertad arian,   mati kavshiri ar gansxvavdeba sxva atasi siyvarulisgan!     xelixel chakidebulni dadian quchebshi,bagebshi,ealersebian ertmanets.       sagamos yvela sanapirozea,uyureben zgvas,isvrian kenchebs.................nela xvevs celze xels,is eyrdnoba,grcnobs mis sxeuls,tmebshi xels kidebs,tavisken izidavs, is emorchileba…didxans,didxans undat iyvnen ase..tuchebis surnelebis mets verapers grcnobdnen…mat uyvart ertmaneti…es siyvaruli ertadertia…aseti cminda da clieri…axla ertmanetis gareshe gatarebul dros azri araaa aq!



20 maisi

-au tika !!!am kabas es pexsacmeli ar uxdeba!
-rogor ar uxdeba!shexede ra lamazia! tan rame ro iyos eg saqorcino kaba calian grcelia da mainc araperi chans!  
    Anukastvis es dge calian   mnishvnelovania…dges nikushas miyveba colad!!!anuka iseti lamazia, rogorc arasdros:mxrebze moshishvlebuli tetri kaba calian uxdeba.........
    Mati qorcili ulamazesi iyo…scored iq,im sanapiroze,sadac ertmaneti gaicnes…uamravi stumari..ertgulebis pici ….cekva, simgera,gartoba……
  Dagamda..otaxshi isini…marto…anuka mocyenilia,nikusha gverdze miujda.
-ra gchirs?
-calian mindoda am dges chemtan ertad sandro yopiliyo…ici rogor mokvda???     da yvelaperi mouyva..........................nikusha gapitrda,cudad gaxda,gaaxsenda is cyeuli dge…tumca xma ver amoigo.anukam veraperi sheamchnia…
  mtvare autaneli xdeba,anukas mshvidad cinavs,vgiziandebi,titqos xelit vexebi chems carsuls,chemsken vizidav..unda gaigvicos axlave!   axlave unda vutxra yvelaperi!ara!     agar sheidzleba ase gagrceldes!..chemtvis aq aris ragac axali,     sul axali…minda vutxra yvelaperi,     magram ar shemiclia…-anuka!! –xo! vkocni tuchebshi,   kisershi
-ra ginda ra??-churchulebs anuka…
    churchuli titqmis cydeba…sityvebis garcheva agar sheidzleba!   ukve agarc aris sachiro!   man yvelaperi icis…icis rom sayvareli adamiani movukali…anuka gabruebulia..tvalebi cremliani aqvs…zurgsheqceuli miyrdnobia panjaras…anukas uyvars,magram es siyvaruli ukve stanjavs….anuka cavida …albat samudamod….
    Isev gamea .nikusha ukve martoa…zgva aris lurji an cisperi,napiri-ruxi,qvishiani….game agar ileva…iceleba….ishleba……
    Didxans didxans egdo nikusha zgvis silian napirze….

Nikushas uyvarDA………….
Anukas uyvarS…………
* ე ლ ო დ ა *

შებინდებულიყო... ზღვის ტალღები საიდუმლოდ ეჭორავებოდნენ, ეჩურჩულებოდნენ ოქროსფერ სანაპიროს. შორს მთა მოჩანდა უზარმაზარი. მთის ერთ კალთაზე ერთი მარტოხელა ხე იდგა. ხი ძირში სიყვარულის სადღეგრძელო ისმებოდა. ქორწილი იყო - ბუნების ქორწილი და სიყვარულის თაკარა მზე ანათებდა იქვე, ჩრდილში დამსხდარ გოგონასა და ბიჭის გულებს. გოგო 16ის იყო, ბიჭი 19-ის.
- ხვალ მიდიხარ თბილისში? კარგი რა, ხომ იცი რომ ერთ თვეს ვერ გავძლებ უშენოდ. - ბუზღუნებდა გოგო, - არ შემიძლია. სულ ცოტა ერთი თვე ვაპირებ აქ დარჩენასო, ესე ბრძანა დედაჩემმა. რა გავაკეთო აქ უშენოდ? მზე და ზღვა??? ნუთუ გგონია რომ შენს გარდა სხვა მზე მჭირდება?
გოგო აცრემლებული შეაცქერდა ბიჭს.ბიჭი ჩაფიქრებული და ოდნავ სევდიანი ჩანდა. გოგოს აცრემლებული თვალები რომ დაინახა, გამოფხიზლდა.
- ნუ სულელობ! მე მართლა საქმე მაქვს. გთხოვ, ნუ გგონია რომ შენგან წასვლა მინდა! უბრალოდ ლუკას დახმარება სჭირდება. დიდი პრობლემები აქვს. მე... მე დავამთავრებ თუ არა საქმეებს, მაშინვე ჩამოვალ... მე ძალიან მომენატრები. ხო იცი რომ უშენოდ სუნთქვა არ შემიძლია?? მიყვარხარ... და ბიჭმა მონატრებული, წრფელი კოცნით აკოცა გოგოს. გოგომ ტირილს უმატა.
დაღამდა.. სახლში უნდა წასულიყვნენ. ბიჭი იმ ღამით მიდიოდა. უყურებდა, თავს ევლებოდა, ეფერებოდა გოგოს.
- არ დაივიწყო, რომ შენ ჩემი ცხოვრების აზრი ხარ და რომ ბედის უდიდესი საჩუქარი მყავხარ. შენთან სიცოცხლე ჩემთვის სამოთხეში ყოფნაზე უფრო დიდი ბედნიერებაა. შენსავით არავინ მყვარებია და ასე არავიზე მიფიქრია. მიყვარხარ! გესმის??? მი-ყვარ-ხარ!
გოგო აღარ ტიროდა. უღიმოდა და , თუმცა გულში რაღაც ავად ჩხვლეტდა, უკვე იჯერებდა რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა.
გოგო მალე წავიდა და ბიჭი მარტო დარჩა. ცას ახედა და მთელი თავისი ცხოვრება თვალწინ გადაეშალა. დიდხანს აკვირდებოდა და თითქოს ხვდებოდა, რომ არც ისე ერთფეროვანი ცხოვრება ჰქონია. მაგრამ უფრო დიდი სიყვარულის გამოხატვა იყო საჭირო.
დილით გაიღვიძა და ფანჯარაში გაიხედა. მატარებელი თბილისს მოახლოებოდა. სადგურზე თავისი ძმაკაცი ლუკა დახვდა. ლუკამ იქვე უთხრა რა საქმეც ქონდა. ბიჭი სახლშიც არ მისულა. პირდაპირ გაჰყვა ლუკას საქმეზე.
გზაში არც დალაპარაკებია. ღრმად ჩაფიქრებული ჩანდა. იჯდა მანქანაში, ხელში ფურცელი და პასტა ეჭირა და რაღაცას წერდა.
მალე "ადგილზე" მივიდნენ. იქ უამრავი ხალხი იყო შეკრებილი. ძალიან ხმამაღლა იგინებოდნენ და კამათობდნენ. ბიჭი ხალხს შეერია. მალე დიდი ჩხუბი ატყდა - ეს ბიჭის ბრალი არ იყო. უცბად ქუხილივით ხმა გაისმა და ხალხი გაიფანტა.
...ერთმა გამვლელმა ხალხის შუაში ორი სისხლიანი ბიჭი შენიშნა. ლუკა სულ ამოსვრილი იყო თოკას სისხლში.
- ლუკა, მე დღეს ბევრი რამე გავიგე - ეჩურჩულებოდა თოკა.- ერთ რაღაცას გთხოვ! იცოდე, რომ ამქვეყნად სიყვარულით უნდა იცხოვრო. პირველ რიგში - გიყვარდეს! ხო, კიდევ ჩემ ხატიას გაუფრთხილდი, გთხოვ არაფერი მოაკლო... ხო იცი, როგორ მიყვარს, - ლუკა ყველაფერზე ეთანხმებოდა და თან ცდილობდა, რამით მიხმარებოდა. ბიჭი ჩურჩულებდა, მაგრამ თანდათან ამის ძალაც ეცლებოდა.
- ლუკა, ძმურად გთხოვ, ხატიას ჩემი თავი არ დაავიწყო. იბრძოლე იმისთვის რომ ბედნიერი იყოს, - ბიჭს ძალიან, ძალიან ტკიოდა. რამდენიმე წითიც და...
...უცბად ყველაფერი გარშემო დადუმდა. ლუკა გამოფხიზლდა. თავი აწია და უკანასკნელი ხმით იღრიალა...
გ ა თ ა ვ დ ა..
......................................................
დღე იყო. დაახლოებით 3 საათი. გოგო ზღვის პირას იჯდა და ლამაზ კენჭებს არჩევდა. თან ბიჭზე ფიქრობდა. უცბად ქარი ამოვარდა და გოგო დიდმა ტალღამ შეიტაცა. გოგომ გონება დაკარგა.
სამი დღის მერე გაიღვიძა.თბილისში იყო, რომელიღაც საავადმყოფოში. ლუკა დაინახა. ლუკა გოგოს ჩაეხუტა. გოგომ გაიღიმა და თოკაზე კითხა. ღიმილი სახეზე შეაშრა და კითხვით სავსე თვალებით შეაშტერდა. ლუკამ შარვლის ჯიბიდან ფურცელი ამოიღო, გაშალა და გოგოს მიაწოდა. გოგომ წაიკითხა:
"სიცოცხლე მინდა. მინდა მიყვარდეს" (ეს სიტყვები თოკამ სიკვდილის დღეს მანქანაში დაწერა)
......................................................
დაღამდა. ზღვას მგლოვიარე შავი ემოსა და ფიქრობდა... არც ირხეოდა. შორს ისევ მოჩანდა მთა, რომლის ერთი კალთა მოშიშვლებულიყო. ხე გამხმარიყო და მის ძირში ბუნების ქორწილიც შეწყვეტილიყო. იქვე, მთვარის ჩრდილში ცხოვრებისგან განმარტოებული ახლა უკვე სხვა გოგონა იჯდა და სიყვარულის თაკარა მზის სხივს დიდი იმედით ელოდა.
მან ხომ არ იცოდა, ამისთვის რომ დაისჯებოდა...
ელოდა ალბათ ამიტომ...   wvimiani dRe iyo, quCaSi xmauri Camdgariyo, Cemi Tbilisi aseTi martosuli arasodes minaxavs. xalxi savarZlebSi mokalaTebuliyo da maT saxeze etyobodaT rom cuds arafers elodnen.
Semodgoma damdgariyo. Semodgomaze ki xSirad icis aseTi wvima. saxlebi WadrebiviT idgnen da TiTqos raRacas an viRacas elodnen.
erT erT saxlSi babua da SviliSvili magidasTan isxdnen. kacs etyoboda rom didi xnis sicocxle aRar ewera ai bavSvi ki sul raRac TxuTmetiode wlis Tu iqeboda.
-   babu, babu Sens cxovrebaSi iyo vinme vinc bebiaze metad giyvarda?
moxucma amoixvneSa TiTqos mTeli Tavisi cxovrebis manZilze raRac saidumlo awuxebda romelic aravisTvis gaeziarebina.
- SenTvis aseTi raRaceebi jer adrea...
- babu arc iseTi patara var. gexvewebi raaaaaaaa.
- kargi
moxucma daiwyo aRelvebuli xma hqonda loyebi gaufermkrTalda rogorc Cans mis guls raRac saSineli nadebi mosdeboda.
- me fufunebaSi gavizarde arasodes araferi maklda arc gogonebis yuradReba da arc saukeTeso skola Cvens qalaqSi. yofila iseTi SemTxvevebic rodesac ramodenime gogona erTad amomirCevia da isini Cemi Seyvarebulebi iyvnen.
yovelTvis miyvarda baRSi jdoma. im baRSi siamovnebiT vijeqi imis miuxedavad rom Cems gverdiT mudam mzesumziris nafcqvenebi eyara.
skolis mere rogorc yovelTvis im baRSi mivdiodi. EerT dRes skolis mere iq mivedi da davjeqi, karisken daviwye yureba. uceb Semovida erTi gogona saxe fermkrTali hqonda ecva lurji feris Sarvali rac im dros iSviaToba iyo misi toli gogonebi cdilobdnen rac SeiZleba Ria feris Sarvali CaecvaT, fexze ki ketebi rac Zalian gamikvirda radgan im dros gogonebi maRal quslianebiT dadiodnen, gverdze CanTa hqonda Camokidebuli.. is iqve Camojda. pirvelive danaxvis Tanave survili gamiCnda masTan saubris. Zalian momwonda mis fermkrTal saxeze didroni Savi Tvalebi romelSic imedis naperwkali Camqraliyo. am dRidan moyolebuli igi sul im baRSi ijda da sul erT wertils miStereboda.
moxuci uceb gaCerda TiTqos raRac gaaxsendao misi myudrooba SviliSvilis kiTxvam daarRvia
- mere babu mere ra moxda.
- damacade. erT dRes baRSi vijeqi isic iq iyo me dagvianebiT mivedi da Tavisufali adgili ver vipovne amitomac mas vkiTxe
- aq dajdoma SeiZleba?
man xma ar gamca me ki CavTvale rom igi iq dajdomaze uars ar metyoda.
ar maxsovs dro rogor gavida ubralod roca gamovfxizldi mivxvdi rom Zalian gviani iyo. me momwonda misi cqera mas ki gauTavebeli fiqri. orive fexze wamovdeqiT is saxlSi wavida da mec gavyevi. gavige sad cxovrobda. im wels igi metjer ar minaxavs. skolis damTavrebisTanave zRvaze wavediT. Casvlisas yvelaferi kargad iyo vifiqre is gogoc Cemi morigi gatacebaa meTqi., magram Sevcdi. zRvaze erTi Tve viyaviT da dRe ar gadioda masze rom ar mefiqra. mivxvdi rom Semiyvarda Semiyvarda rogorc arasdros da amis aRiareba ki miWirda Zalian miWirda.
TbilisSi seqtemberSi davbrundi. 5 seqtembers ki skola damewyo. me ukve didi viyavi meaTeSi gadavedi.
pirvel dRes skolaSi areuloba iyo gakveTilebs aravin atarebda rogorc yovelTvis. daaxloebiT mesame gakveTilze Semovida saswavlo nawili da siCumisken mogviwoda radgan axali klaseli unda waredgina CvenTvis. yvelas saxeze mouTmenloba aRibeWdeboda. bolos da bolos Semoiyvanes axali klaseli da is swored is iyo vis gamoc zafxuli pirvelad ar gamixarda diax es is gogo iyo romelic me ukve Cvidmeti wlis biWs TavdaviwyebiT Semyvareboda. mas Tan deda axlda axalgazrda moxdenili qali. TviTon ki isev lurji jinsi ecva fexze ketebi da maisurze viRac ucnauri kacebi exata erT erT maTgans grZeli Tmebi da Savi fanqriT SeRebili Tvalebi hqonda. TviTon saReW rezins iReWeboda da mis saxeze verafers waikiTxavdi.
- bavSvebo gaicaniT es Tqveni axali klaseli mimia. wadi mimi dajeqi
miuxedavad imisa rom klasi TiTqmis carieli iyo igi mainc boloSi marto dajda. Cven yvelani gulmodgineT vaTvalierebdiT mas igi ki TiTqos veravis amCnevda. zari rom daireka yvela cdilobda mis gacnobas.
- me nino var
- sasiamovnoa
da daavlo CanTas xeli, gavida derefanSi
damTavrda pirveli semestric. gairkva rom mimis Zalian yvarebia swavla. am xnis ganmavlobaSi masTan verc erTma gogom ver moaxerxa kontaqtis damyareba. didi biWebi ki mis garda skolaSi veravis amCnevdnen uyvardaT mimi da yvelafers akeTebdnen imis gulisTvis rom rogorme misi yuradReba miepyroT.
erT dRes rodesac skolaSi viyaviT mimi gasuli iyo da CanTa klasSi hqonda datovebuli. mis CanTaze raRac warwerbi iyo gakeTebuli da me imdenad viyavi Seyvarebuli rom gadavwyvite mas rac moswonda mec is momwoneboda misi CanTidan amoviwere eseTi fraza L”Lled zeppelin” Semdeg gavarkvie rom es fraza ki ara jgufi iyo romelic 70 wels arsebobda viyide maTi diskebi romelsac verafriT movusmine. vcdilobdi yvelaferi gamekeTebina rom mas SevemCnie magram is yuradRebasac ar maqcevda...
- babu babu lamazi iyo?
- mas arc maRali fexebi hqonda arc qera Tmebi da arc cisferi Tvalebi
- aba yvelas ratom uyvarda?
- ambavs rom davasruleb Senc Segiyvardeba is rogorc adamiani.
vicodi rom arddegebisas Zalian momenatreboda me ki umisod sicocxle ar SemeZlo, amitom gadavwyvite misTvis daxmareba maTematikaSi meTxova da mivedi masTan
- mimi gamarjoba
- ho ra ginda Cqara miTxari
- raRac unda gTxovo
- ra ginda? Sen ra Cems nervebze TamaSob?
- ara ubralod minda am ardadegebze maTematikaSi daxmareba gTxovo
- Sen ra qarTuli dagaviwyda? ardadegebs imitom hqvia ardadegebi rom daisveno anu me am terariumidan gaRwevis saSualeba meZleva da Sen kidev maTematikaSi mTxov daxmarebas? Turme am terariumSi yvela dartymuli yofila. au esRa maklda
am dros dedamisi gadmovida manqanidan da misken gamoemarTa.
- ra iyo dedaSenis danaxva ar gixaria?
- me misi leqciebis smena ar mixaria
- mimi dedi es ymawvili vin aris?
- gaicani terariumis erT _ erTi moswavle. ho ra gqvia?
- qristefore.
- lamazi saxeli gqonia.
Zalian gamixarda radgan es is erTaderTi tkbili sityva iyo romelic man
miTxra. ai ra cota aris adamianis bednierebisTvis saWiro.
- mimi de es sasiamovno biWi CvenTan movides
- diax aucileblad moval
- raxan Sens naglobas bolo ar aaqvs maSin modi SabaTs.
- kargi SabaTamde
Semdeg ukan rom mivixede mimi fexiT midioda dedamisi ki manqaniT.
dadga nanatri SabaTic oRonT SabaTi mxolod CemTvis iyo nanatri.
mivedi masTan. kari mimim gamiRo da uceb bebiamiss gayvira
- bebo viRac maTxovaria rame gamoutane. me feri mecvala man ki sicili daiwyo.
- ra iyo gewyina? me momwons aseTi xumrobebi Semodi dajeqi ho marTla ra gqvia damaviwyda.
amis gagonebaze raRac Camwyda TiTqos dana gamiyareso, magram emociisgan Tavi Sevikave da vupasuxe
- qristefore
- ho gamaxsenda. rames xom ar dalevdi an SeWamdi?
- ara gmadlob
- daviwyoT?
-   kargi
- aba miTxari saidan ginda dawyeba?
-   Tavidan
-   raRacas gkiTxav?!
-   midi
-   ra aris am cxovrebaSi imaze saintereso vidre swavla
-   ar vici ver gipasuxeb
-   kargi mainc CemTan unda iaro da gTxov dafiqrde amaze exla ki daviwyoT
is gulmodgined mixsnida sakiTxebs me ki mis TiTze dabneul beWeds Sevyurebdi masze raRac gansakuTrebuli exata da rogorc Canda misTvis raRac gansakuTrebuls warmoadgenda radgan masze daxedvisas yovelTvis sxvanairi xdeboda.
-   kargi dReisTvis sakmarisia Tu ginda zeg modi oRond davaleba rom ar gqondes Sesrulebuli aRar gamecadineb
me raTqmaundoda masTan rom ar mevlo ver gadavitandi amitom mTeli dasvenebis periodSi masTan davdiodi da davalebebsac patiosnad vasrulebdi. ardadegebis dasasruls Cven ukve kargad viyaviT erTad. masTan misvlisas is miRimoda kidec es ki CemTvis bedniereba iyo. me miyvarda is angariSmiucemlad nazad faqizad mTeli arsebiT da rac mTavaria Cemi siyvaruli sulieri iyo da ara fizikuri me ar ganvicdidi misdami raRac ltolvas ubralod me is miyvarda Tavisi dadebiTianad da uaryofiTianadac Tumca mas uaryofiTi mxare ar hqonda is idialuri iyo da CemTvis Seucvleli. mTavari iyo misTvis erTxel Semexeda TvalebSi sakmarisi iyo misi erTi Rimili rom ukve mzad viyavi sikvdilisTvis.
ardadegebic dasrulda. daiwyo skola. pirvel dRes roca skolaSi mivedi mimi derefanSi idga miuxedavad imisa rom win Cavuare man mainc ver SemamCnia.
klasSi rom Semovida xeli damiqnia da gamiRima. rogorc yovelTvis exlac ise ecva mxolod zemodan qurTuki mofarebina da raRac ucnauri qudi exura me marto vijeqi is CemTan dajda.
- rogor xar? rogor daisvene?
- babu babu ki magram Sen masTan ar dadiodi ardadegebze?
- Ddavdiodi magram bolo erTi kvira dasvenebis saSualeba momca. Semdeg raRac vTxove
- Kkargad raRac minda gTxovo.
-   ici me mgoni maTematikaSi daxmareba aRar gWirdeba
-   ara minda gTxovo The doors is diski
-   ha?
gakvirvebisgan piri daaRo
-   viyididi magram ver viSove
-   pirvelad unda mousmino?
-   ara
-   kargi gaTxoveb
da CanTidan diski amoiRo
-   icode gaufrTxildi eg diski CemTvis yvelaferia
-   kargi. sul ratom iReWebi? _
- gantvirTvaa CemTvis erTgvari. Sena da marto magaT usmen?
-   ara
Tavdajerebulad vpasuxobdi imis miuxedavad rom gagebaSi ar viyavi ras mRerodnen.
ai ase gadioda dro sanam skolaSi raRac Worebi ar dayares. erTi klaseli gvyavda saxelad nino lamazi gogo iyo da bevri biWi dasdevda. erT dRes am gogos gaupatiurebas cdilobdnen iq rogorRac mimi aRmoCnda CanTaze bevri jaWvi ekeTa da es jaWvebi Caartya am biWs mokida ninos xeli da xalxmraval adgilas gaiyvana. Aarada rogorc yvela ninoc ver itanda mas. Amis Semdeg nino kargad iyo misdami ganwyobili xom xedav ra cota sWirdeba adamians imisaTvis rom Seiyvaro Tumca albaT dameTanxmebi mas hqonda amis sababi.
weli mTavrdeboda. am welsac araferi Secvlila. erT dRes ninom klaselebi dabadebis dReze dagvpatiJa. mTeli klasi klasSi visxediT ninom rom sityvis warmoTqma moindoma.
- momismineT. xval Cemi dabadebis dRea da yvelas gepatiJebiT xom moxvalT
mTelma klasma erTdroulad wamoiyvira
- ki
mxolod erTi adamiani iyo dadumebuli
- mimi Senc xom wamoxval?
Mmeore mxridan erTma wamoiyvira
- aramgonia rom wamovides magas moundeba albaT maTematikis cxviriT Txra
yvelam gaicina mimim ki upasuxa
- me miyvars maTematika da vTvli rom am sagnis swavla ar SeuZliaT iseT adamianebs romlebsac jer erTi iumoris grZnobac ar gaaCniaT da mere TavSi tvinis magivrad konservis qila udevT. Nnino ar gewyinos magram iseTi ceremoniebi rogoric dabadebis dRea an qorwili me ar miyvars
- gTxov ra Cemi xaTriT Zalian gTxov
ninom mimis es sityvebi mravaljer gaumeora da bolos mainc daiTanxma.
dadga ninos dabadebis dRec. yvelaferi kargad iyo sanam sadRegrZeloebis Tqma ar daiwyes. Yyvela svamda mimis garda. Bbolos Zalian Txoves mimis da isic wamodga es samSoblos sadRegrZelo iyo. uceb TamTam replika isrola
- Sen albaT Sennair sadRegrZelos ityvi ara?!
mimis pasuxi ar gaucia ubralod fexze wamodga da magidas Semouara
- me visurvebdi mecxovra iseT qveyanaSi rogoric braziliaa me ar momwons Cemi samSoblo ar momwons qarTveli xalxi da saerTodac am qveynis araferi momwons magram miuxedavad amisa me meamayeba rom RmerTma am qveyanaSi cxovrebis saSualeba momca da meamayeba rom var qarTveli var qristiani var Cveulebrivi adamiani Cemi suli mzad aris gafrindes imitom rom SeboWilad ar vcxovrob mesmis ratom miyvars Robert Plunt. ATqven ki kargi cudisganac ver gagirCeviaT. Mme ki ubralod vityvi gaumarjos saqarTvelos mTeli Tavisi nexvianad da mere Tavs aRar SegawyenT.
Y ver gagveazrebina verc erTs ra moxda im wams ubralod mivxvdiT rom yvelani gasvrilebi viyaviT am talaxSi da gvegona Tu Cvens nakls davmalavdiT ufro ukeTesebi gamovCndebodiT. ar vswavlobdiT radgan migvaCnda rom swavla sircxvili iyo.
mimim sadRegrZelos damTavrebisTanave mosva erTi ylupi danarCeni ki TamTas Tavze gadaasxa mokida xeli CanTas da gaqra. Aamis mere me mimi ar minaxavs. ardadegebidan rom davbrundi skolaSi pirvel kviras mimi ar minaxavs.
SemeSinda megona mas verc verasodes vnaxavdi. cxovreba saSineli momeCvena, megona amaze uaresi arc arasodes SememTxveoda raime. Cemi varaudi ar gamarTlda mimi skolaSi dabrunda magram ufro gagviucxovda. wina wels ninosTan mainc iyo kargad magram am jerad masac xeli hkra. veRar vcnobdi. mis xmas mxolod gakveTilis moyolisas vgebulobdiT. E weli Cqara gadioda me ki dro aRar mrCeboda. Ggamosavals veRar vpoulobdi bevrs vfiqrobdi ra meqna. erTaderTi gamosavali iyo me ki am nabijis gadadgma Zalian meSinoda.
EerT dRes baRSi mivedi, mimic iq ijda Tumca me ver mamCnevda. Ggamosalaparakeblad mivedi magram man xma ar gamca. Ddidi xani vijeqiT baRSi, bolos gamofxizlda rogorc iqna Semomxeda magram Cemi danaxva arc gahkvirvebia. arc momesalma ise adga da wasasvlelad moemzada. me SevaCere da vkiTxe
- mimi ra gWirs ra mogivida?
- araferi gTxov gamiSvi
- Zalian Seicvale
- Aar Sevcvlilvar ubralod Sen ar micnob da marTali giTxra arc arasodes gndomebia Cemi gacnoba. Sen cdebi me aseTi var da ar Sevcvlilvar.
- ras msayvedurob?
- arafers SenTan sasayveduro ra unda mqondes Cven xom erTmaneTisTvis araferi varT ubralod erTmaneTs imaSi vgavarT rom mec da Senc terariumis moswavleebi varT.
Mmisma sityvebma damabnia da aRar vicodi ra meTqva
- exla ki gamiSvi
is midioda me ki vxvdebodi rom ar SemeZlo misi gaSveba. Aamitom davedevne, xeli movkide, uxeSad Semovabrune da ise moxda rom vakoceT erTmaneTs. am kocnam didxans ar gastana. mimi miyurebda da mis TvalebSi zizRi igrZnoboda.
- mimi momismine erTxelac ki ar mogdomebia rom Cveulebrivi adamianiviT gecxovra?
saubari sxva Temaze gadavutane radgan SemeSinda ar gameca sakuTari Tavi.
- jer es erTi me araCveulebrivi sulac ar var ubralod es Sen ggonia rom me araCveulebrivi var. meorec ratom makoce?
- Mme... ici.... me ici... me ar... me ar mindoda.....
- Eena ratom dageba nu geSinia ar gcem magram gTxov simarTle miTxari.
- xom giTxari ar mindodameTqi.
- SeiZleba marTla ar gindoda magram ese gamogivida. SeiZleba me momatyuo magram sakuTar Tavsac moatyueb? kargad gicnob da vici rom matyueb
- Hho gatyueb. imitom rom meSinia am sityvis warmoTqmis.
- MmiTxari. Sens guls daugde yuri ras geubneba?
- mMe.... me... me miyvarxar!
am sityvis gagonebaze is Caikeca TiTqos raRac gaaxsendao, Semdeg TiTidan beWedi moixsna da xelSi nerviulad aTamaSebda. orive did xans viyaviT dadumebulebi Semdeg xma me amoviRe
- ho miyvarxar TavdaviwyebiT vgiJdebi Senze. Aase arasodes aravin myvarebia
Seni gulisaTvis gadavwyvite is momwoneboda rac Sen giyvarda Tumca Sen verasodes mamCnevdi. Seni erTi tkbili sityva CemTvis bednierebis tolfasi iyo magram Sen arc ise xSirad warmoTqvamdi tkbil sityvebs. Mme uSenod arafers warmovadgen gesmis?! Sen iseTi kargi xar gansxvavebuli Tumca CemTvis gauTvaliswinebeli arCevani xar, radgan vici rom Cemi grZnoba upasuxod darCeba me ki ubralod miyvarxar da vici sicocxlis bolomde ase iqneba.
am sityvebs yviriliT warmovTqvamdi Zalian gavnerviuldi mimi ki xesTan ijda da tiroda.
- Sen nu itireb Tu SegiZlia mapatie. es cxovreba tkbili ar yofila
- ara es cxovreba erTi didi nexvia amis dedac. cxovreba omia visac frontze brZola SeuZlia is gadarCeba cxovreba siyvarulia magam isic ganwirulia visac siyvaruli SeuZlia. ici sulac ar iyo msxverplis gaReba CemTvis saWiro sulac ar iyo saWiro me damsgavsebodi. amAdamianis koziri aris rodesac niRbebs ar irgebs Tqven ki Tqvens TavTanac niRbebiT gamodixarT sakuTari Tavis geSiniaT da imas ver xvdebiT rom am cxovrebaSi erTxel modixarT. Aaucileblad mogakiTxavT sikvdili aRmoCndebiT sikvdilis navze martod marto da mixvdebiT rom am cxovrebaSi sasikeTo araferi gagikeTebiaT. Sen yovelTvis gainteresebda ratom viyavi aseTi getyvi 3 wlis win erTi biWi miyvarda is Cemze gacilebiT didi iyo Cems skolaSi swavlobda Cven erTmaneTi Zalian gviyvarda, magram me ufalma is wamarTva TavisTan waiyvana. Ees beWedi ki misi naCuqaria da amitom ar vixsnidi TiTidan. 3 wlis win me vocnebobdi male gavzrdiliyavi radgan maRal quslebze Camecva mevlo ise rogorc exla yvela dadis magram mivxvdi rom Casacmeli adamianis xorcieli saxea da ara Sinagani. MmiTxari ratom Segiyvardi? me xom arc iseTi lamazi var?!
Aam kiTxvaze pasuxs ver vcemdi cudad viyavi mxolod mis ferkrTal saxes vxedavdi da misi akankalebuli xma mesmoda
- ho gasagebia am kiTxvaze pasuxs ver mcem. Sen marTali xar me ar miyvarxar me mxolod is miyvarda ubralod is CemTan aRar aris. Aam qveyanaze Cemgan mxolod es grZnoba darCeba es is yvelaferia rasac me iq waviReb. gaxsovs pirvelad rom Semovedi am baRSi maSin me Seni daJinebuli mzera vigrZeni me vicodi rom giyvardi da mindoda rogorme es ar momxdariyo radgan Cemi cxovreba Seni cxovrebisagan gansxvavdeba me Tavisufleba miyvars Sen ki SegiZlia ubralod iyo am qveyanaze.
- ra iqneba amis Semdeg?
- Aar vici me waval Senc da ecdebi damiviwyo
- Sen imaSi eWvi xom ar gepareba rom me bolomde meyvarebi
- me ukve aRar vici raSi mepareba eWvi da ra vici danamdvilebiT^.
- Zalian gTxov odesme quCaSi Tu Semxvdebi ar Camiaro modi gadamkocne da mkiTxe Tu rogor var
M me masTan gamomSvidobebac ver movswari vxedavdi rogor midioda mimi. mas Tan mihyveboda Cemi guli suli is siyvaruli vxedavdi rogor gascda baRs ise rom ukan ar mouxedavs. Uuceb Zirs davixede da misi BbeWedi SevniSne.
-   babu babu aRarasodes Segxvedria?
- ki Semxvda me mas beWedi davubrune. misTvis kiTxvaze pasuxis gacemac ki ar damcalda. Ggaxsovs erTxel rom mkiTxa ra aris imaze saintereso vidre swavlao me mivxvdi rom araferi. 35 wlis Semdeg mivxvdi ra moswonda mas im jgufebSi romelsac usmenda mivxvdi rom isini swored misnairebi iyvnen.
- babu ra mouvida Semdeg mimis?
- Mman Tavisi ocneba aixdina aiyvana Svilebi da maT zrdida sicocxlis bolomde
- Mmokvda?
- Hho mokvda misgan ki mxolod sami ram damrCa
- raa
- giyvardes RmerTi, gjerodes misi da icnobde mas.
- babu giyvars
- ki
- maSin bebia ratom moiyvane
- bebia movaleoba iyo....
moxucma daamTavra saxlSi siCume Camovarda oTaxSi sibnelem daisadgura mxolod erTi mbJutavi sanTeli enTo da isic suls Rafavda kvdeboda moxucTan erTad. Mmoxuci ki xvdeboda rom male mividoda masTan sikvdili masac mouwevda sikvdilis navSi jdoma da guli wydeboda amaze, radgan xvdeboda rom mas cxovrebaSi sasikeTo araferi gaukeTebia igi xvdeboda ratom uTxra maSin mimim es sityvebi. is ebrZoda sikvdils Tumca man Zalzed gvian gaaxila Tvali da Zalzed gvian mixvda rom misi cxovreba ubralo formaloba iyo romelsac mravali rigiTi adamiani gadis. uceb kari gaiRo da Tbil oTaxSi sicive Semovarda. iqauroba sicivem moicva aseve moxucis gulSi myofi sicariele siciviT amoivso. sanTeli ki ganagrZobda Caferflvas....
wvimda... quCaSi xmauri Camdgariyo.... arasodes menaxa Cemi Tbilisi aseTi martosuli.....
Sიყვარულს გამოსწორება შეუძლია
* * * -     შენთვის უთქვამს ვინმეს რომ ძალიან საყვარელი ხარ? გკოცნი! -     ვააა, დაჩი როგორ ხარ, ჩემო კარგო? რამდენი ხანია არ მოგიწერია?!რას შვები? აბა, რატომ ვარ საყვარელი ეგ მომწერე! -     საყვარელი ხარ და იმიტომ! რავი ვარ რა! ვცოცხლობ, როგორც ყოველთვის, კარგად ვარ რა . . . -     რას ქვია კარგად ხარ? ანუ ისევ? -     ხო რა, მერე რა მოხდა? რამე დაშავდა?! -     კარგი რა დაჩი, მართლა კარგი რა? შენს თავს ვნებ! თავს იკლავ? -     აუუ ტატა არ გინდა რა . . . -     რა არ მინდა დაჩი რა არ მიდნა? კარგი რა დაჩი . . . შეეშვი გთხოვ მაგ მოსაწევს, შეეშვი, თავი დაანებე დააღწიე რა . . . დაჩი, ხო იცი როგორ მიყვარხარ? ძალიან გაფასებ, მაგრამ ეს უნდა მოიშალო! -     აზრი არ აქვს ტატა ამის თქმას, მე მომწონს და ვაკეთებ, გთხოვ, შევეშვათ ამ თემას! მომენატრე ისე, ხო იცი?! რამდენი ხანია არ მინახიხარ?! -     მერე რას უცდი, მნახე! -     კარგი ამ დღეებში დაგირეკავ და გნახავ სადმე, არ დამეკარგო და ჭკვიანად იყავი! გოგომ ტელეფონი გვერდით გადადო და განაგრძო კითხვა, ეტყობოდა საინტერესო წიგნს კითხულობდა, მაგრამ ცოტა ხანში წიგნიც გადადო და წერილები გადაიკითხა, რომელიც მობილურ ტელეფონში ქონდა. დაჩიზე ფიქრობდა. . . ტატა და დაჩიმ ერთმანეთი მოსამზადებელზე გაიცნეს, როცა მისაღები გამოცდებისთვის ემზადებოდნენ, ორივე ჩაირიცხა, მაგრამ სხვა და სხვა ფაკულტეტზე, მეგობრობა პირველი წლიდანვე დაიწყო . . . ტატა წამოდგა, ფანჯარას მიუახლოვდა საინდანაც მთელი თბილისი, თითქოს ხელის გულივით, მოჩანდა. ამინდი თბილი იყო, ნიავი ქროდა, აქა იქ თუ შრიალებდნენ ფოთლები, უყურებდა თბილისს და ფიქრობდა მეგობარზე, რომელიც ასე ანერვიულებდა. გამოსავალს ვერსაიდან პოულობდა, რადგან დაჩის აზრით ყველაფერი კარგად იყო, ტატა კი იმედს მაინც არ კარგავდა. ფიქრებში გართულს ოთახის კარი დეიდაშვილმა შემოუღო, ძალზე მხიარულად: -     ტატა რატომ არ გაქვს ჩართული რამე? -     რა ვიცი ნუცა, ვკითხულობდი და . . . მიდი ჩართე . . . -     აბა რას ვიზამ! ტატა მობოლურზე წერილია მოსული. -     წერილი? -     შენ რა ვერ გაიგე თუ ხმა გაქვს გამორთული? -     არა არ გამიგია, მომაწოდე რა! ნუცამ მაშინვე მიაწოდა მობილური დეიდაშვილს. დაჩი იყო! -     ძალიან მომენატრე და მიყვარხარ! მაგრამ ეს არ იყო საჭირო! გოგომ მობილური ლოგინზე დააგდო. -     ვინ იყო, ან ასეთი რა მოგწერეს? -     დაჩი . . . -     დაჩი? ააა, შენი აბიტურიენტობის მეგობარი? -     ხო, სწორედ ეგ! -     ცოცხალია? -     რატომ არ უნდა იყოს? -     რავი, ხო ეწეოდა და რამე? ისე ახლაც ეწევა? -     კი. გოგომ ნაღვლიანად შეხედა დეიდაშვილს და ისევ ფანჯარასთან მივიდა, -     ნუცი, უყურე რა ლამაზი ცაა? -     აუუ, მართლა ტატა, რა უცნაურია, არა ეს ცხოვრება? -     რატო? რამე მოხდა? ან ასეთი გაბრწყინებული თვალები რატომ გაქვს? -     რავი აბა . . . -     აბა მომიყევი რა მოხდა?! -     შოთა . . . ხოდა რას ვამბობდი, რომ უცნაურია ეს ცხოვრებამეთქი, შოთამ სიყვარული ამიხსნაააა! -     დაიფიცე! -     შენს თავს ვფიცავარ! -     როგორ, როდის? -     ერთი საათის წინ, დამირეკა, გამოდიო, დეიდას ვუთხარი და წავედი, შენ კითხულობდი და არ შემოვედი, ვაკის პარკში გავისეირნეთ, მიყვარხარო, მომახალა, არც დაჯდომა მაცალა, არც წყალი შემომთავაზე, არაფერი, პირდაპირ მითხრა . . . აი ასე. -     მერე? შენ? -     რა მე, ტატა? არაფერი მითქვამს, ახლა ისღა მაკლია ვაფიქრებინო, რომ თურმე ჭკუას კარგავდა, აი ვუთხარი და უკვე ვარსკვლავებს წყვიტავს და ოცნებებში გადავარდაო . . . -     აუ, გოგო, რა ცივი ხარ! -     რა ცივი, რის ცივი, შენ გინდა რომ ახლავე მიმეხალა ჩემი გრძნობების შესახებ? კაი რა ტატა! -     ეხ, შენ სიყვარულის რა გესმის, ჩემო ნუცა. პირველად გიყვარს და უკვე იცი როგორ მოიქცე, აი მე კი . . . -     სწორედ შენ რომ გიყურებ იმიტომ ვიქცევი ასე. შენ გყვარებია და სიყვარულისთვის გატანჯულხარ კიდეც, მე კი არ მინდა რომ . . . მოკლედ მივხედავ რა მაგ შენს ძმაკაცს, ნუ ნერვიულობ . . . -     მიხედე, მიხედე შენ ხომ გიყვარს. -     ხო მიყვარს, მაგრამ ჯერ არ ვეტყვი. -     კარგი, კარგი, როგორც გინდა. მეტი რაო შენმა ჭაბუკმა? -     არაფერი . . . გავისეირნეთ, მე არ დაგაძალებ არაფერსო, გრძნობა თვითონ უნდა მოვიდესო . . . მოკლედ რა . . . შენ რაღა დაგემართა, რაღაც ვერ ხარ ხასიათზე, დაჩიმ იმოქმედა ასე? ხო მართლა რა მინდაო? -     მომენატრეო, მიყვარხარო   და ეს ყველაფერი საჭირო არ იყოო. -     ეგ როგორ გავიგოთქო, არ მიწერე? -     არა, არაფერი მიმიწერია, მაგაზე არ ვფიქრობ, დაჩი საერთოდ ასეთია, თბილი და მეგობრული, მერე რა? მეც მიყვარს და მეც მენატრება, მაგრამ როგორც მეგობარი, თვითონაც ასეა. -     ტატა, დარწმუნებული ხარ? ადრე ხომ ხუმრობდით დაჩიზე, უყვარდი და ასე შემდეგ, ხუმრობების მთელი ბუმი იყო, ხან გათხოვდი, ხან გამოთხოვდი, ასე ატყუებდით საწყალ ბიჭს. -     ეგ რაღა შუაშია? მაშინ ბავშვები ვიყავით და წარსულს ჩაბარდა უკვე. მოდი რა, დაჩი დავივიწყოთ, სანდრო მომენატრა . . . -     ხოო, სანდრიკა სულ სხვაა . . . ისევ წერილები . . .   ისევ სიყვარული . . . წაიღიღინა ნუცამ . . . * * * ტატა ყოველდღე, სანდროზე ფიქრობდა, ის კი ერთ-ერთ სამთავრობო ორგანიზაციაში მუშაობდა და გოგომ, რომელიც მასზე იყო შეყვარებული შემთხვევით გაიცნო ოფისში, ამის შემდეგ დაიწყო ყველაფერი. ნომრები გაცვალეს, გოგო ყოველთვის სიხარულით და მოწიწებით პასუხობდა მის გამოხმაურებას. დღესასწაულებზე კი თავად გოგო არ აკლებდა ბიჭს ყურადღებას. ცხოვრება ნელ-ნელა მიდიოდა, ტატას სანდრო უყვარდა, ის კი ვერც ხვდებოდა, ამას. ნუცა კი ბედნიერი იყო, რადგან მის ცხოვრებაში ახალმა ეტაპმა შემაბიჯა. ერთი სიტყვით ყურებამდე იყო შეყვრებული, უბრალოდ ბიჭის წვალებაც უყვარდა. * * * -     ტატა, მართალია რაც ნუცამ მომწერა? K     -     კი, დაჩი, სიმართლეა . . . -     ვიზიარებ, ტატი, როდის მოხდა? -     გუშინ ღამე გარდაიცვალა ბებია . . . -     ჩემკენაც არ არის კარგი ამბავი. -     რა მოხდა? -     ჩემი ბიძაშვილი გარდაიცვალა . . . -     როგორ თუ?! რა მოუვიდა? ნუგოო? -     ხო ნუგო, კიბოთი . . . -     მონაწილე ვარ, დაჩი ვეცდები გამოვიდე და შენს გვერდით ვიყო. -     კარგი, კარგად . . . -     ნუცა, დაჩი იყო, მაგის ბიძაშვილი ხომ გახსოვს, ნუგო? -     ხო, მერე? -     გარდაცვლილა. -     როგორ გოგო? ადრე რომ ვაკეში ვნახეთ, დაჩის რომ ახლდა? -     ხო! -     რა მოსვლია? -     კიბო ჰქონია, უნდა გავიდე დაჩისთან. -     აუცილებელია ტატა? დაფიქრდი შენ თვითონ ჭრისუფალი ხარ ახლა, არ არის სავალდებულო! -     Aარა, უნდა მივიდე, დაჩის გვერდით უნდა ვიყო! ყველაფერმა ერთ კვირაში შავებში გაიარა. ტატა სამჯერ გავიდა მეგობართან. * * * -     შოთა, მემგონი ტატა არეულია და გაორებლი, ხო ხარ მისი მეგობარი, დაელაპრაკე გთხოვ, ოღონდ არ უთხრა რომ მე დაგირეკე. -     Kკარგი, ნუციკო. ნუცამ ტელეფონი სწრაფად დადო და ტატასთან გავიდა, ის კი მოწყენილი იჯდა და სანდროს სურათებს ათვალიერებდა, რომელიც ორიოდე დღის წინ დაბეჭდა. -     შეხედე ჩემი სიხარული, რა საყვარელია?! -     კარგი, მაგრამ, რატომ შეიცვალე, აღარ წერ ხშირად და არც ურეკავ, როცა თვითონ გირეკავს მაშინაც ცოტას ესაუბრები, ახლა არ თქვა არაფერი, არ ცალია და არ ვაცდენო, ამიტომ არ ველაპრაკები დიდიხანიო, ხომ გიყვარს? -     არ მეტყობა?       -     Aარა. -     რა თქვი? არ იცი რომ მიყვარს? -     ვიცოდი, მაგრამ რაც დაჩი გამოჩნდა რაღაც შეიცვალე. -     თავი დამანებე, გეხვეწები! -     არ დაგანებებ! -     დამანებე! კარი გაიხურა ტატამ და ოთახიდან სწრაფად გავიდა. მობილურმა დაურეკა და გაბრაზებული ხმით აიღო: -     ბატონო . . . -     რა გაყვირებს, ქალოო? -     უი, შოთი შენ ხარ? -     ხო, არ მელოდი? -     ნამდვილად არა, რაც დამივიწყე . . . -     კაი, კაი ახლა გადამაყოლე რა სიყვარულს, შორს ხო არ წავსულვარ კაცო, ისევ შენთან ვარ და სიყვარულიც შენს სახლში მყავს. -     მეცინება შენ და შეყვარებულს რომ გხედავ. -     იცინე, იცინე . . . მერე კი მეც ვიცინებ . . . -     რას გულისხმობ? -     რას უნდა ვგულისხმობდე? -     ოოო, კაი არაფერს. -     რას შვები, გამოდი რა! -     სად ადამიანო? -     მანქანით ვარ, წაგიყვან სადღაც. -     სად? ან მარტოს? -     ხო . . . -     მერე ნუცა? -     ნუცასგან რაღა გინდა? -     მე და შენ წავიდეთ და ნუცა დავტოვოთ? -     ნუცას საქმე აქვს. -     რა იცი? -     მე ყველაფერი ვიცი. -     ხოო, თუმცა შეყვარებულმა თუ არა . . . -     ხო, ხო ახლა მორჩი დემაგოგიას და ჩაიცვი, გამოგივლი და ნუციკოსაც გავიყვან მარჯანიშვილზე და მერე ჩვენ გავიდეთ იქ. -     სად იქ მიგყავარ ერთი? -     ნახავ რა. -     კაი კაი, გამოდი 15 წუთში! -     მოვრბივარ ოთხი ფეხით. -     შენ მეისპე, ააა . . . -     ხო ხო დასცინე, დასცინე საცოდავ ბებიაჩემს, მეტი კარგი არ წამოგცდეს, მხოლოდ ცუდი დაიმახსოვრე . . . -     წადი შვილო და 15 წუთში აქ გაჩნდი! ტატა შევიდა ისევ ოთახში და ნუცასაც უთხრა რომ ჩაეცვა. -     ვაა, შოთიკო მიმიყვანს? -     ხო. -     მაგარია. ზუსტად 15 წუთში ეზოდან საყვირის ხმა გაისმა. ნუცა მარჯანიშვილზე ინსტიტუტში დატოვეს და თვითონ შარდენზე გავიდნენ, ერთ-ერთ მყუდრო ბარში მოკალათდნენ, ტატამ ლუდი მოითხოვა და შოთამაც მხარი აუბა, მხოლოდ მიწის თხილი დაამატა. -     შენ მეისპე ბებია, აბა რა ხდება ტურფავ ტურფასკენ? -     არ ვიცი შოთა, ვართ რა და ვმეგობრობთ, სხვა მაგ ბიჭს არაფერი უდევს თავში, ხო კიდე მუშაობს და მაგის მეტი არაფერი აინტერესებს, მე მხოლოდ მეგობარი ვარ, მეტი არაფერი. -     შენ მას როგორც მეგობარს ისე არ უყურებ, ხომ მართალია? -     კი ასეა. -     მერე რამე რომ იჩალიჩო, არ გამოდის? -     რა ვიჩალიჩო, ბიჭო? არაა ეგეთი ტიპი, თვითონაც რომ გოგოს ეჩალიჩოს, ახლა ის მოეწონება გოგო ეჩალიჩოს, თან მეე? რომელიც მეგობრობას ეფიცება? -     შენც კარგი ჩურჩუტი და სულელი ხარ,. რას ეფიცები მეგობრობას? ქალი ჭკუაზე არ ხარ, ბიჭზე აფანატებ და იქნებ ისიც ასეა, მაგრამ შენი შეჭიჭინებული – მეგობრები ვართ, მეგობრები ვართ – აკავებს? -     აბა რა ვქნა, ბიჭო? -     რა და ნუ უმახვილებ რა, იმ შეჩვენებულს, ამ მეგობრობას! -     ჩუმად ვიყო? -     არა, ჩუმად ვინ თქვა იყავიო? ან მაგ დედა აფეთქებულს თვალები სახეზე არა აქს, მაგის სახე ვატირე მე! -     კარგი რა, რა აგეშალა შე კაცო ნერვები, დამშვიდდი! -     რა დამამშვიდებს, როცა ჩემი მეგობარი ასეთ დღეშია? შენ რა, გსიამოვნებდა, მე რომ ნინი მომწონდა და ის ზედ არ მაფურთხებდა, იმენა დედას აგინებდი ყოველდღე და მე არ მაქვს უფლება ამ ვიღაც სანდიკას ვაგინო? -     კარგი რა, ნინი შენ მეგობრადაც არ გთვლიდა, ახლა კი რაღა გინდა ნუციკო ხომ არის, უყვარხარ, გიყვარს და იმის თვალებს ნუ ეხები, მშვენიერი თვალები აქვს, მაგრამ თვალები სხვას . .   . ხო კარგი, დაიკიდე, გავიარეთ . . . თქვენზე მომიყევით, ბიჭები რას შვებიან, რამდენი ხანია არ მინახიხართ. -     მაიცა მაიცა, ვინ სხვა? ვინმეა? -     არ აქვს აზრი მაგაზე საუბარს. -     რომ გეკითხები, მიპასუხე. -     კარგი რა, შოთა რა! არ მინდამეთქი მაგაზე საუბარი და მეტი რა გითხრა? თან არც ღირს . . . -     ტატა, მისმინე, ხომ მთვლი მეგობრად? თან ბაღის ასაკიდან მოვდივართ, როგორც შენ ჩემი, ისე მე შენი ყველა წვრილმანი ვიცი და ახლა რაღაც რომ გაწუხებს ვხვდები, შენ კი არ გინდა რომ დაგეხმარო. -     ვერ დამეხმარები, მე თვითონ უნდა გავერკვე ყველაფერში. -     იქნებ რჩევა მაინც გჭირდება, რატომ აღარ მენდობი? -     ხო კარგი, დაჩი მომწონს. -     ვინ დაჩი, გოგო? ვინ არის დაჩი? ახალია ვინმე? -     გახსოვს აბიტურიენტები რომ ვიყავით და ათასგვარ მაქინაციებში ხელს რომ მიწყობდი? -     აუუ, ჩემი, ხან შენი ქმარი რომ ვიყავი და ხან რაღაც ეგეთები? -     ხო. -     მერე? -     მერე ის, რომ უკვე ხუთი წელია ერთმანეთს ვიცნობთ და მხოლოდ ახლა გამიჩნდა რაღაც გრძნობა მისდამი, მეგობრობა არაა ეს, შოთა გესმის? არადა სანდრო მიყვარს, გაორებული ვარ, არ ვიცი რა ვქნა?! -     სერიუზულად ყოფილა საქმე. -     კაი რა, შენ გეშაყირება და მე საერთოდ არ ვარ შაყირის ხასიათზე. ხომ ვთქვი აზერი არ აქვსმეთქი . . . -     არა, მეც სერიოზულად ვამბობ, რომ შარში ხარ. აბა განაგრძე . . . -     არ ვიცი არაფერი, ამ ბოლო პერიოდში თვითონაც რაღაც სხვანაირად მწერს და მელაპარაკება, თან ყოველთვის მეპარებოდა ეჭვი, რომ ვუყვარდი და მაგიტომაც ვაკეთებდი ეგეთ რაღაცეებს მაშინ, მაგრამ ახლა რა ხდება ჩემში, ამას ვერ ვხვდები, აუ, მგონი წვიმას იწყებს, შოთა! -     კაია მერე, მაგას რა ჯობია? განაგრძე მერე, შენ რას გრძნობ? -     არ ვიცი, მართლა არ ვიცი, რაღაც უცნაურობა მეტაკა, რადგან ერთი მიყვარს მეორე მომწონს, ეს ხომ შეუძლებელია? -     არა, რატომ გგონია რომ შეუძლებელია? შენ არ ამბობდი, რომ ბიჭები ეგრე ხართო? ახლა შენც ეგრე ხარ და რატომ გგონია, რომ შეუძლებელია ეს მომენტი? ეს სულაც არ არის გასაკვირი . . . უბრალოდ გაორებული ხარ . . . -     წვიმს. წავიდეთ რა! -     მოიცა, ცოტა ხანი! შენ ის მითხარი, თვითონ იცი რას გრძნობს ახლა? -     კარგი, დავრჩეთ, გუშინდელამდე არაფერი ვიცოდი, მაგრამ გუშინ სიყვარული ამიხსნა, მაგიტომაც ვარ დღეს ასეთ ხასიათზე, დილით ნუცასაც კი ვეჩხუბე . . . -     რატომ? ნუცამ რა დააშავა? როგორ ყველაფერი მაგას ხვდება კაცო?! -     არაფერი, მაგრამ ნერვები მქონდა აშლილი, სანდროს სურათებს ვათვალიერებდი და მითხრა რომ შევიცვალე . . . მოკლედ, დახმარება უნდა ყველას, მაგრამ მე ჩემს თავში ჩავიკეტე, საერთოდ არავის ვესაუბრები, იმაზე თუ რას ვგრძნობ და რას განვიცდი, ახლა შენც ძლივს გითხარი ეს ყველაფერი . . . -     მაიცა და იმან სიყვარული რა პონტში აგიხსნა? -     რა და ვუყვარვარ, დიდიხანი არააო, მაგრამ შემიყვარდიო, შენში სხვა ადამიანი დავინახეო, მიყვარხარო, მაგრამ ამ ყველაფერს ვიცი რომ აზრი არ ექნებაო, ჩემს მაგივრად საუბრობს, რომ მე არ შევიყვარებ და მის ცხოვრებას არ შევეგუები. მე კი არაფერს მეკითხება, ვიცი შენ რომც შეგიყვარდე მაინც ერთად ვერასდროს ვიქნებითო და მართალიც არის, მაგრამ მე მომწონს და მინდა დავეხმარო, იქნებ გამოვაწორო, არადა არც ის მინდა, რომ გული ვატკინო, იმით რომ გაიგოს სხვა მიყვარს, ეს კი უბრალოდ მომწონს. -     მაიცა ვერ გავიგე რაში უნდა დაეხმარო? -     ეჰ, შენ ბევრი რამე არ იცი! -     ხოდა მერე მითხარი! -     ეწევა! -     პლანს? -     ხო! თან სისტემატიურად! -     მერე შენ გოგო დალაგებული თუ ხარ? მიხედე რა სანდროს! -     არა შენ არ გესმის, მე სანდრო მიყვარს, რით ვერ გაიგე, მაგრამ მე ამ პიროვნებას მინდა დავეხმარო და იქნებ როგორმე ჯანსაღ ცხოვრებაში დავაბრუნო! ეს მინდა! შოთა წამო რა მაგრა დაუშინა უკვე, ვსველდებით! მეგობრებმა სანამ მანქანამდე მიაღწიეს თავიდან ფეხებამდე სველები იყვნენ, შოთამ სახლში აიყვანა ტატა და თვითონაც სახლისკენ წავიდა, ნუცაც ცოტახნის მოსული იყო, მაგრამ წვიმა მას არ შეხებია, მიუსწრია სახლში მისვლა. შოთამ ტატას თხოვა რომ არავითარ შემთხვევაზე არ ენერვიულა, ყველაფერი ბედისთვის მიენდო და მხოლოდ ის ეკეთებინა რაც განზრაზული ქონდა და დაპირდა რომ კიდევ დაელაპრაკებოდა მას ამ თემაზე და დაემხარებოდა! * * * მეორე დღეს ტატას სიცხე მისცა, როგორც ჩანს გაციებულა, მთელი დღე ლოგინიდან ვერ ადგა, თითქმის მთელი დღე ეძინა, ნუცა სასწავლებელში ვერ წავიდა რადგან დეიდაშვილი მარტო ვერ მიატოვა, მშობლები კი საზღვარგარეთ იყვენენ წასულები მივლინებით . . . ნუცამაც მოიწყინა და გადაწყვიტა პატარა მანაც სიამოვნებით შეასრულა თხოვნა და საღამოს ტატას საყვარელი ხალხი სახლში მიუყვანა, ტატა მაშინვე ადგა ლოგინიდან ჩაიცვა და სიხარულით შეუერთდა მეგობრებს, იმ დღეს კარგად გაერთნენ, გვიანობამდე ქეიფობდნენ, ტატას გარდა თითქმის ყველა სვამდა, შოთა კი ტატასაც ეხვეწებოდა რომ ცოტა მაინც დაელია ხასიათს გამოგისწორებსო მაგრამ ერთი ყლუპიც ვერ დაალევინეს, მეგობრები გვიან დაიშალნენ, შოთამ როცა წასვლა დააპირა ტატას კითხრა რამე თუ სჭირდებოდა არაფერზე მორიდებოდა და თამამად ეთქვა მეგობრისთვის, მაგრამ ტატას არაფერი სჭირდებოდა . . . სახლი ნუცამ ტატას დაუხმარებლად მალევე მიალაგა, მუსიკები ჩართო და გადახედა დეიდაშვილს რომელიც დივანზე ხალათ შემოცმული იჯდა და თვალები დახუჭული ქონდა, ამ დროს გაისმა სახლის ტელეფონის ხმა, ნუცამ ტელეფონს შეხედა, უკვე ორი იყო დაწყებული, გაუკვირდა, მაგრამ ბოლოს იფიქრა რომ დეიდა იქნებოდა და მივიდა ტელეფონთან, ტატა არც კი შერხეულა, თვალი გაახილა და ნუცას მოძრაობებს აკვირდებოდა. -     ბატონო? -     ნუცა შენ ხარ? -     დიახ ნუცა დაიბნა, ვერ იცონ ბიჭის ხმა, რომელმაც მას სახელით მიმართა . . . -     დაჩი ვარ ნუცა, როგორ ხარ რას შვები? -     ვა, დაჩიი?! შენ როგორ ხარ? მე არამიშავს . . . -     მეც ეგრე რა, ტატას ხო არ ძინავს? -     არა, მაიცა . . . ტელეფონი დეიდაშივლს გადასცა და თან ამცნო რომ დაჩი იყო. -     ხო დაჩი . . . -     როგორ ხარ ტატა? -     გაციებული ვარ და სიცხე მაქვს . . . -     სად გაცივდი ამ ზაფხულში? -     გუშინ შარდენზე ვიყავით მე და ჩემი მეგობარი, წვიმა რომ წამოვიდა საღამოს მოვყევით და ეტყობა მაგიტო . . . -     ვინ მეგობარი? -     რა მნიშვნელობა აქვს? -     ვინ იყო? -     შოთა . . . იცნობ? თუმცა კი . . . -     ვიცი ეგ, მახსოვს . . . რას შვებოდით შარდენზე? -     ბარში ვიყავით, ლუდი დავლიეთ და ვსაუბრობდით . . . -     სხვა რას შვები? -     მე არაფერს, შენ რას შვები? რაღაც ხმა გაქვს შეცვლილი . . . -     ხო, ეს ხო იცი რისი ბრალია? -     არა! -     მოწეული მაქვს . . . არასდროს გილაპარაკია ჩემთან ასეთი ხმა როცა მაქვს? -     არა! შენი გამოსწორება არ იქნება?! -     არა! მე არ მინდა! -     რატომ? -     ასე კარგად ვარ და იმიტომ! -     ხო კარგი, ახლა წავალ მე დავიძინებ თორე თავი მისკდება . . . ძალიან ცუდად ვარ! -     კარგი ჩემო სიცოცხლე, იცოდე რომ მიყვარხარ! -     კარგი, გკოცნი! -     მეც გკოცნი ბევრს, ბევრს! Gგოგომ ტელეფონი ნუცას მიაწოდა რომ დაედო თავის ადგილას, ამ დროს კი მობილურზე გაისმა მესიჯის ხმა. -     მოგიტანო? იკითხა ნუცამ -     მიდი რა თუ არ გეზარება . . . ვის გავახსენდი შუა ღამისას ამ გადარეულის გარდა?! -     არ ვიცი, არ ვიცი . . . ტატა, იცი ვინ არის? ვერც კი წარმოიდგენ! -     ვინ არის ასეთი?! -     სანდრო! -     ვიიიიინ? ნუცამ მიაწოდა მობილური, ტატამაც არ დააყოვნა და დაიწყო მესიჯის კითხვა . . . -     ` ტატა როგორ ხარ? რას შვები? რატომ საერთოდ არ გამოჩნდი? რაღაც ხო იცი დამეკარგე?! იმედია არ გაგაღვიძე! კარგი აბა, გკოცნი და დროებით. ~ -     ვააა, რამ გადარია? გოგოს თვალებზე აშკარა სიხარული აირეკლა. -     უყურადღებოდ მიტოვება არ მოეწონა ვაჟბატონს, ხედავ? -     აშკარად, მიწერ? -     კი მაგრამ რა მივწერო? -     გადმოარეკინე სახლში, არ მძინავსთქო, რამე ეგეთი რომ გადმორეკოს! -     კარგი მაიცა . . . ` სალამი სანდრო, მე ცუდად ვარ, სიცხე მაქვს, გაციებული ვარ, წარმოიდგინე ამ ზაფხულს რომ გაცივდები ადამიანი, მაგრამ გუშინ წვიმაში მოვყევი და აი შედეგიც . . . არ მძინავს, პირიქით არც კი მეძინება, სახლში გადმომირეკე თუ გინდა, მარტო ვართ, ჩემები მივლინებაში არიან წასულები. ~ -     რა მოხერხებული ვარ მოკლედ, ჩემი თავით ვამაყობ ნუცა. -     რა ქენი ასეთი? წაუკითხა გაგზავნილი წერილი და მოუთმენლად ელოდებოდა სახლში ზარს . . . მანაც არ დააყოვნა და ტატა მივარდა ტელეფონს . . . -     ტატა შენ ხარ? -     ხო მე ვარ სანდრო, როგორ ხარ? -     კარგად, შენ რა დაგმართნია?! -     ხო, აბა, ზაფხულში გაციება როგორ მოგეწონა? -     რა იყო სპეციალურად გახვედი წვიმასში? -     არა, ძმაკაცმა მომაკითხა და შარდენზე გამიყვანა სალაპრაკო მაქვსო, რაღაც პრობლემები ქონდა . . . მოიტყუა გოგომ, ხშირად ახველებდა და ხმაც შეცვლილი ქონდა, ბიჭი კი რჩევებს აძლევდა რომ თბილად ჩაწოლილიყო, წამალი დაელია და ასე შემდეგ . . . ტატას კი ბედნიერებისგან არაფერი ახსოვდა, არც სიცხე, არც გაციება, არც ძილი და არც დაჩი, რომელსაც უთხრა რომ ეძინებოდა . . . საუბრობდნენ დიდხანს, ნუცაც გახარებული იყო რადგან დეიდაშვილის თვალებს გახარებულს ხედავდა . . .   უცებ ნუცამ ტელეფონი აიღო, უკვე სამი იქნებოდა და წერილის წერა დაიწყო: -     ` შოთა ტატას სანდრომ დაურეკა და ერთი საათია უკვე საუბრობენ, იცი რა ბედნიერია ტატა? მეც მაგრა მიხარია. ~ -     ` კარგია, მაგრამ შენ რა გიხარია, ახლა არ მაეჭვიანო?! ვხუმრობ! ტატამ დაურეკა? თუ იმ ლენჩმა მოიფიქრა რომ დაერეკა? ~ -     ` სანდრომ დაუმესიჯა, რატო დამეკარგეო, მომენატრეო, ამანაც უთხრა სახლში მარტო ვარო და დამირეკეო, იმანაც ეგრევე გადმორეკა . . . ~ -     ` ძალიან კარგი, ხვალ ვნახოთ აბა როგორ ხასიათზე იქნება ტატა, ახლაც საუბრობენ? ახლა კი მე წავალ დავიძინებ თორემ ღვინომ უკვე იმოქმედა და თავბრუ მეხვევა, ძილინებისა ჩემო ანგელოზო, გკოცნი და მიყვარხარ! ~ -     ` ხო ახლაც საუბრობენ და მგონი კარგა ხანი არ მორჩებიან! დაიძინე, აბა შენ იცი! არ იმიმუნო, ძილინებისა, მეც გკოცნი! ~ * * * -     გაიღვიძე ტატა შუადღეა უკვე, ჭამე მაინც რამე, ან ჩაი მაინც დალიე, ავადუღებ ახლავე . . . -     არა, არ მინდა, ყავა მირჩევნია, ან კიდევ უფრო მაგარი, არაყიც შეიძლება ან ვისკი . . . -     რა გჭირს? -     არაფერი, კარგად ვარ და მინდა ავღნიშნო . . . -     გუშინ ჩამეძინა, რამე მოხდა? -     დიდხანს ვისაუბრეთ, თავის საქმეებზე მიყვებოდა, გეგმებზე, სასახურზე, ბოლოს კი ისეთი რაღაც მითხრა ამაქორიაქა . . . -     რა გითხრა ასეთი? -     ერთი გოგო მომწონსო, რომელსაც უკვე ერთი წელია ვიცნობო, მგონი მასაც უნდა მოვწონდეო, მაგრამ არ ვიცი ჯერ არ ვარ დარწმუნებულიო, მე არ ვეუბნებიო, ჯერ არ ვიცი როგორ უნდა მივუდგეო, პირველი სიყვარულის მერე არ მინდა იგივე განმეორდესო . . . -     რა მოუვიდა ასეთი? -     ეგ მე ვიცი, ერთი გოგო უყვარდა და ისე დაშორდნენ რომ ახლა გამარჯობას არ ეუბნებიან ერთმანეთს . . . მიზეზი კი ისეთი არაფერი ყოფილა, უბრალოდ ამას მისი მშობლების გაცნობა უნდოდა და ის გოგო კი ამისთვის მზად არ იყო. მოკლედ ამას რა მნიშვნელობა აქვს . . . -     ამის გამო დაშორდნენ მხოლოდ? -     არა, კიდე იყო ალბათ რაღაცეები! მაგრამ ახლა რომ გოგო მოსწონს ემთხვევა ბევრი რამე ჩემზე და შეიძლება მე ვიყო და გამიხარდა, შენც მომენატრეო, დიდიხანია არაფერი მოგიწერიაო, არადა შენს წერილებს შეჩეული ვიყავი და გადაჩვევა არ მინდაო . . . მოკლედ ახლა მე წავალ დაჩის უნდა შევხვდე, დავურეკავ და სახლიდან გამოვიყვან, სადმე გავისეირნებთ, თორემ უყურადღებობის გამო შეიძლება ისევ რამე ჩაიდინოს . . . ამ საუბარში ჩაცმა უკვე დამთავრებული ქონდა, თვალები ისევ უბრწყინავდა, სიცხე ისევ ქონდა მაგრამ ვერავინ შეამჩნევდა ისეთი გახარებული იყო. -     დაჩი მე ვარ, მე უკვე მზად ვარ, წამოდი გავისეირნოთ. -     არა რა ტატა მეძინა და ახლაც მეძინება, გუშინ 6 საათზე დავიძინე. -     არა რა, ახლა წავალთ. -     კარგი რა, არ გეცოდები? ცუდად ვარ! -     მე სიცხე მაქვს იცი? შენს გამო ავდექი და ახლა მიდი შენც, ნუ ხარ ზარმაცი! -     მერე დაწექი ისევ და დაიძინე, მითუმეტეს სიცხიანი ხარ! -     არა, არა და არა! ადექი ახლა ადექი! – არ დაუთმო უნდა გამოაფხიზლო, უნდა ააყენო და წამოგყვეს – გულში ფიქრობდა ტატა. -     ოო, შენ რომ კაცს შეუჩნდები ხო შანსია არ გაიყვანო რა! -     ხო, მერე ეგ თუ იცი, მითუმეტეს, ადექი! -     ხო ავდგები! სად წავიდეთ? -     მთაწმინდაზე ავიდეთ! -     სააად? -     მთაწმინდაზე! დაგიმარცვლო? -     აუ, მეზარება რა! -     ახლა არ მაჯუჯღუნო, დროზე! -     ხო კაი კაი! ჩავიცმევ და გამოვალ! ცუდად ვარ ჩემი, არ გეცოდები?! -     არა, მე უფრო ცუდად ვარ, დროზე ახლა ადექი! ჩაიცვი! 4 საათზე გელოდები! ტატას რაც უნდოდა ყოველთვის გაყავდა, მაგრამ დაჩისთან ბრძოლა უჭირდა, რადგან დაჩი მას არ ეხმარებოდა, ის მოსაწევისგან სიამოვნებას ღებულობდა, ის კი არ ანაღვლებდა რომ ჯანმრთელობას ვნებდა და ცხოვრებას იწამლავდა, ტატამ ის მოახერხა რომ როცა მასთან ერთად იყო, არასდროს არ უნდა მოეწია. ტატა ყოველთვის უხსნიდა რომ არ შეიძლებოდა, რომ ბევრ რამეს კარგავდა, რომ არავინ შეიყვარებდა ასეთს, რომ შვილი არ ეყოლებოდა, დაჩი კი მუდამ შვილზე აბოდებდა და ამაზე ამბობდა რომ იმ დროს როცა ცოლს მოიყვანდა და შვილზე იფიქრებდა არმოწევდა, ისიც მხოლოდ როებით, ამაზე ტატა უფრო ღიზიანდებოდა, იწყებდა ისევ ახსნას, თუ რა უარყოფითი მხარეები ქონდა მოსაწევს, მაგრამ დაჩი ყურსაც არ უგდებდა, ბოლოს ტატას ამდენმა საუბარმა ყური გამოუჭედა და აუკრძალა მოსაწევის ხსენება! -     აზრი არ აქვს მაშინ მე და შენს ურთიერთობას დაჩი! -     ვიცი! მე შენ მიყვარხარ, მაგრამ არ შემიძლია ამას თავი დავანებო! -     დაჩი მე რომ შენ გიყვარდე ჩემს თხოვნას გაითვალისწინებდი მაინც, მაგრამ არა! აი შენ რომ სხვა შეგიყვარდება ისე რომ მისი ცოლად მოყვანაც გადაწყვიტო, მან რომ გთხოვოს თავი დაანებეო, შენ ეტყვი არას! მაშინ ულტიმატუმი რომ წაგიყენოს, რას იზამ? ან მე ან ის? რას იზამ? ამ წამლის გამო საყვარელ ადამიანზე ხელს ჩაიქნევ? -     არა, მაგი თავიდანვე გარკვეული მექნება ტატა, თუ ეგეთი რამე მითხრა ხო მაშინ დამკარგავს, ეგეთი რამე მე არ უნდა მითხრას არავინ! ყველას დავკარგავ! -     არ მსჯელობ კარგად! -     ეს არის ჩემი ცხოვრება, ამას მე განვაგებ და არა სხვა! ხო მართალი ვარ! მე თვითონ გადავწყვიტავ როგორ ვიქნები! მე ვიცი რა არის ჩემთვის კარგი და ცუდი! გგონია არ ვიცი რომ ეს ცუდია? მაგრამ მინდა და მორჩა! -     დაჩი დაჩი . . . გაიუბედურებ ცხოვრებას . . . -     ტელეფონი გირეკავს! გოგომ ჩამთიდან ტელეფონი ამოიღო, დახედა თუ არა მაშინვე იცონ! ეს ხომ სანდრო იყო! უხერხულად შეიშმუშნა და დაჩის ცოტათი მოშორდა . . . -     ალო . . . -     როგორ ხარ ლამაზო? -     კარგად ჩემო კარგო შენ? -     მეც კარგად რადგან შენი ხმა გავიგონე . . . -     ხოო? -     საით ხარ? ხო არ გვენახა ერთმანეთი? -     მე ახლა, მეგობართან ერთად ვარ, თუ გცალია ერთ საათში ვიქნები თავისუფალი . . . -     სად მოგაკითხო? -     არ ვიცი სად ვიქნები! მე თვითონ დაგირეკავ ნახევარ საათში, კარგი? -     შევთანხმდით! ისევ დაჩისთან დაბრუნდა და უთხრა რომ მალე მეგობარს უნდა შეხვედროდა, დაჩიც წამოდგა. -     მე უბანში ავალ, იქნებ რამე ხეირი ვნახო. -     კარგი რა, ხო შეიძლება ჩემთან რომ ხარ მაშინ მაინც არ იფიქრო მაგაზე?! -     გასინჯე და გაიგებ რა არის, არ გინდა? -     არა, გმადლობთ! ტატამ ნახევარ საათში, დაპირებისამებრ, დაურეკა სანდროს და შეხვედრის ადგილზე შეთანხმდნენ, დაჩი კი დაემშვიდობა და წავიდა. * * * ზაფხული მიიწურა, ტატას ნელ-ნელა ეტყობოდა, რომ უფრო და უფრო კარგ ხასიათზე დგებოდა. ამის მიზეზი კი უდაოდ სანდრო იყო. დაჩისთანაც ურთიერთობდა და ისევ ძველებურად ცდილობდა, მისთვის თვალი აეხილა. ერთხელ, მთელი დღის განმავლობაში მოახერხა რომ არ მოეწევინებინა და ეს უკვე მისთვის მიღწევა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ დაჩი ყოველ პლანის ხსენებაზე და გამოსწორებაზე საუბრის დაწყვებისთანავე ეუბნებოდა, რომ ეს საუბარი ამით მორჩებოდა, ტატა მაინც აგრძელებდა იქამდე სანამ ძალ-ღონე ყოფინდა. ოქტომბრის მიწურულს, დაჩი მონასტერში წავიდა, იდეაში მას ეს დიდი ხანი ჰქონდა, მაგრამ იმის გააზრება ზარავდა, რომ პლანის გარეშე არა ერთი დღე არამედ რამოდენიმე დღე უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ბოლოს მაინც სძლია მოთხოვნილებას და წავიდა. ტატას დაჩიმ სიურპრიზი მოუწყო და ბოლო დღემდე არ ეუბნებოდა, რომ მონასტერში მიდიოდა. წასვლამდე რამოდენიმე საათის წინ დაურეკა და შეხვედრა სთხოვა, ტატაც დათანხმდა და ნახევარ საათში შეხვდნენ ერთმანეთს. -     ტატა უნდა გაგახარო! -     რა მოდა? -     ამ საღამოს მამათა მონასტერში მივდივარ. გოგომ გაოცებული თვალებით შეხედა ბიჭს. -     შეიძლება, შენ ახლა თავი სიზმარში გგონია, მაგრამ გადავწყვიტე ცოტახნით მაინც სულიერ სიმშვიდეს მივეცე. გონს ვერ მოსულიყო, შესცქეროდა ბიჭს და არ დაეჯერა თუ მის წინ დაჩი იდგა და ასე აზროვნებდა. სიტყვა ვერ ეთქვა, გაქვავებული იდგა და უყურებდა. -     ვიცი გიჭირს დაჯერება, მაგრამ ბევრი ვიფიქრე. -     მაიცა, შენ არ მეხუმრები? -     არა, არა, ჩემო ლამაზო! არ გეხუმრები! მე კიდევ უნდა გითხრა რაღაცა. -     გისმენ! -     ერთი სათხოვარი მაქვს! ტატა იქვე ჩამოჯდა და გულდასმით უსმენდა ბიჭს, რომელსაც დიდიხანია იცნობდა და ასეთი გადაწყვეტილება პირველად მიეღო, უყურებდა და ხვდებოდა, რომ მისმა ამდენმა, ეგრედ წოდებულმა, ტვინის ბურღვამ გასჭრა. -     ტატა, მე შენ ძალიან მიყვარხარ! მაგრამ, ეს უნდა გითხრა, ჩემთან ყოფნას აზრი არა აქვს, რომ ვიცოდე ძალიან გიყვარვარ და ჩემს მეტს არავის შეხედავ ამ ქვეყანაზე, მაინც არ უნდა იყო ჩემთან, არ ვარ მე ამის ღირსი. ნუ მიყურებ ასე გაოგნებული! გეუბნები იმას რასაც ვფიქრობ, მე წავალ და გისურვებ დიდ ბედნიერებას ცხოვრებაში, შენზე ვილოცებ, იმიტომ რომ ასეთი კარგი ხარ, შენ მე თვალები ამიხილე, ნახევარი წელი არ მოგბეზრებია ჩემი, დაბოლილი ადამიანის ყურება, ჩემი ხმის აწევა, ჩემი უნამუსო მოქცევები, როცა უგულოდ გეუბნებოდი, რომ აზრი არ ქონდა ამ ყველაფრის თქმას, მივდივარ და მინდა ბედნიერი დამხვდე, მინდა რომ შენს თვალებში, შენს საოცარ, თბილ, ლამაზ თვალებში, ჩამოსულს სიყვარული ამოვიკითხო, მინდა რომ ბედნიერი იყო, უზომოდ, უზომოდ, თუნდაც იმიტომ, რომ შენ ეს დაიმსახურე, შენ ხომ ერთი ადამიანი გადაარჩინე სიკვდილს, შენ მას ღვთისკენ მიმავალი გზა დაანახე, ტატა. მადლობელი ვარ შენი, მიყვარხარ უზომოდ, ჩემო მფარველო ანგელოზო. იცი, მახსენდება თითოეული ერთად გატარებული დღე, როდესაც მე შენგან გაქცევაზე ვფიქრობდი, რათა მეპოვა სიამოვნება იმ მოსაწევში, რომელიც შენ ასე გეზიზღებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ იმ მოსაწევზე მეტად მიყვარდი ყოველთვის, მისკენ გავრბოდი და შენ გტოვებდი. . .
30 წელი, 30 მესიჯი
30 წელი, 30 მესიჯი
წვიმდა, ცივი ღამე იყო, მაგრამ ბიჭი არ იმჩნევდა და მიაბიჯებდა... ალბათ, იმიტომ, რომ ძალიან უნდოდა იმ დაბადების დღეზე მისვლა. როგორც იქნა,   მიაღწია სახლამდე. გაიხსენა სართული და ჩაბნელებულ კიბეებს აუყვა. ზუსტად იცოდა, იქ რა სიტუაცია და რა ხალხი დახვდებოდა _ ბევრი უცნობი ბიჭი, რამდენიმე ძმაკაცი და უამრავი ნაცნობი გოგო. მან ისიც იცოდა, რომ აუცილებლად იჩხუბებდა..მოკლედ, ბიჭმა თითქმის ყველაფერი იცოდა. როგორც იქნა, მიაღწია ნაცნობ კარამდე და ზარი დარეკა. შიგნიდან მაღალი მუსიკის ხმა გამოდიოდა. კარი ლამაზმა გოგომ გააღო, სწორედ იმან, ბიჭს რომ მოსწონდა.

_ გიო მოხვედი? სად იყავი ამდენ ხანს? _ ღიმილით ჰკითხა გოგომ და თან გადაკოცნა.

_ რა ვიცი, ნიინ, მეგობრებთან ვიყავი და... გილოცავ დაბ დღეს! _ ეს თქვა და თან სიმწრით ნაშოვნი ფულით ნაყიდი ძვირიანი სუნამო მისცა.

_ მადლობთ. შემოდი და გაერთე... ხალხს გაგაცნობ. _ გოგო ვერ ხვდებოდა, რომ ამ ხალხს გიო არ მოეწონებოდა.

გიომ ხალხი გაიცნო და დალევა დაიწყო. საერთოდ, სმა უყვარდა. გადაწყვეტილება მიიღო, ნინისთვის სიყვარული აეხსნა. დაუძახა და გვერდზე ოთახში გაყოლა სთხოვა. ნინიც, რა საკვირველია, დათანხმდა. გიომ შეხედა ნინის და ძლიერად შეიგრძნო სიყვარული.

_ ნინ, ალბათ, ხვდები, რისი თქმაც მინდა... მოკლედ, მე შენ... ძალიან დიდი ხანია... მიყვარხარ. და რავი, დანარჩენი შენ უნდა გადაწყვიტო... _ არადა, ზუსტად იცოდა, რომ ნინიც გიჟდებოდა მასზე.

_ მეეც, _ ღიმილით უთხრა ნინიმ და აკოცა. ეს გიოსთვის უბედნიერესი წამები იყო.

დიდ ოთახში გავიდნენ. ნინიმ ბოლო ხმაზე იყვირა _ მე და გიო უკვე ერთად ვართო.. 2 წუთში ვიღაც უსიამოვნო ტიპებმა დაუძახეს ბიჭს და სადარბაზოში ჩაიყვანეს. უთხრეს, ეს ჩვენი უბანია და ნინი ჩვენს ძმაკაცს უყვარსო. გიო გაოცდა. ყველანაირ ჩხუბს ელოდა, ასეთის გარდა. ბიჭს თავის თავის იმედი არასოდეს ჰქონია. ამიტომ თავისი ძველი ბიჭი ძმაკაცების სახელების ჩამოთვლას მოჰყვა. როცა მიხვდა, რომ ეს ტიპები მის ძმაკაცებს ვერ იტანდნენ, უკვე გვიანი იყო. ახლა მხოლოდ თავისი უბედური “დუბინკის” იმედზე იყო.. ლაპარაკ-ლაპარაკში დაარტყეს. ამანაც ამოიღო ერთგული “დუბნკა”, მაგრამ ჯობდა, არ ამოეღო. ერთი კაცი კი დააგდო, მაგრამ მერე ის “დუბინკა” თვითონვე მოხვდა მრავალჯერ. აი, აქ უკვე გაითიშა...

როცა გამოფხიზლდა, საავადმყოფოში აღმოჩნდა. მის გარშემო უამრავი ადამიანი ფუსფუსებდა. ყველაზე მეტად ეს არ უნდოდა, უამრავი ახლობელი თავს დასტრიალებდა და მოთქვამდა, თითქოს ცოცხალი აღარ ყოფილიყო. ეს ხალხი ვერ ხვდებოდა, რომ გიოს მარტოობა ჭირდებოდა... მაგრამ მთავარი საშინელება აქ იწყებოდა, ანუ მშობლები... მაგრამ რას იზამდა, უნდა დალაპარაკებოდა. და აი, დაიწყო:

_ გიო, შვილო, ხომ გთხოვე, არ გინდა ეს ჩხუბები-მეთქი. ხომ ხედავ, რა მოაქვს ჩხუუბს? _ გიო ხვდებოდა, რომ ეს სიტყვები მართლა მამამისის გულიდან მოდიოდა, მაგრამ ვეღარაფერს შეცვლიდა.

_ გიო, _ ქვითინით დაიწყო დედამისმა, _ უკეთ ხაარ?

გიომაც წესიერი ბიჭის სახით შეხედა და უთხრა, რომ ეს შემთხვევითობა იყო და მეტი აღარ გამეორდებოდა. საავადმყოფოში 6-მა დღემ გაიარა. ამ 6 დღის განმავლობაში ნინისგან ზუსტად 30 მესიჯი მიიღო. გადაწყვიტა, ნინის გამოგზავნილი მესიჯები შეენახა... 6 დღის მერე გამოწერეს. ისიც პირველი ნინისთან წავიდა. ისევ ყველაფერი ტკიოდა, მაგრამ ახლა ეს ყველაზე ნაკლებად ანაღვლებდა. ავიდა ნინისთან სახლში. იქ ნინი და მისი ერთი დაქალი დახვდა. ჩამოჯდა და დაიწყო ლაპარაკი. ძალიან კი არ უნდოდა ამ გოგოსთან ლაპარაკი, მაგრამ რას იზამდა. გიოს ფული ჰქონდა, ამიტომ გადაწყვიტა, ძმაკაცები საქეიფოდ დაეპატიჟებინა. ნინისგან პირდაპირ რესტორანში წავიდა. ძმაკაცები უკვე იქ დახვდნენ, მაგრამ რაღაც საქეიფოდ განწყობილებს არ ჰგავდნენ. ყველას იარაღი ედო და კასტეტი ეკეთა. მოკლედ, რესტორანთან მთელი ჯარი დახვდა. როცა იკითხა, რა ხდებოდა, უპასუხეს: რა დროს ქეიფია, წავედით, ვინც გცემა, ისინი ვნახოთ, ჭკუას ვასწავლითო. მოკლედ, გააჩერეს ტაქსები და წავიდნენ იმ უბანში. ორმოცნი მაინც იქნებოდნენ, იკითხეს, ეს უბანი ვის აბარიაო. მოიყვანეს ვიღაც ტიპი, იმანაც უთხრა, კი ჩემმა ძმაკაცებმა ცემეს ესო... გამოიყვანა ის ტიპები, დაბადების დღეზე რომ იყვნენ. გიომ როგორც კი დაინახა, მივარდა და დაარტყა. დაიწყო ჩხუბი. აი, აქ ნაღდად ვერ მიხვდებოდი, ვინ ვის ურტყამდა... საბოლოოდ, ათი ტყვია გავარდა და ყველა გიოს ძმაკაცი უვნებელი წამოვიდა იქედან. გიო ძმაკაცებს დაემშვიდობა და სახლში ავიდა. არაფერი ანაღვლებდა ნინის გარდა...

ნინის და გიოს ურთიერთობა ჩვეულებრივად გაგრძელდა. მხოლოდ ერთი თვის შემდეგ მოხდა რაღაც. წვიმიანი და სევდიანი საღამო   იყო... გიო პუფზე იწვა და მუსიკას უსმენდა. ამ დროს ტელეფონმა დარეკა. გიომ აიღო:

_ ბატონო
_ გიო, ნინი ვარ, რას შვებიი? _ არც ისე მხიარული ხმით უთხრა ნინიმ.
_ რავი, მუსიკას ვუსმენ, შენ?
_ რავი, რაღაცაზე მინდა შენთან ლაპარაკი.
_ რა იყო, რა სერიოზული ხარ? _ სიცილით უთხრა გიომ, ვერ ხვდებოდა, წინ რა ელოდა, _ გისმენ!
_ გიოოოო... მოკლედ, შენ ჩემზე 2 წლით პატარა ხარ და ალბათ, ამიტომ ვერ გავუგეთ ერთმანეთს. მე, რავი, ძაან მიყვარდი... მარა, რავი, გრძნობა გამიქრა... არ მინდა, რომ გული გატკინო. მარა ჯობია, დავშორდეთ... სწორედ ამის ეშინოდა გიოს:(
_ რავი, მე შენ გაგიგე. ალბათ, შენ ვერ გამიგე, მარა, არაა პრობლემა, პაკა... მეე... მე ყოველთვის ძალიან მეყვარები...

ტელეფონი დაკიდა და ტირილი დაიწყო... არ უნდოდა, უბრალოდ თავი ვერ შეიკავა... მას ხომ ნინი მართლა ძალიან უყვარდა... ამ ამბის შემდეგ ერთი კვირა სახლიდან ვერ გამოდიოდა... ნინისთან არ ულაპარაკია...

ერთ თვეში ახალი გოგო გაიცნო და ეგონა, რომ შეუყვარდა. თუმცა ეს ასე არ იყო... იმ გოგოს მალე დაშორდა. იმის მერე არავინ არ ყვარებია და მხოლოდ ნინიზე ოცნებობდა, თუმცა ამ ოცნებას ახდენა არ ეწერა... გიოს ცხოვრება ჩვეულებრივად წარიმართა. არც მდიდარი იყო და არც უჭირდა. ნინი კი 30 წლის ასაკშიც უყვარდა... მოკლედ, ნინი მის მეგობრად დარჩა.
გავიდა უამრავი წელი. გიო ნინიზე გიჟდებოდა... ერთ დღეს ყველამ გაიგო, რომ გიო მე-13 სართულიდან გადახტა. გადახტომამდე ნინის ის მესიჯები გაუგზავნა, რაც საავადმყოფოში ყოფნისას მიიღო მისგან. ვერავინ მიხვდა, რატომ მოიკლა თავი გიომ, ვერავინ, ნინის გარდა...
წითელი ბაღი
დათო და ელენე 2 წლის განმავლობაში ყოველ დღე ხვდებოდნენ ერთმანეთს, ერთსა და იმავე ადგილას, ერთსა და იმავე დროს, საღამოს 6-ის 15 წუთზე, “წითელ ბაღში”...
მათ ძალიან უყვარდათ ერთმანეთი, სხვა წყვილებისგან განსხვავებით ისინი არასოდეს ჩხუბობდნენ. ელენე 17 წლის იყო დათო კი 19-ის.
საშინელი ამინდი იყო. წვიმა და ქარი ერთმანეთს ეჯიბრებოდა. ფიქრებში გართული ელენე ტელეფონის ზარმა გამოაფხიზლა:“უეჭველი ის იქნება” გაიფიქრა მან.
— გისმენთ?
— ელენიკო მე ვარ!
— ამ წუთას შენზე ვფიქრობდი, რა ვქნათ ასეთი საშინელი ამინდი რომაა?
— 15 წუთში მზად იყავი, მანქანით გამოგივლი და გავიაროთ სადმე.
— კარგი გელოდები.
მანქანა გიჟივით მიჰქროდა ქალაქის სველ ქუჩებში.
— დათო სად მივდივართ?
— იქ სადაც სიწყნარეა და მარტონი ვიქნებით.
— აუუუ....მითხარი რაა?....გთხოოვ...
— კარგი, გეტყვი: დღეს ბინა ვიქირავე და მინდა, რომ გაჩვენო...
ბინა ერთოთახიანი, ლამაზი, მყუდრო და წყნარი იყო.
— აუ რა მაგარია...ზუსტად ისეთი ბინაა როგორიც მინდა რომ გვქონდეს.
— ხო, ამ ბინაში ზუსტად სამ თვეში ერთად ვიცხოვრებთ, მანამდე კი დაკეტილი მექნება.
— შენ რა იყო, თვეების და დღეების თვლა დაიწყე?
— წუთებს და წამებსაც კი ვითვლი, ერთი სული მაქვს როდის მოვა
— მალე მოვა, მალე..
ისინი ერთმანეთს ჩაეხუტნენ და მოხდა ის, რაც სამი თვის შემდეგ უნდა მომხდარიყო...
— იცი დათო?არც ერთი წამითაც არ ვნანობ იმას, რომ ჩვენს შორის ყველაფერი მოხდა.
დათოს გაეცინა. ელენემ გემრიელად აკოცა იმ ლოყაზე რომელიც ეჩხვლიტებოდა.
— ვგიჟდები ამ ლოყაზე.
— მე კი შენზე ვგიჟდები
— ავდგეთ, თორემ დამაგვიანდება და დედაჩემი ინტერპოლით დამიწყებს ძებნას..
ამის შემდეგ ისინი კვლავ “წითელ ბაღში” ხვდებოდნენ ერთმანეთს, ძალიან ბედნიერები იყვნენ, მაგრამ...
მათ იჩხუბეს!!! 2 წლის განმავლობაში პირველად! ჩხუბის მიზეზი კი ის ბოროტი ენები იყო, რომელმაც მათ ურთერთობას წერტილი დაუსვა, ერთმანეთს დაშორდნენ...
სასოწარკვეთილი ელენე მეორე დღესვე მოსკოვში მიდის თავის ძმასთან და რძალთან, დათო კი თავის მოკვლით ცდილობს საქმიდან გამოსავლის პოვნას, მან სწორედ ის დანა გაიყარა გულში რომელიც ელენემ აჩუქა “სიყვარულის დღეს”.
სისხლისგან ნახევრად დაცლილ დათოს თავის დამ შეუსწრო ოთახში და სასწრაფოდ საავადმყოფოში გააქანა, მისვლისთანავე საოპერაციოში შეიყვანეს.
ამ დროს ელენემ თავის რძალ ნინას უთხრა:
— გული ცუდს მიგრძნობს, რაღაც ცუდი უნდა მოხდეს.
მოულოდნელად გული წაუვიდა, გიომ და ნინამ სასწრაფოდ ექიმი გამოიძახეს.
ამ დროს თბილისში დათო სიცოცხლეს ებრძოდა, ელენეს კი მოსკოვში ექიმი სინჯავდა.
გონს მოსულმა ელენემ პირველ რიგში იკითხა:
— რა მოხდა? ექიმებს აქ რა უნდათ?
— არაფერი, უბრალოდ გული წაგივიდა, მე და გიო კი ძალიან შევშინდით.
— ექიმო რა მჭირს?
— ცუდი არაფერი...გილოცავთ თქვენ ფეხძიმედ ხართ.
— რაააა?...
ერთად წამოიყვირეს გაოგნებულმა ელენემ, ნინამ და გიომ.
— დიახ, თქვენ 2 თვის ფეხძიმე ბრძანდებით, დანარჩენი ყველაფერი წესრიგში გაქვთ.
— არ არსებობს...რატომ შემემთხვა ეს ყველაფერი მაინც და მაინც მე? ღმერთო რა დაგიშავე...
ტიროდა ელენე, გიომ კარები გაიჯახუნა და ისე გავარდა გარეთ რომ ხმა არ ამოუღია, ნინამ კი ელენე დაამშვიდა.
— კარგი, ნუ ტირიხარ, ვის არ მოსვლია შეცდომა, არაუშავს, ყველაფერი მოგვარდება.
ელნემ ყველაფერი დაწვრილებით უამბო რაც დათოსთან შეემთხვა.
— ხვალვე ჩავეწერები ექიმთან და აბორტს გავიკეთებ.
— რაა? შენ ხომ არ გაგიჟდი? შენი იდიოტური შეცდომების გამო ბავშვს კლავ?
— აბა რა ვქნა? რომ მკითხავს მამაჩემი ვინ არისო რა ვუთხრა?
— კარგი რა ელენე, უმამოდ ვინ არ გაზრდილა? მეც უმამოდ გავიზარდე მაგრამ არავიზე ნაკლები არ ვარ, იცოდე ამით ისეთ შეცდომას ჩაიდენ, რომ მთელი ცხოვრება ინანებ.
— აბა რა ვქნა? ჩემს მშობლებს რა ვუთხრა? ამას რომ გაიგებენ მომკლავენ,ხომ ნახე გიოს რა რეაქციაც ქონდა.
— აბა როგორ გინდოდა რომ მოქცეულიყო? ჩაგხუტებოდა და გენაცვალეთ შენ და შენ შვილსო, ეგ ეთქვა?!..
— ....................................
ექიმები დათოს მშობლებს იმედს არ აძლევდნენ რომ გადარჩებოდა, მაგრამ ოპერაციამ წარმატებით ჩაიარა, ცოტაც რომ დაეგვიანებინათ მისი მიყვანა, ვეღარ გადაარჩენდნენ.
გავიდა 7 თვე. ამ 7 თვის განმავლობაში დათო ყოველ დღე დადიოდა “წითელ ბაღში” და იმ სკამზე იჯდა სადაც ელენესთან ერთად მრავალი ლამაზი წამი ჰქონდა გატარებული.
ელენე კი ამ ხნის განმავლობაში საქართველოში არ დაბრუნებულა, მისმა მშობლებმა ყველაფერი გაიგეს, რაღაც დროით საერთოდ არ ელეპარაკებიდნენ... გიო და ნინა არაფერს აკლებდნენ, ხელის გულზე ატარებდნენ... ეყოლა ბიჭი, რომელსაც ნიკუშა დაარქვა.
ბავშვი მამას მხოლოდ ტუჩებით და ჩაჩხვლეტილი ლოყით ჰგავდა.
როდესაც ბავშვს 3 წელი შეუსრულდა, ელენემ გადაწყვიტა რომ თბილისში ჩამოსულიყო, გიო და ნინაც გამოყვნენ თავიანთი შვილით.
გიომ ელენეს სიურპრიზი გაუკეთა, ერთოთახიანი ბინა უყიდა ვაჟაზე. როდესაც ელენემ ეს ბინა ნახა სიხარულის მაგივრად ტირილი დაიწყო. ეს სწორედ ის ბინა იყო, რომელიც 4 წლის წინ დათომ იქირავა, რომ ელენესთან დაქორწინების შემდეგიქ ეცხოვრათ.
— ელ, რატომ ტირი? არ მოგეწონა ეს ბინა? თუ არ მოგწონს რა პრობლემაა, გავყიდოთ და ის ვიყიდოთ, რომელიც მოგეწონება.
უთხრა გიომ დაიკოს.
— არა, არა პირიქით, ეს ბინა ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს, ძალიან მომწონს და არსადაც არ წავალ აქედან, აქ ვიცხოვრებ.
ამოიზლუქუნა ელენემ.
გაურკვეველი დარჩა გიოსთვის, თუ რას ნიშნავდა ელენეს ეს საქციელი, ნინამ კი ყველაფერი იცოდა, ის ერთადერთი მესაიდუმლე იყო ელენესი.
ეს ბინა ძალიან ახლოს იყო “წითელ ბაღთან”. ელენე ყოველ დილით ასეირნებდა ბავშვს ამ ბაღში, საღამოობით კი “ვაკის პარკში” დაყავდა.
ელენესგან განსხვავებით დათო საღამოობით სეირნობდა “წითელ ბაღში”, ხანდახან თავის პატარა დიშვილს ასეირნებდა ხოლმე.
ერთ დღეს ელენემ დილით ვერ მოახერხა ნიკუშას “წითელ ბაღში” გასეირნება და შეპირდა, რომ რახან ეხლა ვერ ვახერხებ, საღამოს წაგიყვანო. ბავშვიც დათანხმდა.
ელენემ თავისი დანაპირები შეასრულა და ნიკუშა საღამოს “წითელ ბაღში” გაასეირნა.
ელენე სკამზე იჯდა და თავის საყვარელ შადრევანს უყურბდა, ნიკუშა კი იქვე თამაშობდა პატარა ბავშვებთან ართად.
დათომ ჩვეულებისამებრ გაისეირნა საღამოს “წითელ ბაღში”, დაჯდა სკამზე და იმ ადგილს მიაშტერდა, სადაც პატარა ბავშვები ქვიშაში თამაშობდნენ. უეცრად ერთმა ბავშვმა ფეხი წამოკრა ქვას და წაიქცა. დათო თავისდაუნებურად მივარდა აბღავლებულ ბავშვს, წამოაყენა და შარვლის ფერთხვა დაუწყო. ამ დროს ელენეც მიუახლოვდა ნიკუშას, ჩაკუზული დათო ზურგიდან კი ვერ იცნო.
— რა იყო ნიკუშ რა გაბღავლებს? კაცი ხარ თუ არა?
— წავიქეციიი....
— მერე რა, ვინ არ ცაქცეულა;
დათო ელენეს ხმის გაგონებაზე გაშეშდა, წამოდგა და მიაშტერდა.
— ელენეეე?...
ასე პირველად მიმართა მან ელენეს, რადგან ყოველთვის “ელენიკოს” ეძახდა.
— ....................................
— ამდენი ხანია არ მინახიხარ და ძალიან შეცვლილი მეჩვენები, დაქალებულხარ.
დათოც ძალიან შეცვლილიყო, ამ ტკივილს და მოგონებებს ღრმა ნაკვალევი დაუმჩნევია მისთვის როგორც შინაგანად ასევე გარეგნულად.
ელენე შოკში იყო, ხმას ვერ იღებდა, ადგილიდანაც კი ვერ ინძრეოდა.
— ეს ბავშვი ვისია?
ამ კითხვამ გამოაფხიზლა ელენე და აც პირველი პირზე მოადგა ის უთხრა:
— ჩემი ძმიშვილია ნიკუშა,
— იცი? საოცრად გგავს...
— ვიცი, მაპატიე მაგრამ უნდა წავიდე, მეჩქარება, ნიკუშას ძილის დროა.
ამღვრეული თვალებით უთხრა ელენემ დათოს და სასწრაფოდ გამობრუნდა.
დათოს უნდოდა მივარდნოდა, ჩახუტებოდა და მაგრად ეყვირა, რომ “მე ისევ მაგრად მიყვარხარო”, მაგრამ ყელში რაღაც ახრჩობდა, ხმას ვერ იღებდა.
ასეთივე მდგომარეობაში იყო ელენეც, რომელიც უაზრო გამომეტყველებით მიაბიჯებდა სახლისკენ.
— დეეე! არ მინდა სახლში!
— მე არ მაინტერესებს შენ რა გინდა და რა არა.
ასე უხეშად პირველად მიმართა ელენემ ბავშვს, ნიკუშა აბღავლდა.
ელენეს მისი ტირილისთვის ყურადღებაც არ მიუქცევია, იგი ამ წუთას მხოლოდ დათოზე ფიქრობდა, ცდილობდა, რომ ბავშვის თვალწინ არ ეტირა რადგან თავიდან აეცილებინა უამრავი კითხვა, მაგრამ...
— დედიკო რატომ ტირი? ჩემი გულისთვის?
— არა დედი, შენ რა შუაში ხარ!
უთხრა ელენემ ნიკუშას და რაც ძალი და ღონე ჰქონდა ჩაეხუტა.
მთელი ღამე თეთრად გაათენა ელენემაც და დათომაც.
ორი კვირის განმავლობაში ელენეს ნიკუშა ყოველ დღე ხან ზოოპარკში, ხან ცირკში, ხან მაგდონალდში და ხან მუშტაეთში დაყავდა, რომ არ მოენდომებინა “წითელ ბაღში” სეირნობა, არადა ძალიან უყვარდა ბავშვს იქ თამაში.
ელენემ გადაწყვიტა, რომ ნიკუშა ბაღში შეეყვანა, მშობლების და ძმის წინააღმდეღობების მიუხედავად მაინც შეიყვანა კერძო ბაღში, რომელი სახლთან ახლოს მდებარეობდა, ნიკუშას ძალიან მოეწონა ბაღი.
— იცი დედიკო, ერთი გოგოა ჩემი ბაღელი, “ლიზი” ჰქვია და ჩემს გარდა არავის ეთამაშება.
— მერე თუ გინდა დავპატიჟოთ შენს დაბადების დღეზე.
— რამდენ დღეში მოვა ჩემი დაბადების დღე?
— 3 დღეში.
— შენი დაბადების დღეც ხომ 3 დღეშია?
— ჰო შვილო.
ყველაზე დიდი საჩუქარი, რაც დათომ ელენეს აჩუქა ეს ნიკუშა იყო, რომელიც 31 მარტს დაიბადა, ზუსტად ელენეს დაბადების დღეზე.
ელენემ გადაწყვიტა, რომ ნიკუშასთვის დაბადების დღე “ბასტი-ბუბუს” ცენტრში გადაეხადა, ღამე კი გიოსთან და ნინასთან ერთად აღნიშნავდა საყვარელ რესტორანში.
დაბადების დღეზე ნიკუშას ბაღელები და გიოს შვილი დაჩი იყო, ლიზიც იყო დედამისთან ერთად, ელენემ და ლიზის დედა ეკამ ერთმანეთი გაიცნეს, ძალიან ამსგავსებდა ელენე ეკას დათოს და თვითონაც არ იცოდა, რატომ. უთხრა კიდევაც, რომ ჩემს ერთ ნაცნობს ძალიან გავხარო.
ნიკუშას და ელენეს დაბადების დღემ კარგად ჩაიარა, ელენე და ეკა დამეგობრდნენ. ლიზის დაბადების დღეც მოახლოვდა.
— გისმენთ!
— ელენე ეკა ვარ, როგორ ხარ?
— კარგად ეკა, შენ როგორ ხარ?
— მევ კარგად ვარ, ხვალ ჩემი ლიზის დაბადების დღეა, რესტორანში ვუხდი და უფროსებიც ვიქნებით, ძალიან მინდა, რომ შენდა ნიკუშაც მოხვიდეთ.
— დიდი მადლობა მაგრამ...
— არავითარი მაგრამ, აუცულებლად მოდი, გელოდები საღამოს 6 საათზე რესტორან “ბათუსში.”
ელენემ ბავშვი ბაღში მიიყვანა, თვითონ კი ნინასთან ერთად წავიდა მაღაზიებში, რათა დღევანდელი საღამოსთვის რაიმე კარგი კაბა ეყიდა.
— აუ დავიღალე ამდენი სიარულით, ამდენ კაბებში რით ვეღარ აარჩიე? აუუ, შენი მოსაწონი ხომ არსად არაფერი არ არის.
— კაი რა ნინა, ეხლა მაინც ნუ წუწუნებ, ძაან მაგარ ხასიათზე ვარ.
— გადავწყვიტე, ეს უნდა ვიყიდო.
— ძალიან ლამაზია.
— ნინა, გეხვეწები რა ნიკუშა ბაღიდან შენ გამოიყვანე, სალონში უნდა წავიდე.
— რა პრობლემაა, 5-ზე სახლში მოგიყვან.
ძალიან კარგ ფორმაში იყო ელენე, გრძელი შავი საღამოს კაბა ეცვა, ვარცხნილობაც შესაფერისი ჰქონდა. გამოცხადდა დათქმულ დროს დათქმულ ადგილას.
დაბადების დღეზე ეკას მეგობრები და მათი შვილები იყვნენ. სუფრასთან რომ დასხდნენ ეკამ თქვა:
— თითქმის ყველანი ვართ, მარტო ჩემს ძმას ველოდები, ისიც წუთი-წუთზე მოვა.
— ამ დროს კარები ეკას ძმამ შემოაღო.
— ესეც ჩემი საყვარელი ძამიკო “დათო”, გაიცანით.
ელენე უცებ სკამიდან წამოვარდა, დათოს ღიმილი შეაშრა, მისთვის როგორც ელენესთვის ერთმანეთის დანახვა შოკის მომგვრელი იყო.
ელენემ ეკა გვერდით გაიყვანა და უთხრა:
— ეკა, თავს შეუძლოდ ვგრძნობ, უნდა წავიდე, მაპატიე რა...
ძალიან გთხოვ არ წახვიდე, აგერ გვერდით ოთახში გამომყევი, დაჯექი, წყალს მოგიტან და უკეთ გახდები.
ელენე იჯდა ოთახში, უნდოდა რომ ეყვირა ბოლო ხმით...
— ეკა სად იყავი ამდენ ხანს?
— ლიზის ბაღელი როა ნიკუშა, იმის დედა ცუდად გახდა და გვერძე ოთახში გავიყვანე, წყალი უნდა მივუტანო.
— შენ იყავი და სტუმრებს მიხედე, წყალს კი მე მიუტან.
თვალცრემლიანმა ელენემ დათო რომ დაინახა წამოვარდა სკამიდან და გასვლა დააპირა, დათომ ხელი წაავლო მკლავში და უთხრა:
— ეხლაც მეტყვი რომ გეჩქარება? თუ იმას მომატყუებ, რომ შენს “ძმიშვილს” ეძინება?
— ჩემი ძმიშვილი რა შუაშია?
— რატომ მომატყუე, რომ ნიკუშა ჩემი ძმიშვილიაო?
— არ მომიტყუებიხარ...
— ახლაც მატყუებ! ვიცი რომ შენი შვილია!
ელენემ თვალი აარიდა.
— შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს, ნიკუშა ჩემი შვილია თუ ძმიშვილი?
— მნიშვნელობა რომ არ ჰქონოდა, საერთოდ არ გკათხავდი.
ელენემ ხელი გააშვებინა და დარბაზში გავიდა.
— ელენე უკეთ ხარ?
— არა ეკა, უარესად ვარ, უნდა წავიდე.
— აუუ, ნიკუშა მაინც დატოვე რა, თორემ ლიზი გაგიჟდება.
ელენემ იფიქრა, ნიკუშამ რომ გაიგოს, უნდა წავიდეთ გაგიჟდება და ისეთ ამბავს ატეხავს, რომ ვერავინ გავაჩუმებთ.
— კარგი დავტოვებ და დამირეკეთ რომელზე მოვაკითხო.
— კარგი, არ არის პრობლემა.
ელენე წავიდა.
— ეკა, ნიკუშა დედამისს კითხულობს, სად არის?
მოატყუა დათომ ეკას.
— წავიდა, ძალიან ცუდად იყო, გვიან მოვა და ბავშვს წაიყვანს.
ელენე მთელი გზა ტიროდა, თან ნიკუშაზე ნერვიულობდა.
— ეკა, უკვე პატარების წასვლის დროა, ელენე იქნებ ისევ შეუძლოდაა, მომეცი მისამართი და მეთვითომ მივუყვან ბავშვს.
— კარგი იდეაა, მართლაც ასე აჯობებს.
დათოს ნელა მიყავდა ნაწვიმარ ქუჩებში მანქანა, თან ნიკუშას ელაპარაკებოდა.
— მოსკოვში უფრო კარგია თუ აქ?
— აქ, იმიტომ, რომ ბევრი მეგობრები მყავს, ბებო, ბაბუ ყველა აქ მყავს.
დათოს უნდოდა, რომ მამამისზეც გამოეკითხა ცოტა რამე, მაგრამ თავი შეიკავა.
— შენი დაბადების დღე როდის არის?
— ჩემი დაბადების დღე უკვე იყო 31 მარტს.
— რააა? იქნებ თვე გეშლება? ნამდვილად 31 მარტს გაქვს?
— კიი, შენც ამ დღეს ხომ არ გაქვს?
— არაა...ჩემს ახლობელს აქვს.
— ჩემ დედიკოსაც ჩემ დაბადების დღეზე აქვს დაბადების დღე.
— ნიკუშას სიტყვები აღარ ესმოდა დათოს, სულ ელენეზე ფიქრობდა.
— ამ კორპუსში ცხოვრობ?..
— კიი
— კარგი, ავიდეთ...
ნიკუშა ნაცნობ კარს მიადგა და დააკაკუნა, დათო გაოცდა
— იქნებ გეშლება, ეს ნამდვილად შენი სახლია?
— კი
ამ დროს თვალებდაწითლებულმა ელენემ გააღო კარები, ნიკუშა და დათო რომ დაინახა ხელჩაკიდებულები ლამის გული წაუვიდა.
ნიკუშა გიჟივით შევარდა სახლში, ელენე და დათო კი გაჩუმებულები შესცქეროდნენ ერთმანეთს.
— დათო ბიძია შემოდი რა, ჩემს სათამაშოებს გაჩვენებ.
ბავშვის ხმამ გამოარკვია ელენე და დათო ფიქრებიდან.
— შემობრძანდით
უთხრა ელენემ დათოს, ესეც მხოლოდ იმიტომ, რომ ნიკუშას ჰქონდა შეთავაზებული ბინაში შემოსვლა.
— არა, გმადლობთ, მეჩქარება.
უთხრა დათომ და უკანმოუხედავად გამობრუნდა.
მანქანას გიჟივით მიაქროლებდა. სულ ნიკუშას სიტყვები ესმოდა და ელენეს ნამტირალევი თვალები ედგა თვალწინ, ერთადერთი კითხვა უტრიალებდა თავში “ასე მალე როგორ დამივიწყა?!”
ამ ამბის შემდეგ ელენემ გადაწყვიტა, რომ საკუთარ თავთან მარტო დარჩენილიყო და ნიკუშა დედამისთან ერთად წყნეთში გაუშვა ერთი კვირით.
ერთ დღეს გადაწყვიტა, რომ “წითელ ბაღში” გაევლო და ის ლამაზი წუთები გაეხსენებინა რომელიც იქ ჰქონდა გატარებული. დაჯდა იმ სკამზე, სადაც ყოველ საღამოს დათოსთან ერთად იჯდა ხოლმე. ელენე ფიქრებში იყო გართული როდესაც ვიღაცამ მხარზე ხელი დაადო.
— როგორ ხარ ელენე?
დათოს ხმის გაგონებაზე ელენე გაშრა, მაგრამ ადგილიდან არ განძრეულა.
— კარგად, შენ?
— მე ცუდად ვარ!
ამ დროს ტელეფონი აწკრიალდა, ელენემ დახედა, დედამისის ნომერი იყო.
— ხო დედი
— დედიკო როგორ ხარ?
— კარგად ჩემო სიხარულო, იცი როგორ მომენატრე?
კაი დედი, როგორც შენ გინდა, ბებოს ვეტყვი და ხვალვე ჩამოგიყვანს.
— ჰო, კარგი.
— გკოცნი.
— ნიკუშა იყო?
ჰკითხა დათომ.
— ჰო...
— გათხოვდი არა?...ბედნიერი ხარ ჰო?
ელენემ ხმა არ გასცა და ამღვრეული თვალები აარიდა.
— შენ არ მოგიყვანია ცოლი?
— არა, შენგან განსხვავებით მე შენს გარდა ცხოვრებაში არავინ შემყვარებია და არც არასდროს არავის არ მოვიყვან ცოლად!
— შენი ქმარი ქართველია?
— მე ქმარი არ მყავს...
— რააა?... დაშორდი?
ელენეს ამ კითხვისთვის ხმა არ გაუცია.
— მერე? ნიკუშა რომ გეუბნება მამაჩემი სად არისო რას ეუბნები?
— იცის, რომ საზღვარგარეთ ცხოვრობს.
ამინდი მოიღრუბლა, საშინელი თქეში წვიმა დაიწყო. სველდებოდა ორივე, ელენეს რატომღაც წასვლა არ უნდოდა. უნდოდა, რომ მთელი ამდენი ხნის საიდუმლო ერთბაშად გაემჟღავნებინა მისთვის.
— ამ წვიმაში გაცივდები, წამოდი სადმე კაფეში დავსხდეთ და იქ ვისაუბროთ.
— კარგი, წავიდეთ.
დათოს გაუკვირდა მისი ასეთი პასუხი.
ელენე დათოს გვერდით თავს ძალიან ბედნიერად გრძნობდა, მაგრამ მოწყენილი იყო. დიდხანს საუბრობდნენ ისინი სხვადასხვა თემებზე, ყველაფერს შეეხნენ გარდა გრძნობებისა.
მოულოდნელად დათომ უთხრა:
— მეტი აღარ შემიძლია, მე ძველებურად ძალიან მიყვარხარ, არ ყოფილა წამი, რომ შენზე არ მეფიქრა, უსიყვარულოდ კი ყველაფერი უაზროა...აი ამიტომაც არ მოვიყვანე ცოლი.
ელენე განცვიფრებული უსმენდა და ხმა ვერ ამოეღო, დათო ხვდებოდა და გრძნობდა, რომ ელენეს მიუხედავად ყველაფრისა ის ისე უყვარდა.
— მოდი ელენე ყველაფერი დავივიწყოთ რაც აქამდე მოხდა და დავქორწინდეთ...
ელენეს ირონიულად გაეღიმა და გაიფიქრა “როგორც ყოველთვის ჩემს აზრებს კითხულობს”. მიუხედავად მისი ასეთი ფიქრისა პასუხი მაინც არ გაუცია.
— უნდა წავიდე, უკვე გვიანია, ხვალ ნიკუშა ჩამოდის და უნდა მოვემზადო.
— კარგი, მაშინ თუ ნებას დამრთავ, სახლამდე მიგაცილებ.
— კარგი.
დათო მანქანას გიჟივით ატარებდა. საშინლად წვიმდა. ორივეს ერთი ეპიზოდი ახსენდებოდა, როდესაც სახლის საჩვენებლად მიყავდა დათოს.
როდესაც სახლს მიუახლოვდნენ ელენემ ზრდილობისთვის უთხრა: “ამოდი ყავაზე დაგპატიჟებ”-ო.
მისდა გასაოცრად დადებითი პასუხი მიიღო დათოსგან.
— რა ლამაზად მოგიწყვია ეს ბინა...
— ჰოო? ჩემი და ნიკუშას დიზაინითაა მოწყობილი.
დათო დაღონდა და გაიფიქრა “წესით აქ მე უნდა ვცხოვრომდე ელენესთან ერთად ბედნიერი”-ო.
ნიკუშას პატარაობის სურათი იდო ჩარჩოში, რომელშიც იცინოდა და ჩაჩხვლეტილი ლოყა ეტყობოდა.
— ფეხძიმობაში კვერცხი მოიპარე ნიკუშას რომ ლოყა ჩაჩხვლეტოდა?
ელენემ ეჭვით გახედა, რამეს ხომ არ მიხვდაო მაგრამ, რომ ნახა სერიოზულად ეკითხებოდა გაეღიმა.
— ვის უფრო გავს შენ თუ მამამისს?
— იერით, თვალწარბით და თმისფერით მე მგავს დანარჩენებით კი მამამისს, ხასიათი და ქცევებიც კი მამამისის აქვს.
— ესეიგი ბუტია არ არის
— როგორ არ არის, ჩემზე ბუტია ის არის.
დათო ძალიან ბუტია იყო, მაგრამ წყენა მალევე ავიწყდებოდა.
— ელენე დაფიქრდი ჩემს წინადანებაზე, გპირდები, რომ უბედნიერეს ქალად გაქცევ, ნიკუშას შვილივით მოვუვლი და მოვექცევი
ამ სიტყვებმა ტანში ჟრუანტელივით დაუარა ელენეს.
საშინელი სიჩუმე ჩამოვარდა, ერთმანეთის პირისპირ ისხდნენ. მოულოდნელად დათომ უთხრა:
— ნიკუშა დაიფიცე, რომ აღარ გიყვარვარ, საერთოდ აღარაფერს გრძნობ ჩემს წინაშე და თავს დაგანებებ.
ელენემ თვალი აარიდა, დათომ ხელი მხარში ჩაავლო და უთხრა:
— მითხარი, გელოდები, რატომ არ მეუბნები?
ნინას თვალებიდან ცრემლები წამოუვიდა, დათომ გულში ჩაიკრა მაგრად, ელენემ თავი ვეღარ შეიკავა და ბოლო ხმაზე აღრიალდა:
— მიყვარხარ, ძალიან მაგრად მიყვარხარ.
დიდი ხანი ტიროდა ელენე დათოს მკლავებში.
— ელენე...............
— ...............................
— გამომყევი რა ცოლად, ძალიან გთხოვ.
— როდის?
— ამ წუთას
— კი მაგრამ ხვალ რომ ნიკუშა ჩამოდის?
— მერე რა, ნიკუშას ერთად დავხვდეთ დაქორწინებულები
— დათო, რაღაც უნდა გითხრა
— ეხლა არაფრის მოსმენა არ მინდა ისეთი ბედნიერი ვარ
— აუცილებლად უნდა გითხრა
— კაი, გისმენ!
— ამას რომ გაიგებ ძალიან განაწყენდები და გაბრაზდები
— ოღონდ არ მითხრა, რომ ცოლად აღარ მომყვები და გპირდები, რომ არ გაგიბრაზდები
— ................................
— ჰა, რაღას უცდი გისმენელენემ მზერა აარიდა დაუთხრა:
— ნიკუშა შენი შვილია!
— რააააა?
დათო გიჟივით წამოვარდა სკამიდან.
ხო, ნიკუშა შენგან მყავს, რაც შეეხება ვითომ ვიღაც ჩემ ქმარს, ყველაფერი ტყუილი იყო.
— რატომ მიმალავდი? აქამდე რატომ არ მითხარი?
— .........................
— ნიკუშამაც არ იცის რომ მე მამამისი ვარ?
— არა, მან იცის, რომ მამა საზღვარგარეთ ჰყავს.
— ბავშვს მაინც რატომ ატყუებდი?
— აბა რა მეთქვა მამაშენი საქართველოშიათქო? მერე რომ ჩამოვიდოდი მომთხოვდა, რომ მანახეო, მოვსულიყავი შენთან და მეთქვა: “ნიკუშა გაიცანი ეს მამაშენიათქო?!”
— აუუ, არ მჯერა, ამ წუთას მე უბედნიერესი კაცი ვარ, საყვარელი ადამიანისგან მყავს შვილი და მე დღეიდან მათ გვერდით ვიცხოვრებ.!
ელენეს და დათოს არც კი უფიქრიათ ქორწილის სხვა დღისთვის გადატანა, იმ ღამესვე დათომ ელენე წაიყვანა თავის სახლში და განუცხადა მშობლებს, რომ მოიყვანა ცოლად ის ადამიანი რომლის გულისთვისაც თავს იკლავდა და ის ადამიანი რომლისგანაც 3 წლის შვილი ჰყავდა.
შოკის მომგვრელი იყო დათოს ოჯახისთვის ეს ამბავი, განსაკუთრებულად კი ეკასთვის, სიხარულისაგან მეცხრე ცაზე იყო.
კარგად მიიღო დათო ელენეს ოჯახმაც, მეორე დღეს ჩამოვიდა ნიკუშაც, ელენემ ყველაფერი დალეგებულად აუხსნა. ნიკუშას ძალიან გაუხარდა მამის გაცნობა თან ის, რომ ამიერიდან მამასთან ერთად იცხოვრებდა.
დათომ გადაწყვიტა, რომ ცოტა ხანი იმ ბინაში ეცხოვრათ სადაც ელენე და ნიკუშა იყვნენ, ხოლო მომავალში კი ბინას იყიდიდა.
ახლა ელენე, დათო და ნიკუშა ერთად სეირნობენ “წითელ ბაღში”.
ელენე დაფეხძიმდა, დათომ სახლი იყიდა, გაარემონტა და მეორე ბავშვი რომ ეყოლათ პირდაპირ იმ სახლში გადავიდნენ. ეყოლათ გოგო, რომელსაც ლიზი დაარქვეს, ბავშვი ზედგამოჭრილი მამამისი იყო, ლოყაც კი “ეჩხვლიტებოდა”.
  შენ ფანჯარასთან დგახარ და შესცქერი მოქუფრულ ცას, მუქი რუხი ფერი რომ დაჰკრავს. ის თითქოს შენს მდგომარეობას ასახავს, ირეკლავს შენს თავს. შენ არ იტირებ, მაგრამ სადაცაა იწვიმებს და მოგიწევს შეიკავო თვალთან მომდგარი ცრემლი, ასე ძალიან რომ შეეცდება ლოყაზე ჩამოგორებას. ყელთან ბურთი მოგადგება და გაიფიქრებ, რომ ვერ იტან ამ გრძნობას.

    აი, უკვე   წვიმს და სახეში წვეთები გეშხეფება. შეღებულ ფანჯარაში აღწევს წვიმა. კეტავ დარაბას რომ ოთახი არ დასველდეს და შენს საწოლზე ჯდები   – აგრძელებ სარკმელში ყურებას.
    რომ დამირეკე, იმ წამსვე გამოვედი.
    გუშინ ცა არ იყო მოქუფრული და არც შენ იყავი მოღუშული გუშინ… გუშინ არ წვიმდა და არც შენ გნდომებია ტირილი გუშინ… – გითხარი მე, როცა მოვედი შენთან   წვიმით დასველებული.
    ახლა წევხარ პლედში გახვეული. მე კი შენს გვერდით საწოლზე მოვკალათდი, სანთელი ავანთე, როგორც გვიყვარს და დავიწყე ამბების მოყოლა: რიგ-რიგობით გიყვები, ჯერ მხიარულ ამბავს, მერე სევდიანს. შენი გუნება თანმიმდევრობით იცვლება ამბების მოყოლის დროს.
    მორიგი ამბის მოყოლისას შენ შემაწყვეტინე და მითხარი: წვიმამ გადაიღოო…
    მე გავხედე ფანჯარას, თავის დაქნევით დაგიდასტურე ეს.   უკვე არ იყავი ისე ცუდად, როგორც აქამდე, თუმცა ჯერ მაინც მოწყენილი იწექი.
    კიდევ ერთი, ბოლო, მხიარული ამბავი რომ გიამბე, სახე გაგინათდა. მერე კი ღიმილით მომმართე: ცა არ არის ცისფერი… ის მუდამ იცვლის ფერს… ის ხან მოწკრიალებულია და ცისფერია, ხან კი ნაზი ვარდისფერითაა შეფერილი, ღამე მუქი-მუქი ლურჯია, თითქმის შავი…
    ჩვენც ასე ვართ – ცვალებადი არსებაა ადამიანი, – გიპასუხე მე. ხედავ? უკვე სულ სხვანაირად გრძნობ თავს ვიდრე წეღან, – ჩემს კითხვას თავის დაქნევით უპასუხე.
    მალე ჩაგეძინა. მე ჩუმად, ფრთხილად შეგფუთე პლედში, გვერდები შემოვუკეცე რომ არ შეგცივებოდა, ასევე ფრთხილად და ჩუმად წამოვდექი და სარკმელში გარეთ გავიხედე: წვიმის გუბეები იდგა, კაციშვილი არ იყო ქუჩაში პატარა უპატრონო ფინიის გარდა რომელიც სადარბაზოს შესასვლელი კარის ქვეშ გაწოლილიყო – ის წვიმას ემალებოდა და ჩაეძინა.
    მე წავედი, შენ არ გაგაღვიძე.
    არავინ იცის, რა ხასიათზე გაიღვიძებ ხვალ… ისიც არავინ   იცის, რა ფერის იქნება ხვალ ცისფერი ცა… ავტორი: ლუკა ხარლამენკო       გთხოვ, გამოდი!...
(ვუძღვნი ყველა გოგოს) ირგვლივ ბნელოდა, უკვე შუაღამე იყო. ერთ-ერთი ძველი სახლის სხვენში დაბნეული გოგონა იდგა. აქეთ-იქით იყურებოდა, რაღაცას ეძებდა, თითქოს ცდილობდა, სიბნელე გაერღვია და რაღაც ან ვიღაც დაენახა. მაგრამ არ იცოდა, სხვენის აბლაბუდებით “მორთულ” რომელ კუთხეში იყო ის, “რაღაც”, რამაც ამ გვიან დროს მოიყვანა აქ, სადაც, მტვრისა და ძველმანების გარდა, არაფერი იყო.
    უეცრად გოგონას თვალი შუქმა მოსჭრა. შუქი სანთლისა იყო, რომელიც თავისით აინთო მაგიდაზე, სხვენის შუაგულში რომ იდგა. სუსტი შუქი იყო, მაგრამ სიბნელეში დგომისგან თვალი სინათლეს გადაეჩვია.

    მორჩი, გეყო თამაში, გამოდი, მეჩვენე! – დაიყვირა, გოგონამ. – შენ ხომ შემპირდი, გეჩვენებიო?! ახლა კი ნება იბოძე და გამოჩნდი! – სთხოვდა ვიღაცას გოგონა, ჩაცმული ლამაზ, ყვითელი ბაფთებით მოკაზმულ, თეთრ კაბაში. – მომბეზრდა მხოლოდ შენი ხმის მოსმენა! მინდა დაგინახო! გესმის?!

    დღეს ძალიან ლამაზი ხარ… ასე, ჩემთვის გამოიპრანჭე? – გაისმა ჭაბუკის ხმა. – ეს ხომ ის კაბაა, მაშინ ტყეში რომ გეცვა, სადაც პირველად გნახე? გახსოვს, რა ლამაზი იყო მინდორი, ციცინათელებით განათებული?

    სხვა თემაზე ნუ გადაგაქვს ჩემი ყურადღება! გთხოვ, გამოდი!... ნუ მაწვალებ! – ემუდარებოდა გოგონა უჩინარ ჭაბუკს.

    მე… მე ვერ გამოვჩნდები… წყვდიადში ვარ გაფანტული… სხეული არც არასდროს მქონია… მოგატყუე, გეჩვენები მეთქი – მინდოდა, კიდევ ერთხელ მენახე… საბოლოოდ… – მოწყენილი ხმით მიუგო ჭაბუკმა გოგონას.

    საბოლოოდ?! არა, ჩემთვის სულერთია, გნახავ თუ არა… რახან ვერ გამოჩნდები, მხოლოდ შენს ხმას დავჯერდები… ყოველ დღე მოგისმენ… სადაც გინდა, იქ შეგხვდები ხოლმე… – თქვა გოგონამ და მაგიდას მიუჯდა უჩინარი ადამიანის მასასმენად.

    საცოდავია გოგონა, რომელსაც შეუყვარდება ის, ვისაც ვერც კი შეეხება… მისი რჩეული კი – უბედური, იმის გამო, რომ მასზე ერთი საბრალო გოგოა შეყვარებული… ავტორი: ლუკა ხარლამენკო ***   ჩემი ცხოვრება არარაობაა! სიცოცხლე, სუნთქვა, მიზანი – ის ერთი. მომავალი გაურკვეველი ბურუსივით მოცული. ყველაფერმა დაკარგა ჩემთვის აზრი. თითქოს უცნაურობათა კარუსელში ვზივარ, რომელიც გაუჩერებლად ტრიალებს.
  რაც ჩვენ ერთმანეთს დავშორდით მე უკვე ის აღარ ვარ რაც ვიყავი, სულ მთლად შევიცვალე, მეგობრები ვეღარ მცნობენ, ყველას ის მხიარული და საყვარელი ანი ენატრებათ, როგორიც ძველად ვიყავი. მაგრამ გიოს გარეშე ჩემს ცხოვრებას რა აზრი აქვს. გულში სინანულისა და სიძულვილის მეტი არაფერი დამიტოვა განვლილმა დღეებმა, ყოველთვის მეგონა რომ არასოდეს შემიყვარდებოდა ვინმე ისე, რომ ჭკუიდან გადავიდოდი.
  როგორც ამბობენ სიყვარული სენივით შეგეყრება და მოაგონდები “ვარდისფერ სიზმარს”. სხეულის თითოეული ნაკვთით, თითოეული   ნერვით იცნობ მის შეხებას და შენი ცხოვრების ყოველი წუთი, ყოველი წამი, მხოლოდ მას დაემორჩილება.
  ამგვარ განცდებს ძნელად თუU მოუძებნი   სახელს, მაგრამ მათ გარეშე უღიმღამოა ცხოვრება, თუნდაც ვერ გაგიგონ, თუნდაც გაუყუჩებელ ტკივილად აღიბეჭდონ შენს ცხოვრებაში, მაგრამ ამ ბობოქარ ვნებათა ღელვას მაინც მოინატრებ.
  ერთხელ გიომ მითხრა: ჩემს საყვარელ ადგილას წაგიყვანო, რომელსაც “ოცნების კუნძული’’ ერქვა. მიმიყვანა გიომ ზღვის ნაპირზე, სადაც მიწის მცირე ნაწილი ზღვაში კუნძულივით შეჭრილიყო და უამრავ ფრინველთა გუნდის თავშესაფარი გამხდარიყო. მართლაც საოცრად ლამაზი ადგილი იყო. ზღვის ნაპირას კარგა ხანს ვსეირნობდით, შემდეგ გიომ მითხრა:
ანუ რა ლამაზი თვალები გაქვსო!!!
გიო მასე ნუ მეხუმრები მეთქი ვუთხარი და გამაჩერა.
ანუ გინდა გითხრა ეხლა შენ რას ფიქრობ?
აბა მითხარი
ეხლა შენ ფიქრობ ნეტა გიო ერთს მაკოცებდესო...
მე გულიანად გადავიკისკისე და ვუთხარი: ჩამოფრინდი ღრუბლებიდან რომეოო
…მერე ისევ გიომ განაგრძო. როცა სახლში რაიმე პრობლემა მაქვს სულ ამ ადგილას მოვდივარ და ვმშვიდდებიო . . . მაგრამ ახლა შენთან ერთად რომ ვარ თავს უსაზღვროდ ბედნიერად ვგრძნობო. . . .
სულ ვხვდებოდით ერთმანეთს, ისეთი ბედნიერი ვიყავი რომ, თავი ზღაპარში მეგონა. . . . . მაგრამ ნაადრევად დამთავრდა ყველაფერი. გიო   სადღაც გადაიკარგა, აღარც მირეკავდა, აღარც მწერდა და არც ვახსენდებოდი . . . . 
ჩემთვის კი ისევ ჩამოწვა უღიმღამობისა და მოწყენილობის გაბმული ზუზუნი. დრო საშინლად ნელა მიდის, თითქოს მიღოღავს, ისევ წვიმა, ისევ ავდარი, ისევ წყვდიადი. რა არაჩვეულებრივი ძალა გაქვს ამ თითქოსდა ჩვეულებრივ ბავშვს. ნეტავ ვის შეუძლია გაიგოს ჩემი ძახილი, რომ უშენოდ სიცოცხლე არ მინდა. როგორ მენატრები! შეუძლებელია სიტყვებით გადმოვცე ან გამოვხატო თუ როგორ მენატრება ის დღეები, “ოცნების კუნძული’’. თვალწინ შენი სახე მიდგას, ლამისაა ხელებგაწვდილმა მოვიარო მთელი სახლი რათა შენს აჩრდილს მოვკრა თვალი და შევეხო.
  სიგიჟემდე მენატრები!!! გესმიიიიიიის?!

                      “ერთად წამართვი ყველა გრძნობა თუკი გწადია,
                      ამითი მაინც არაფერი შეგემატება,
                          წაურთმევლადაც შენი არის რაც მაბადია,
                          რადგან მთლიანად შენ გეკუთვნი ჩემო ხატებავ,
          თუ სიყვარულმა გიკარნახა ჩემი გაძარცვა,
                          მადლობას გეტყვი, გულში ასე რომ ითარეშე,
                          მაგრამ ვაი თუ თავს იტყუებ ტრფობის ტაძართან
                          და გულს მიქურდავ ჭეშმარიტი გრძნობის გარეშე,
                          შენდობას გეტყვი, მშვენიერო! ჩემო მძარცველო
                          სულით ღარიბი, ბოლომდე რომ გამაღატაკო,
                          მაგრამ მე მიჯობს გულახდილმა ზიზღმა გამცელოს
                          ვიდრე მიჯნურის უსამართლო წყენამ დამდაგოს,
                          მოხიბლული ვარ და სიავეც აღარ მაძრწუნებს,
                          კიდეც რომ მომკლა, შენს მტრობაში ვერ დამარწმუნებ.

  გავყურებ სევდიან ჩვენს მიერ ათასჯერ განვლილ გზას და ათასჯერ ნაფიქრს ვფიქრობ. არ დარჩა იმ ქუჩაზე ჩემი ნაბიჯების კვალი, არ ვიცი რატომ, მაგრამ წვიმას ვაბრალებ. თუმცა ვერავინ და ვერაფერმა წაშალა შენი არსებობა ჩემს გულში. ვითვლი უკვე მერამდენე დღეს უშენობით დაღლილს, არ სცილდება შენი სახე ჩემს ცრემლიან თვალებს, მაგრამ არსად არ ჩანხარ, მხოლოდ და მხოლოდ ლოდინს ვხედავ ამ ნისლიან ფიქრებში. იმ წარსულს მივტირი, რომლისთვისაც მომავალს ვერასდროს გაცვლი და იმედიანი, იმედით აღსავსე, მჯერა წარსულის დაბრუნების, მისი მომავალში გაცოცხლების. მე გაძარცვული დავრჩები და შინ ისევ მარტო მივალ, შენი ხათრით გადავიღლები, აჩრდილივით ავიტუზები ფანჯარასთან და დაგელოდები, ჩემი ლოდინი ხომ უსასრულოა. . . . . .
  მწყურია შენი ხილვა, მსურს შენს სუნთქვას ვუსმინო დაუსრულებლივ. თავდავიწყებამდე მიყვარხარ გესმის?! აზრს ვეღარ ვაწყობ, სიტყვა სიტყვას მისდევს. ერთფეროვანი დღეები, არეული ფიქრები, დატანჯული ცხოვრება, გაგიჟებული გრძნობა, თავდავიწყებით შეყვარებული მე შენი არსების გრძნობის მონა, გამუდმებული ცრემლები, ცრემლები წარსული იმედგაცრუების, ცრემლი მოლოდინის და ერთგულების. . . . . .
  უცნაურია განცდები რომელიც მხოლოდ მაშინებს, სულს მიწეწს, მტკენს . . . .   ვგრძნობ ჩემი გონება, ცნობიერება სადღაც მიქრის ჩემზე წინ, იქ კი ტკივილია იმაზე უფრო მწველი და მტანჯველი ვიდრე აქ, ვხედავ გატანჯულ გრძნობას, ვგრძნობ როგორ მახრჩობს და მგუდავს ეს დღეები, ეს Fფიქრები. . . . . . . . . მენატრები!!!!!!
  მდუმარე დღეები, წყენა, საყვედური, უყურადღებობა, სიყვარულის ნატვრაში გათენებული ღამეები, შენზე ოცნება, მოზღვავებული გრძნობა, სიგიჟე, შენს გამო თავის გაწირვა, იდეა კი რა . . . . . . “შმაგი სიყვარული”. რომელიც თავს არ მანებებს, უფრო მიმძაფრდება გაუთავებელი ტკივილი, ჩემგან წასული ცნობიერება, დაბნეული საქციელი და ისევ მონატრება, უსაზღვრო მონატრება. . . . . . გეძახი ისე როგორც არავის არასდროს დაუძახია შენთვის. . . . . .მიყვარხარ ისე როგორც არასდროს არავის ჰყვარებიხარ და ეს მონატრება ისეთი ძლიერია, როგორც მომაკვდავის სიცოცხლისათვის ბრძოლა. უკვე აღარ შემიძლია უშენოდ, როგორ მოვუღო ბოლო ამ ყველაფერს?! დამეხმარე!! დამირეკე მაინც, მითხარი მიზეზი თუ რატომ ან რისთვის წახვედი ესე მოულოდნელად?! რა დაგიშავე ასეთი რომ გამიწამე ცხოვრება?! . . . . . მიყვარხარ მინდა მთელი ხმით ვიყვირო, გესმიიიიიის?! მინდა გაგაგონო რომ უშენოდ ვერ ვძლებ, არ მინდა არავინ და არაფერი, აღარაფერი მაინტერესებს, მხოლოდ შენ. სულ ოთახში ვარ გამოკეტილი, გარეთ არ გავდივარ, საშინლად გავხდი, სულ ავად ვარ, ყველა და ყველაფერი მეზიზღება და მაღიზიანებს!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  ასე მიდიოდა უფერული დღეები ჩემი არეული ცხოვრებისა და ერთხელ როცა გიოზე ვფიქრობდი, ტელეფონმა დარეკა. . . . ვუპასუხე . . . გიო იყო, მითხრა რომ დღეს 9 საათზე “ოცნების კუნძულზე” მივსულიყავი. . . . . . მივედი . . . . . ცოტა ხნით დუმდა და არაფერს მეუბნებოდა . . . . . . . შემდეგ დაიწყო . . . . . . . .
ანი ერთ საათში ამერიკაში მივდივარ სამუდამოდ, მაგრამ მე შენ ყოველთვის მეყვარები და არასოდეს დაგივიწყებ.
გიო სამუდამოდ მიდიხარ????????? იქნებ მართლაც სამუდამოდ იქ დარჩე, მაგრამ გიო . . . . სამუდამოდ შენს გულში ვერ ვიქნები, ყოველთვის არ გეყვარები რადგან შენ მიდიხარ, ჩემგან შორს, სულ სხვაგან და ახალ ცხოვრებას დაიწყებ, ახალ სიყვარულთან და აქ მე, მესამე ზედმეტი ვიქნები. . . . . ჩვენი სიყვარული გიო შენთვის არაფერს ნიშნავს, ნამდვილ სიყვარულს არ ტოვებენ . . . არ ნებდებიან. . . . . მისთვის იბრძვიან, რადგან მოიპოვონ და შეინარჩუნონ. . . . . . . მაგრამ შენარჩუნება ყველაზე რთულია . . . . . . ვერ გამიგია როგორ იქცევი, ისე უაზროდ მომახალე ეს ყველაფერი რომ გაგება ძალიან მიჭირს, მაინც რა არის მიზეზი შენი ასეთი მოულოდნელი გადაწყვეტილებისა? ამას ვერ ამიხსნი?
არა, ანი გამიგე აქ დარჩენა არ შემიძლია უნდა წავიდე!!!!!!!!!!!
მაკოცა ლოყაზე ნაზად და წავიდა. . . . . . ეხლაც ვგრძნობ მისი ტუჩების შეხებას ლოყაზე, ეს დამრჩა მხოლოდ მისგან იმ დღის მერე. . . . . . რაც გულს მითბობს . . . . . თუმცა გულის დიდი ნაწილი გატეხილი და დატანჯულია. . . . .
  აღარ გამოჩენილა! როგორც ჩანს მართლაც სამუდამოდ წავიდა, მე კი ისევ ისე ვიყავი და ველოდებოდი, უიმედო სიყვარულს, რომელიც სამუდამოდ დამეკარგა.
  თუმცა მტანჯავდა ცალმხრივი გრძნობა ძლიერი, მაინც არ ვანებებდი ამ გრძნობას თავს, ვერ ვამჩნევდი იმათ ვისაც მართლა ვუყვარდი . . . და არ შემეძლო მათი შეყვარება. . . . . ერთი ამათგან გამოირჩეოდა. . . . . . . ის იყო არაჩვეულებრივი ადამიანი, რომელსაც ჩემდამი ნამდვილი სიყვარულის გრძნობა გააჩნდა, რომელიც ჩემზე წუხდა, ზრუნავდა და ფიქრობდა, ყოველდღე მკითხულობდა. მაგრამ იკას ჩემი გული სერიოზულად ვერ ითვისებდა. . . . მეცოდებოდა მაგრამ თავს ზემოთ ძალა არ იყო. პატივს ვცემდი მას როგორც მეგობარს, მაგრამ მისთვის ეს საკმარისი არ იყო. . . . ზოგჯერ გიოზე ფიქრებში გართულს სულ ვივიწყებდი და ნერვებმოშლილი ზიზღს მის მიმართ ვავლენდი.
  ერთ დღეს მეგობრები ერთად შევიკრიბეთ, მე არანაირად არ მინდოდა წასვლა მაგრამ ძალით წამიყვანეს ცოტა გულს გადააყოლებო. იქ იკაც იყო, ძალიან გაუხარდა ჩემი ნახვა, თვალები გაუბრწყინდა და ლექსიც კი წამიკითხა, საერთოდ უყვარდა ლექსების წერა, ჩვენს სამეგობროში ერთი პოეტი იყო. . . . . . თქვა ამ ლექსს ჩემს უსაყვარლეს ადამიანს ანის ვუძღვნი, რომელიც მისთვის დავწერეო და დაიწყო:

                    “დარდი ვერ გამიქრო განშორებამ სიცოცხლე, შენ ისევ მელანდები,
                    ვიცი რომ დაგკარგე სამუდამოდ ვიცი და მაინც მენატრები,
                    გრძნობა მომეძალა შენი ნახვის, გული მოლოდინით ამიტირდა,
                    კიდევ გავუძლებდი სიმარტოვეს, მაგრამ უშენობა გამიჭირდა,
                    ისევ ძველებურად მენატრები, აღარც სიყვარული მიძველდება,
                    ვიცი არასოდეს დაბრუნდები, მაგრამ დაჯერება მიძნელდება. . . . . . .   “

მოგეწონა ანი?!
არა!
რატომ?
იმიტომ, რომ ცუდად კითხულობ!
იცი ანი? ეს შენს გარდა არავის უთქვამს.
მე კი გეუბნები!
ანი დამცინი?
ეგ როგორ? არც მიფიქრია. . . .
ანი მიყვარხარ!!!!!!!
მე გიო მიყვარს! იკა ხომ იცი?!
ცოტათი მაინც არ გრძნობ ჩემს მიმართ რამეს?
არა იკა სერიოზულად შენზე ფიქრი არ შემიძლია, მაპატიე მაგრამ იმედები უნდა გაგიცრუო, გულს ვერ ვუბრძანებ. . . . . . . . . . . . . .
ესე იგი შენ ამბობ რომ არაფერი გამოვა? შენზე ფიქრი არ ღირს?
არა იკა! მე წინასწარ გაფრთხილებ რომ მერე არ დაიტანჯო, გესმის?
ანი იცი? არ მინდა თავი მოგაბეზრო ან შეგაცოდო, მაგრამ რა ვქნა რომ შენზე ფიქრს ვერ ვიშორებ, ძალიან დიდი ხანია უკვე რაც მიყვარხარ. . . . .   იმ დროიდან როცა გიოსთან ერთად იყავი, მეც შენსავით ვგრძნობდი თავს. . . . ვხედავდი რომ სხვასთან იყავი, სხვა გიყვარდა, მაგრამ არ ვანებებდი შენზე ფიქრს თავს. . . .ვერ ამოგშალე გონებიდან და გულიდან. . . . . განა ეგ დასაძრახია????? განა სიყვარულისთვის სჯიან ადამიანებს? ანი იქნებ სცადო და გამოგვივიდეს რამე, ხომ იცი “ცდა ბედის მონახევარიაო” იტყვიან. ადრე თუ გვიან გიო ხომ უნდა დაივიწყო? გთხოვ იყავი ჩემთან ერთად, გინდ გიოზე ფიქრობდე მაინც, რატომ უნდა გადაწურო შენი ცხოვრება ერთზე და თან ისეთზე რომელიც არც ფიქრობს შენზე? ანი მიპასუხე!!!!
გიპასუხო??? გიპასუხებ! გიოს ვერ ვივიწყებ, თავს ვერ ვერევი და ვერც დავივიწყებ, ჩემი გული მას ეკუთვნის და მორჩა . . . . . . . ეხლა კი წადი გთხოვ!!!! უკვე თავი მომაბეზრე, დამივიწყე. . . . შენ ხომ მე მეუბნები რომ გიო დაივიწყეო და მე კი გთხოვ რომ მე დამივიწყო. . . . . . . .
კარგი ანი წავალ, მაგრამ დაუფიქრებლად იქცევი და მასე ცხოვრებაში ბევრს წააგებ . . . .   თუ შენი ბოლო პასუხი ასეთია, მე სამუდამოდ გავქრები შენი ცხოვრებიდან და შენი ბედნიერებისთვის მსხვერპლსაც კი გავიღებ. . . შენ იცხოვრე ისე სანამ გამიცნობდი, ვიცი შენს ცხოვრებაში დიდ დანაკლისს არც წარმოვადგენ ჩემნაირები ბევრია. . . . . . მაგრამ საბოლოო რჩევას დაგიტოვებ რათქმაუნდა თუ გაითვალისწინებ, ეცადე არ დაკარგო ახლო ადამიანი და თუ უკვე დაკარგე გახსოვდეს ცხოვრება გრძელდება!!!! ჩემი გულის კარი შენთვის მუდამ ღია იქნება. ნახვამდის ანი . . . . . !!!!!!!
    იკას ამ სიტყვებმა ძალიან დამაფიქრა და გული მატკინა, მივხვდი რომ რაღაც მემართება, ყველას გულს ვტკენ, განა ეგ მინდა? არა რაღაც მისდაუნებურად ხდება . . . . არ ვიცი რა მემართება, დაბნეული ვარ, ვერავინ მიგებს. . . . .  
    ჩემთვის მხოლოდ გიო და გიოოოო . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
    ვინ მოითვლის კიდე რამდენი ხანი ვფიქრობდი მასზე, თითქოსდა ეს ფიქრები ჩემი ლანდი იყო, რომელიც ყოველთვის თან დამსდევდა. . . . . . მე მას ველოდი, ველოდი დიდხანს, ლტოლვით, შიშით და ასე გრძელდებოდა ლოდინი!!! ნაცრისფერ დღეებს წარმოსახვით შექმნილი ფერებით იფერადებ, სიზმრებით, ფიქრებით, ოცნებით ცხოვრობ!!!! ეს იყო ჩემი სიზმარი, რომელიც შორსაა ან იქნებ სხვისიც გამხდარა, ჩემთან კი მხოლოდ ნატვრა და ზმანებაა. . . . . . . . . . .
    ჩემი ცხოვრება ლოდინში გაილევა, უსასრულო ლოდინში, ჩემი ცხოვრების დრო და ჟამი ნელა ძალიან ნელა მიცოცავს, ბედი დამცინის, რისთვის ვერ ვივიწყებ მას, თითქოსდა ამის იქეთ არ არსებობს არსებული დრო . . . . . . . . ! მხოლოდ დრო მკლავს, რომლის უკიდეგანო სივრცეში ჩაქსოვილია მჭიდროდ მოლოდინი.
    ეს ღამეც ნელა, თეთრად თენდებოდა, მაგრამ უცნაური იყო დანარჩენ დღეებთან შედარებით. ცივი, წვიმიანი, თითქოსდა ჩემს წუხილს ცა ღვრიდა. ვგრძნობდი რაღაც უცნაურ ტკივილს, რაღაც გული ცუდს მიგრძნობდა და მეშინოდა. . . . . . .
  (ანის გული სწრაფად უცემდა და მართლაც რაღაც საშინელი ტკივილი იგრძნო სხეულში, რომელმაც თითქოსდა სასიცოცხლო ძაფი ჩასწყვიტა მასში. გრძნობდა რომ გონება ებინდებოდა და ირგვლივ ყველაფერს გაორმაგებულად ხედავდა.)
ღმერთო!!!
  უცებ ტკივილმა აიძულა ხმამაღლა ეთქვა ეს სიტყვა და უსულოდ დაეცა. მშობლებმა ხმაური გაიგონეს და ოთახში შევარდნენ. დაინახეს ანი უსულოდ იატაკზე დაგდებული. დედა პანიკამ მოიცვა. სასწრაფო გამოიძახეს და ანი საავადმყოფოში წაიყვანეს. ეს ყველაფერი მოულოდნელად და უეცრად მოხდა. შემდეგ ყველამ გაიგო ეს შემზარავი ამბავი და საავადმყოფოში მოიყარეს თავი. ელოდნენ ანის გონზე მოსვლას, ყველა საათს მისჩერებოდა, როგორც იქნა ანი გონს მოვიდა. ექიმმა ყველას შეატყობინა და ყველამ ერთდროულად შვებით ამოისუნთქა. დედა პალატაში შევიდა, შეაღო კარი და დაინახა შვილი, ფერმკრთალი და გული აუჩუყდა:
დედა რა მოხდა?
ნუ გეშინია შვილო, ყველაფერი რიგზეა, უბრალოდ ცოტათი შეუძლოდ გახდი.
დედა რაღაც ყველაფერი მტკივა, საერთოდ ყველაფერი.
დამშვიდდი შვილო მალე გაგივლის და სახლში წაგიყვანთ.
      ანი ყველა მისმა მეგობარმა მოინახულა, ყველა ამხნევებდა და ცოტათი მოახერხეს კიდეც მისთვის ტკივილი დაევიწყებინათ. ყველას რომ ეგონა ანი მეორე დღესვე სახლში დაბრუნდებოდა, ამაო აღმოჩნდა, რადგან მდგომარეობა თანდათან რთულდებოდა. . . . . მაგრამ ზუსტ მიზეზს ვერავინ იგებდა. ასეთ ერთფეროვნებაში, საავადმყოფოში ანიმ თითქმის ორი კვირა გაატარა.
      ანის მშობლები ექიმმა თავისთან დაიბარა. ცოტა არ იყოს შეშინებული შევიდნენ ექიმთან, რადგან ექიმს სახეზე უცნაური მიმიკები უთამაშებდა. . . . ეს მიმიკები მწუხარების მიმანიშნებელი იყო.
დაბრძანდით! თქვენ იმიტომ დაგიბარეთ რომ ანალიზის ზუსტი პასუხი გითხრათ, მაგრამ ძალიან მიჭირს ამის თქმა.
ექიმო რა ხდება? რამე საშიშია?
მდგომარეობა იმაზე რთულია ვიდრე მოველოდით.
ნერვებმოშლილმა დედამ ხმამაღლა წამოიყვირა: არ იტყვით რაშია საქმე?
ანალიზის პასუხმა აჩვენა რომ თქვენი შვილი მძიმე სენით, ლეიკემიითაა დაავადებული, უკვე გართულებულ მდგომარეობაში
ანის მამა შეშფოთებული მივარდა ექიმთან და ჟანჟღალით უთხრა: ჩემი შვილი განკურნეთ რადაც არ უნდა დაგიჯდეთო.
ჩვენ ყველანაირად შევეცდებით მაგრამ უკვე გვიანია, მდგომარეობა რთულადაა და შეიძლება შემდეგ სავალალო აღმოჩნდეს.
ანის დედა ტირილით ღმერთს ეუბნებოდა: ღმერთო მე რატომ არ მომექეცი მასე და რატომ მართმევ ერთადერთ შვილს, გთხოვ მე წამიყვანე და აქვითინებულმა მეუღლეს დაადო თავი. ანის დედა აზრზე არ იყო, თითქოსდა წაერთვა მეტყველებისა და აზროვნების უნარი, ყველას უნდოდა გაეგო რა ხდებოდა, მაგრამ ანის მშობლები თქმას ვერ ახერხებდნენ.
    ისინი ფიქრობდნენ თუ როგორ ეთქვათ ანისთვის ან საერთოდ ეთქვათ კი? მაგრამ დამალვას რა აზრი ჰქონდა, მაინც გაიგებდა ადრე თუ გვიან. დედამ გადაწყვიტა რომ ის ეტყოდა ანის ამას, მაგრამ საშინლად უძნელდებოდა.
რა ვქნა? რა ვქნა? რა ვქნა? ამას იმეორებდა ანერვიულებული.
დამშვიდდი ასე მოგვექცა ბედი, უდროოდ ის მიდის ვინც ღმერთს უყვარს, ყველას ერთი გველის. . . . . .
დათო ამას როგორ ამბობ? ის ხომ ჩვენი ერთადერთი შვილია? მისი დათმობა არ შემიძლია გესმის????? არაააააააააააააააააა. . . . . . . . . . . . !!!!!!!!!!!!!!!!!
ნინო ჩვენი შვილი ძლიერია, აიტანს ამ ყველაფერს და იბრძოლებს გადარჩენისთვის, ის ხომ ჩვენი შვილია. . . . .
დამშვიდდი და უარესად არ შეაშინო. . . . .
      დედამ შეაღო პალატის კარი ისე, თითქოს ლოდი დააწვა და დიდი სიძნელით შევიდა შიგ. ანის ძალიან ლამაზად და მშვიდად ეძინა. დედას უნებლიედ ცრემლები წამოუვიდა. როგორ დაერღვია მისთვის სიმშვიდე, როცა ხედავდა რა უშფოთველად ეძინა. ანის დიდი ხანი არ სძინებია, მალე გამოეღვიძა და დაინახა დედა ფანჯარაში დაღონებული როგორ იყურებოდა.
დე შენ ხარ?
შვილო გაიღვიძე? იცი რა ლამაზად გეძინა?
მართლა? ალბათ იმიტომ რომ ლამაზი სიზმარი ვნახე.
და რა სიზმარი ჩემო ანგელოზო?
ვითომ “ოცნების კუნძულზე” ვიყავი და მზის ჩასვლას ვუყურებდი.
მართლაც ლამაზი სიზმარი გინახავს შვილო
ხო დედა! ჩემთვის ყველაზე ძვირფასი ადგილი დამესიზმრა და ცუდია რომ ეგ მხოლოდ სიზმარი იყო . . . . . დედა როგორი სახე გაქვს? მასე რატომ მიყურებ? მოხდა რამე? მითხარი არ დამიმალო
შვილო იცი რა?
არა დედა არ ვიცი, თუ მეტყვი გავიგებ!
შვილო არ შემიძლია!!!!!   და აქვითინდა. . . . . . .
დედა ცუდად ხარ?
არა შვილო არ ინერვიულო მე კარგად ვარ.
დე რას მიმალავ? მითხარი დე გთხოვ!
დედა შენ არ ინერვიულო შვილო ყველაფერი კარგად იქნება, უფალი ჩვენთანაა.
დედა ეგ რა შუაშია?
მეტი აღარ შემიძლია შვილო. . . . . . .
დედა მითხარი რა ხდება!
იცი შვილო შენ ავად ხარ. . . . . !
ავად? სერიოზულად?
ლეიკემიაააა. . . .
ლეიკემია?????????? სულშეკრულმა თქვა ეს, დე დე დე ლეიკემია როგორ დე? საიდან? რისთვის?                        
ანი აქვითინდა, დედა ამხნევებდა მაგრამ მის გულში ყველაზე დიდი ტკივილი იყო და ანის ცრემლები მას ტკივილზე ტკივილს უმატებდა.
დედა! დე! რამდენ ხანს ვიცოცხლებ?
6 თვემდე!
6 თვემდე? ძალიან ბევრია. . . . .   დე არ მინდა წვალება გესმის? არა! მირჩევნია უმტკივნეულოდ მოვკვდე და მალე.
დედა ხმას ვეღარ იღებდა.
  ამის შემდეგ ეს ამბავი ანის მეგობრებმაც გაიგეს, ყველას უჭირდა დაჯერება და წარმოდგენა, რომ ისინი მალე ანის ვეღარ ნახავდნენ, მაგრამ ანისთან არაფერს იმჩნევდნენ. შემდეგ ანის მეგობრებმა გადაწყვიტეს მისთვის ეს დათვლილი დღეები გაელამაზებინათ და გიოს შეატყობინეს ეს ამბავი . . . . . გიოსთვის ეს უდიდესი დარტყმა იყო . . . . . . . . მას ხომ ანი ძველებურად უყვარდა. . . . . . . . . .
  გიო მეორე დღესვე ჩამოვიდა ანის სანახავად. ანი აზრზეც არ იყო რომ გიომ ყველაფერი იცოდა. გიო ჩამოსვლისთანავე საავადმყოფოში წავიდა. . . . . თან ანის საყვარელი ყვავილების თაიგული უყიდა. როცა საავადმყოფოში შევიდა ფიქრობდა იმაზე თუ როგორ ჩაეხედა ანის თვალებში, რა ეთქვა მისთვის, ნერვიულობისაგან მთლად კანკალებდა. ფიქრობდა რომ ანი გაიფიქრებს მხოლოდ ეხლა გავახსენდი ამდენი ხნის მანძილზეო და ასეთი აზრები უტრიალებდა თავში. ამ ფიქრში ანის პალატას მიუახლოვდა, კარები შეაღო, ამოისუნთქა და შედგა პირველი ნაბიჯი. ანის თავი ფანჯრისკენ ჰქონდა მიბრუნებული და ცას გაჰყურებდა. . . .
ანი . . . . . . . . . . . . . . .
ანიმ პირველად თავი არ შემოაბრუნა, გაიფიქრა მომესმაო . . . . ეს ხომ გიოს ხმა იყო. . . .
ჩაფიქრებული ხარ?
(ამ სიტყვებზე ანიმ დაიჯერა, რომ არ ეჩვენებოდა. უცებ თავი შემოაბრუნა და გიო დაინახა, ადამიანი რომელიც მას ყველაზე მეტად სჭირდებოდა. თქვენ ვერ მიხვდებით ანის გულში რა ხდებოდა, მაშინ როცა გიოს ხმა გაიგონა. თითქოსდა ვეღარ გადაიტანდა იგი ამ სიხარულს, მაგრამ თავი შეიკავა და სიამაყით შეხედა გიოს.)
-   გიო შენა ხარ? ასე მოულოდნელად   რამ ჩამოგიყვანა? (ხო . . . მხოლოდ ეს უბრალო სიტყვები, მაგრამ უბრალო და ამავე დროს ძვირფასი, იმიტომ რომ ანიმ ამ სიტყვებს მთელი მისი სიცოცხლე და უსაზღვრო სიყვარული გამოაყოლა, თუმცა გიოსათვის შეუმჩნევლად. გიომ ამ დროს გაიფიქრა. . . . . “არც კი გახარებია ჩემი დანახვა, თუმცა მეტის ღირსი ვარ, ან რას უნდა ველოდო? მე ხომ ის მივატოვე, როცა მას ძალიან ვუყვარდი და ვჭირდებოდი”)
შეიძლება შენს სიახლოვეს ჩამოვჯდე?
სულ დამავიწყდა . . . . . დაჯექი! Uუბრალოდ ძალიან გამიკვირდა მართლა არ გელოდი. ისე ასე მოულოდნელად რისთვის ჩამოდი? პრობლემები ხომ არ შეგექმნა?
არა! არანაირი პრობლემები. ვიცი ძნელი დასაჯერებელია და არც დაიჯერებ, მაგრამ აქ შენს გამო ვარ. როცა გავიგე რომ ავად იყავი, დაუყონებლივ, ფიქრის გარეშე წამოვედი, შენს სანახავად. ვიცი გიჭირს ამის დაჯერება,   მაგრამ ღმერთია მოწამე რომ გულწრფელად გეუბნები.
დიახ! ძალიან ძნელია. ვიცი უაზრობაა ამაზე საუბარი, მაგრამ მე ამ წამს დიდ ხანს ველოდი, ველოდი იმ წამს როცა ყველაფერზე დაგელაპარაკებოდი და გაგიმხელდი ჩემს საიდუმლოს. გიო მე ამ ცხოვრებისგან უსაშველოს არაფერს ვითხოვდი . . . . . . მხოლოდ შენ მენახე, შენი ხმა გამეგო, ერთხელ მაინც დაგერეკა, მაგრამ დრო გადიოდა და ვეგუებოდი იმას რომ არ დაბრუნდებოდი. ვამბობდი რომ დროთა განმავლობაში ყველაფერს თავისი სახელი ერქმევა და ალბად ჩვენს ურთიერთობას “განშორება” ან თუნდაც “ლამაზი სიყვარული” დაერქვა. ალბად გაინტერესებს ბედნიერი ვარ თუU არა? ვერ გეტყვი, რადგან არ ვიცი, მაგრამ ვფიქრობ რომ არა. იმიტომ რომ მე ბედნიერება სხვაგვარად წარმომედგინა . . . . . . . ისეთი როდესაც არაფერი გაკლია სიყვარულის მხრივ, როდესაც ეს გრძნობა შენთანაა . . . . . იმასაც ვიტყვი რომ ჩემი ბედნიერება შეიძლება ცხოვრებასთან ჭიდილი იყოს. ბედთან ჭიდილში დამარცხებულს, წარმოიდგინე არც უბედურად მიმაჩნია თავი. და იცი გიო რატომ? იმიტომ რომ ახლა რომ ვარ მე ისეთი ბედნიერი არასოდეს ვყოფილვარ! გესმის გიო?!
ანუ ვიცი რომ ყველაფერი დამთავრდა, მაგრამ ეგ მხოლოდ შენთვის, ჩემთვის კი . . . . . . ის ლამაზი გრძნობა, მარადიულად დარჩებ ჩემს გულში. როცა ვიხსენებ ჩემს საქციელს, საკუთარი თავი მეზიზღება . . . . დროის დაბრუნება რომ შემეძლოს . . . . . . . . ძალიან ვნანობ ჩემს საქციელს.
დროის დაბრუნება რომ შეგეძლოს რას იზამდი?
არ დაგკარგავდი! ვხვდები ანი რომ მეტი აღარ შეგიძლია, აღარ იცი როგორ მოიქცე, რა იფიქრო ან რა მოისურვო, მაგრამ ნუ მკიცხავ. იქნებ არ გჯეროდეს რასაც ეხლა ვამბობ, მაგრამ როდესაც აქედან წავედი, შენზე ფიქრი და ოცნებაც გავიყოლე. ის ყოველი ლამაზი წამი, რაც თუ ერთად გავატარეთ, ის ჩხუბი, ის სიხარული, ის ცრემლი, ის ჩახუტება, არასოდეს დამვიწყებია. იქნებ გეგონა რომ სამუდამოდ დაგივიწყე და შენზე არც კი ვფიქრობდი ან სხვა ცხოვრებით ვცხოვრობდი? არა ანი არა!!!!! შენი დავიწყება ვერ მოვახერხე! ან რისთვის უნდა დამევიწყებინე? იმიტომ ხომ არა რომ მანძილი გვაშორებდა? არა სიშორე უფრო მიმძაფრებდა შენდამი გრძნობას . . . . . მენატრებოდა ის შენი უარყოფითი თვისებები, რომელიც სასტიკად მაღიზიანებდა, შენი უმიზეზო გაბუტება, სიამაყე, ეჭვიანობა. . . . . . მინდოდა შენთვის დამერეკა პატიება მეთხოვა მაგრამ მრცხვენოდა. იმის მრცხვენოდა რომ ასეთი ლამაზი სიყვარული მივატოვე. ჩემი დანაშაული მიუტევებელია. აღარ ვიცი რა მემართება და როგორ მოვიქცე, არც ის ვიცი ჩემს საქციელს რა დავარქვა, ან ჩემს თავს ვუწოდო ადამიანი? იქნებ ჩემი საუბრით ტკივილი მოგაყენე, მაგრამ შენ რო გჩვევია ხოლმე ასეთ შემთხვევაში ამაყად და დიდსულოვნად შეეცადე მაპატიო . . . .
გიო მხოლოდ ამას გეტყვი:

    “ მე არ მითხოვია შენთვის სიყვარული,
      მე არ მითხოვია შენთვის შებრალება,
      მე ბედნიერი ვარ ჩემი სიყვარულით,
      შენ კი არაფერს გთხოვ არ მსურს მოწყალება,
      მე ბედნიერი ვარ შენი ხმა რომ მესმის,
      მე ბედნიერი ვარ შენ ერთს როცა გხედავ,
      მე ბედნიერი ვარ, ჩუმად ვიტანჯები
      და მეტს არაფერს გთხოვ, არ მსურს მოწყალება
      ასე ჩუმად! ძლიერ, მუდამ მეყვარები
      შენზე ლოცვით ალბად, სულიც ამომხდება,
      და მაინც, მაინც არაფერს გთხოვ
      არ მსურს! არ მსურს! გესმის?! არ მსურს მოწყალება!”

  ისე გიო რატომაა რომ ადამიანები, მათ შორის მეც, შენც და ყველანი წარმოუდგენელ სისუსტეს ვიჩენთ? რატომ ხდება რომ თავის შეკავება გვიჭირს ხოლმე? ან ახლა მე ვტირი ხო? და რატო ვტირი? ან რა არის ეს ცრემლები? ეს ცრემლები ჩემი წარსულია, ტირილი კი ჩემი სისუსტე. . . . . იქნებ ისიც ჩემს სისუსტეში ჩაითვალოს რომ ყველაფერს გპატიობ! ღმერთი არა ვარ, მაგრამ ადამიანი ვარ რომელსაც შენდობა შეუძლია. მიუხედავად იმისა რაც შენს გამო ვიტანჯე, მთელი ცხოვრება შენს ლოდინს შევალიე, შენზე ოცნებით ვიცხოვრე.   . . . მიუხე
"MIYVARXAR"
..gogo 16- 17 clisa tu iqneboda rodesac mas unugesho siyvaruli ewvia..yvelaferi ki misda uneburad xdeboda..mate 19 wlis iyo tavis ocnebebita da ideebit datvirtuli daabijebda..ukve 2kursze iyo rodesac tatuli gaicno pirvelad iseti ubralo moechvena yuradgeba arc miuqcevia ra icoda rom es ikneboda is adamiani vistvisac icinebda, itirebda da sicocxlesac ki dastmobda..tatuli 11 klasshi iyo   misi skola mate saswavlebels sul ragac metrebi ashorebda..isini verc ki ufikrdebodnen rom yoveldge ertmanets xvdebodnen..ase gaiara ertma tvem..mates da tatulis ertmaneti arc gaecnot..magram isini ragaca uxilavi dzafebit ertmanets iyvnen gadajachulni..ertxelac tatuli avad gaxda da skolis erti kvirit gacdena mouxda mates dgeebis matebastan ertad shishs vegar udzlebda magram mas araferis gaketeba ar sheedzlo mxolod usazgvro lodinis garda..dadga orshabati gamojanmrtelebuli da ferze mosuli tatuli skolas daubrunda..sashualo simaglis,grdzeli gia taflisferi tmebit, didi   mwvane tvalebit es iyo tatuli mas saxeze chorflebi eyara rac ufro nazs xdida, erti shexedvit is dzalian ubralo da am ubarloebit sayvareli gogo..dadga dge mati xelaxla shexvedrisa mates agar sheedzlo aseti tanjvis atana mixvda rom tu raimes ar igonnebda gaafrenda kidec..
-hi..-utxra moridebit matem tatulis..
-gamarjoba..-tatuli
-rogoraxar?ratom ar dadiodi?matem isic ver mixvda rm jer ertmanets arc ki icnobdnen..
-mapatiet mgoni chven ertmanets ar vicnobt asea?
- ara.arvicnobt magram albat me... me jer   unda metkva tkventvis rom me minda tkveni gacnoba magarm vegar movitmine mapatie...-mates ena daebna da cinadadeba dzvlivs daamtavra..
-a,gasagebia..me tatia var, megobrebi tatulis medzaxian da ai aq vswavlob   xeli im skolisaken gaishvira romelic mat win idga..
-dzalian kargi.me mate var da ai aq vswavlob da xelit universteti achvena.tatuli minda rom uket gavicnot ertmaneti da minda dges kafeshi dagpatijo..gtxov ar mitxra uari..  
-kargi skolis mere garet dagelodebi.
isini daemshvidobnen ertmanets da saswavleblebshi shevidnen..martlac da bedi rom ara mati fanjrebi ertmanets uyurebdnen..mate xvdeboda rom dgiti dge tatuli mistvis dzalian mnishvnelovani da girebuli xdeboda..skolis shemdeg tatuli gamovida da matec ikve daxvda chajdnen manqanashi da   kafeshi cavidnen..dro male gadioda da isini verc amchnevdnen....uceb telefonma dareka tatias deda ar iyo michveuli tatulis aset dagvianebebs..
-alo de..-tatuli
-tati sad xar dediko xo xar kargad??-deda.
- ki deda mapatie sul damaviwyda rom gamefrtxilebine megobartan var da male moval...
-kai tati ar daagviano ogond...
tatia da mate adgnen dawamovidnen am dros cvimam daushva tatulis txlad ecva da maleve dasveldaa.cota fexit iseirnes wvima xom orives dzalian uyvarda.. am dros yoveltvis kargi mogonebebi axsendeboda tatia..amasobashi mobindda da lampionebis shuqze   wvima lamazi sanaxavi iyo..tatias dedis dnabarebi gaxsenda da mates stxova saxlshi wayvana...chasxdnen manqanashi da cavidnen magarm tatulis gza eucxova da dzalian grdzeli moechvena .
-mate sad mivdivart??-tatuli
-saxlshi..-mate
-es gza midis chems saxlshi?-tatuli.
-ki midis. magaram chvens saxlshi !-mate
-ragaca ver migixvdi, tu ar ginda saxlshi camiyvano gaachere da metviton caval.
-axla tbilisidan dzalian shors vart da tan gamea,me shens datovebas ar vapireb..-mate  
-gaachere tuara aqidanve gadavxtebi..-utxra atirebulma tatuliam....
-ara, ara rasambob me shen arsad gagishveb da ici ratom imitom rom sicocxleze metad miyvarxar...  
-gagijdi reebs boav gaachere icode gadavxtebi da rac momiva shens tavs daabrale..-tatuli..
mates egona xumrobso da siswrafes moumata,uceb tatiam karebi daago da gadaxta..mate vec ki mixvda ra moxda mxolod dayvireba moaswro
-tatiiiiiiiiiiiiii .........bolo xmaze yviroda sheshinebuli mate..
mate..
saswrafod gaachera mankana da iqit gaiqca sadac is eguleboda...tatuli balaxebze dacemuliyo da mxolod shubli   gaefxachna..mate mivrda tatias da mwared atirda..
-tati tatuli ratom gaakete es. me shen dzalian miyvarxar da minda rom chemi coli iyo. nutu shen saertod arafers grdznob chems mimart??!!
tatia mixvda rom mate ar yvelafers mteli gulit idzaxda.
-me ar mjera sheni ar sheidleba erti dgis gacnobilis sheyvareba..-tatia..
-ara , ara rasambob me ukve mteli ori tvea shens dzebnashi var da ai axlaga gavbede metkva shentvis simartle.ararsebobstvalebi,metyveli tvalebi,ityuebodes sheni...
-wamiyvane saxlshi..-shesinebulma tatiam mxolod esga tkva..
-xo,xo wagiyvan magarm axla dzalian gviania da albat dlamde ver chavalt tan cvims da swrafad ver vivlit....-mate
-gmerto mishvele axla ra vqna?!ar vici sad var an vistan an aq raminda??!!-tatia
-dawynardi cudi araferi moxdeba.. me meshinia sheni dakargvis.axla ozurgetshi vart aq makvs saxli bidzan damitova daketilia da tu ginda iq cavidet da xval ki saxlshi cagiyvan...-mate.
-kargi magram xval momeci piroba rom saxlshi camiyvan..-tatia.
-ki shentavsvficavar rom cagiyvan..-mate
male miuaxlovdnen saxls saxli sam sartuliani iyo uzarmazari da dzalian lamazi iyo..shevidnen buxari daantes.tatia matesgan moshorebit dajda. wvimda tan ise rom gegoneba ca chamoiqcevaoo..tatias cheqa-quxilis sigijemde eshinoda   wvima ki gadagebas arc apirebda ukve 2 saati iyo namgzavrebs dzalin edzinebodat tan loginebic gashlili iyo..
-tati shen mesameze daidzineb da me ki meoreze kargii??xom ar shegeshindeba?-mate
-ara..dzalianac kargia..-tatia
wavidnen dasadzineblad tatias dzalian eshinoda pirveli amxela saxlis meorec cheqa-quxilis da man kargad icoda rom aq mexi xshiri movlena iyo.
dawva ise rom arc gauxdia da sabani tavze caifara tavs imit inugeshebda rom araferi moxdeboda da tan mates sityvebic axsovda   cudi araferi iqnebaoo..mobiluri aq aset amindshi ar icherda da dedamissac ver urekavda mxolod imis imedi hqonda rom chavidoda yvelafers auxsnida..amasobashi iseti xma gavarda rom ramis saxli cashi aitana es mexi iyo ture cina saxls mexi daeca ...am dros denebic gaitisha tatia camoxtaa da shishigan gafitrebuli meore sartulisaken sirbilit daeshva tan yviroda.-mateeeeeeeeeeee....mishveleeeeeee....
matec kibeebtan daxvad .
-nu geshinia chemo mshisharav aq ase icis xolme me michveuli var da albat shen rogor shegeshindebodaa...?
-ki dzalin meshinnia me iq vegar aval dzalian meshinia da albat guli gamiskdeba.-tatias cremlebi gapa gupit chamosdioda tan sul kankalebda..ai kidev daiquxila da tatias ramis guli gauskda chamoxta da mates chaexuta ise rogorc dedamissze iyo michveuli ase agar eshinoda xolme..
-vaime dedaaaaaaaaaaaaaa..mishvelee...-tatia..
-kai dawynardi nu tiri..utxra gaocebulma matem..
tatia xels ar ushvebda da dzalian kankalebda.matec gulshi ikravda rac dzali da gone hqonda.... tatuli roca gans movida uceb civad dashorda ..
-bodishi..ase vici xolme roca meshinia vinmes tu a chvexute movkvdebi..-tatia.
-ara chemo mshisharav nu ixdi bodishs piriqit..ici dzalian miyvarxar ocnebaze metad..shentan ertad shavtetr cxovrebashic vicxovrebdi da ici ratom shen xar chemtvis cxovrebis yvela nateli feri..darchi chemtan da gpirdbi rom odnav mainc tu mogwonvar gpirdebi shemiyvareb..gtxov tuara ase cxovreba agar shemidlia isedac yvela vinc miyvarda   davkarge da axla shenc...me geficebi mtis atana ar shemidlia adamiani var da chemi grdznobebi gamachnia..iqneb odnav mainc davimsaxur sheni moconeba me mxolod erti pawawina naperwkali mchirdeba da gpirdebi rom is didi cecxlad gadaiqceva..mitxari gtov magram tu chems mimart arafers grdznob   xvalve dagabruneb saxlshi da mas shemdeg shen chemze vegarafers gaigeb...magarm icode rom me miyvarxar..-mate.
-kargi ar me xom skolac ar damimtavrrebia?! me xom aseti patara var ojaxisatvis..me ver shevdzleb ase cxovrebas ar minda gaunatlebeli viyo me xom dzalian bevri ram maqvs saswavli?!miuxedavad yvelafrisa shen rom mitxari tu mogwonvaro ?sheni azrit gamogyvebodi kafeshi movindomebdi shens gacnobas aba dafikrdi..-tatuli..
-xoda eseigi gamodis mogwonvar..?!
-albat.-tatia.
-darchi chemtan da gpirdebi bednieri iknebi ..yvelaferi geqneba rasac moindomeb..
-mgini rom es araa kargi ideaa..me ar shemidlia bavshvebis gazrda metviton bavshvivar...-tatuli.
-ara ara magaze nu fikrob..roca shedzleb mashin gaachen da ertad gavzrdit...-mate.
-dges davfikrdebi da xvale gipasuxeb...axla ki dzalian gvianaa a medznebaa magram me iq vegar aval..dzalian meshinia..-tatia.
-kargi ra problema tu ginda chems sadzinebelshi ori loginia ertshi shen daidzine ertshi me ..tuarada aq meoreze buxartan..shen rogorc ginda...-mate
-o, ara buxartan ara kargi shen sadzinebelshi davidzineb..-tatia   .
avidnen es iyo   dzalian didi sheidzleba itkvas uzarmazari mochukurtmebuli otaxi ert boloshi erti sawoli idomeoreshi meoree..dawvnen. mteli game gadaugeblad cvimda..gamtenias ikneboda 5 sati rodesac saswauli quxili atyda..tatia sheshinebuli camoxta tavi saxlshi egona da meore sawolisken gaiqca chaxta da sabani tavze daimxo..dilit rom gaigvidza bundovnadga axsovda da sircxvilisagan gawitlda..dilit jer mates gaegvdza da chaxutebuli tatia rom dainaxa dzalian gaukvirdaa...mate   tavidan verafers mixvda..maleve gaegvidza shecba xeli   civad gaushva da loginidan wamoxta turme ketebianad dzinebia..mere mates miubrunda da utxra..
-me ....me ....mapatie ..bodishi..meti vegaraferi tkva, iseti witeli iyo rom siwitlem sityvebi daichira da agar ushveda...
-kai raiyo,albat shegeshinda gtxov dawynardi.........-mate.
-xo shemeshinda uecrad tavi saxlshi megona da.....martlac da ra suleli var...mapatie...-tatuli.
-kargi xom gagigia shishi oxeriao?!daiviwye ubralod.axla samzareuloshi chavidet tan visadilot da shen satkmelic gaqvs...mate...
am dros dareka tatulis telefonma da mxolod mashinga gaaxsenda tatulis dedamisi ..
-aloo deee..ra bednierebaa.....-tatulis sityvis damtavreba rom telefonidan yvirilis xma gaisma...
-ra aris bedniereba she unamuso rom gatxovdi ertambavshi xar?!daiviwye rom gyavs mshoblebi megona swavla gindoda da ai ra gamovidaa...me shennair shviltan salaparako agaraferi makvs...-tatias dedam telefoni gatisha..
-deee agixsniii ar gavtxovilvar dee ..-magram tatias yvirils aranairi azri ar hkonda mainc   esmoda dedamiss misi....tatuli mwared tiroda muxlebze daeca -ratom gmeto ratom me ra shuashi var ratom moxda ase...
-mapatie tati es yvelaferi chemi bralia da me tviton shevecdebi gamovasworo axlave wagiyvan saxlshi da auxsnit yvelafers ..amshvidebda mate..
-ara ara isini ar daijerebeb arafers da arc saxlshi shemishveben..xmamagla tiroda tatuli romlis damshvideba sul amao iyo.
-mashin chemtan rchebii?asea?-mate.
-xo,xo,xo,.......tatuli.
-ar mjera shn chemi coli iqnebii??xom sworad gavige...-mate.
-xo swored gaige...-tatia.
matem atirebuli tatia xelshi aitaca da manam sanam tavbru ar daexva ar dasva   is xom aseti bednieri cxovrebashi pirvelad iyo.tan yviroda miyvarxar sicocxleze metadoo......
didi rm agar gavagrdzelo   isini   ubednieresi wyvili iyo uertmanetod ar sheedlot erti wutic ki..ufro bednierebi iqnebodnen rom ara ert ubeduri dge ..
isini 4tve cxovrobdnen ertad ozurgetshi marto tavistvis da siyvarulit atbobdnen ertmanets...tatias ise sheuyvarda mate rom misi gulisatvis tavsac moiklavda..ert dilit matem aichema tbilisshi cavidetoo tatias ar undoda ardgan tovli iyo da mgzavroba sashishi iyomatem daamshvida shen chemi patara mshishara gogo xar da nu geshinia ertad xom varto....tatiac am sityvebis mere datanxmda magram guli mainc ar miucevda.. chaalages da wavidnen gza dzalian moyinuli iyo ,perevalze iyo rodesac   winidan traileri mocurda da amat daedjaxa.ramdenime dgeshi mate gons movida ar axsovda araferi xelsa da fexs titkmis ver grdznobda...venebshi uamravi nemsi hkonda gaketebuli...mere mixvda rom dzalian iyo dashavebuli...nel nela axsendeboda yvelaferi....eqimi rom shemovida gauxarda gagvidzebuli mate rom naxa   magram vai aset gagvidzebas..pirveli rac ikitxa tatuli iyo ..-eqimo chemtan ertad gogo rom moiyvanes..sadaa kargadaa mis palatashi damawvinet mec dzalian gtxovt...is chemi colia...-mate ucdida pasuxs da im wuts roca tatulis palatashi gadaiyvandnen....magarm yovelive amao iyo.
-mapatiet michirs amis tkma tkventvis...magarm is gogo savadmyofoshi moyvanamde gardaicvala misi gadarchena  
ver moxerxda.... -upasuxa eqimma.....
-raaaaaaaa.......tqven ambobt rom chemi tatia mokvdaaaa araa.. araa matyuebt ..nu matyuebt gtxovt..manaxet tatuli chemi mshisharaa chemi gogo manaxettttttt...tatuliii   sadaxarrrr gameci xmaaaa tatuli miyvarxar chemo ertaderto   sixaruooooo miyvarxar gesmisssss......bolo xmaze yviroda mate araa ki ar yviroda tirodaa ise tiroda   rom cremlebi gapa gupit chamosdioda....
-dawynardit   gtxovt sicocxles safrtxeshi nu igdebt tkven xvdebit albat dzalian cudad xart....viziareb tkvens mwuxarebas.....-eqimi cdilobda enugeshebinda mate....
-me sicocxle agar maqvs me is davkarge da agar makvs sicocxlis ufleba...gtxovt momitanot pasta da furceli....-mate..
eqimma moutana purceli da pasta...
-axla ki gtxovt damtovot marto....-stxova mate...
mate bolo xmaze tiroda, mas xom manugeshebelic aravin hyavda yvelafershi tavs idanashaulebda......
matem dzvlivs aigo pasta da furceli da daiwyo cera...
''me sikvdilis win   satxovari makvs mastan vinc am werils       naxavs,,,dammarxet tatulistan ise rom chveni cuboebi exebodes ertmanets   me misi sitbos gareshe chemi suli     versad moisvenbs...da ai kidev erti txovna minda gulze damawerot shavi asoebi ''TATULI CHEMI SICOCXLEV''.... gmerto mapatiee me mis gareshe aravin var....madloba....
ase damtavrda misi werili   odnav gadaixara cerili magidaze dado iqidanve   aigo makrateli romelic eqims bedad darchenoda..gulshi chaica da   wamebshi sulic dalia...
misi txovna natesavebma ausrules...roca asaflavebdnen tatulis gulze ukve naxes msgavsi cerili ai ''mate chemo siyvarulo'' mere gairkva rom   sikvdilis win gons mosula da es utxovia   eqimistvis ....isini daasaflave mati cuboebi ertmanets exeboda ise rogorc ates surda....damijeret isini   dzalian bednierebi arian mat xom ertmaneti cxovrebaze metad uyvardat...isini ertad arian samaradisot....